Ebru – Werkt dat, relatietherapie?
Ebru Umar is vaste columnist voor Metro en Libelle. In 2004 verscheen Burka & Blahniks van haar hand. In 2005 schreef zij Vier over 8 en Geen talent voor de liefde.
Haar nieuwste boek Turkse Verleidingen verscheen op 6 februari en ligt nu in de winkel. Sprankelende reisverhalen in een land zonder straatnamen en mét een leger dat vrouwenrechten beschermt, restaurants die het woord ‘service’ wél kennen en winkelcentra die zelfs de meest verwende shopper doen duizelen.
Ik ben met vakantie in een super-de-luxe designhotel in Antalya, Turkije. Mijn reisgenoot, een homovriend, concludeert opgewonden dat ik verliefd ben. “Op zijn minst ben je het aan het worden.” Als blikken konden doden. Liefde en ik gaan niet samen. Andere mensen en ik gaan niet samen. ‘Einzelgänger’ is mijn tweede naam. Maar al een tijdje loopt er letterlijk en figuurlijk een man door mijn huis die meer dan functioneel is. Op een dag belde hij aan – precies zoals ik altijd had gewild dat een man zich zou melden, gewoon via de voordeur. Of dit het huis van Ebru Umar was? Hij moest hier een klus klaren. Komt u maar verder. Om een lang verhaal kort te maken: hij loopt nog rond. Ik zit in Antalya, hij heeft mijn huissleutel. Toen ik hem leerde kennen, lag hij in scheiding. Mijn beste vriendin wierp één blik op hem en concludeerde “Hij is lekker, E.” Hij is zo veel meer dan lekker. Hij is leuk. Hij is aardig. Hij is zorgzaam. Hij is hartelijk. Hij is in relatietherapie. Want hoewel hij in scheiding lag toen ik hem leerde kennen, heeft hij besloten om het nog eens met zijn vrouw te proberen. Tja. Op zich vind ik dat best bewonderenswaardig, een man die tot het uiterste probeert zijn relatie te behouden. Nu ik in Turkije ben, zal hem dat waarschijnlijk beter afgaan dan wanneer ik nog in Nederland zit. Tot vorige week zag ik hem bijna dagelijks. En anders belde hij wel. Maar nu ben ik een maand afwezig. En hij mailt me niet. Belt me niet. Wat daar mede aan debet zal zijn, is dat hij de dag en avond voor mijn vertrek met mij heeft doorgebracht. Gevolg: woedende vriendin. Laat ik helder zijn: we hebben niets meer dan een werkrelatie waarin ik hem betaal om het een en ander te doen. Maar we vinden elkaar erg leuk. Heel erg leuk. Hij heeft het ook toegegeven. Als hij zijn vrouw niet had gehad, zou hij zo verliefd op me kunnen worden. Het bleef stil aan mijn kant. Maar ja, wat moest ik nou met een klusjesman. Het bleef stil aan mijn kant. Het is nu stil aan zijn kant. Zou het werken, relatietherapie?
Ebru Umar
Gerelateerde artikelen
Lees ook
