1-1-2 daar red je levens mee, Mickelle Haest, uitgeverij Thomas Rap
ISBN 9789060057667, Prijs € 12,90
Verschijningsdatum januari 2009

Bestel dit boek>>

De eenzaamheid van de priemgetallen, Paolo Giordane, uitgeverij Cargo
ISBN 9789023434962, Prijs € 18,90
Verschijningsdatum januari 2009

Bestel dit boek >>

U geniet van de vele saunafaciliteiten die voor een eerste reiniging zorgen, de speciale Lymfedrainage massage zorgt voor een juiste afvoer, u volgt een vitaliteitles en geniet van de smakelijke, maar vetarme gerechten…Als u dit arrangement boekt hoeft u zelfs niet naar huis want een overnachting in het Zwaluwhoeve hotel is inbegrepen. De volgende dag heeft u dan nog een meditatiesessie in de zuiverende Salounge. 

Wat houdt het programma precies in?
Op dag 1….
Is de ontvangst op de Zwaluwhoeve met koffie of thee vanaf 13.00 uur. Een badjas, handdoek en badslippers liggen dan voor u klaar (de badslippers worden u aangeboden). Vervolgens kunt u tot 24.00 uur gebruik maken van alle saunafaciliteiten. Het gebruik van scrubzout, showergel en SEAH Hairspa shampoo van Schwarzkopf Professional is vrij.

U krijgt een lymfedrainage massage van ongeveer 40 minuten waarbij het lymfesysteem door langzame ritmische bewegingen wordt geactiveerd. Hierdoor wordt vocht, met de daarin opgenomen afvalstoffen, beter afgevoerd. Deze behandelin is zeer geschikte behandeling als u bijvoorbeeld teveel vocht vasthoudt of last heeft van cellulitis.

U kunt in de middag deelnemen aan het Zwaluwhoeve Vitaliteitprogramma. U kunt kiezen uit bijvoorbeeld Hot yoga, Hachi-Dan-Kin begeleide meditatie, Stretch on music and relax of Ashtanga/Power Yoga.

s’ Avonds kunt u in het restaurant een driegangen keuzemenu nuttige. Alle gerechten op de kaart van de Zwaluwhoeve dragen bij aan gezonde en verantwoorde voedingswaarden.

De overnachting
Zwaluwhoeve Hotel de Tippe ligt op 100 meter afstand, recht tegenover de sauna. Dichterbij kan bijna niet! Het hotel bevindt zich in dezelfde sfeer als de Zwaluwhoeve zelf, nostalgisch maar modern, met 12 unieke sfeervolle hotelkamers die ieder voor zich hun eigen historische verhaal uit de omgeving vertellen, door middel van inrichting en accessoires. De vvernachting is inclusief een uitgebreid, maar verantwoord ontbijt in het Zwaluwhoeve Hotel.

Op dag twee…
Is de ontvangst op de Zwaluwhoeve met koffie of thee vanaf 10.00 uur. U kunt de gehele dag gebruik maken van alle saunafaciliteiten, en gedurende de dag kunt u de unieke meditatiesessie in de zuiverende Salounge bijwonen.

Unieke meditatiesessie in de zuiverende Salounge (duur: ongeveer 40 min.)
U mediteert met maximaal 10 personen en gelijktijdig inhaleert u zuiverende zoute zilte lucht. Het is een meditatiesessie waarbij u op een heerlijke loungesofa ligt, u ontspant en voelt de nieuwe energie meteen. Tijdens de meditatiesessie worden de luchtwegen en uw huid gereinigd en uw afweersysteem wordt versterkt. Deze bijzondere en verrassende meditatiesessie in de Salounge heeft dus een dubbel effect!

WIN WIN WIN
Libelle mag van de Zwaluwhoeve voor 2 personen een compleet Detox arrangement weggeven t.w.v. €199,00 per persoon. Ga naar het winformulier>>

Om nooit meer te vergeten
Ook de zwarte bladzijden van de Duitse geschiedenis worden in Berlijn niet onder stoelen of banken geschoven. Integendeel, er zijn indringende monumenten opgericht die herinneren aan de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog. Voorbeelde zijn de Gedächtniskirche, het Holocaustmonument en het Jüdisches museum.
www.gedaechtniskirche-berlin.de
www.holocaust-denkmal-berlin.de
www.jmberlin.de

Op je stalen ros
De allerbeste manier om de stad te verkennen, is op de fiets. Er zijn fietspaden in het stadspark Tiergarten en langs steeds meer grote verkeersaders. Het westen kenmerkt zich door een chique bouwstijl die aan Franse steden doet denken. In het oosten fiets je tussen strenge woonblokken die tot leven zijn gekomen door een overdaad aan leuke winkeltjes, ateliers, cafés en hippe galerieën.

