Hermien – Uitgemoederd?
Afgelopen week heb ik onder het genot van een drankje weer eens bij kunnen kletsen met mijn buurvrouw. Even een korte omschrijving van ons. Ik ben de vrouw die gestopt is met werken toen er kinderen kwamen en buuf altijd blijven werken in de kinderopvang. Als ondernemer heeft zij zelf een kinderopvang opgezet. Onze visies lopen dus nogal uiteen en dat levert soms leuke discussies op.
Nu is zij vorig jaar met een nieuwe onderneming gestart, ‘dagmama’ genaamd. De dagmama’s komen het huis in als de ouders het huis verlaten om te gaan werken en nemen de zorgtaken voor de kinderen over. Nu er steeds meer vrouwen blijven werken, komen er steeds meer soorten kinderopvang. De volgende generatie kan niet meer rekenen op de oppasoma, want grote kans dat deze nog volop aan de arbeidsmarkt deelneemt.
De dagmama werkt gewoon voor een organisatie, krijgt een korte training en jaarlijkse opfriscursussen. Hoewel ze alleen werkt, is ze geen eenling en ze kan altijd op de organisatie terugvallen. Voor het gezin is het grote voordeel dat bij ziekte van de dagmama een beroep gedaan kan worden op de invalkrachten. Al deze krachten zijn gescreend en hebben de basiscursus gevolgd.
Nu ik hier zo over na denk, vind ik dit systeem zo gek nog niet, alleen welke vrouwen worden er nu dagmama? Dat wilde ik wel graag weten. Alleen jonge meisjes die net hun opleiding in de kinderopvang hebben afgerond?
Dat kan, maar eigenlijk zoeken ze vooral vrouwen die nu hun eigen kinderen groter zijn, nog niet ‘uitgemoederd’ zijn. Veel vrouwen kiezen vanwege financiële of praktische redenen voor een klein gezin, maar sommige vrouwen zijn, nadat hun eigen kinderen zijn uitgevlogen, nog lang niet klaar met ‘moederen’. Deze vrouwen zijn uitermate geschikt als ‘dagmama’.
Op zich vind ik dat dan weer mooi. Hier wordt tenslotte maar eens bewezen dat een ervaren moeder zonder ellenlange studies de kinderopvang in kan.
Maar dan ga ik bij mezelf te rade. Ben ik uitgemoederd? Nu denk ik dat je levenslang moeder bent en blijft met de bijbehorende zorgen, maar het echte zorgen voor kleine kinderen heb ik wel even gehad. Dat was leuk toen ze klein waren, maar nadat ze weer naar school gingen wist ik niet hoe snel ik in het vrijwillige circuit aan de slag moest gaan. Ik vind het heerlijk als er zo nu en dan van die eigenwijze kleuters langskomen, maar dagelijks dat gekrioel om me heen, hoeft niet meer. Maar wat vinden jullie van een dergelijk systeem van kinderopvang? De ouderwetse nanny in een modern jasje, maar waar ik eigenlijk het meest nieuwsgierig naar ben, is of jullie ‘uitgemoederd’ zijn?
hermienstok 2009-01-22 10:33:59
Ennuh, kom gezellig meebloggen. Leuk!
Monica7 2009-01-22 09:46:51
Maar wat dat moederen betreft: ik kan af en toe nog heerlijk moederen over mijn 22-jarige Downdochter, maar oh wat vind ik het heerlijk dat ze niet meer thuis woont. En wat ben ik blij dat ik niet meer de heel dag op peuter- kleuter- en kinderniveau hoef te communiceren. Ik heb er van genoten hoor, maar toen mijn jongste naar school ging had ik de neiging om de vlag uit te hangen. Not done, dat heb ik wel gemerkt aan de reactie van andere ouders. Evenals trouwens het feit dat ik hardop durfde zeggen dat ik het heerlijk vond dat mijn middelste naar een prachtige woonvorm bij ons in de buurt verhuisde... Dat hoorde ik geloof ik heel moeilijk te vinden...
Ik zal dus geen 'dagmama' worden, mijn eigen kinderen opvoeden vond ik geweldig (wel heel moeilijk soms), maar die van een ander hoef ik niet. Tenminste niet structureel: oppassen als het een keer aan de orde is is prima natuurlijk. Ik zie mezelf ook geen oppasoma worden, niet voor een vaste dag in de week, wel natuurlijk als de ouders een weg zouden willen of zo. Maar zeg nooit nooit, eerst maar eens zien of ik ooit oma wordt en dan kijken we verder. Voorlopig vind ik mijn werk en mijn vrijwilligersklussen allemaal nog veel te leuk!
marg 2009-01-20 12:11:06
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.