Anneke – Oud…?
Kennis op bezoek. We drinken een lekker bakkie koffie. Kennis is 3 jaar ouder dan ik maar gedraagt zich alsof hij morgen naar Huize Avondrood moet worden vervoerd. Per brancard. ‘Op onze leeftijd doe je dat niet meer’ roept hij bij alles wat ik uitspook. Ook al spook ik momenteel niet zoveel uit.
Kennis voelt zich ook echt oud – laatst fietste ik met hem mee van werk naar huis – nou, ik kon rondjes om hem heen draaien, zo ongeveer. Was nog net geen sur-place (ik kijk regelmatig wielrennen, of moet ik zeggen doping-rennen).
Ik bezie dat zo eens en vraag me dan af, voel ik me oud? Nee. Helemaal niet. Ook al weet ik wel dat ik niet meer een nacht kan doorhalen en dan weer de volgende morgen fris en vrolijk aan de start – dat gaat niet meer. Doorhalen wel, fris en vrolijk niet (ik doe dat niet vaak hoor, geen feestbeest hier).
Wel ben ik een keer losgeslagen. PSV was kampioen geworden, wij feesten op het Stadhuisplein, en dan wordt er gedanst in de fontein. Ik ook plons. In maart… Daarna op naar het Stratumseind, de nodige consumpties genuttigd, fiets weten te vinden en zompend naar huis. Waar de Champagne klaarstond. Hops, die kon er ook nog wel in.
Gottegot, de volgende morgen had ik een vergadering. Om 09.00 uur. Vreselijk. Ik zig-zagde op m’n fietske daarheen. Alles was stil. Alleen de opruim-ploegen waren bezig. Ik wist zelfs de tijd-klok nog te vinden en wankelde naar binnen. Mijn chef zag dat rampgebied binnenkomen – hij had nergens last van, hij is voor Ajax – en zei toen ‘Anneke, zou jij niet beter terug naar huis gaan?’ Hetgeen ik deed. Zig-zag terug. Om vervolgens een daverende verkoudheid te krijgen (die fontein, he).
Maar, oud. Wanneer ben je oud? Mijn kennis voelt zich oud, gedraagt zich ook zo. Te pas en te onpas hoor ik ‘op mijn leeftijd moet ik het kalm aan doen, en kan dit niet meer en dat niet meer’. Ja, en? De moeder van een vriendin van me is in de 80 en belt me opgewekt op ‘kind, ik ga een reisje Moskou doen’. Goeie reis, veel plezier en ik hoor het wel als je terug bent.
Ik merk zelf ook wel dat ik niet meer zo hups ben als 25 jaar geleden, maar ben ik nu oud? Welnee! Er zijn wat pondjes bijgekomen, en wat ik wel besef: ik relativeer meer, en reageer niet meer extreem op zaken waar ik toch niks aan kan doen. Een paar jaartjes meer hebben zo z’n voordelen.
En: als afsluiting: voor jullie allemaal: heel fijne Kerstdagen en een gelukkig en gezond Nieuwjaar.
Gerelateerde artikelen
