Archive for januari, 2009
Crew Deadline
donderdag, januari 29th, 2009Leuk om te doen deze week
donderdag, januari 29th, 20091. Modeliefhebbers opgelet! Dit is de laatste kans om de overzichtstentoonstelling van het beroemde modeduo Viktor & Rolf te bekijken. Tot en met 8 februari zijn in Utrecht alle hoogtepunten uit hun carrière te bewonderen. www.centraalmuseum.nl
2. Vanaf deze week is de dvd-box van het tv-programma Single te koop. Lach mee om de avonturen van drie alleenstaande vriendinnen, met Katja Schuurman in de hoofdrol. € 29,99.
3. Aanstaande zondag weten we met welk lied De Toppers in mei naar het Eurovisie Songfestival in Moskou zullen afreizen. Stem mee!
Nationaal songfestival, 1 februari om 20:20 op Nederland 1.
Redactieweblog – We love Hans Klok!
donderdag, januari 29th, 2009Op de moderedactie is het altijd weer een kunst om van iedere modeproductie opnieuw iets nieuws, anders en spannends te maken. Een productie zoals deze week in Libelle staat, had ik nog nooit aan de hand gehad. ‘Her name was Lola, she was a showgirl.’ Nou had ik de productie dan wel zelf verzonnen tijdens een brainstorm en de beeldideeën aangeleverd; het ook daadwerkelijk uitvoeren is weer een heel ander verhaal! Was er eerst nog het plan om ook echt naar Las Vegas af te reizen, dat plan sneuvelde al snel toen we alle kosten op rijtje gingen zetten. Zonder sponsors was het absoluut niet te doen en hadden we het wel gedaan, dan had deze Libelle een ander (duurder) prijskaartje gehad. Voor mij staat Las Vegas naast Elvis, veel gokken, glitter en glans, ook voor Hans Klok. Sinds zijn show op The Strip met Pamela Anderson in zilver badpak als zijn assistente, is hij voor mij Mister Las Vegas, En hoe gaaf zou het zijn als Hans zelf ook mee zou doen in de modeserie?
Van moderedacteur veranderde ik in stalker. Ik heb gebeld, ik heb gemaild. Nog meer gebeld, nog vaker gemaild, net zo lang tot het gelukt was. Volgens zijn agente kon Hans alleen die ene dag en had hij maar een paar uurtjes de tijd.. De locatie was ook snel gevonden. Studio 21 in Hilversum verandert immers een paar keer per week door de The Dinnershow of Dreams in soort van Las Vegas met veel zang en dans. Oftewel: een heel hoog showgirl-gehalte. De hele shoot hebben we rondom Hans gepland. Het was geweldig om de hele dag achter de schermen in de coulissen van Studio 21 te vertoeven. De dag vloog voorbij, de foto’s zonder Hans stonden er snel op en voor we er erg in hadden, was het 15.00 uur. De tijd dat Hans zou komen. Maar. Om 15.15 geen Hans. Om 15.30 nog steeds geen Hans. Ik weer bellen met zijn agente (met kloppend hart!, want stel je voor dat hij het vergeten was?) Geen zorgen, volgens zijn agente was Hans was onderweg en zou er met vijf minuten zijn. 16.00: geen Hans. We hadden de moed al een beetje opgegeven want Hans had immers maar tot 17.00 de tijd omdat hij om 17.30 alweer in Amsterdam moest zijn voor een andere belangrijke afspraak. Om 16.55 kwam Hans binnenwaaien en drukte hij me drie overhemden in mijn handen met de vraag of ik die kon strijken. Ik heb nog nooit iemand gezien die zich zo snel kon omkleden, zo snel zijn haar en make-up kon doen en met zo’n professionele aanpak en stralende lach op de foto is gegaan. Binnen vijftien minuten stonden de twee foto’s erop en ‘WOESHHHHHHH’, weg was Hans. Als een wervelwind. Een “bedankt en tot ziens” van Hans galmde nog na. Model, fotograaf, visagist, assistent en ik, met open mond keken we hem na. Totaal verbijsterend. Dat was Hans. Het was gelukt! Hans stond erop. En hoe! He did it! Was ik voor de shoot al fan van Hans, nu ben ik het nog een beetje meer. Thanks Hans!
Ilona Jongepier
Moderedacteur
Stamppot bietjes met geitenkaas
donderdag, januari 29th, 2009Voor 4 personen
Jonge voorjaarsbietjes hebben een lichtzoete smaak en u kunt ze rauw verwerken in deze stamppot. Maar u kunt natuurlijk ook gekookte bietjes gebruiken!
Ingrediënten:
1 dl melk
1 dl slagroom
200 g verse, zachte geitenkaas, verkruimeld
zout, peper
400-500 g verse, kleine, jonge voorjaarsbietjes
aardappelpuree
olijfolie
Breng voor de saus de melk met de slagroom aan de kook en roer er, als het mengsel kookt, 100 g geitenkaas door. Laat de kaas smelten, zodat de saus wat lobbig wordt. Breng op smaak met zout en peper. Verwijder het groene loof en de schil van de bietjes en snijd de bietjes in heel dunne reepjes of rasp ze grof. Schep de bietjes samen met de rest van de kaas door de hete aardappelpuree. Verwarm alles nog heel even en breng op smaak met zout en peper. Serveer de geitenkaassaus bij de stamppot. Druppel er eventueel nog wat olijfolie over.
