Anneke zegt JA
En nee, niet tegen vriend in San Francisco. Dat kijken we nog even aan. Ik heb JA gezegd tegen maar liefst 3 leveranciers van gas en elektriciteit. Stom he? Callcenters, en dan altijd als het eigenlijk niet gelegen komt. Bij deze had ik zoiets van, nou, zeg het maar. Je kijkt naar de centjes in deze problematische tijden nietwaar?
Ik antwoordde gehoorzaam, zei nee hier, ja daar en ze kleden het zo in dat ik ja had gezegd op een contract bij 2 leveranciers, terwijl ik er nog 1 had lopen! Ga nou niet denken dat ik een sukkel ben die zich laat pakken, dat overkomt me niet zo snel. Maar ik zat nog onder de pijnstillers en zweefde verrukt door het leven. Met de nadruk op zweven.
Toen ik weer bijkwam en allerlei brieven kreeg van ‘welkom beste klant! U hebt de juiste keuze gemaakt!’ Dacht ik eerst ‘keuze? Wat voor keuze?’. Toen begon het te dagen. Oh ja, die telefoontjes. Kijk kijk, ik heb ineens 3 leveranciers voor gas en electriciteit (en dus ook 3 rekeningen). Mijn financiele haren rezen te berge. Ik belde er een op: ik zeg op met ingang van nu, feest gaat niet door! Genoteerd, zeiden ze, en mogen we vragen waarom? Nee, in feite gaat dat jullie geen barst aan, maar beleefdheidshalve heb ik een korte toelichting verschaft.
Dat was dat, dacht ik. De andere was voordeliger dan die ik nu heb, dus die heb ik laten gaan – zij regelen alles met m’n huidige leverancier, wel zo makkelijk.
Maar afgelopen maandag kreeg ik ineens 2 brieven van de afgezegde ‘bevestiging overeenkomst en jubel-de-jubel, we zijn zo blij met U’. 2 brieven. 1 voor het gas, de ander voor de electriciteit. Met 2 brochures.
Als normaal denkend mens zeg je dan, jongens, zet dat dan in 1 brief, met 1 brochure, dat scheelt heel wat werk en papier, maar nee: 2.Ik jubelde uiteraard niet mee en daar ging ik weer, bellen. Een 0900 nummer ‘dit nummer kost 10 cent per minuut’. Huiver. Nog even en ik moet een lening afsluiten voor m’n telefoonrekening. Maar ze luizen je erin terwijl je erbij staat.
Mijn ex-werkster kwam een paar jaar geleden met zo’n beleggingspolis. Kijk eens, ze schrijven dat we verlies lijden, terwijl we al jaren sparen? Dat was zo’n risicovolle aandelen toestand. Ze dacht echt dat ze al jaren aan het sparen was ‘ik maak het toch over?’. Nee, je spaarde niet, je belegde. En nou is het weg. Weg? Ja. Weg. Misbruik maken van, noem ik dat. Wat vinden jullie?
Gerelateerde artikelen
