Els – Woorden schieten tekort

    




    



    
 

De kinderarts van het consultatiebureau vroeg of Neil al zinnen van drie of meer woorden kon maken. Het zou leuk zijn geweest als Neil die vraag zelf zou hebben beantwoord, bijvoorbeeld met: “Jazeker mevrouw de kinderarts, ik maak zelfs al ingebedde bijzinnen en palindromen”. Maar hij was te druk bezig met het opeten van een snottebel.







	
Ik vind het knap hoe Neil zijn woordenschat aan het uitbreiden is. Daar is hij, zoals de meesten van zijn leeftijdsgenootjes, heel vindingrijk in. Een slot openmaken noemt hij ‘openslotten’, een kan is een ‘inschenker’ en een helm is een ‘motormuts’. Lastige woorden leert hij steeds beter uitspreken – ‘tjomkuupter’ is inmiddels computer – en de zinnen die hij maakt, worden steeds langer. Hij leert ook woorden die ik hem vervolgens weer probeer af te leren. Zoals ‘nee’ als ik ‘ja’ wil horen.


De basis van de taal leggen kinderen tot ongeveer hun zesde jaar. Daarna begint het bijschaven. De grootste explosie van nieuw geleerde woorden hebben u en ik inmiddels dus wel gehad, maar we breiden onze vocabulaire (mooi woord!) nog elke dag uit. Een volwassene heeft maar liefst zo’n 60.000 woorden tot zijn beschikking. En zelfs dan komt het regelmatig voor dat er iets gebeurt waar je geen woorden voor hebt.

 

Ik kan ontzettend jaloers zijn op welbespraakte mensen. Mensen die begrijpelijke zinnen maken met mooie woorden en die daarmee precies onder woorden weten te brengen wat ze op hun hart hebben. Gerard Spong bijvoorbeeld, heel ingetogen en afgewogen. Of Matthijs van Nieuwkerk, die er, als hij op dreef is, soms bijna van gaat spetteren. Of, een voorbeeld uit heel andere kring: boer Jan uit Boer Zoekt Vrouw 2008. Als hij over zijn gevoelens praatte, zag je hem even stil worden, diep nadenken, en dan verwoordde hij kort maar krachtig, en precies goed, hoe nerveus, verliefd of verdrietig hij was. Behalve dan in de sleutelscène waarin Sipie liet merken dat ze eigenlijk wel naar huis wilde. Toen had ik echt zoiets van… (Ik kan even niet op het woord komen.)


Hoe welbespraakt bent u? Komt er bij u altijd uit wat u wilt zeggen of schieten woorden wel eens tekort?


















x




                        

                            

                                
Antonia Alida 2009-02-02 18:42:35

                                    

                                    Met vriendinnen raak ik niet uitgepraat :lol: Weet mijn woorden goed te kiezen. Maar op het werk krijg ik het niet voor elkaar als ik iets wil uitleggen of iets wil vragen over mijn werk, hoe ik dat moet doen. Het komt er heel krom uit. Dan weet ik zelf ook niet meer wat ik bedoel. Ik probeer het in mijn hoofd op een rijtje te zetten, geconcentreerd te zijn, maar helaas ik word er een beetje gefrustreerd van, vind mezelf dan een beetje dom!! : :frons:
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
Els Meijers 2009-01-30 21:21:11

                                    

                                    Elineva, Alexandra en Henny: wat moet dat frusterend zijn! Ik heb er al last van als ik op vakantie in het buitenland ben. Dat je de meest eenvoudige dingen nog niet kunt zeggen en dat je soms niet anders kunt dan je handen en voeten gebruiken.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
HennyM 2009-01-30 20:27:06

                                    

                                    Ik ben nooit echt goed geweest in communiceren, op welke manier dan ook. Niet dat mij dat stopt om lekker te kletsen, want dat kan ik heel erg goed (en veel). Ik vind het prachtig zoals al jullie die  op deze site reageren het zo duidelijk en vol prachtige woorden doen. Ben ik echt wel eens jaloers op. Mijn reacties zijn weinig en kort..

Maar ik herken mij in Elineva. Ook ik ben met een Amerikaan getrouwd, die dan wel nederlands kan spreken, maar meestal spreken we gewoon engels. Ik ben hier al 20 jaar. Ik heb altijd behoorlijk goed engels gesproken, gelukkig. Maar toch zijn er nog wel missers, geen ernstige, maar toch genoeg om de collega's te laten lachen. Of als ik zoals vanochtend 1 1/2 uur aan de telefoon met mijn zus ben geweest en dan gerust een zin in het nederlands wil beginnen met de collega's. In het begin was het vooral moeilijk om grappen te vertellen (wij nederlanders hebben zo'n ander gevoel voor humor) of te snappen. Maar dat gaat gelukkig beter.  Wat ik wel merk is dat het af en toe in een nederlands gesprek moeilijk is om iets naar het nederlands toe te vertalen, dus voeg ik het maar in het engels toe. Zoalng de boodschap maar overkomt.
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x



x
x
x