Willemijn over kerstperikelen
Het is bijna zover, kerstmis. De afgelopen week stond voor een heleboel mensen in het teken van de feestdagen. We negeren met z’n allen de kredietcrisis, en gaan massaal kerstboodschappen doen. Zodat we met de feestdagen lekker een speciaal voor ons gekweekt dier uit de bio-industrie kunnen oppeuzelen, terwijl er nog steeds kindjes doodgaan van de honger in Afrika. Wat een kerstgedachte! Maar goed als we daar niet over nadenken is kerst best gezellig. Het begint al met de kerstpakketten, een grote doos vol met onzin-dingen die je nooit gebruikt. Ik ben dol op die dingen, dit jaar kreeg ik voor het eerst ook een kerstpakket (twee zelfs). Wat er allemaal uit die dingen komt! Onbestemde potjes in het Italiaans (waarvan ik de inhoud niet durf te eten), flessen wijn (jammie!), kookboeken (terwijl ik nog steeds niet kan koken), een ovenschaal (in de doos voor de uitzet), en nog veel meer zooi. Vorig jaar was kerst helemaal nieuw voor mij, nee ik ben geen moslim en ik heb de afgelopen jaren gewoon kerst gevierd. Maar vorig jaar kwam daar voor het eerst de schoonfamilie bij. Ja vorig jaar met kerst ging ik kennismaken met de schoonfamilie. Vol spanning stond ik voor de deur. Maar ik voelde me meteen thuis. Schoonpapa had ik drie weken eerder al ontmoet, toen wel verstopt achter de grote witte baard van Sinterklaas . En de helft van het legioen zussen had ik ook al ontmoet in de vorm van zwarte piet. Dus alleen nog de schoonmama, en de andere zus inclusief haar vriend. Maar ook dat was geen probleem want m’n nieuwe zwager zat op de bank met de kersteditie van de playboy Lieke van Lexmond te keuren, en schroomde niet om naar mijn mening te vragen. Met de schoonfamilie is het dus die kerst goed gekomen, overigens deze kerst ook.
Deze kerst geen groot diner voor ons, gewoon lekker gourmetten (met biologisch vlees welteverstaan). De dagen voor de kerst staan voor m’n moeder en mij in het teken van werken, werken en nog eens werken. Heerlijk vind ik dat, geen gestress voor de kerst. En het is natuurlijk ook zielig om m’n vader alles in z’n eentje te laten doen. Dit jaar ook geen visite, want oma wordt verdeeld over negen kinderen dus wij zijn over 8 jaar weer aan de beurt. Kortom deze kerst verloopt rustig, zonder kalkoen, zonder oma’s, en zonder gloednieuwe schoonfamilie. Gewoon met z’n viertjes naast de kerstboom gourmetten met een lekker glaasje wijn erbij uit het kerstpakket. Nee kerst is zo gek nog niet.
Gerelateerde artikelen