Kcal. p.p.: circa 608
Variatie op de bietjesstamppot:
Het is ook erg lekker om deze stamppot te maken met geroosterde bietjes. Het roosteren kost wat tijd, maar de bietjes smaken dan heerlijk! Gebruik hiervoor 600 g kleine bietjes en leg ze ongeschild in een ovenschaal. Bestrooi ze met zout en peper en schenk er 3-4 el olijfolie en 1 el balsamico-azijn over. Roer alles goed om, zodat de bietjes met een laagje olie omgeven zijn. Leg er 3 takjes tijm tussen en rooster de bietjes 30-50 min. in het midden van een voorverwarmde oven op 200°C tot ze zacht zijn. Schep ze regelmatig om. Laat de bietjes iets afkoelen, verwijder de schil en snijd de bietjes in reepjes.
Aardappelpuree
Voor 4 personen
De basis voor een goede stamppot is een lekkere romige aardappelpuree. U kunt hiervoor zowel bloemige als vastkokende aardappelen gebruiken.
Ingrediënten:
1-1 ¼ kg aardappelen
zout, peper
50-75 g boter in klontjes (of 4-5 el olijfolie)
1 ½-2 dl hete volle melk
Kook de aardappelen (het liefst in de schil) gaar in circa 25 min. in kokend water met zout (pel de aardappelen eventueel), laat ze goed uitlekken en druk ze door een pureeknijper. Of maak ze fijn met een pureestamper. Als u de aardappelen voor het koken geschild heeft, moet u de puree op zacht vuur al roerend even laten uitdampen. Roer de boter door de puree (of de olijfolie) en zoveel hete volle melk tot er een zachte, romige puree ontstaat. Breng op smaak met zout en peper.
Abbi en Kati’s Blog
donderdag, januari 29th, 2009Bonjour Kati,
Als er een onderwerp is waar ik wel zo veel over zou kunnen schrijven (kan misschien een boek beginnen, nou toch maar niet hoor!) dan is het wel de « cuisine française ». Je kunt het eigenlijk niet eens vertalen met « de Franse keuken » want er komt zo veel meer bij kijken. « De keuken » staat zo centraal in het leven hier. Al om te beginnen met de plaats die een keuken in de Franse huizen inneemt. Voor mij is hier in huis de keuken het belangrijkste vertrek van het huis. Als ik een vriendin ontvang vind ik het veel gezelliger om in de keuken koffie te drinken dan zo stijf op de bank in de kamer, maar dat is nou eenmaal hoe ik dat zie. Ik las laatst een artikel waarin uit Frans onderzoek was gebleken dat de meeste ontspannen gesprekken juist in de keuken op gang komen. Goed als ik mensen op bezoek heb die ik niet zo vaak zie of niet zo goed ken ontvang ik ze natuurlijk in de « salon » en heb ik een eettafel waar makkelijk 8 personen aan kunnen, dus dat zit wel goed.
Franse families zoeken elkaar het liefst zondags op om gezamenlijk de middagmaaltijd te gebruiken. Maar dan wordt er ook verwacht dat de gastvrouw wel voor een uitgebreide maaltijd zorgt met entrée, plat, fromage en dessert. De mensen blijven dan het liefst lekker lang natafelen om dan na de maaltijd ieder gerecht nog eens gedetailleerd te bespreken.
Verder zijn er in de Franse taal zoveel uitdrukkingen die met de « cuisine » een band hebben zoals:
« cuisiner quelqu’un » = iemand een beetje manipuleren, iemand proberen over te halen
« ça ne mange pas de pain » = dat is een kleine moeite
« on ne peut pas être au four et au moulin » = je kunt niet overal tegelijkertijd zijn.
Verder is de « franse cuisine » een belangrijke economische locomotief en wordt de « cuisine française » ook druk geëxporteerd. Al was het alleen al de Franse Chefs die in het buitenland restaurants beginnen en wat dacht je van de Franse hotelschoolstudenten, die kunnen over de hele wereld gemakkelijk banen vinden. Vorige week overleed de bekende Gaston Lenôtre die begon als banketbakker maar over de hele wereld beroemde catering bedrijven had opgezet. Ik vind het zelf ook heerlijk om te koken maar heb niet de vaardigheid om daar m’n beroep van te kunnen maken want een echte Chef-kok moet toch wel heel wat kunnen en ik bewonder die mensen dan ook mateloos. Ik heb jaren geleden het immense geluk gehad om met één van de bekendste Franse Chefs Alain Ducasse te werken in verband met een sponsoringactie en dat was een te gekke ervaring. Ik werd zelfs een keer uitgenodigd in zijn « aquarium » van het beroemde « hotel de Paris » in Monaco. Dat is een door schuifdeuren afgesloten ruimte midden in de keuken met een grote tafel waar de journalisten en andere mensen die uitgenodigd zijn dan door die grote ramen kunnen kijken naar alles wat er in de keuken gebeurd. Er hangen zelfs camera’s zodat de Chef, terwijl hij de journalisten te woord staat, kan volgen wat er in zijn keuken gebeurd. En ieder krijgt natuurlijk van de gerechten die op de kaart staan te proeven. Nu staat hij zelf natuurlijk al jaren niet meer in de keuken, hij heeft een Chef benoemd die de door hem « uitgevonden » recepten met een vast team bereid. Hij zei dat je een Chef-kok moet vergelijken met de Haute Couture, daar wordt ook alleen maar de kleding door iemand uitgetekend en vervolgens door anderen in elkaar gezet. Ach ja, nou die recepten van die beroemde Chefs zijn mij wat te ingewikkeld hoor, voor mij mag het wat simpeler. Is het misschien een idee om wat recepten uit te wisselen Kati? Ik kan je dan mijn Franse recepten schrijven en jij jouw Hollandse of misschien heb je nog Schotse specialiteiten in de aanbieding??? Ik hoor nog wel van je,
Gros bisous
Abbi
O Abbi, koken.. ik heb er (heel Hollands gezegd) een broertje dood aan.. oftewel een bloedhekel aan! Erg hè! Bakken dát vind ik leuk, maar koken.. en dát met mijn giga fornuis! In mei van het vorige jaar kregen we een nieuwe keuken. En ik wilde dolgraag weer een echte gasoven. En er was maar 1 merk wat nog ovens had op gas: een Boretti. O man ik een Boretti! Ik was zo blij! Mét 6 pitten lekker veel ruimte! En 2 ovens! Heerlijk wat luxe! Bakken vind ik zo leuk, doe ik graag, wij samen zelfs, maar koken… nee niet echt, gewoon de ‘Hollandse’ pot al helemaal niet! Straks als het aspergetijd is, dan pakken wij het kookboek tevoorschijn en gaan we lekkere dingen maken. hmm verheug me nu al. En ik kan het wel, maar vind het gewoon niet zo leuk. Misschien moet ik eens een kookcursusje gaan volgen ofzo? Zou ik het dan leuker gaan vinden?
