Els – Zussen: je kunt ze niet inruilen

Voordat Els Meijers tekstschrijver werd, was ze onderzoeker. Nog steeds is ze dol op observeren en analyseren, vooral als het om mensen gaat. Elke vrijdag schrijft ze voor Libelle.nl een column met een psychologische of sociologische insteek. Over alles wat goed en fout kan gaan tussen mensen en over hoe zij denken en doen. Els is getrouwd, moeder van Neil (2) en een tweede kind is op komst.

Mijn zus en ik lopen de deur niet bij elkaar plat. En toch is het, als we elkaar eindelijk weer eens zien, alsof we elkaar gisteren nog gesproken hebben. We hoeven niet tot in detail van elkaar te weten wat ons bezighoudt om aan te voelen hoe het met de ander gaat. Als mijn zus en ik bij elkaar zijn, voelt het gewoon vertrouwd.

Als mijn echtgenoot er niet meer is – de kans dat ík eerder ga, is statistisch gezien nu eenmaal kleiner – dan wil ik best met mijn zus in een aanleunwoning. Elke avond een Engelse detective of kostuumdrama kijken, een kopje thee met een kaakje erbij, en natuurlijk ons breiwerk. We zouden ook samen een sprei kunnen haken.

Toen ik mijn echtgenoot leerde kennen – dit weekend elf jaar geleden – was mijn zus de eerste die ik hiervan op de hoogte stelde. Ik schreef haar een briefje dat ik voor haar verstopte, zodat mijn ouders het niet zouden lezen. Dat briefje was ik helemaal vergeten tot mijn zus het jaren later, vlak voor mijn trouwdag, aan me liet lezen. Ze had het al die tijd bewaard. Een ander goed bewaard geheim – tot vandaag dan – is dat ze me op mijn verzoek de avond vóór mijn verjaardag altijd al verklapte welke cadeaus ik van mijn ouders zou krijgen. Sorry, mam.

Hoe komt het dat sommige zussen elkaar niet kunnen uitstaan en andere zussen de dikste vriendinnen zijn of iets daar tussenin? Dat is niet (alleen) afhankelijk van factoren als een groot of klein leeftijdsverschil of geografische afstand, ontdekte de Amerikaanse socioloog Marcia Millman. Ook de ziekte of dood van ouders heeft niet zo veel effect op de zus-zus-relatie als veel mensen denken. Wat het dan wel is? Vooral de ouders zouden er een sterke invloed op hebben: als één dochter wordt voorgetrokken, vaker in vertrouwen wordt genomen of meer bij de zorg wordt betrokken, kunnen zij en haar zus(sen) uit elkaar groeien. Dat was bij ons thuis gelukkig niet het geval.

Hoe past jullie verstandhouding met jullie zussen in dit plaatje? Is die nog net zo als vroeger, of is jullie band door de jaren heen veranderd?

Els Meijers

x
x
x
x
x
x