De wereldkeuken
Heerlijk eten kun je in Berlijn bij restaurants Borchardt, waar je je kunt mengen tussen de rich and famous. Monsieur Voung, een modern Vietnamees restaurant. Der Goldene Hahn, een typisch Italiaans restaurant in Berlijn. En wil je de sfeer van de swingende jaren ’20 ervaren, ga dan naar restaurant Reinhard’s.
www.monsieurvuong.de
www.reinhards.de

Het bal is geopend
Ballhaus Berlin is een begrip in Berlijn. In de sfeervolle balzaal wordt nog echt gedanst. Even niet in de stemming om Ginger Rogers, Madonna of een andere dancing queen naar boven te halen? Geen probleem: schuif gewoon lekker aan voor een pizza uit de houtoven.
www.ballhaus-berlin.de

Aan de rivier
Als er een rivier als de Spree door de stad loopt, moet je die ook gebruiken, vinden de Berlijners. Zo kun je luieren aan het Bundespressestrand, hip loungen op de bedbanken bij Spindler & Klatt aan de Spree en naar Het Badeschiff een wellnesscentrum op drijvende vlonders in de Spree.
www.bundespressestrand.de
www.spindlerklatt.com
www.badesschiff.de

Kunst-marathon
Berlijn is een kunststad pur sang. Middeleeuwse kunst kunt u bekijken bij het Museumsinsel. Italiaanse renaissance en Nederlandse primitieven zijn te zien bij het Kulturforum. Moderne kunst is te bewonderen in de vele galerietjes in de Auguststrasse, de Neue Nationalgalerie en het voormalige Hamburger Bahnhof.

Berlijn heeft het!
Over Berlijn kun je blijven vertellen, maar de energie en gezelligheid moet je zelf ervaren. Daarom komt Libelle in samenwerking met Arke met een fijne aanbieding voor het verblijf in een designhotel, net om de hoek van de wereldberoemde Kurfürstendamm.

Jazzy Ellington
Hotel Ellington zit in een monumentaal pand, letterlijk om de hoek van winkelwalhalla KaDeWe. Zodra u over de drempel stapt, belandt u in een wereld waar een serene binnenplaats en restaurant Duke slechts het begin zijn van een aangenaam verblijf. Leuk detail zijn de prachtige zwart/wit foto’s van jazzlegenden die de kamers en hallen sieren.

Inbegrepen
- Twee overnachtingen in het Ellington Hotel op basis van logies en ontbijt
- Het hotel heeft een wellness-centrum met gratis fitness (en uitzicht naar de boten), stoombad en sauna.
- Gratis welkomstdrankje in de periode 1 februari t/m 31 maart 2009.

Extra Libelle-korting
- 25% korting op een huurfiets van Radkom.de (om de hoek van het hotel).
- Kortingskaart van 10% op KaDeWe-producten.
- 3=2, in de periode 1 juli tot 26 augustus bij aankomst op vrijdag t/m zondag. U verblijft 3 nachten en hoeft er slechts 2 te betalen.

Auto of trein?
Het is mogelijk om bij dit arrangement een retour treinreis te boeken. De gereserveerde plaatsen in de internationale trein garanderen een comfortabele reis, met aankomst in het centrum van Berlijn: het gloednieuwe Hauptbahnhof.

Niet inbegrepen
Calamiteitenfonds € 2,50 per boeking.
Reserveringskosten € 20,- per boeking bij eigen vervoer reizen.
Hotelgarage € 15,- per 24 uur.

Prijs per persoon in Euro’s:
Periode                  13/02-31/10      13/02-31/10      13/02-31/10
2-pk                   1-pk                    3-pk
Eigen vervoer         € 110,-               € 173,-                € 98,-
Treinreis                € 245,-               € 307,-                € 231,-
Extra nacht            € 57,-                 € 88,-                  € 50,-

Periode: 13 februari tot 31 oktober 2009.