PS, Wij hebben ook helemaal geen grote keuken waar zoals bij jou een tafel in past waar je aan kunt zitten. Als ik dát gehad had, een grote keuken, kwam er zo’n groot AGA fornuis in die de hele dag brandt met een grote houten tafel met stoelen rondom en dan kun je wel allemaal in de keuken zitten waar het dan behaaglijk en gezellig is… Hm iets voor in die Schotse cottage?
Viva Las Vegas
donderdag, januari 29th, 2009Hollywood in Vegas
Hollywoodfilms worden regelmatig in Las Vegas opgenomen. De hoofdpersonen worden in casino’s en hotels aan de verlokkingen van de stad onderworpen, met als gevolg smakelijke intriges en verwikkelingen. Zo kroop Elvis in Viva Las Vegas (’64) achter het stuur van een snelle wagen, zong af en toe een liedje en kreeg uiteindelijk de vrouw van zijn dromen. Romantiek was ook niet van de lucht in Indecent Proposal (’93), waarin Demi Moore de verleidingen van de rijke Robert Redford weerstaat, of toch niet?
Het wilde water
De kracht van water wordt bijna nergens zo duidelijk als in de Grand Canyon, waar de waterstroom de rotsen heeft uitgesleten en grillige, monumentale vormen heeft achtergelaten. De rode, gestreepte rotsen tonen de stromen van de Colorado-rivier die miljoenen jaren lang het plateau heeft bewerkt. De Grand Canyon is zó prachtig, dat het niet voor niets als een van de wereldwonderen van de natuur wordt beschouwd.
Shopperdeshop
Waar je geld kunt winnen, kun je het natuurlijk nog sneller uitgeven. Dus zitten de mooiste winkels in Vegas onder hetzelfde dak als het casino. Caesars Palace, het zelfbenoemde ‘Shoppingwonder of the World’ biedt onderdak aan luxe boetieks van grote merken als Burberry, Valentino, juwelen van Harry Winston en muiltjes van Ferragamo. Gelukkig is het bekijken van alle weelde en luxe gratis en voor niets.
Eten met sterren
***Joël Robuchon, met zijn klassieke Franse keuken.
MGM Grand Hotel. www.joel-robuchon.com
** Bij Alex wordt een menu geserveerd dat aan de Rivièra niet zou misstaan.
Wynn Las Vegas resort www.wynnlasvegas.com
* Dol op de Aziatische keuken? Ga dan naar restaurant Nobu.
Hardrock Hotel, www.hardrockhotel.com
Fun & foods
Vegas is natuurlijk ook de stad waar niets is wat het lijkt, en dus alles toneel en theater is. Ga bijvoorbeeld eten in een restaurant met een thema. Een reis op zichzelf, al speelt het eten hier vaak niet de hoofdrol.
• Margaritaville brengt je een maaltijd tussen papegaaien en Caribisch entertainment.
• Excalibur’s Tournament of Kings, brengt je een maaltijd met de ridders van de ronde tafel. www.excalibur.com
• Niets is te dol bij Lucky Cheng. Het restaurant biedt optredens met veren en pruiken in alle kleuren van de regenboog. www.luckychengsrestaurant.com
Grand Canyon
Libelle Reisaanbieding
3 dagen Las Vegas voor € 249,- per persoon
Je eigen adresje aan de Strip
Het Flamingo Las Vegas**** voert je mee in Caribische sferen, al staat het hotel toch echt downtown Vegas. De tropische tuinen, wuivende palmbomen, zwembaden met watervallen en glijbanen zijn slechts het begin van de luxe die hier te vinden is. ‘Natuurlijk’ heeft het hotel een casino, restaurants, bars, shows, fitness en winkeltjes. De kamers beschikken over airconditioning, tv, telefoon, een badkamer met bad of douche, toilet en föhn.
Inbegrepen
• 2 overnachtingen in hotel Flamingo Las Vegas****
• Hoover Dam Exterior Tour; een interessante excursie naar de grootste, door mensen gebouwde dam, die de Colorado-rivier in toom houdt
• 1x Lunch in restaurant Margaritaville
Niet inbegrepen
• Retourvlucht Amsterdam – Las Vegas met KLM in de V-klasse (vanaf € 831,- p.p. o.b.v. beschikbaarheid)
• Transfer luchthaven – Hotel Flamingo Las Vegas v.v.
