Wieke – Ongastvrije horken

    




    



    
 

Wieke schrijft om de week op maandag een column op Libelle.nl. U kunt over de column discussiëren met Wieke. 


Ook reist ze veel, onder andere voor allerlei goede doelen, waarover ze dan weer schrijft. Wieke is getrouwd met Frank en heeft 1 dochter en 2 zoons.












	
‘Zo zijn onze manieren’, aldus luidt een oud kinderversje. De solozanger doet al zingend iets geks en de rest doet hem na. De gedachte achter het liedje was dat het niet uitmaakte hoe idioot je deed, iedereen moest dat nadoen en daar zat de lol. Ik herinner me dat we het, gillend van het lachen, lang konden volhouden op kinderpartijtjes. Een gratis attractie. Met twaalf kinderen naar de Efteling was duurder. Ik lees in de krant dat Den Haag iets gaat doen aan het ongastvrije imago dat de stad heeft. Toerist en expat voelen zich er slecht behandeld. Vragen ze de weg, dan worden ze afgebekt, medewerkers van de VVV brengen geen geduld op, taxichauffeurs maken er een potje van. Als je er al eentje vindt die de weg weet.


Den Haag gaat nu ‘greeters’ inhuren (vrijwilligers die toeristen gratis rondleiden), er komt een keurmerk voor taxi’s en trambestuurders krijgen een gastvrijheidstraining. Wethouder Huffnagel heeft het idee van de ‘greeters’ in Chicago opgepikt. “Een tevreden bezoeker komt terug en wordt ambassadeur van de stad”, vindt hij. Volgens mij valt het wel mee met die ongastvrijheid in Nederland. Zou het niet ook aan jezelf kunnen liggen, hoe je mensen tegemoet treedt? Overal werken zowel hufterige als charmante mensen. Het heeft volgens mij alles te maken met het wel of niet leuk vinden van je werk. Daar valt wellicht meer winst te behalen dan bij het aanstellen van ‘greeters’ en trainingen in gastvrijheid.


Je zult hier niet meemaken, zoals in Afrikaanse en Aziatische landen, dat de persoon aan wie je de weg vraagt, een uur met je meeloopt om je in de juiste bus te zetten. Men neemt de tijd. Die tijd maakt men hier duidelijk niet. Als dit in Den Haag zo is, hoe ligt dat dan in bijvoorbeeld Leeuwarden, Maastricht, Nijmegen, Arnhem enzovoort? Zijn wij ongastvrije horken geworden of waren we dat altijd al? Zit dat dienstbare niet (meer) in ons? Misschien toch met z’n allen dat oude liedje weer eens zingen? Onder het motto: breng de glimlach terug in Nederland?


Wieke Biesheuvel


















x





























x









x



x
x
x