Ebru – Duur

Ebru Umar is vaste columnist voor Metro en Libelle. In 2004 verscheen Burka & Blahniks van haar hand. In 2005 schreef zij Vier over 8 en Geen talent voor de liefde.
Haar nieuwste boek Turkse Verleidingen verscheen op 6 februari en ligt nu in de winkel. Sprankelende reisverhalen in een land zonder straatnamen en mét een leger dat vrouwenrechten beschermt, restaurants die het woord ‘service’ wél kennen en winkelcentra die zelfs de meest verwende shopper doen duizelen.
Ben ik nou gek dat ik alles zo duur vind geworden of is het ook gewoon zo?
En er is weer nieuws in Nederland: het consumentenvertrouwen is gedaald deze maand. En wel van 15 naar -1. Klinkt als veel, ook voor iemand die niet veel van getallen weet. Ziedaar: het blijkt de hoogste daling in een maand ooit. Goh, wat een nieuws. Wanneer was er wel consumentenvertrouwen? Als hardwerkende, niet onaardig verdienende single begrijp ik niet hoe andere mensen – mensen met gezinnen bijvoorbeeld – uitkomen met hun geld. Ik laat me niet in de maling nemen, al spuwen de geldautomaten geld. Ik kan me de laatste keer dat ik niet in het rood stond niet herinneren. En eerlijk: ik doe geen gekke dingen, zeker niet de laatste tijd. Ik heb dan wel een gouden ringetje besteld, maar op de voorwaarde dat als ik hem niet mooi vind – hij wordt nieuw gemaakt – niet hoef af te nemen. Iemand enig idee wat een simpel gouden ringetje kost tegenwoordig? Geen steentjes niets? “Niet meer dan € 900,-”, sprak de verkoper. Belachelijk. Maar goed, we gaan afwachten wat het wordt.
Dan een meer doorsnee aankoop: een spijkerbroek. Mijn laatste spijkerbroek kostte € 25,- en zit als gegoten. Alleen te kort voor de winter. Iemand enig idee wat een spijkerbroek tegenwoordig kost? “Die van Diesel beginnen bij € 180,-”, sprak de verkoopster toen ze me een broek van €120,- overhandigde. De bijpassende trui (énig, echt, super!) slechts € 280,-. Dit is toch niet normaal of wel? Die euro is gewoon doorgeschoten. Ik kocht een trui bij Mexx, € 60,-. Plaatje. En ik vind ‘m leuk! De spijkerbroek heb ik genomen maar alleen omdat ik er een verhaal over schrijf. En ik heb besloten die broek te declareren. Daar werd hard om gelachen op de redactie – of zou ik zijn uitgelachen, hm, dat gaan we ook meemaken. Op het postkantoor waar ik een concertkaartje kocht (€ 84,- inclusief ‘reserveringskosten’) vertelde de baliemeneer dat hij dit jaar een nieuw autootje (zijn woorden) had gekocht: “€ 20.000,- mevrouw. In het guldentijdperk kocht ik nog een autootje voor 13.000 gulden!” Gelukkig Geen wonder dat Maxima en haar familie € 100.000,- erbij krijgen. Die mensen betalen toch al niets zelf en hebben het écht nodig. Net als onze minister. Wij leveren in, zij krijgen 10% erbij. Ik zag bij de Albert Heijn dat advocado’s € 3,- per stuk kosten. Zes gulden vijftig voor wat groen vet door de salade! Stelletje gekken. Ben ik nou gek dat ik alles zo duur vind geworden of is het ook gewoon zo? Wat is uw opmerkelijkste prijsstijging? Of prijsfrustratie?
Ebru Umar
Lees ook