Informatie en reserveringen
Voor meer informatie over de prijzen en voorwaarden kijk op www.arke.nl/libelle.aspx.
U kunt ook bellen met Arke tel. 0900-88 47 (€ 0,15 p.m.) o.v.v. ‘Libelle – Berlijn aanbieding’
De ANVR/SGR-voorwaarden zijn op deze aanbieding van toepassing.

De man legde de krant op het treintafeltje en ik las met een schuin oog verder. Een van de redenen voor onze stress is dat ons werk lichamelijk niet meer zo zwaar is, maar daardoor psychisch juist wel. We jagen elkaar enorm op en zijn altijd bereikbaar. Daarbij zijn we natuurlijk allemaal een stelletje calvinisten met een veel te hoog arbeidsethos. En we zijn té georganiseerd geworden.

Ik heb een terugkerende droom. Ik ga op vakantie (jottum leuk) en realiseer me op reis pas dat ik heel belangrijke zaken vergeten ben in te pakken (totale paniek). Bijvoorbeeld al mijn kleren. Of mijn zonnebrandcrème, terwijl ik zo snel verbrand. Of mijn tandenborstel, nog erger!

Komt stressen niet meestal door onnodige paniek? Wat maakt het uit als je een trein niet haalt? En die tandenborstel! Waarom bedenk ik in die droom niet dat ik die gewoon kan kopen?

Relativeren en onthaasten dus. Ik denk soms dat ik onthaast door de dag van morgen goed te plannen, maar misschien moet ik de boel de boel eens laten. En, jawel, ik heb besloten dat ik dat deze week ga testen. Eerste horde is genomen: ik typ dit thuis, terwijl ik al op mijn werk moet zijn. Ik ga kijken wat de consequentie is. Deze week ga ik pas nadenken over de dag van morgen als het al morgen is. Laat ik eens niet al overdag plannen hoe het eten ‘s avonds op tafel komt. Laat ik bij vertrek eens niet checken of ik alles wel bij me heb. Laat ik kortom, eens doen zoals mijn vriend.

Oh! Die gedachte bezorgt me nu al stress. Maar ik ga het deze week proberen! Bent u ook een stresskip? En probeert u het deze week samen met mij even anders te doen?

Merel Roze

Daar schrok ik eigenlijk best van. Kijk, ik weet dat ik veel praat, een harde stem heb en af en toe wat overheersend kan zijn, maar ik heb toch ook het gevoel dat ik best een goede vriendin, partner en dochter ben. Maar goed… zo’n uitspraak zet je toch aan het denken, want niemand wil weggezet worden als een egocentrische bitch. En zo voelde ik me toch even door die uitspraak: egocentrisch, egoïstisch, tja en al die termen die mensen voor dat ‘soort’ (het soort waartoe ik klaarblijkelijk behoor) zijn bedacht. Al zelfreflecterend kwam ik er inderdaad wel achter dat ik de focus het laatste jaar behoorlijk versmald heb. Er was een tijd dat ik nog wel eens gedachten had in de richting van het helpen van arme kindjes in Afrika of zelfs maar het iedere-dag-een goede-daad-doen-idee, maar (en dat heb ik in een van mijn vorige columns al gezegd) ik ben dus een snob geworden en denk bijna alleen nog maar aan hoe het interieur van mijn huis eruit moet komen te zien…

Ik ben dus inderdaad een op mijzelf gericht persoon in de trant van ‘eerst ik en dan de rest’, dat is waar, maar het is volgens mij niet zo dat ik de rest uit het oog verlies. Het is alleen zo moeilijk, en daar zou ik graag reacties op krijgen, om als je in dit welvarende land ook nog eens een welvarende positie hebt, oog te blijven houden voor problemen die er werkelijk toe doen. Ellende op de Gazastrook bijvoorbeeld, of dat we straks alleen nog maar spaarlampen mogen kopen en (dichterbij) die psychotische buurvrouw die steeds maar weer wordt opgenomen en dan weer terugkomt en dan wederom op haar balkon staat te schreeuwen dat ze een smurf is. Ja, ik geef toe, ik heb nogal de neiging om daaraan voorbij te gaan (nou ja, bij die buurvrouw heb ik wel enige actie ondernomen) en mijn eigen minuscule probleempjes op de voorgrond te plaatsen. Ik kan bijvoorbeeld een uur lang zeuren over mijn werkster die het niet goed doet. Of dat de kat op mijn nieuwe kleed gekotst heeft. Of over dat ik voor de zoveelste keer dat herniagevoel terug heb in mijn onderrug. 