• Maaltijden
• Bijdrage calamiteitenfonds € 2,50 per boeking
• Reserveringskosten € 15,- per boeking
Nachtje extra voor de Grand Canyon
De trip kan natuurlijk verlengd worden, en dat brengt ook nog zeer aangename voordelen met zich mee. Speciaal voor Libelle regelde De Jong Intra voor de reizigers die minimaal drie nachten in Las Vegas blijven de volgende twee extra’s.
• Entreekaarten voor het Madame Tussaud museum
• Deelname aan de superdeluxe air/ground tour door de Grand Canyon; ontdek dit wonder der natuur eerst vanuit de lucht en vervolgens op de grond, wanneer de zuidrand van de Canyon met een bus wordt bezocht.
Informeer bij De Jong Intra naar de verlengprijzen.
Prijs en periode
Reisperiode: 1 april t/m 31 oktober 2009
Prijs: € 249,- per persoon.
Als je de vlucht meerekent, komt de reis op circa € 1080,- p.p. Prijzen per persoon per arrangement o.b.v. verblijf met 2 personen. Toeslag vrijdag- en zaterdagnacht € 86,- per kamer per nacht.
Informatie en reserveringen
Voor informatie en boekingen gaat u naar www.boeksnel.nl en klik op het logo van Libelle. De reisadviseurs van De Jong Intra staan u telefonisch graag te woord via tel. 0180-45 78 03. Vermeld a.u.b. de speciale reiscode XALVE08.
Op deze aanbieding zijn de ANVR/SGR-voorwaarden van toepassing.
Kijken, kijken, (misschien) kopen – Sneek
donderdag, januari 29th, 2009Op bezoek bij de Weduwe
Je bent niet in Sneek geweest als je Weduwe Joustra nog niet hebt bezocht. De prachtige historische winkel, het gezellige proeflokaal en de lekkerste Beerenburg van Nederland – uiteraard naar geheim recept – maken een bezoek meer dan waard.
Kleinzand 32, tel. 0515-41 29 12, www.weduwejoustra.nl
Gevaarlijk leuk!
Vanaf de straat lijkt de winkel klein, maar wie Tum-Tummetje kent, weet wel beter. De winkel is groot en staat propvol met de leukste en liefste spulletjes. Voordat u het weet, hebt u voor alle vriendinnen, kinderen, neefjes, nichtjes en verre bekenden wel een cadeautje gevonden!
Suupmarkt 10, tel. 0515-56 07 80, www.tum-tummetje.nl
Binnenste- Buyten en ondersteboven!
Een winkel waar Shabbies gebroederlijk naast UGG’s staan, waar Scapa in de rekken naast Woolrich en Kyra & Co hangt, maakt hebberig. Jammer dat je niet alles van Buyten tegelijk aan kunt trekken.
Grootzand 60, tel. 0515-43 01 43, www.buyten-langweer.nl
Lekker dropje
’t Dropwinkeltsje vol suikerzoet snoepgoed is vooral een winkel vol jeugdherinneringen en kasten vol nostalgie. De Stroopsoldaatjes en Sneeker Geitenkeutels (salmiaksnoepjes), de onovertroffen Friese Dûmkes (anijskoekjes), lollies en bakken vol drop zorgen ervoor dat het mini-winkeltje van alle tijden is geworden.
Scharnestraat 1, tel. 0515-41 25 03, www.dropwinkeltsje.nl
Uit het hoge Noorden
Dat Nederlandse ontwerpen naadloos aansluiten op de typisch Scandinavische mode zie je bij Puotti. Naast kleding en accessoires vindt u hier ook mooie meubels. Kortom: een winkel vol prachtige spullen van hoogwaardige materialen, sober design en 100% comfort.
Suupmarkt 21, tel. 0515-41 70 42, www.puotti.nl
Bon appetit
Bij croissanterie Le Provence worden de verse broodjes rijkelijk belegd. Het broodje van het huis heeft een lekker frisse tonijnsalade met knapperige sla en kappertjes. Drankje erbij en je kunt er weer uren tegenaan.
Schaapsplein1, tel. 0515-46 02 00, www.leprovence.nl
Versiertoer
De accessoirewinkel Si’ Andre is lieflijk en romantisch. Er is een wand vol schattige kraaltjes, sieraden, kleding en spulletjes om het huis mee te verfraaien. Wie goed kijkt, ziet dat er ook stoere tassen tussen de prachtige zijden sjaals liggen.
Suupmarkt 6, tel. 0515-56 05 50, www.siandre.nl
Klein Vaticaan
Na het shoppen moet beslist een drankje gedronken worden bij ’t Vaticaan. Het overdadige café vol barokke krullen, heiligenbeelden en sfeerverlichting is altijd gezellig. Het ziet er niet alleen Bourgondisch uit, het eten smaakt ook echt lekker.
Grootzand 10, tel. 0515-43 26 07, www.restaurantvaticaan.nl
Zeilen door de jaren heen
Het Fries Scheepvaart Museum neemt u mee door de geschiedenis van Sneek en de verhalen over de Friese Scheepsbouw en -vaart. Naast het maritieme verleden van deze Friese zeilstad is het ook leuk om door de prachtige stijlkamers van het museum te wandelen.
