Ebru – Postbank Verzekeringen
Ebru Umar is vaste columnist voor Metro en Libelle. In 2004 verscheen Burka & Blahniks van haar hand. In 2005 schreef zij Vier over 8 en Geen talent voor de liefde.
Haar nieuwste boek Turkse Verleidingen verscheen op 6 februari en ligt nu in de winkel. Sprankelende reisverhalen in een land zonder straatnamen en mét een leger dat vrouwenrechten beschermt, restaurants die het woord ‘service’ wél kennen en winkelcentra die zelfs de meest verwende shopper doen duizelen.
Zo, daar was-ie dan, de langverwachte brief van Postbank Verzekeringen. De brief die me zou gaan vertellen hoeveel geld ik terug zou krijgen van mijn gevalletje vakantieschade. Bij de inbraak in mijn appartement op de laatste dag van mijn vakantie waren mijn sieraden gestolen en een snelle berekening had me geleerd dat ik slechts een fractie van de waarde terug zou krijgen van de verzekering. Want tja, sieraden zijn niet gedekt. Eigen schuld dikke bult. Eerlijk gezegd had ik me er al bij neergelegd en mezelf verwend met een nieuwe ketting, twee paar oorbellen en een nieuwe ring. Mijn moeder had me ook een nieuw horloge toegezegd dus elke cent van de Postbank was mooi meegenomen. En dan de brief: ‘Een reis die (mede) wordt gemaakt in verband met de uitoefening van werkzaamheden voor beroep, stage of vrijwilligerswerk valt onder de definitie van een zakenreis. Nog wat tekst. Wij kunnen uw schade daarom niet vergoeden.’
Witheet belde ik de Postbank: “Hoeveel procent van mijn vakantie moet ik aan werk besteden om een reis als zakenreis te bestempelen?” Dat wisten ze niet. Nee, maar ze wisten mij wel te vertellen dat ik op zakenreis was. Ik was met vakantie. Ik ben auteur. Ik schrijf overal, elke dag, op feestdagen, tijdens de vakantie, in het vliegtuig en zelfs op de sportschool. Minimaal twee uur per dag. Volgens de Postbank heb ik dus nooit vakantie. “U kunt een bezwaarschrift indienen”, werd mij medegedeeld. Ik heb de hoorn erop gegooid en een bezwaarschrift gepubliceerd in mijn krant. En een factuur verzonden naar de Postbank-directie, waarin ik elk uur dat ik met deze claim bezig ben geweest heb gedeclareerd. Zíj verkopen mij een verkeerd product. Volgens mij ben ik met vakantie, volgens de Postbank ben ik op zakenreis. Ben ík dan verantwoordelijk voor de schade die ik leid omdat zij mij een verkeerd product verkopen? Een schade die zij op semantische gronden, namelijk reisverzekering versus zakenreisverzekering, afwijzen?! Het moet niet veel gekker worden. Wat vindt u, moet ik me hierbij neerleggen? Of klopt mijn voorgevoel dat ik volgende week, als ik mijn balletdanser ga bezoeken, een hele hoop spullen ga kwijtraken? Tijdens mijn vakantie? Of zou een balletdanser bezoeker in Istanbul, met wie je allemaal leuke dingen gaat doen in datzelfde Istanbul, waarover je dan weer allerlei leuke stukjes kunt schrijven, ook onder zakenreis vallen?
Ebru Umar
Gerelateerde artikelen
Lees ook