Terwijl er dus militairen met enorme trauma’s terugkomen uit Irak, over wie ik dan denk: als ik al flip van een kotsende kat… hoe zou het dan gaan als ik in Irak had gezeten? Trouwens, hoelang mag je eigenlijk als getraumatiseerde ex-soldaat over je ellende blijven praten, voordat mensen gaan zeggen dat je altijd zo met jezelf bezig ben.

Geweldig, dat zo’n jonge vent die integer en slim overkomt de baas van Amerika wordt. En ik ben zeker onder de indruk van Amerikanen, die besloten hebben tóch op een zwarte man te stemmen. Obama heeft zich nadrukkelijk niet als zwarte kandidaat gepresenteerd, maar hij is het wél. En reken maar dat hij echt weet zwart te zijn. Alleen al omdat iedereen het erover heeft. Alleen al omdat vandaag tot historische dag wordt gebombardeerd. Alleen al omdat hij de eerste is die het tot de belangrijkste functie van de wereld heeft geschopt.

De grootste grap is wel dat hij het niet tot deze functie heeft geschopt omdat hij zwart is, maar ondanks dat hij zwart is. Natuurlijk, hij heeft een blanke moeder en grootouders, maar je moet ziende blind en horende doof zijn om te begrijpen dat zijn blanke familie tig keer heeft moeten uitleggen dat Barack echt familie is. Geloof me, dat onthoud je. Ergens las ik dat hij in zijn puberteit had besloten om ‘zwart’ te zijn. Het raakte me – vooral omdat ik ergens in mijn puberteit had besloten om ‘Nederlander’ te zijn.

Ja natuurlijk ben ik Nederlander, maar hoe vaak ik niet te horen heb gekregen dat ik ‘zo goed Nederlands spreek’, of moest uitleggen ‘waar mijn naam en familie vandaan komt’ – meestal ingeleid met de opmerking dat ik ‘zulke mooie donkere ogen en donker haar’ heb. Het zijn speldenprikken die je doen realiseren dat jij wel iets vanzelfsprekend kunt vinden – dat je doodnormaal bent, net als je buren en klasgenoten – maar dat anderen een stempel op je drukken.

Ik ben een allochtone vrouw die daar zelf nooit bij stilstaat maar bij wie de omgeving wel stilstaat: “Hee kijk, een allochtone vrouw.” Niet langer dan een fractie van een seconde, maar als je al die secondes in een leven bij elkaar optelt, is het toch langer dan me lief is. Als allochtone vrouw heb je twee hordes weg te werken in de publieke opinie: allochtoon en vrouw. Helaas zullen vrouwen dat laatste vaak ontkennen – is niet goed voor je carrière, zeggen dat je als vrouw harder moet werken, je meer moet bewijzen. Terwijl je ook hier ziende blind en horende doof moet zijn om dat te begrijpen. Niet voor niets worden veel vrouwen die ‘het ver geschopt’ hebben bestempeld tot ‘manwijf’ of misschien net iets vriendelijker: ‘mannelijk’. En zal dit door diezelfde vrouwen altijd ontkend worden met de woorden dat vrouwen niet moeten zeuren.

Daarom ben ik blij dat het vandaag een historische dag is. Barack Obama zal voor de emancipatie van zwarten, vrouwen en alle groeperingen in de wereld die tot minderheid bestempeld worden in mijn optiek meer betekenen dan een vrouwelijke Minister President. Alleen al het feit dat miljoenen mensen opeens hoop krijgen dat ‘change’, verandering, mogelijk is, kan als historisch beschouwd worden. De geschiedenis zal leren hoe die change uitpakt – en die geschiedenis is 20 januari 2009 begonnen. 

Ebru Umar

Leonard Cohen wordt gezien als één van de grootste tekstdichters van de afgelopen decennia. Geen wonder, want de Canadees schrijft niet zomaar wat verhaaltjes om te zingen. Hij begon als dichter en ontdekte pas later dat hij zijn woorden ook kon gebruiken om er mooie liedjes van te maken.

“I am a soldier.” Zo heeft Leonard Cohen zichzelf verscheidene malen gekenschetst. Een soldaat, vechtend voor het leven. Soms tegen de anderen of tegen de maatschappij, vaak tegen de eenzaamheid en de twijfel, maar altijd voor het ideaal van de liefde. Een partizaan.

