Ebru – Politici op de Zomerweek
Ebru Umar is vaste columnist voor Metro en Libelle. In 2004 verscheen Burka & Blahniks van haar hand. In 2005 schreef zij Vier over 8 en Geen talent voor de liefde.
Haar nieuwste boek Turkse Verleidingen verscheen op 6 februari en ligt nu in de winkel. Sprankelende reisverhalen in een land zonder straatnamen en mét een leger dat vrouwenrechten beschermt, restaurants die het woord ‘service’ wél kennen en winkelcentra die zelfs de meest verwende shopper doen duizelen.
Het zit er weer op, de Libelle Zomerweek. De afgelopen week heb ik elke dag een politicus mogen interviewen. De zon scheen, de sfeer was goed en de politici hadden er zin in. Mark Rutte en Laetitia Griffith, Ernst Hirsch Ballin, Femke Halsema, Maxime Verhagen, Ronald Plasterk, kamerleden Fleur Agema en Edith Schippers gaven acte de presence. Het was spannend omdat we bij Libelle niet echt vaak politici interviewen en we dit op de zomerweek voor het eerst op deze manier deden. Zouden de lezeressen wel geïnteresseerd zijn? Zouden de politici zich in dit damesgeweld staande weten te houden? Of zouden beide partijen gillend gek worden van elkaar en weglopen? Spannend. We hadden voor de zekerheid Cool Politics, een organisatiebureau annex telefooncentrale met Haags netwerk ingeschakeld. Achteraf gezien had het niet gehoeven, want eerlijk gezegd liepen ze me nogal voor de voeten. En toen ze ook nog gingen zeuren dat ik politieke vragen stelde aan politici in plaats van hoe ze kinderen en werk combineerden, of ze ooit een luier hadden verschoond en of ze ooit andere vanzelfsprekendheden hadden uitgevoerd, was ik er klaar mee. Hoezo zou ik geen politieke vragen aan politici mogen stellen?! De dag dat een politicus een politieke vraag niet kan beantwoorden, is de dag dat hij/zij zijn baan moet opzeggen en putjesschepper moet worden. Niet dan?
Het was erg interessant om te zien hoe het publiek reageerde. Mensen luisterden geboeid, de Libelle Fiësta tent zat en bleef vol (behalve op de laatste dag, toen waren er wat minder mensen) maar vragen bleven achterwege. Vorig jaar, toen ik de artiesten interviewde, wilde iedereen vragen stellen. Nu leek men het wel eng te vinden. Ik vond het wel boeiend, een soort van natuurlijk respect van onze lezeressen naar onze ‘notabelen’ toe. Die het op hun beurt wel jammer vonden dat er niet meer vragen van het publiek kwamen. Rutte en Griffith maakten een rondje over het terrein, net als Verhagen en Hirsch Ballin. Fleur Agema bleef nog lang op de Zomerweek en scoorde een mooie rode tas. Het interview met Verhagen is over een tijdje terug te lezen in Libelle. Van het interview met Hirsch Ballin hebben we een compilatie gemaakt. Hier is nog een rel over geweest. Het was de aftrap van ruzie met Cool Politics: te politiek. Ze beweerden dat Hirsch Ballin had geklaagd en dreigden dat Ronald Plasterk niet zou komen, als ik mijn vragen niet zou aanpassen. Ik belde met Plasterks’ woordvoerder en vroeg sinds wanneer politici geen politieke vragen meer konden beantwoorden. Het bleef even stil aan de andere kant van de telefoon. “Je spreekt met de woordvoerder van Ronald Plasterk. Ik heb geen idee waar je het over hebt. Ik wil eigenlijk alleen maar weten hoeveel vrouwen er komen en of er vragen vanuit het publiek komen?” Ik kon Cool Politics wel wurgen. Ik ga Cool Politics ook wurgen. Een uitvoerende partij als Cool Politics, die de lezeressen van haar opdrachtgever bestempelt als ‘mavo-drie’ en dus te dom en ongeïnteresseerd voor politieke vragen, vraagt daar om. Niet dan?
Eén ding weet ik zeker: ik heb het naar mijn zin gehad en de politici ook. Volgend jaar weer. Met hopelijk nog meer mensen en meer vragen uit de zaal!
Ebru Umar
Gerelateerde artikelen
Lees ook
