HET IS ER WEER….
Dacht eindelijk verlost te zijn van terroristen en dat ik de ziekenboeg hier kon sluiten…maar niks is minder waar.
Gistermorgen werdt mijn meisje wakker en klaagde over rug- en hoofdpijn. Maar ze wou willens en wetens naar school toe. Na goed met haar gebabbeld te hebben van "je hoeft niet naar school, mag ook lekker thuis blijven"….in de hoop dat ik het natte en koude weer niet in hoefde te gaan. Maar ze was onvermurwbaar en heb haar dus maar naar school gebracht. Juf eventjes ingelicht over de situatie en was het wachten op het telefoontje.
Maar het telefoontje kwam er niet dus ik dacht dat het allemaal wel mee zou vallen…gelukkig maar!!! Ik dacht dat de virus ons deze keer wel over zou slaan. Alhoewel de virus massaal de aanval ingezet heeft op school. Er waren gemiddeld 50-60 leerlingen niet op school aanwezig en lagen allemaal ziek te zijn in hun bedjes.
Misschien ontsnapt ze er aan, maar eenmaal bij school mocht ik gelijk naar binnen om haar op te halen, want haar lichaam had de strijd toch verloren. Ik zag een heel wit gezichtje en wist dat het menens was. Dus gauw met haar naar huis en haar lekker op de bank gelegt. Ze is in eerste instantie in slaap gevallen, maar bij het ontwaken werd het voor mij weer een middag van verschonen, rugje vrijven en afwachten…
Gisteravond haar op tijd op mijn bed gelegt met een zetpilletje en ze viel direct weer in slaap. Meestal wanneer ik ga slapen maak ik vaak nog een puzzeltje om me te ontspannen en ineens hoor ik naast me "Dag lieve mamma van mij" en keken me twee hele wazige ogen mij aan. Het leek wel of ze stomdronken was en inwendig moest ik eventjes om haar lachen. Gelukkig viel ze snel weer in slaap…wel onrustig. Wat voor mij betekende een onrustige nacht voor mams. Maar beter dan dat ik constant uit bed moet, mocht er calimiteiten ontstaan. Welke ik gelukkig van bespaard ben gebleven…
Vandaag was het niet veel beter en er ligt een hoopje ellende op de bank met een paar giga rode wangen. Zo nu en dan komt er wat gekreun, gesteun en zielig gemompel uit haar mondje. Eventjes laten weten dat ze ziek en zielig is. Maar voor mij mag ze vandaag, morgen en overmorgen ook nog wel. Want van ziek zijn weet ik alles van… hopelijk blijft het mij nu bespaart, want ik zit er echt niet op te wachten. Nu kunnen we zien of al die sinasappels, echinaforce en andere bestrijdingsmiddelen hun werk nu doen… we moeten maar afwachten
Lees ook
bond_jamesbond 2009-01-21 15:59:37
marg 2009-01-19 20:49:38
Zelf zit ik er ook al een paar dagen tegenaan te hikken...ik wil niet, het komt nu niet uit etc.! Direct maar weer flink warm douchen en op tijd mijn bed in...zo probeer ik het tegen te houden. Hopelijk worden wij niet ook de klos....
internetredactie 2009-01-16 19:39:06
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.