Op de cd-dvd ‘In Frysk earbetoan oan Leonard Cohen – Cohen in het Fries’ gingen twaalf Friese artiesten aan de slag met het werk van Leonard Cohen. Deze Partisanen zijn achtereenvolgens: Gurbe Douwstra, Sido Martens, Elske de Wall, Jaap Louwes, Piter Wilkens, Gerbrich van Dekken, Roel Slofstra, Mariusz, Nynke Laverman, Auke Busman, Gerrit Breteler en Robbie van Wieren. Dit alles onder de bezielende muzikale leiding van Peter van der Zwaag.

De oorsprong van dit unieke project ligt bij regisseur Bart Kingma en audiotechnicus Harry Zwerver. Daarnaast werkte videoproductiebedrijf ACB aan de verdere totstandkoming van dit project. De eveneens Friese Foreign Media Group adopteerde één en ander met veel trots en in Omrop Fryslân werd een uitzendpartner gevonden.

De opnames van dit project vonden plaats op een ongepolijste locatie, een prachtige oude boerderij in Boer, nabij Franeker. Een echte partizaner-sfeer voor een geweldig Frysk earbetoan!

Voor meer informatie
www.coheninhetfries.nl of coheninhetfries.hyves.nl

11 Libelle-specials voor maar € 21,95!

In het Special-abonnement zitten onder andere: Libelle Balance (over bewust, gelukkig en gezond leven), Tuinen (met praktische tuintips en mooie binnenkijktuinen), Wonen (de laatste trends, leukste shoppingadresjes en inspirerende huizen) en Feestmaand (met de mooiste feestmode, bijzondere recepten en originele cadeautjes).

Als Libelle-abonnee kunt nu extra voordelig een jaarabonnement nemen: u betaalt maar € 21,95 per jaar, terwijl de winkelwaarde van de specials € 38,50 is. U bespaart dus € 16,55.
Ook niet Libelle-abonnees kunnen een abonnement nemen op de Libelle Specials. U betaalt dan € 30,75 en bespaart zo € 7,75 op de winkelprijs.

Meer lezen

Zijn verbale en performale vermogens lopen heel erg uiteen. Ik leg het altijd zo uit: Julius kan heel goed uitleggen hoe een puzzel gemaakt moet worden maar zelf kan hij dat niet. Julius zelf wil naar een scholengemeenschap hier in de stad. Daarvoor moest hij minstens vmbo-T scoren wilde hij überhaupt een kans maken om aangenomen te worden. Een lagere score zou betekenen dat hij naar een voortgezet onderwijsschool moet gaan die minstens twaalf kilometer verderop ligt. Wij, zijn ouders, hadden goede hoop dat Julius de NIO-toets goed had doorlopen. De uitslag van de toets was laag. Veel lager dan zijn vader, ik en vooral hij op gehoopt hadden. Ons werd vmbo-kader geadviseerd. Dat is vergelijkbaar met de lts-praktisch van vroeger. Voor de zoveelste keer in zijn bijna twaalfjarige leven moeten wij het toekomstbeeld van hem bijstellen en dat maakt ons verdrietig. Nadat wij een gesprek hadden gehad met het zorgteam bleek overduidelijk dat Julius de meeste kans van slagen zou hebben op een van de (overigens heel goede) scholen die kilometers ver weg ligt. Zijn vader en ik waren met stomheid geslagen. Nu zijn z’n vader en ik absoluut geen snobben die een vmbo-school niet goed genoeg vinden voor onze zoon, maar wij wéten gewoon dat er veel meer in hem zit dan de uitslag aangaf. We zullen ons erbij neer moeten leggen dat voor kinderen die niet voldoen aan ‘het gemiddelde kind’ geen uitzonderingen worden gemaakt. Zijn vader en ik weten nu even niet wat we moeten doen. Hem laten testen door een orthopedagogisch instituut? Proberen hem een jaar te laten doubleren? Of gewoon afgaan op het advies van school en hopen dat het allemaal wel goed komt met hem? Wat is wijsheid?

PS. Zaterdagavond werd ik gebeld door mijn verdrietige half-Palestijnse dochter. Zojuist was haar ter ore gekomen dat een neef van haar vader zijn vier dochters kwijt was geraakt bij een bomaanslag in Gaza. Toen ik het hartverscheurende interview met die man – een Palestijnse arts die werkzaam is in Israel – zag op het RTL4-nieuws, stond de problematiek rondom mijn zoon even in een ander daglicht.

