Doreth – Chronische vriendschapspauze
Doreth is freelance fotograaf, tekstschrijver, en Libelle-lezeres. Elke week schrijft zij een column geïnspireerd op een artikel uit de nieuwste Libelle. Natuurlijk is ze ook erg benieuwd wat u van het artikel vond. Daarover wil ze graag met u in gesprek. Verder is Doreth al heel lang getrouwd met Bert. Samen hebben ze vier kinderen in de tienerleeftijd.
‘Vriendinnen staan altijd paraat om iets leuks te doen’ kopt het artikel. Oei en au. In de eerste zin staat al meteen waarom ik, als vriendin, een waardeloos exemplaar ben. Niet dat ik een hekel heb aan het ondernemen van leuke dingen, maar het komt er vaak niet van. Ik vind het lastig om te overzien of ik over twee weken tijd -en zin- heb om iets af te spreken en word kribbig van al het plannen. Veel liever tref ik een open deur. Wanneer er iemand onverwacht aan komt waaien, sta ik direct met koffie of een vrolijk glaasje paraat. Vriendschappen hebben voor mijn gevoel dan ook meer met ‘altijd welkom zijn’ te maken. Met kennissen spreek je af en bij vrienden val je binnen. Desnoods rond etenstijd. Met een vriendin deel je het eten, maar kun je ook zonder schuldgevoel zeggen dat een bezoekje echt even niet uit komt. Kortom; een vriendin drijft mee op de golven van je leven.
Met die definitie van het woord vriendin, val ik opeens weer mee. Want hoewel ik de tijd niet inruim voor een maandelijkse film- of borrelavond en soms zelfs verjaardagen er bij inschieten, leef ik wel mee met vele levens, en leven velen mee met mij.
Zo heb ik vriendinnen die ik uitsluitend bij de kassa van de supermarkt tref. We spreken steevast af om iets af te spreken. Binnenkort. En nooit wordt de daad bij het woord gevoegd. Het schuldgevoel hierover hebben we inmiddels achter ons gelaten. Waarschijnlijk omdat we allebei een nogal hectisch bestaan leiden en dus begrijpen hoe de ander in eeuwige tijdnood verkeert. Je zou dit een vriendschapspauze kunnen noemen. Toch voelt het niet zo; We zijn nog steeds zielsverwanten, en dan maakt het niet uit hoe vaak of hoe weinig je elkaar ziet.
Hoe zit dat bij jullie? Hebben jullie tijd en energie om vriendschappen gaande te houden of blijven jullie ook hangen in ‘zullen we binnenkort….’?
Doreth Versteegde
