Ebru – Prangende Vragen

Ebru Umar is vaste columnist voor Metro en Libelle. In 2004 verscheen Burka & Blahniks van haar hand. In 2005 schreef zij Vier over 8 en Geen talent voor de liefde.
Haar nieuwste boek Turkse Verleidingen verscheen op 6 februari en ligt nu in de winkel. Sprankelende reisverhalen in een land zonder straatnamen en mét een leger dat vrouwenrechten beschermt, restaurants die het woord ‘service’ wél kennen en winkelcentra die zelfs de meest verwende shopper doen duizelen.
Gisteren hadden we een discussie met de Libelle-columnisten over wie welk onderwerp op welk moment mag claimen. Zo’n discussie gaat heel makkelijk: gewoon een mailtje en dan een vraag die beantwoord moet worden. In dit geval was iedereen het eens met elkaar. Ik had nog een toevoeging over de potentiële onderwerpen die ik in dit gesprek zou opvoeren. Wieke zei dat ik het lekker luchtig moest houden: “Schrijf over die goddelijke man, die negen jaar jonger is.” Ja ja, die goddelijke man, waarvan de andere collega na het zien van zijn foto acuut terugmailde: “Ik mag hopen dat je hem al ten huwelijk hebt gevraagd? Zo niet, meteen doen!!” Grappig. De goddelijke man is zo mooi dat het pijn doet aan je ogen. Iedereen die ik zijn foto heb gestuurd, krijgt een halve beroerte. Degenen die hem live hebben gezien, keken me vol ongeloof aan en zeiden: “E, hij is nog aardig ook…” Ja, hij is nog aardig ook. Maar er zitten wat haken en ogen aan de goddelijke man: hij is negen jaar jonger. En hij woont in Istanbul. Ik moet er spontaan van lachen: over haken en ogen gesproken. Hij was hier vorige week en het was supergezellig. Ik kan me niet herinneren dat ik het zo ongedwongen en vanzelfsprekend leuk en gezellig heb gehad met een meneer. Hij kwam niet voor mij, maar had een opdracht in Rotterdam en plakte er twee daagjes Amsterdam met mij aan vast. Door ieders reacties ben ik nu in de war. Als ik nuchter zeg: “Hij is negen jaar jonger en woont in Istanbul”, antwoordt iedereen: “Dat is precies wat jij nodig hebt!” “Vraag de Libelle-lezeressen maar naar hun ervaringen met jonge mannen”, adviseerde Wieke. Juist.
Vandaar dat ik besloot om een ander onderwerp aan te snijden: de terugkeer van mijn grote vriendin Ayaan Hirsi Magan. Het was koud bekend in de media dat ze terug was of binnen twintig seconden had ik twee e-mails. De minuten erop stond de telefoon roodgloeiend. Ik heb iedereen uitgelachen: “Bel Max Pam maar, hoe zeker hij nog is van zijn plek als columnist bij Buitenhof!” Maar ik zin op een artikel, waarbij ik hulp nodig heb: wat is de toegevoegde waarde van Ayaan Hirsi Magan (geweest) aan de Nederlandse samenleving, anders dan dat nu formeel is vastgelegd dat asielzoekers eenmaal mogen liegen bij hun asielaanvraag? Er moet toch iets positiefs te melden zijn over een vrouw die belastingbetalers handenvol geld heeft gekost en nog steeds kost? Want hoewel ze is binnengelopen met haar boek, peinst ze er niet over haar beveiliging zelf te betalen. Die negen jaar jongere man kan wel wachten, er zijn belangrijkere zaken. Ik ben benieuwd hoe u, de gemiddelde Nederlandse vrouw, de Libelle-lezeres, denkt over Ayaan Hirsi Magan.
Ebru Umar






