Libelle home » Columns » Femke – Een snob… voor even!

Femke – Een snob… voor even!

Ik kan er niet om heen: ik ben een snob geworden. Terwijl ik jarenlang heb gescholden op luxepaarden, mensen die het breed hebben en het breed laten hangen, heb ik het nog niet eens superbreed, maar laat ik het soms toch al best breed hangen. Breder dan de meeste van mijn vrienden. Breder zelfs dan mijn ouders.

Ik láát mijn huis verbouwen, ik láát mijn huis schoonmaken, ik láát me met de taxi naar huis brengen (als het te lang duurt voordat de tram komt) en oh oh oh wat geniet ik van het enorme huis (compleet met bubbelbad) dat ik huur gedurende de tijd dat mijn huis verbouwd wordt. Ik loop er rond als een prinsesje op erwtjes. Ik, die zes jaar lang op kamertjes tussen de 12 en 16 vierkante meter heb gewoond, kijk om me heen in dat heerlijke huis van 180 vierkante meter en geniet me te pletter. Ik vind ook eigenlijk dat ieder mens het recht heeft op ruimte en die ruimte wordt je ontnomen in Amsterdam (maar dat is weer een ander item, daarover later meer).

Ik ben dus een snob geworden. Een vreselijk verwend nest. Mijn vrienden zeggen het, Liefde zegt het en mijn ouders vallen er ook al over. Zó ben ik natuurlijk niet opgevoed. Matigheid was het credo. Niet iedere week uit eten (want waar was het goed voor?) en niet iedere nieuwe film in de bios bekijken. En natuurlijk weet ik dat het niet goed is. Dat er juist charme schuilt in een bankdirecteur die op de fiets naar zijn werk gaat in plaats van met z’n Mercedes. En dat brood in een brooddoosje meenemen juist fijn is als contrast tegenover de luxe broodjes in lunchrooms. En daarom heb ik me ook voorgenomen om, zodra ik kinderen krijg, af te stappen van alle impulsaankopen en gemakzuchtige beslissingen die veel geld kosten. Want ik wil kinderen die beseffen dat geld er niet zomaar is en dat je nooit mag verwachten dat het komt aanwaaien…
Maarrrrr voorlopig ga ik, nu het nog kan, af en toe ontzettend heel veel genieten van het gemak, de lekkerheid en de luxe die je kunt kopen als je even niet denkt aan sparen en verstandigheid. (Ik heb namelijk nog een jaartje jeugd te gaan. Volgend jaar word ik dertig…Poeh…DERTIG!!).

PS. In verband met de vakantie komen er twee Femkeloze weken aan, maar niet getreurd… Ik ben er op 7 januari weer.