Kleinzand 14, www.friesscheepvaartmuseum.nl
Merel – De school van Prem
donderdag, januari 29th, 2009In het programma krijgen tien kinderen op kasteel Nijenrode tot aan de Cito-toets elk weekend extra lessen van het gerenommeerde IBOS-instituut. Daarnaast komen er spannende mensen op bezoek en maken de kinderen uitstapjes. Prem praat met de kinderen en hun ouders.
Na de eerste aflevering kreeg het programma nogal wat kritiek. Toetsinstituut Cito hekelde het feit dat Prem doet alsof je voor de toets kunt zakken. De Algemene Onderwijsbond vindt dat Prem met amusement scoort op een te serieus onderwerp. Minister Plasterk vindt het niet chic dat Prem doet alsof een vmbo-diploma te min is.
Volgens mij doet Prem niet alsof een vmbo-diploma te min is; hij wil alleen graag dat er uit een kind gehaald wordt wat erin zit. En hij verbaast zich over de enorme leerachterstand die sommige kinderen hebben. Vaak horen de kinderen pas op een heel laat moment dat ze maanden achterlopen. De ouders van de kinderen vragen zich in het programma af waarom de school niet eerder aan de bel trekt. Dan hadden ze er iets aan kunnen doen.
Ik moet zeggen: ik kijk graag naar het programma. Ja, ook omdat het emo-tv is. Ik ben als een blok gevallen voor alle tien de kinderen die zo hun best doen en zo geweldig zijn. Ik heb altijd wat moeite met Prem Radhakishun, maar nu neemt hij me voor zich in. Hij stelt vaak problemen aan de kaak en nu ook weer. Ik had er geen idee van dat kinderen zo worstelen met die stomme toets. En ik wist echt niet dat kinderen in de laatste klas van het basisonderwijs te horen kunnen krijgen dat ze maar liefst negen maanden achterlopen.
Jullie hebben vast meer ervaring met kinderen die de Cito-toets maken dan ik. Kijken jullie naar het programma? Herkennen jullie de problematiek die Prem aanhaalt?
MIJN MEISJE
woensdag, januari 28th, 2009Hang er iets in de lucht? Ik twijfel aan mijn zelf, wat doe ik anders dan anders…is dit wel normaal, gezond. Ik weet niet wat mij overkomt….misschien droom ik wel. Ik knijp mijzelf nog maar eens in de armen…auw, dat doet zeer!!!. Ik ben dus wel wakker en het gebeurt dus wel echt. Wanneer is dit gebeurd, hoe is het gekomen? Ik weet het niet…maar mijn meisje wordt groot. Nu hoor ik mensen zeggen, maar ze is ook al zes jaar, dus wat wil je. Maar in haar doen en laten was ze toch nog heel klein en had ze mij erg nodig. En nu…ik kijk mijn ogen uit.
Het begon op het moment dat het tijd was voor het opruimen van de kamer…. Meestal krijg ik dan te horen: “Dat kan ik niet alleen met dikke “tranen”… en het opruimen gebeurt met de franse slag, waardoor het er uiteindelijk op neer komt dat er ruzie in de hut is. En ik uiteindelijk op de knieën door de slaapkamer vlieg om haar speelgoed op te ruimen. Dus ik hield mijn hart alweer vast toen het moment daar was en ik met de mededeling kwam. Maar geen kick, ze ging naar boven en begon met opruimen. Na een tijdje hoorde ik voetstappen op de trap en kwam ze met een big smile beneden, want ze was eerder klaar met opruimen dan ik (had er maar een wedstrijdje van gemaakt, je moet op een gegeven moment toch wat) In mijn gedachten riep ik nog van;”Jaja…dat zal wel”. En liep naar boven met de gedachten van de Franse slag. Maar niks, echt helemaal opgeruimd…alles was te plak. Ik moest me inhouden om niet als een idioot te gedragen, maar van binnen maakte ik een dikke vreugdesprong en prees mijn meisje helemaal de hemel in (misschien ook nog wel verder). Ben gauw naar beneden gegaan en heb het welverdiende opruimdiploma tevoorschijn gehaald, die ik al een hele lange tijd in de kast had liggen. En ik was supertrots op haar….
Maar dat is nog niet alles… vervolgens hebben we de ochtend met kleren aan doen. Dit is altijd een hele happening, want het moet allemaal precies zo en niet anders. Ik had nieuwe spijkerbroeken voor haar gekocht, gezien het feit dat ze met de andere broeken toch wel last van “hoog water” had. Had de oude spijkerbroeken verstopt, zodat ze op een gegeven moment eventjes geen keus meer had. Want zolang madam broeken heeft, weet ik dat ze de nieuwe broeken niet aan doet. Alles wat nieuw is moet ze niks van weten. Dus het moment was daar dat de broek aan moest, want die dag hadden ze gym op school. En dan wil juf graag dat de kinderen kleren aan heeft die ze zelf aan en uit kunnen trekken, wat dus betekent geen majo’s. Ik hield weer mijn hart vast…want dit wordt problemen. Maar niks…ze deed de broek aan en niks aan het handje…. Ook de pijpen rolde ze niet op, wat meestal ook het geval is. I dacht bij mijzelf “krijg de hik”…
Als je denkt dat ik nu klaar ben met mijn verhaal…dan kan ik wel zeggen…LEKKER NIET!!! Mijn dochter is een kleine eter, welke met moeite een aardappel naar binnen gewerkt krijg. Maar de laatste paar dagen eet ze als een grauwe kerel en roept ze continu dat ze zin in wat heeft. En ze eet alles wat ik haar voorzet, terwijl meestal de mededeling kwam van “dat lust ik niet of wat is dat voor groen spul”… Ik vroeg mijzelf op een gegeven eventjes serieus af of ze last van wormen had of dat ze wat gedaan hebben met haar tijdens de operatie…misschien heeft ze het licht wel gezien. Weet ik veel!!! Maar ik prijs haar helemaal suf en volgens mij loopt ze al van pure ellende naast haar schoenen. Maar wat ben ik eventjes heel blij.
