Ebru – Een avondje Tuschinski.
Ebru Umar is vaste columnist voor Metro en Libelle. In 2004 verscheen Burka & Blahniks van haar hand. In 2005 schreef zij Vier over 8 en Geen talent voor de liefde.
Haar nieuwste boek Turkse Verleidingen verscheen op 6 februari en ligt nu in de winkel. Sprankelende reisverhalen in een land zonder straatnamen en mét een leger dat vrouwenrechten beschermt, restaurants die het woord ‘service’ wél kennen en winkelcentra die zelfs de meest verwende shopper doen duizelen.
Telefoon.
“De film van Wilders staat online.”
“O. En?”
“Mohammed met een bom in zijn tulband…”
“Oud nieuws.”
“… en een koran waarbij de foute soera’s worden opgedreund. En dan komen er allemaal nare beelden met nare moslims voorbij.”
“Gebeurt er nog iets spannends?”
“Op het eind hoor je een pagina uit een boek gescheurd worden waarop de mededeling volgt dat dit een pagina uit de telefoongids is.”
“Jezus wat laf. Geen Wilders?”
“Geen Wilders. Wel de opmerking dat het aan moslims is om de haatdragende verzen uit de koran te scheuren. That’s it.”
“Pfff, nou, ik ga naar de film!”
Terug naar huis overdenk ik op de fiets wat gezegd is. Het is inderdaad niet aan ons om de haatdragende verzen uit de koran te halen. Het is niet aan ons om de islamitische wereld te verlichten. Dat is een decennia geleden gepasseerd station. Toen we de kans hadden om de Arabieren beschaving bij te brengen, hebben we dat laten liggen. Om één enkele reden: een verlichte en ontwikkelde islamitische wereld, was niet in ons belang. We hebben de Arabieren dom gehouden, uit angst dat de rollen zich zouden omdraaien. Dat niet Amerika de baas van de wereld zou zijn, maar de Arabieren met hun waardevolle grondstoffen.
Zelfs toen Khomeini terugvloog uit ballingschap in Parijs naar Teheran, is besloten het toestel niet uit de lucht te knallen. We hebben onze eigen vijanden zelf gevoed. We hadden van de Arabieren een perfecte kopie van westerlingen kunnen maken, maar lieten het over aan Khomeini. Die dankbaar in het opleidingsgat van domme Arabieren is gesprongen. Machtswellustige moslims ook wel imams genoemd krijgen legio hersendode Arabieren zover alles te doen wat God en ook Allah verboden hebben. Ongetwijfeld bieden idiote imams tegen elkaar op: “Mijn volgelingen gaan het WTC opblazen”. “Ha, de mijne zullen je voor zijn, die vliegen er met een Boeing in.” Wij dachten slim te zijn, door diegenen met de meest waardevolle grondstoffen dom te houden. Als een boomerang komt onze slimmigheid terug naar het Westen. Domme mensen zijn gevaarlijk. Foutje bedankt.
Thuis draai ik het tergend slome filmpje af. Beetje meer pit in de muziek en het had de opening van Harry Potter kunnen zijn. De getoonde koran is mooi. Goud. Voor de rest is het oud nieuws: een boomerang die in het WTC vliegt, de metro in London doet ontploffen en de trein in Madrid laat ontsporen. Onze schuld: home grown terrorists. Opeens raakt de film me toch nog. Een imbeciele moslim, een malloot die zegt: “Als ik de mogelijkheid had en ik zou vrijkomen, wallahi, ik zou precies hetzelfde hebben gedaan.”
Hier rest niets anders dan een dankwoord. Een dankwoord aan Job Cohen, Wouter Bos, Wim Kok, Joop den Uyl c.s. Ja, het is altijd een hersendode moslim die de trekker overhaalt. Maar het is ons systeem, ons beleid dat ze er de kans toe heeft gegeven. Dank jullie wel, heren, voor het ‘weg met ons beleid’. En Geert, jij ook bedankt. Voor het verzieken van mijn weekend: hoewel geen enkel medium onder de indruk was van de Fitna, wilde elk zichzelf respecterend blad er een stuk over. Mijn vingers zijn murwgetikt.
Dames, als we de kans krijgen Geert nog wat vragen te stellen, wat zouden we dan van hem willen weten?
Ebru Umar
Gerelateerde artikelen
Lees ook
