Miriam – ‘Joran van der Sloot handelt in Thaise vrouwen’
Miriam Mars won drie jaar geleden de Libelle columnistenwedstrijd ‘Puber in Huis’. Naast een column in de Libelle waarin ze openhartig schrijft over haar leven schrijft ze iedere maandag ook een actuele column in BN/DeStem. Sinds enige tijd werkt ze als zelfstandig copywriter/tekstschrijver. Miriam heeft een dochter van achttien, Yasmin, en een zoon van elf, Julius. Miriam neemt samen met Wieke het gesprek van de maandag voor haar rekening. Haar columns verschijnen hier om de week.
Vol ongeloof staar ik naar het beeldscherm. ‘Joran van der Sloot handelt in Thaise vrouwen.’ In een uitzending van Peter R. De Vries – in mijn ogen de meest mannelijke man van Nederland, maar dat terzijde – blijkt Van der Sloot gezellig in Thailand aan het handelen te zijn geslagen. In vrouwen. Wacht. Er klopt iets niet. Wat doet hij daar? Waarom zit zo iemand in het Verre Oosten? Ergens had ik verwacht dat Joran ergens in een kamertje drie hoog achter boven studieboeken zich kapot zat te schamen. Of dat hij ergens anoniem als vrijwilliger de handen uit de mouwen stak ter compensatie van al zijn leugens en bedrog of dat hij uit piëteit voor de moeder van Natalee anoniem door het leven zou gaan. Ik had minstens verwacht dat zijn ouders hem met zachte dwang zouden hebben laten opnemen, hem zouden bijsturen. Hun zoon werd immers beschuldigd en vrijgesproken van een afschuwelijke misdaad. Voor zowel ouders als zoon moet dat – afgezien van het feit dat er maar weinig mensen zullen zijn die in zijn onschuld geloven – een traumatische ervaring zijn geweest. Er zijn ouders die voor minder professionele hulp inschakelen voor hun kinderen. Maar nee. Niet de ouders Joran van der Sloot. Ik besef dat mijn ongeloof niet eens zozeer te maken heeft met het feit dat Van der Sloot zich blijkbaar heeft ingelaten met mensonwaardige praktijken, maar dat mijn ongeloof vooral betrekking heeft op zijn ouders. Zo’n kind, ook al is hij inmiddels 21, verlies je toch geen seconde uit het oog? Als je weet dat je eigen kind zo glashard kan liegen? Als je weet dat je kind niet vies is van wat verdovende middelen hier en daar? Als je weet dat er nota bene een Emmy Award is gewonnen met een uitzending over jouw zoon waarin hij ontmaskerd wordt als een koelbloedige moordenaar, dan neem je toch geen enkel risico? Dan doe je er toch alles aan om te voorkomen dat jouw zoon anderen iets aan kan doen? Er is een tijd geweest dat ik heel veel medelijden had met de ouders van deze jongen. Maar nu niet meer. Ik zeg: Peter! Pak hem! Wat vinden jullie?
Miriam Mars
Gerelateerde artikelen
