Ebru – Is schulden maken de nieuwe volksziekte?
Ebru Umar is vaste columnist voor Metro en Libelle. In 2004 verscheen Burka & Blahniks van haar hand. In 2005 schreef zij Vier over 8 en Geen talent voor de liefde.
Haar nieuwste boek Turkse Verleidingen verscheen op 6 februari en ligt nu in de winkel. Sprankelende reisverhalen in een land zonder straatnamen en mét een leger dat vrouwenrechten beschermt, restaurants die het woord ‘service’ wél kennen en winkelcentra die zelfs de meest verwende shopper doen duizelen.
Een tijdje terug bezocht ik in het kader van research een cursus voor het tegengaan van koopziekte. Eerlijk waar. Research. Verplichte kost. Op de cursus waren mezelf meegeteld zes vrouwen met een koopverslaving. Chocoladeverslaving oké. Drank- en drugsverslaving oké. Mannenverslaving oké. En dan nu de koopverslaving. Ik schaam me er niet voor: ik ben enorm goed in winkelen. Maar verslaafd? Nee. Ontkenning is de eerste fase leerde ik daar. Maar wat ik er nog meer hoorde, sloeg alles. Een dame had een topbaan en een hypotheek waarvan de helft was besteed aan kleren en schoenen. Soms kocht ze iets wat ze al in de kast had hangen. Per ongeluk uiteraard. Ze liet spullen opzij leggen in een winkel in de hoop dat ze ze zou vergeten. € 130.000,- extra hypotheek om te besteden aan… niets?!?! Knettergek. Een andere vrouw had ook een topbaan en daarbij een topman, maar ook een topschuld op haar creditcard: € 15.000,-. Uit eenzaamheid ging ze winkelen en dat deed ze het liefst bij Pauw, een winkel die je moet mijden aangezien de verkoopdames menen de inhoud van je portemonnee met één blik te kunnen peilen. Deze eenzame dame kocht zich helemaal blauw bij Pauw en had nu ruzie met haar man. Een derde vrouw had geen baan, wel een kind. Ze kwam uit België, had geen inkomen, wel schulden. Vooral bij haar moeder. Elke zaterdag moest er gewinkeld worden maar wat ze dan kocht, begreep ik niet helemaal. Haar garderobe bestond volgens haar uit zes exact dezelfde outfits, inclusief zes exact dezelfde paar schoenen. Knettergek. Sorry, het is de tweede keer dat ik die term gebruik maar begrijpen deed ik het niet. Deze Belgische dame veranderde continu van interieur of servies of weet ik veel wat. Eerlijk, het boeide me steeds minder en tegelijkertijd steeds meer. Hoe dom moet je zijn om aan dergelijke zaken geld uit te geven? Geld dat je niet hebt? De volgende dame die aan het woord kwam, vond ik zielig: ze shopte alles bij elkaar bij Wehkamp. Niets zieliger dan eenzaam achter internet aan je trekken komen, terwijl man en kindlief in de kamer ernaast zitten. In de schulden door koopgedrag. Uiteraard heb ik ook schulden en 98% daarvan heeft te maken met mijn hypotheek en alles wat erbij komt kijken. In Nederland hoor je schulden te hebben omdat je dan een belastingvoordeel hebt. Totale idiotie of niet? Ik los momenteel als een gek af, belastingtechnisch ongunstig maar in de (blijvende) maandlasten een opsteker. Ik behoor tot de 29% van de Nederlanders die wel eens schulden heeft gehad. Maar er wakker van liggen zoals de helft doet? Nooit. Toch denk ik dat het als veel te vanzelfsprekend wordt gezien om geld uit te geven dat niet van jou is. Is schulden maken de nieuwe volksziekte?
Ebru Umar
Gerelateerde artikelen