Ze mag wel wat tegengas geven hoor…daar niet van. Maar de maanden die we achter de rug hebben waren soms heftig. Ze had zo haar eigenaardigheden, zoals beslist mouwen en broekspijpen oprollen ook al zat het prima. Alles moest precies zo en niet anders…heel star en stug was ze daarin. Heb wel eens gedacht dat ze een stoornis had…en daar deze tics in thuis hoorde. Maar ze is gewoon een compliceerde, eigenwijze dame met een hele sterke eigen wil. Het was soms echt vermoeiend als je als moeder het niet goed doet in haar beleving. En ze kon hier heel ver in gaan….alleen dat brood, alleen dat drinken of alleen die kleren. Maar ik mag toch nu wel eventjes heel eerlijk zeggen dat dit ook wel heeeel prettig is allemaal. En dit is minder vermoeiend dan continu op je tenen te moeten lopen en in staat van paraatheid te staan…..van wat gaat er vandaag weer gebeuren. Hoeveel behangplaksel heb ik vandaag weer nodig om haar achter het behang te plakken. Ik heb liever dat ik 20 keer het opruimdiploma uit de kast moet trekken, dan mijn nagels op moet eten van frustraties. Ik geniet er van….maar houd in mijn achterhoofd wel van “zolang het duurt….” Want dat weet je bij haar echt niet….
Terug van weggeweest.
woensdag, januari 28th, 2009Denk kom laat ik eens even bij het Libelleforum gaan kijken. Ben er al een hele tijd niet meer geweest. Ben momenteel veel op een hondenforum aktief. Moet wel even wennen aan deze nieuwe stijl. Maar dat zullen andere mensen ook wel hebben. Ga nu maar even wat rond neuzen.
Labrador Tess
woensdag, januari 28th, 2009Abbi en Kati’s Blog
woensdag, januari 28th, 2009Hoi Abbi,
Net terug van ‘mijn oudjes’ bedacht ik me waar ik het vandaag met jou, Abbi, over wil hebben: De ouderenzorg. Hoe is dat in Frankrijk geregeld?
Ik ben alfa hulp, dat was voorheen gewoon simpel: Huishoudelijke zorg bij een stichting in een bejaardeninstelling. De bejaarden waar ik werkte woonden zelfstandig en je deed wat extra’s voor ze, namelijk zorgen. Niet alleen schoonmaken maar die zorg achter ‘huishoudelijk’ dat stond ook werkelijk ergens voor. Het was de bedoeling dat je samen met de ouderen zorgde voor het huishouden. Hen begeleide hun huishouden draaiende te houden. Ik kwam bijvoorbeeld bij mensen die zelfstandig woonden waar de man voor zijn dementerende vrouw zorgde. Of buiten de instelling waar mensen op zichzelf woonden maar wel de hulp kregen van die instelling. Gewoon logisch in mijn ogen. Als je wel goed genoeg nog bent om zelfstandig te blijven wonen, maar het niet meer zo goed kunt regelen omdat je slechter ter been bent geworden bijvoorbeeld, krijg je hulp. Helaas dacht onze regering in ‘al zijn wijsheid’ daar ineens anders over en de ouderen werden daar de dupe van. Er kon en kan veel minder, de huishoudelijke zorghulp werd alfa hulp waardoor wij ook ineens geen pensioen meer opbouwen bijvoorbeeld. De ouderenzorg is een ‘ondergeschoven kindje’ van de regering zo blijkt. Mijn vriendin is verzorgster in een bejaardentehuis. Ze moet tegenwoordig om half 4 al beginnen met de avonddienst en vanaf 9 uur ’s avonds (!) moet ze mensen op bed gaan leggen omdat ze anders in tijdnood komt! Alleen op een afdeling! Ben je bejaard, moet je nog om 9 uur ’s avonds naar bed. Je zult je hele leven hard gewerkt hebben om later tot de conclusie te komen dat je met je zuurverdiende centen vrij weinig meer kunt. Je krijgt niet eens de hulp die je zo nodig hebt. Zij kan niet eens een praatje maken met de mensen die daar zo’n behoefte aan hebben, want daar is geen tijd voor. Dat is voor mij de reden geweest dat ik niet gekozen heb uiteindelijk om ook alsnog de opleiding te gaan doen, toen ik daar vorig jaar de kans voor kreeg. Nee, laat mij dan maar schoonmaken bij de ouderen en ze wel dat praatje geven en de kans geven om hun hart te luchten, dat wat ze zo nodig hebben. Dat gehaast en geren in een bejaardentehuis is niks voor mij. En het lijkt me vreselijk voor de mensen zelf.
Hoe is dat in Frankrijk, Abbi? Daar zullen ook wel bejaardentehuizen zijn? Of wonen de mensen in bij hun kinderen? Ik zie het wel zo voor me, zo’n stokoud vrouwtje op het Franse platteland, een tandeloos bekkie! Maar dat zal de reclame van de spaghetti pastasaus wel zijn, en dat is Italiaans… oeps..
