Wiep – December een flutmaand?
Modisch gezien is december een flutmaand. Die galajurken en modeproducties in de bladen vol feestkleding hebben we zo langzamerhand wel gezien. Want zeg eens eerlijk; wie gaat er in vol ornaat, mannen in smoking, vrouwen in avondtoilet naar allerlei groots opgezette kerstfeesten? Toen Erwin nog voor een andere maatschappij werkte in Assen, gingen we nog weleens volledig opgedoft naar zo’n fatsoensborrel. Meestal voelde ik me dan overdressed, want sommige Nederlandse vrouwen presteren het om in jeans en trui naar een feest te gaan.
Hoe anders is het nu, in Fryslân. Op kerstavond gaan we naar Langezwaag. We wonen de dienst bij in het kerkje waar mijn moeder altijd graag naar toe ging. De kachel staat aan, de sfeer is prachtig, maar het blijft een kerk. Niet echt een gelegenheid voor je Little Black Dress met killer heels.
Eerste kerstdag, geheel naar Britse traditie, liggen er pakjes onder de boom. Het Weihnachtsoratorium van Bach wordt grijs gedraaid – tot groot verdriet van onze kinderen- en we maken een lange wandeling door het Wâldster bos. We drinken een mooi glas port bij de haard en schuiven aan. Onze kerstdis is eenvoudig, maar lekker. Vlak voor kerst vind je mij niet in de supermarkt. Rampscenario. Voor het feestelijke gevoel trek ik een jurkje aan. Geen gala, want er moet wel worden gekookt. En afgewassen.
Tweede kerstdag is traditioneel een familieaangelegenheid. We lopen over een modderig pad naar de boshut van mijn zus en zwager, voor glühwein bij de vuurkorf. Koud én raar als je daar aankomt in je avondjapon met lange zwarte handschoenen. We eten biologische scharrelkip van onze zwager Joop- om je vingers bij op te eten, zó lekker- en genieten van elkaars gezelschap. Een paar stevige laarzen, jack, sjaal en muts volstaan. Voor ons wordt het een warm geklede Kerst.
Ik wens u bijzondere, gezellige én feestelijke dagen.



