Ebru – Voetbal, vrouwen en een miskraam

Ebru Umar is vaste columnist voor Metro en Libelle. In 2004 verscheen Burka & Blahniks van haar hand. In 2005 schreef zij Vier over 8 en Geen talent voor de liefde.

Haar nieuwste boek Turkse Verleidingen verscheen op 6 februari en ligt nu in de winkel. Sprankelende reisverhalen in een land zonder straatnamen en mét een leger dat vrouwenrechten beschermt, restaurants die het woord ‘service’ wél kennen en winkelcentra die zelfs de meest verwende shopper doen duizelen.

Daar ben ik weer. En deze keer voorlopig zonder problemen. Hoe leuk het ook is om filmpjes te maken, het is voor iedereen, van redactie tot auteur en geïnterviewde megafrustrerend als er complicaties zijn. Vandaar dat ik deze zomer weer columns ga schrijven om half augustus weer te beginnen met filmpjes. We gaan het weer om en om doen: de ene week een column, de andere week een filmpje. Dat geeft alle technici de tijd om de boel glad te trekken en alles uit te testen. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat ik nu op mijn Mac wel alles kan en anderen op hun pc’tjes niets. Zo zijn we niet getrouwd! Vandaar nu nog even als mosterd na de maaltijd: het voetballen.

Ben ik de enige die niet begrijpt waarom het, als het over voetballen gaat, toch altijd ook over spelersvrouwen gaat? Bij hockey, volleybal of kanoën gaat het om de sporters. Rafael van der Vaart daarentegen is nog eerder meneer Meis dan voetballer. En dan wil ik ook dit nog even met jullie delen.
Picture this: zomerse avond, drie vrouwen en twee mannen in de tuin. “Ik weet het niet,” zegt de een (ik, vrijwillig kinderloos), “maar als ik net een miskraam gehad zou hebben, en mijn man zou voetballen…” “Ik zou scheiden,” valt de ander (moeder van vier kinderen) mij zonder pardon in de rede. “Dat bedoel ik,” beaam ik. Maar toch hè, als dertig-plus single vrouw die niet eens een zomerhuis kan betalen, denk ik ook stiekem: fouhout! Hij is wél een voetballer.
De twee mannen zijn nog even stil, totdat de derde vrouw (al enkele jaren bezig met zwanger raken) zich grijnzend in het gesprek mengt: “Dat hij een voetballer is, is niet onbelangrijk! Maar ik zou ook scheiden!”

De mannen durven zich ermee te bemoeien. “Ik zou zeggen dat het van de situatie afhangt”, zegt de vader van vier kinderen. “Je doet het hoe dan ook fout”, beaamt zijn zwager.
“Het hangt ook van de situatie af,” zeg ik. “Hoe erg is het als je een kind verliest dat vier maanden te vroeg komt?” “Ik dacht vier dagen”, zegt de moeder. “Vier maanden is minder erg dan vier dagen,” denkt de derde hardop.
Dan mogen de mannen weer: “Je krijgt hoe dan ook spijt. Als je voetbalt, is je vrouw boos. Als je niet voetbalt, is je team boos. Dan kun je maar beter doen wat je zelf wilt. En bovendien heeft hij echt hiernaartoe geleefd.” “En naar dat kind natuurlijk niet”, hoon ik.
“Het hangt van de situatie af”, zijn de mannen het eens.
Duh! Welke situatie? Miskraam is miskraam.

Zie ik het nou verkeerd? We zitten met drie vrouwen, de een moeder, de ander wil graag moeder worden en de derde blijft graag kinderloos. Desalniettemin hebben we alledrie dezelfde mening. Hoe denken jullie erover?

Ebru Umar

x
x
x
x
x
x
x