Hermien – Zo slank zijn als mijn dochter?
Een paar jaar geleden heb ik me voorgenomen nooit meer te lijnen. ‘Ik ga sporten en kijk wel een beetje uit met wat ik eet’, was mijn idee. Van dat jarenlang lijnen ben ik op langer termijn zeker niet slanker geworden. In mijn boekenkast staan intussen de nodige dieetboeken, van Weight Watchers tot Montignac en geen van allen hebben ze een blijvend resultaat opgeleverd.
Toen kwam Sonja. Maar dit keer zou ik sterk zijn. Half Nederland ‘sonjabakkert’, maar ik niet. Ik koop geen boek, ik wil het niet weten en niet horen hoe goed zij is en hoeveel men ermee afvalt. Dat beloofden al die andere diëten tenslotte ook allemaal. En kijk eens wat er van me geworden is.
Ik blijf heel standvastig, maar heel langzamerhand worden de vetrolletjes weer echte ‘rollen’. De sportschool bezoek ik nog regelmatig, maar er komt wel steeds vaker iets tussen wat net weer even iets belangrijker is. En die opmerking van de chiropraktiker dat ik geen speciale buikspieroefeningen moet doen, omdat het mijn rug teveel belast, had ik misschien met iets minder gejuich moeten ontvangen.
Waarom kan ik niet, net als een man, tevreden over mijn buik wrijven, en zeggen dat het toch een hele investering is, zo’n dikke buik. Waarom moet ik me altijd meten met slankere vrouwen. Mannen hebben daar geen last van hoor. Welnee, heb je ooit een man horen zeggen; ‘Ik zou willen dat ik jouw figuurtje had?’
En dan komt mijn dochter thuis met een Sonja Bakker boek. “Wat moet jij daarmee”, vraag ik haar. Zij wil van haar snoepbehoefte af en denkt dat Sonja haar daarbij kan helpen. Mijn advies om gewoon niet te snoepen, is te simpel. Zij gaat ‘sonjabakkeren’ en maakt regelmatig een boodschappenlijstje met wat ik voor haar mee moet nemen. Sonja bereikt met haar boek meer dan al die adviezen die ze van mij kreeg. Ze eet nu zelfs bruinbrood. Binnen een paar weken is er een duidelijk resultaat te zien. Wat een figuurtje.
Zal ik wel, zal ik ook… nee, ik doe het niet. Of toch wel.
Kijk, dat ik nooit meer zo slank zal worden als mijn zestienjarige dochter, weet ik en dat hoeft ook niet meer. Maar ik moet toch weer wat gaan doen. Nou ja, in het nieuwe jaar dan. Nu nog even niet. Ik ga deze maand alvast een keertje extra naar de sportschool. Oké?
Lijnen, houdt het dan nooit eens op? Want zeg eens eerlijk, wie heeft nog nooit gelijnd?
Gerelateerde artikelen