(hopelijk kun jij weer bij een pc komen vandaag…)
Liefs, Kati
Filmpje: Ebru & Femmetje de Wind..
woensdag, januari 28th, 2009Vanaf 2000 werkt ze bij de Gijrath Media Groep (oprichter van Miljonair Fair). Hier heeft zij in de rol van algemeen hoofdredacteur de start ups van verschillende tijdschriften die het bedrijf uitgeeft begeleid, waaronder het Miljonair Magazine, de Miljonair Guide (internationaal), Jackie the Dutch Fashion Magazine en JFK (mannenblad). Momenteel is full time hoofdredacteur van Jackie (oplage 60.000) en in die functie geeft zij ook redactionele leiding aan een full page (wekelijks) in dagblad De Pers.
Ebru sprak met haar op de Miljonair Fair over mode, uitverkoop, zwarte kleding en wat je absoluut voor het nieuwe jaar in je kledingkast moet hebben hangen! Bekijk hieronder het filmpje!
Femke – Dromen of daden?
woensdag, januari 28th, 2009
Zonder teveel weg te geven zal ik kort vertellen waar het om draait in deze film met de steracteurs Leonardo DiCaprio en Kate Winslet: Een jong stel woont in de jaren vijftig in een buitenwijk ergens in Amerika en is daar zeer ongelukkig. Zij, omdat ze actrice had willen zijn. Hij, omdat ‘ie nog voordat ie wist wat ie wilde, een kind kreeg en daarom precies hetzelfde is gaan doen als zijn vader: als kantoorklerk werken voor een groot bedrijf.
Ik denk dat dit al best herkenbaar is voor heel veel mensen. Soms worden we gedwongen een bepaald soort leven te leiden, terwijl we dromen hadden. Dromen die we langzamerhand loslaten. Maar in Revolutionary Road komt Kate Winslet op een gegeven moment met de oplossing: “Laten we hier vandaan gaan, zegt ze. Laten we verhuizen naar Parijs.” Leonardo is vrij snel om en het stel kan z’n geluk niet op: dit wordt het begin van een echt gelukkig en gedroomd bestaan. Hoe het verder gaat in de film zal ik u niet vertellen, want volgens mij moet iedereen deze film gaan zien en het zou zonde zijn als ik het einde verklap. Het gaat mij erom, en dat noemde ik een paar zinnen terug al, dat het je even terugwerpt op jezelf en je weer laat afvragen of jij wel in het leven zit waarin je zou willen zitten. Als ik naar mezelf kijk, kan ik dat enerzijds beamen (ik heb tien jaar bij Libelle willen werken, werk er nu ook en ben er vreselijk blij mee) , maar aan de andere kant heb ik ook nog dromen. Zo staat er bijvoorbeeld al ongeveer een jaar naast mijn column dat ik samen met Liefde naar Rome wil om daar een boek te schrijven. Gaat dat ooit nog gebeuren? Hier op de redactie doen ze er al lacherig over. Ik ben zo verzot op dit blad dat als ze me er niet uitgooien, ik nooit uit mezelf zal gaan. Dus: komt dat boek er ooit? Woon ik ooit in Rome, de stad waarop ik ooit zo verliefd werd dat ik bijna het vliegtuig miste omdat ik me niet los kon rukken van al die prachtige straatjes, pleintjes en fonteintjes? Het is een moeilijk ding, want als ik het niet doe, wil dat dan zeggen dat ik minder gelukkig word, omdat ik datgene wat ik ooit droomde niet doe? Mijn broer en zijn vrouw zijn in oktober voor anderhalf jaar naar Suriname vertrokken om daar hun droom te leven. Zullen zij, als ze weer terug zijn, en hun leven hier verdergaat, gelukkiger zijn, omdat ze het wel gedaan hebben? Vragen, vragen, vragen. En ik weet het antwoord niet. U?
Deadline vanaf 2 februari!
woensdag, januari 28th, 2009Deadline is vanaf 2 februari te zien op onze website. Bekijk hier alvast de trailer!
De Libelle redactie over Deadline
woensdag, januari 28th, 2009Anneke – kijk nou!
dinsdag, januari 27th, 2009
Kijk nou! Controle bij de dierenarts: Donald zo goed als normaal qua bloedsuiker! Hiep hoi! Ik spuit dapper voort. Probleem is wel dat ik waarschijnlijk geopereerd moet worden aan m’n pols (opnieuw) en hoe moet dat dan weer. Spuiten gaat echt niet met een hand, vrienden werken allemaal, dus om de 12 uur wordt lastig, een gepensioneerde ex-collega durft het niet aan, voor geen geld, zegt ze. Ik ben als de dood voor injectienaalden, ik doe vast iets fout! Mijn argument dat het heus wel meevalt als je het trucje eenmaal doorhebt helpt niet. Nee! Ik durf niet! Dan moet je er ook niet aan beginnen. Ja, nou zit ik te kijken. Hoe nu, hoe nu. En eind juni komt Kris, mijn vriendin uit Missouri hier. We hebben een hotel geboekt in Diekirch, Luxemburg. Een stel voorvaderen van haar komen daar vandaan.
Op zich heel grappig – zij roept nu dat ze dus eigenlijk een halve Nederlandse is, terwijl de rest van haar Duits en Native American is. Je kunt maar wat wezen he.
Maar ook dan zal ik wat moeten verzinnen voor het spuit-gebeuren. Mijn dierenarts heeft me een adres van een pension meegegeven, een van zijn voormalige assistentes is voor zichzelf begonnen.
Ze weet alles van diabetes katten en spuiten af, zegt hij. En het is een stuk goedkoper dan hem bij mij parkeren. Ik zal haar maar eens bellen.
