Anneke – Vrede (vreten) op aarde
De feestdagen komen er weer aan. Vorig jaar heb ik er niets aan gedaan – ik was gewoon niet in de stemming. Ellende op m’n werk, dat nam zoveel energie dat ik even niet hoefde. Laat mij maar met rust, ik ben er niet. Eigenlijk beviel het wel – ik hoefde niets. Klein boompje van de Xenox, krans aan de voordeur, een rollade met cranberries, dat nog wel – maar verder, geen toeters, geen bellen, rustigjes zitten, wat tv kijken, en dat was Kerst.
Sinterklaas is lastiger – dat was hier thuis altijd een heel feest en dat mis ik echt nu ik helemaal alleen ben. Dan moet ik echt m’n best doen om niet in een dip te raken. Om me te wapenen tegen de dip heb ik alvast pepernoten en speculaasbrokken gekocht, dat hapt lekker weg.
Dit weekend zag ik bij de Appie dat het grote inladen al begint. Hoezo kredietcrisis! De vent voor me had z’n wagentje zo volgeladen dat ik me afvroeg of hij een aanhanger bij zich had! Anders kreeg hij al dat spul toch niet thuis!
En dan denk ik, al wachtende, ‘moet dat nou allemaal’. Kijk, een lekker feestelijk Kerstdiner misgun ik niemand, maar ik heb wel het gevoel dat we doordraven. En hoe exotischer, hoe beter. Gemarineerde nachtegaaltongetjes uit Verweggistan (ik zeg maar wat) is niks. En dan de aankleding van het huis. Dat wordt ook elk jaar meer en meer. Hele licht-festivals worden aangericht. Buiten-kerstbomen, het kan niet op.
Maar weet men nog wat er nou eigenlijk gevierd wordt? Welnee, ben ik geneigd te zeggen. We gaan gewoon bij een versierde boom zitten en eten ons klem. Burps. Vreten op aarde. Dat die versierde boom helemaal niet Christelijk is maar komt van de midwintervieringen van de Kelten daar maalt niemand om. Het is Kerst toch? Jingle bells!
En ik mis volgend jaar tot mijn totale ontzetting Randy-next-door. Wie? Zeggen jullie nu. De buurman van vriendin in Missouri. Al jaren hoor ik wat ie nu weer aan Kerstversiering heeft gedaan. Hoogtepunt was 4 rendieren met een slee en Santa op z’n dak. Plus overal lichtjes. Vorig jaar toen ik daar was ben ik op de loer gaan liggen om Randy te spotten. Vergeefs. Geen Randy to be seen!
Volgend jaar ga ik met de Kerst daarheen. Vastbesloten te gaan Randy-watching. Pup-tentje in de voortuin, verrekijker. Zegt vriendin – het wordt hier zo’n 20 onder nul hoor. OK geen pup-tentje. Maar weten jullie wat Randy afgelopen weekend heeft gedaan? Garage-sale! Al z’n kerstspullen verkocht! Nou ja zeg…