Miriam

Wel, het ziet ernaaruit dat mijn kleine grijze man toch nog een tijdje bij me blijft. Dat had ik niet verwacht. Met angst en beven belde ik de dierenkliniek, het ergste verwachtend – maar nee! Hij eet goed, ontlasting goed, zo nu en dan nog wel braken, maar hij is levendig en alert. Alleen z’n glucose is hoog. Ze geeft hem nu 5 eenheden insuline 2 x per dag. Dat is veel. Ze overweegt nu hem over te zetten naar menselijke insuline, of mij 3 x per dag te laten spuiten.

Morgen mag hij naar huis, dan ga ik eerst weer oefenen met spuiten – ook al heb ik dat de eerste 3 keer goed gedaan, zei de dierenarts. Maar ik weet eigenlijk nog steeds niet wanneer ik nou precies door de huid heen ben. En een spuit ging helemaal krom, die kon ik weggooien. De truc is, je neemt de huid in de nek tussen duim en middelvinger, en dan maak je met de wijsvinger een ‘zakje’, en daar zet je dan die spuit in. Niet vasthouden bij het pompje, maar bij de spuit zelf. Pas als het erin zit kun je pompen.

Kortom: een heel gedoe. Het went, zei die dierenarts. Maar ik ga toch maar weer even oefenen…..

Als geregistreerde gebruiker op Libelle.nl hebt u meer privileges dan niet geregistreerde gebruikers. Zo kunt u onder andere:
 
- Een eigen weblog bijhouden. Uw geschreven blogs komen allemaal op uw eigen blogpagina te staan op basis van uw gebruikersnaam www.libelleblog.nl/gebruikersnaam
- Berichten plaatsen bij Vraag & Aanbod
- Reageren op artikelen (onder andere het gesprek van de dag
- Deelnemen aan het Libelle Testpanel
- Reageren op Mail & Win items
- Deelnemen aan de Libelle Brainfitness
- Reageren op het forum en zelf discussies opstarten

Meteen registreren
 
Hebt u verdere nog vragen over het forum, mail dan forum@libelle.nl

[rectangle]

Mij is eens aangeraden om eens een dagboek bij te houden. Omdat ik teveel in mijn hoofd bezig ben. Maar eerder pogingen tot schrijven hebben tot niets geleid.

Nu maar eens proberen een weblog aan te leggen.

Dinsdag 20 januari,

Vanochtend verteld mijn dochter, dat de ouders van een klasgenootje gaan scheiden. Het jongentje heeft het zelf verteld. Nee dat kan niet waar zijn,  ze is zo’n leuke meid, altijd goed verzorgd, en ze is altijd zo positief. Maar het is toch echt zo. Ze hebben binnenkort een eerste afsrpaak bij een mediator. Ik denk altijd dat ik alleen in de shit zit, maar nu blijkt maar weer, dat je aan de buitenkant niet kunt zien, hoe iemand zich voelt of wat hij/zij denkt.

Bij ons is het ook nog een kwestie van tijd. Weken, dagen of uren. Maar bij ons gaat de bom ook gauw vallen. Ik/wij zijn al een jaar aan het worstelen, maar we komen er niet uit. We zitten in zo’n negatieve spiraal. Maar ik wil niet meer. Mijn man houdt het ook niet lang meer vol. Zelf ben ik een tijdje heel erg verdrietig en in de war geweest. Ik probeerde zelf te veranderen. Maar op een bepaald moment moet je ook zien zo ben ik en als ik alles maar realtiveer, dan blijft er ook niet meer  zoveel van mijn eigen ik over. En mijn man is ook zo als hij is, hij heeft heel erg zijn best gedaan om mij tegemoet te komen, in zijn gedrag is hij ook wel veranderd, maar ook hij is zoals hij is, en ik kan daar niet mee om gaan. Hij heeft altijd een bijzonder gevoel voor humor gehad, maar nu gaat mij dat echt tegen staan. Soms zegt hij of doet hij iets, en dat voel ik dan in mijn buik. Ik wordt daar gewoon ziek van. Wij drijven steeds verder val elkaar af. Ik krijg gewoon een hekel aan hem. En hij ook van mij, maar we spreken het niet uit.

