Merel – Alwetende artsen
Merel Roze heeft al sinds 2001 een zeer succesvol weblog. Ze is freelance tekstschrijver. In 2006 schreef ze de roman Fantastica. In 2008 volgde De weekenden waren voor haar. Merel schrijft elke donderdag een column op Libelle.nl.
Net zoals u kreeg ik deze week post van het Ministerie van Volksgezondheid. Of ik er bezwaar tegen had dat ze mijn medische gegevens gaan uitwisselen via het Elektronisch Patiëntendossier. Met het EPD wordt het voor huisartsen, specialisten en apothekers mogelijk om in het ziekenhuis medische informatie van patiënten in te zien. Via een beveiligd computersysteem.
Minister Klink verwachtte geen enkel probleem, las ik twee dagen voor ik de brief kreeg. Maar als je nu de internetfora bekijkt en de kranten leest, zijn er wel degelijk veel mensen met bezwaren. Allereerst is er de procedure. Als je niet handelt naar aanleiding van de brief, stem je zwijgend toe. Dus als je je post te laat openmaakt, als je lui bent, of als je de brief niet begrijpt, ben je meteen een voorstander. Deze omgekeerde volgorde achtte Klink in dit geval efficiënt en geoorloofd. Terwijl hij eerder nog zo van leer trok tegen het automatisch registreren van orgaandoneren!
Ten tweede is de mogelijkheid om bezwaar te maken te omslachtig. Je moet kopieën maken van je paspoort en voor je kinderen heb je een recent uittreksel uit het geboorteregister nodig. Dat kost niet alleen geld, maar ook tijd. Dan ten derde vraag ik me met gezond wantrouwen af of de veiligheid die gegarandeerd wordt, wel bestaat. Deze week belandden in Engeland ook weer de gegevens van duizenden mensen op straat. Het zal vast goed beveiligd zijn, maar absolute veiligheid bestaat niet.
Maar het allerbelangrijkste vind ik nog wel: waar blijft het beroepsgeheim van de arts? Hoe gaat de arts dat vertrouwen nog garanderen? Zal hij/zij sommige dingen niet in het dossier zetten? Maar geeft hij/zij dat dan wel op een bepaalde manier aan? Wordt het dan niet schimmig en krijg je dan niet juist misverstanden?
Natuurlijk heeft een EPD voordelen. Je hoeft niet meer steeds opnieuw je verhaal te vertellen. Je voorkomt dat mensen hun situatie uit onwetendheid verkeerd of onvolledig overbrengen. De overheid schat dat er per jaar bijna 20.000 ziekenhuisopnames kunnen worden voorkomen en 1200 doden. Goed.
Maar eigenlijk heb ik er een beetje spijt van dat ik het bezwaarschrift al heb weggegooid. Ik vind mezelf ineens een veel te mak lammetje. Wat gaat u doen? Braaf gehoorzamen of bezwaar maken? En waarom?
Merel Roze
