Ebru – SINGLE Melkkoe

Ebru Umar is vaste columnist voor Metro en Libelle. In 2004 verscheen Burka & Blahniks van haar hand. In 2005 schreef zij Vier over 8 en Geen talent voor de liefde.
Haar nieuwste boek Turkse Verleidingen verscheen op 6 februari en ligt nu in de winkel. Sprankelende reisverhalen in een land zonder straatnamen en mét een leger dat vrouwenrechten beschermt, restaurants die het woord ‘service’ wél kennen en winkelcentra die zelfs de meest verwende shopper doen duizelen.
Ja, de begrotingsplannen zijn rond. Er moet geld bij, en drie maal raden waar dat vandaan gaat komen. Van de hoger opgeleide, goed verdienende single. Want tja, die heeft nou eenmaal niet zo veel geld nodig. Nog afgezien van het feit dat die hoogopgeleide single WERKT voor zijn/ haar centjes, is de definitie van ‘nodig’ relatief. Ik vind een huis met zes kamers net iets prettiger wonen dan een tweekamerappartement, een balkon net iets ongezelliger dan een tuin en een Duitse auto net wat fijner dan een tweedeurs Fransoos. Ik WERK er dan ook voor. Minima worden niet aangespoord om te gaan werken, nee die krijgen mijn centjes. Gezinnen met kinderen worden niet aangespoord tot a. minder kinderen dan wel b. meer werkende moeders, nee die krijgen mijn centjes. Want die kindertjes gaan straks mijn pensioen betalen, wat een bak. Want de andere groep die wordt aangepakt, zijn de ouderen die gespaard hebben voor een extra pensioen. Niet alleen die arme AOW’ers, maar ik zie het ook aan mijn ouders. Jarenlang giga-premies afgedragen en op hun oude dag komt de belasting toch nog maar een keertje langs voor het toptarief. Je bent gék als je in dit land je best doet om extra geld bij elkaar te sprokkelen. Huiseigenaren met een bezit gewaardeerd op meer dan een miljoen moeten extra dokken. Houd nou toch eens op! Alsof de overdrachtsbelasting, WOZ-belasting, waterschapsheffingen en weet ik wat voor toestanden die ik jaarlijks aftik niet al voldoende zijn. Want als single kan ik dat makkelijk allemaal ophoesten. Natuurlijk. In mijn eentje. Waarom word ik in de publieke opinie als ziek, zwak en misselijk weggezet want single en zielig, maar moet ik, als het eropaan komt extra inleveren in Den Haag? Ik kan zo wat voordelen verzinnen voor singles, waar de overheid nooit op komt. Ik noem korting op verzekeringen. Ik noem een lagere hypotheekrente (waarom ik die wil? Waarom krijgt een ander kinderbijslag? Betaal die kids toch zelf! Ik betaal mijn auto ook zelf!). Ik noem korting op de aanschaf bij een auto (waarom? Waarom niet? Waarom mogen moeders parttime werken en wordt van singles verwacht dat ze overwerken?), ik noem korting op reizen in plaats van de achterlijke ‘eenpersoonstoeslag’. Maar nee hoor. Ik heb dat allemaal niet nodig. Ik kan mijn leven zelf betalen, sterker nog, ik schijn zelfs al die paupers te kunnen ondersteunen die te ziek zwak en misselijk zijn om te werken. Want het gezin, da’s de hoeksteen van de samenleving. Daar gaan ze in Den Haag natuurlijk niet op korten. Eerlijk toch? Er is echt slechts één reden waarom ik op een dag Nederland zal verlaten: dit belastingsysteem. Want als single is dat op korte termijn niet meer op te brengen: deze single melkkoe is melkmoe.
Ebru Umar
Lees ook