Ik heb de grafrechten van mijn grootouders opgezegd – na zeer genoeglijke gesprekjes met de familie. Ik al die tijd maar betalen, de rest dus niet, en wat krijg ik ‘val me niet lastig’. Grmpf.
Het viel me wel tegen hoor, die reactie. Je moet zoiets toch even overleggen voor je beslist? Dat lijkt me nog het minste! Ik was eerlijk gezegd een beetje beduusd – en gekwetst. Het komt in elke familie voor, weet ik ook wel – maar het was toch wel zo van ‘auw’!
Abbi en Kati’s Blog
dinsdag, januari 27th, 2009Hoi Kati,
Dacht vandaag even af te wisselen en over iets heel anders te schrijven omdat ik het ook leuk vind als we op onze blog ook kunnen schrijven wat we dagelijks mee maken.
Aangezien m’n vriend besloten had mij te negeren, ondanks mijn pogingen opnieuw contact te zoeken was ik gistermorgen nogal bezorgd. Ik heb echt geprobeerd het weer bij te leggen en heb hem zelfs nog met een zwoele stem bekend dat we de laatste tijd zoveel samen waren en ik dus echt op hem gesteld was. Ik kon hem zoveel vragen, hij wist zoveel en was van de laatste nieuwtjes op de hoogte.
Ik voelde me een beetje eenzaam, ben naar beneden gelopen en zette een CD van Paul de Leeuw op die me luid toezong: « Ik heb je lief, m’n hele leven lang ». Hiermee getroost ben ik dan maar naar m’n Cybercafé gevlucht. Ik bekende zoonlief nog even dat ik daar toch een beetje tegenop zag met al die opgefokte jeugd die daar maar een beetje de hele dag rondhangt. Maar hij zei meteen: « Ma ga gerust er zitten daar toch alleen maar van die « No Lifes » die heel onschuldig zijn en geen vlieg kwaad doen zolang ze maar kunnen gamen".
Nou goed, ik ben dan maar gegaan. Gelukkig was het nog vroeg en was ik één van de eerste cafébezoekers en kon ik rustig een mooi plekje uitkiezen. Na wat vragen aan de toch wel drukke cafébaas was ik dan eindelijk na 10 minuten geklungel On Line. Ik natuurlijk meteen naar het libelleforum en ik zag dat er veel was gebeurd op m’n lievelingstopics. Verder had ik wat aantekeningen gemaakt en wilde m’n stukje voor onze blog tikken maar er was bijna geen verlichting. Toen ik vroeg of de staande lamp achter mij aan mocht zei de cafébaas: « Nee mevrouw die is kapot ». Maar snel werd mij de echte reden van de heersende schemering duidelijk toen ik eens goed rond keek en zag dat er onder de tafels pluizen stof en hopen vuil lag. Op de tafels was het al niet veel beter en kon ik gewoon m’n naam in het stof schrijven! Voor ik wegging zou ik daarover even een opmerking maken in het gastenboek (hum), of zou ik heel onverschillig even tegen de cafébaas zeggen :« ja vervelend hoor die werksters die zo lang ziekteverlof nemen ….» (hum). Langzaam kwamen meer gasten binnendruppelen en werd er druk « gewebcamt » en werd het steeds luidruchtiger in die kleine ruimte. Ik moet eerlijk bekennen dat ik me toen even heel eenzaam voelde en aan m’n vriend moest denken die ik alleen thuis achter liet. Ik hoopte dat we elkaar maar snel weer konden vinden mijn PC en ik.
O Abbi, nog steeds geen pc… ik kan het me zo goed indenken. Ik zal je eens een geheimpje verklappen: Ik ben verslaafd. Niet aan drugs, sigaretten of drank, nee aan de pc. Aan het forum wel te verstaan. Ik heb zelf geen ervaring met een cybercafé, want als er iets met mijn pc zou zijn heb ik altijd nog de laptop van Vriend ter beschikking gelukkig, maar de verslaving is ernstig. Neemt ernstige vormen aan. Toen men hier op het forum vroeg of ik als 1 van de testers, het nieuwe forum wilde testen, was ik dan ook onmiddellijk daartoe bereid. Gevolg? Ik kan niet meer stoppen! Ik wil dat het goed werkt! Dat alles loopt zoals het moet lopen, dat het goed is! En ik kreeg klachten! Aan mijn polsen, schouders, armen, het was té erg. Ik heb mezelf beperkingen moeten op leggen! NU stop je, anders krijg je echt RSI! En ik moet dan de pc echt uitzetten anders loop ik erlangs en… Hij roept me! Hoor…: ‘Kati… Kati… kom dan Kati… kijk even, heel even maar… ‘ Zie je wel? Ik ben alweer verkocht… *zucht*
Cook & Chemist
maandag, januari 26th, 2009De tweede druk van Cook & Chemist is geen standaard kookboek met de meest exclusieve, de meest simpele, alle aardappelgerechten of de altijd-in-10-minuten klaar gerechten. Het is een kookboek waarin het draait om moleculair koken. Ofwel een keuken waarin wordt gekookt met wetenschappelijke kennis. Een boek waarin de aandacht vooral uitgaat naar smaak. Hoe komt bijvoorbeeld de smaakontwikkeling tot gang tijdens het koken, hoe kan deze smaak het best bewaard worden en hoe is dit te combineren? De kok en de chemicus hebben het boek gevuld met 65 verrassende recepten waarbij het een feit wordt dat u écht gaat experimenteren in uw eigen keuken.