Sinds afgelopen zondag is het weer mis. Manlief was eigenhandig begonnen met kasten op te ruimen. Maar ik wou dat zelf doen maar niet op zondag. Ik wil dan eerst de kasten schoonmaken, en niet ze zo maar vol stouwen. Dus ik zeg gewoon, goh ik ben van plan dit de aankomende week te doen. Nou helemaal mis, meneer is boos in de auto gestapt, en is zo’n 2 uur weggebleven. Nu was dit voor hem gewoon de druppel. Want het was natuurlijk een voorval van niets. Maar hij weet ook niet meer wat te doen. Hij doet zo zijn best. Maar niets is goed, tenminste dat denk hij. Seks wil ik ook al niet meer. Het gaat mij steeds meer tegen staan de laatste weken. Ik zie er ook niet meer uit. Sinds ik aan de antidepressiva zit, ben ik zeker zo’n 15 kg. aangekomen. Dus dat werkt ook niet echt in mijn voordeel.

Al met al een heel beroerde situatie dus. Maar ik heb het idee dat ik nu wel rustiger wordt. Het gaat gewoon niet langer zo. Zowel voor mijn man en mij is dit niet meer veel langer vol te houden. Vanochtend zei die moeder ook, dat het voornamelijk een kwestie van waardering is. En ik ben het daar helemaal mee eens. Wij willen graag gewaardeerd worden. En dat is gewoon ver te zoeken. Hoe ik ook mijn best doe, het is nooit goed genoeg. Het kan altijd wel beter. En daar ben ik zo onzeker van geworden. Terwijl ik toch jaren op mezelf heb gewoond, ik heb een eigen huis gehad, en ik kon mij altijd prima redden, maar de afgelopen jaren ben ik steeds onzekerder geworden.

Wat een rot weer vandaag. Als het nou sneeuw was….. Morgen moet ik weer werken – ben sinds 29-12 thuis met een geopereerde knie. We zullen wel zien hoe goed of hoe slecht het gaat. Nog 12 maanden, dan zal ik ophouden met werken, en eerlijk gezegd kan ik de laatste dag niet afwachten. Ik heb geen zin meer in de stress van mijn werk. Ik werk sinds 1 februari 2008 bij deze firma en het bevalt me iedere dag minder. Jammer genoeg heeft de zaak waar ik 29.5 jaar (!) gewerkt heb haar poorten in december 2007 gesloten, dus wat moet je dan? Hubby en ik zijn aan het overleggen wat we gaan doen als we met pensioen gegaan zijn. Terug naar Nederland? Misschien toch liever naar Marokko, waar we sinds 1988 een prachtig huis aan de Atlantische oceaan hebben. Of gewoon hier in Frankfurt (D) blijven wonen en de andere landen waar we familie hebben heel vaak bezoeken? Komt tijd komt raad!

Ik ben al een paar maanden bezig met het selecteren van winkels, foto’s aanvragen, cd’tjes met archiefbeeld doorspitten, adressen checken, stylisten en fotografen bellen, gordijnstalen aanvragen, stadskaartjes laten vormgeven, bellen, navragen, googlen, schrappen en natuurlijk schrijven, schrijven, schrijven… Af en toe vroeg een collega of het nou nog niet af was. En om heel eerlijk te zijn zag ik af en toe het licht aan het eind van de tunnel ook niet meer. Want wat was het véél. Zelfs tijdens de kerstvakantie, toen ik bij mijn familie in Engeland was, zat ik regelmatig met mijn neus in mijn keyboard stukjes te tikken over winkels in Arnhem, Leeuwarden en Den Haag. Want het moest echt af; vormgever Wendy moest begin januari aan de slag om alles op tijd bij de drukker af te kunnen leveren.

Vandaag zag ik de eerste printjes van de vormgegeven pagina’s en ik werd er héél blij van. Hoe ze het heeft gedaan weet ik niet, maar Wendy heeft orde weten te scheppen in die ongeorganiseerde berg beelden, tekstjes, kaartjes, koppen, bijschriften en kadertjes die ik had aangeleverd. Ik krijg zowaar weer zin om te gaan shoppen!

Veel groeten,
Rachel Lancashire
Projectredactie

PS: De shopgids ligt 23 februari in de winkel

Ik geniet altijd ontzettend van mijn weekend!!! Leuke dingen met  vriendinnen doen, maar op zondagavond begint het al……….. he bah morgen weer aan het werk.

