Anneke haar goede voornemens…
Oh, wat zit ik elk jaar toch weer vol goede voornemens. Ik ga m’n administratie bijhouden – kijkend naar de stapel die nu op tafel ligt. Achterstallig onderhoud, zullen we maar zeggen. Deze keer heb ik een prima excuus: ribben gebroken en streptokokken die me willen opeten. Het zijn wel volhouderdjes overigens, daar zijn ze weer. Verdorie.
En: ik stop met roken. Nadeel is dat ik niet rook, maar het is toch een mooi Goed Voornemen? Verder ga ik braaf elke dag de kattenbakken doen in plaats van te wachten tot ze het zo onaangenaam vinden dat ze ernaast gaan zitten, zodat ik per saldo nog meer moet opruimen (Anneke’s kunnen lui zijn. Ze kunnen ook heel goed hinken momenteel).
De tuinstoelen: die ga ik ook te lijf! Jawel! Zeker! Boen boen boen! Alweer een goed voornemen. Wat zal ik nog eens meer voornemen. Uh, het trappetje achter? Oei. Maar vooruit, een Goed Voornemen is een Goed Voornemen.
Zal ik me ook Voornemen om geen hapje chocolade meer te nuttigen? Dat wordt toch wel krikkel! Er zijn grenzen, tenslotte!
Meer fietsen, meer lopen – dat zijn ook goeie. Houden we erin. Totdat de eerste natte sneeuwbuien me om de oren vliegen. Dan is een auto met verwarming toch wel prettiger. Mooie poging Anneke, mooi, maar… Bovendien moet mijn fiets naar de fietsenmaker. Kijk, da’s toch een pracht van een smoes? Ik zal er alleen wel met de fiets aan de hand naar toe moeten lopen, dat is minder. Maar: dan loop ik! Hoera! Voornemen volbracht! Zien jullie nou, ik kan het wel!
Wat gek eigenlijk he, dat we aan het eind van het jaar schoon schip maken – en het na een maand alweer vergeten zijn. De oliebollen en de appelflappen zijn nauwelijks naar binnen of we liggen met een Champagne-kater te kijken naar het schans-springen bij Garmisch Partenkirchen, kreunend ‘nooit meer!’ Om vervolgens op de verjaardag van oom zus-en-zo, een paar weken later, weer vrolijk aan een rood wijntje te gaan. Dat zakt allemaal zo snel weg – ik vrees dat ik na een paar weken alweer onherstelbaar ben met die kattenbakken. Ik vind dat een rot-klus, maar het moet wel. En momenteel lukt het niet zo, die strepjes maken me een beetje helemaal niet lekker – ook fijn met de Kerstdagen! Gelukkig krijg ik hulp van lieve vrienden. En begrijp me niet verkeerd: ik doe het wel hoor, alleen als ik moet bukken word ik momenteel helemaal dizzy. Geen geslaagde oefening.
Maar: hoe zit het met jullie Goede Voornemens? En gaat dat lukken? Voor iedereen: Een gelukkig en gezond uiteinde, en kijk uit met vuurwerk!



