Ebru – Libelle Zomerweek: feestje in de regen

Ebru Umar is vaste columnist voor Metro en Libelle. In 2004 verscheen Burka & Blahniks van haar hand. In 2005 schreef zij Vier over 8 en Geen talent voor de liefde.

Haar nieuwste boek Turkse Verleidingen verscheen op 6 februari en ligt nu in de winkel. Sprankelende reisverhalen in een land zonder straatnamen en mét een leger dat vrouwenrechten beschermt, restaurants die het woord ‘service’ wél kennen en winkelcentra die zelfs de meest verwende shopper doen duizelen.

Vijf weken lang schijnt de zon en dan, op de dag dat de Libelle Zomerweek begint, valt de regen met bakken uit de hemel. Het was natuurlijk ook de goden verzoeken met het thema Happy Honolulu. Afgelopen vrijdag was ik al op het terrein: de zon scheen alsof het niet op kon. Wel dus. Mijn witte broek was gisteren al vies voordat ik in de Libelle Lounge aankwam (het gras op het parkeerterrein was nat – en modderig natuurlijk!) maar mijn humeur kon niet stuk. Vorig jaar was ik voor het eerst op de Zomerweek: een gigaterrein op het Almeerderstrand met alleen maar leuke tentjes waar winkeltjes in zitten met geweldige aanbiedingen. Ik ben al een rokje, een strandjurkje en een paar slippers rijker. En dat op de eerste dag! Ook kun je workshops doen. Windlichten maken, slippers versieren, servies verven, salsadansen, van alles. In de grote Libelle Lounge zijn de hele dag optredens, van Lenette van Dongen via Do naar echte Caribbean danseressen die in geweldige verenpakken dansen alsof hun leven ervan afhangt. In de Hollandse kou… En alle columnisten zijn er. Gezellig om mijn collega’s eens te spreken, dat gebeurt niet echt vaak. Het spel Ranking de Columnisten bracht weer nieuwe inzichten: ik werd zowel door collega’s als door lezeressen weggezet als een mannenverslindster die elke avond in de kroeg zit. Erg boeiend! Mijn vrienden en vriendinnen die ik dit verrassende bericht sms’te reageerden onmiddellijk: ‘split personality?!’. Prachtig verschil tussen imago en identiteit. De werkelijkheid is dat ik sinds een paar jaar – om precies te zijn sinds werkelijk al mijn vriendinnen kinderen hebben – de deur niet meer uitkom. Niet omdat ik thuis wil zijn, maar omdat zij thuis zijn. Afspraken maken is een puzzel die niet meer van de agenda, maar van de oppas afhankelijk is. Gelukkig komen ze allemaal naar de Libelle Zomerweek. Baby’s in de draagzak, peuters bij de oma’s. Nu maar hopen dat af en toe de zon doorbreekt. Hoewel, het blijft een feestje, ook met de regen. Komt u ook?

Ebru Umar

x
x
x
x
x
x
x