Mijn collega’s zijn heel leuk, maar mijn werk niet meer. Ik werk al jaren als secretaresse en het begint me steeds meer tegen te staan. Ik zit altijd aan het einde van de lijn in het werk en als iedereen hun werk af heeft, moet ik nog beginnen…….! En dan vervolgens maar zeuren en zanikken dat hun werk als eerste moet en dat soms nog erg dwingend ook! Daar baal ik af en toe enorm van en ik wil dit eigenlijk niet meer!!

Maar ja, ik ben partner loos dus moet het geld wel zelf binnenbrengen. Ik  ben dus eigenlijk een beetje een slaaf van mijzelf, want zonder geld geen leuke dingen meer!

Zijn er hier ook lotgenoten of mensen die radikaal hun carriere hebben omgegooid? Tips en suggesties over hoe je hiermee omgaat hoor ik graag!

Lony

Het is vandaag zo’n dag dat je het liefst met een boek of de libelle op de bank zit. Buiten koud en nat. De vogels vliegen af en aan in de tuin. Een groenling in een groepje mussen, koolmezen en de trouwe turkse tortel. Ik geniet van al dat gefladder en getjilp. Ik wou dat het gauw voorjaar wordt en ik de tuin weer in kan. Daar tussen de vogels genieten van een goed boek… mmmm dat zou heerlijk zijn. 

Heb jij dat nu ook, dat je geobsedeerd kan raken van doosjes en dozen? Niet zozeer om er iets in te doen (alhoewel, je weet maar nooit), maar gewoon voor de heb.

Hebberig word ik van die mooi gekleurde vierkante of ovale doosjes van bijvoorbeeld Ikea.  Je kunt ze prachtig stapelen, op kleur sorteren of juist niet. Je kunt ze vullen met spullen, zodat alles netjes opgeborgen is (en vervolgens onvindbaar…). Ze kunnen zelfs als matroesjka-poppetjes inelkaar opgeborgen worden (dat ruimt op!). Heerlijk!

Mijn jongste zoon is ook dol op dozen. Hij gaat echter voor het grote werk: televisiedozen, verhuisdozen, wasmachinedozen, schoenendozen waar de schoenen van zijn vader in hebben gezeten (minstens maat 47). Groot, groter, grootst is zijn devies!

Hij stopt geen spullen in deze dozen. Nee, hij gaat er zelf in zitten. Hij maakt er een heel feestje van! Er moet een lekkere zachte deken in, zijn mp3-speler (mam, weet jij waar die is?!), speelgoedjes, en vooral: SNOEP, limonade en CHIPS. Immers, geen feest zonder deze laatste 3.

Met de aankoop van onze nieuwe televisie, kreeg de doos ee nieuwe bestemming: het werd geen feestdoos, maar slaapdoos!. Mijn 6-jarige moest en zou slapen in zijn doos. Bij voorkeur beneden in de huiskamer, want dat was écht. De redenatie dat hij beneden toch wel last zou hebben van ons televisiekijken, maakte dat hij toch maar boven ging slapen. Inderdaad: in de doos, in bed mét een dekentje en een knuffel.

Help: mijn jongste zoon oefent voor zwerver!

Hij is er weer…Uri Geller met een nieuwe show op zoek naar de nieuwe Uri Geller. Heb vorig jaar ook geprobeerd de serie te volgen, maar op de een of andere manier vergeet is het. Het is niet dat het me niet boeit…absoluut niet. Dat onverklaarbare, ongrijpbare van het mentalisme spreekt me enorm aan. Maar ook al het andere onverklaarbare spreekt me enorm aan. Zo kijk ik ook naar series zoals Ghostwhisperer, Supernatural en op dit moment volg ik ook trouw de hitserie De Mentalist. Als deze series gaan over spoken, geesten en het onverklaarbare van ons brein. Maar wat ik niet heb met Uri Geller is het showelement erin en mis het verhaal van de serie, misschien dat dit wel zo is….

Ik heb een blog!!! Geen eigen lettertje, geen eigen kleurtje, maar…..wél een BLOG!!!! Ik kan lijsten genummerd en wel invoeren, zelfs opsommingen invoegen of verwijderen (ja….ik mag zélf kiezen!!) maar inspraak in een beetje een gebruiksvriendelijk forum heb ik NIET….

Worden jullie daar nou ook zo moe van?