Wiep – Jaren ’80

Kluun, van komt een vrouw bij de dokter, is he-le-maal in de ban van de jaren ’80. Iedere dag trakteert hij ons op zijn populaire website op een you tube filmpje uit die roemruchte tijd. Natuurlijk kan ik het niet laten om ’s ochtends te linken naar de soms heel erg geestige deuntjes uit de meest lelijke tijd uit het modeverleden. Dat háár, die kleding! Vonden we dat toen echt mooi? Ik kan het me haast niet voorstellen, maar spitten in schoenendozen vol foto’s uit die tijd doen mij blozen. Van schaamte.
We zagen er toen nog erger uit als de Dolly Dots. Het haar recht overeind- vingers in stopcontact kapsel- bandplooibroeken waar Erica met gemak vóór haar afvallen in had gepast en schouders waar een American Footbal player een moord voor had gedaan. Verschrikkelijk. Het moet het antwoord zijn geweest op de jaren ’70 hippietijd met enorme haardossen, baarden en lange gewaden.

De Engelsen zijn er indertijd in de punkperiode mee begonnen. Punk, ontstaan in de armoedige wijken van de grote steden in Engeland omdat de werkloosheid en de verveling daar enorme proporties aannamen. Vivienne Westwood nam het voortouw en massaal gingen we aan de hanenkam, plateauzolen en schoudervullingen.

Nu staan we weer aan de vooravond van hoge werkloosheid en recessie, net als in de jaren ’80. Geschiedenis herhaalt zich, en uit slechte tijden komen vaak de mooiste dingen. Maar ik mag toch wel hopen dat we de periode van wanstaltigheid wat mode betreft niet weer uit de kast gaan halen. Het is ’s ochtends genieten van de muziek. Met dank aan Kluun. Mijn kinderen liggen in een deuk bij het zien van de foto van de mannen- nou ja, mannen, het leken wel de Dolly Dots met glitterbroeken aan- van Kajagoogoo, you’re too shy, shy, hush hush ai doe waai. Never, ever again.

x
x
x