Vorige week was het weer zover. Het was buiten ijzig koud en aan alle kanten stapten mensen op hun noren, kunstschaatsen, ijshockeyschaatsen of Friese doorlopers. Ik hoorde een collega met een andere collega afspreken om op hun gezamenlijke vrije dag samen met de kinderen naar Amstelveen te schaatsen en ik zag hoe een internetredacteur tussen haar werk door even snel keek hoe de eerste professionele tocht op natuurijs eruit zag. “Kijk”, zei ze wijzend naar het scherm. Ik (ezel) snapte eerst niet eens wat ze bedoelde, maar toen wist ik wat ik moest doen: enthousiast mijn duim in de lucht steken en zo snel mogelijk weglopen. Ik weet niet waarom het zo is, maar ik ben er niet zo van. Van dat massale. Van de wij-met-z’n-allen-op-de-schaats-en-doe-me-dan-ook-maar-koek-en-zopie-erbij-gevoel.

Ik heb het trouwens niet alleen rond deze tijd, hoor: het buitenbeentjesgevoel. Dan zou het allemaal nog wel meevallen. Strenge winters hebben we gelukkig niet elk jaar meer, dus dat blije, hoopvolle ‘zou het wel of niet lukken met de Elfstedentocht’ hoef ik niet twaalfmaandelijks te faken. Want ja, faken, dat moet. Dat wordt van je verwacht. Wiens hart klopt er nu niet harder van een beetje ijs op de vijvers en de grachten. Nou, het mijne dus. Net zoals ik ook altijd een beetje kriegel word (van binnen dan, hoor) als iedereen bij één zonnestraal al buiten gaat zitten. Dat is ook weer zo Hollands. Eén zonnestraal, 11 graden en dan met je winterjas cappuccino drinken op een of ander terras (waar de eigenaar allang stoeltjes en tafeltjes heeft neergezet, want die wist wel hoever het over een paar dagen zou zijn: een zonnestraal, dus klanten die buiten willen zitten.) Het spijt me dus, Nederland, ik kan er niks aan doen. Ik heb dat gevoel niet, ik heb geprobeerd het te creëren, maar het lukt me niet. Het weer doet mij niet zo veel.

Aan de andere kant zal ik trouwens ook nooit depressief worden van een druilerige dag waarop het nooit helemaal licht wordt, dus dat is dan wel weer een voordeel… Maar goed, dat heppiedepeppieholadiee we-stoten-elkaar-allemaal-aan met zo’n blik van ‘het is weer zomer/het is weer winter’… Nee, dat zit er niet in. Sorry.

Femke Sterken

Je kon er de afgelopen week niet omheen: voor het eerst sinds twaalf jaar waren vaarten, sloten en meren in Nederland weer bevroren. Het was een heel bijzondere week. Volop ijspret en waar je ook keek, het leek net of we honderd jaar terug in de tijd waren. Schaatsers op brede vaarten met molens en wuivende rietpluimen op de achtergrond. Het waren precies de plaatjes zoals we ze kenden uit de oude prentenboeken.

In Heemstede, waar ik woon, was zelfs het Spaarne bevroren, aan het eind van de straat kon je al op de schaatsen stappen. Helaas heb ik zelf voornamelijk met dikke laarzen op het ijs gestaan. Onze jongste is te klein om te schaatsen en daarom werd hij door zijn oudere broers per slee voortgetrokken. Dat ging niet altijd even zachtzinnig en het was dan ook niet alleen maar ijspret wat eruit voortkwam.

Het is wonderlijk hoe Nederlanders in zo’n week kunnen veranderen. Oude vrienden zochten elkaar weer op om samen te schaatsen, iedereen hielp elkaar om op het ijs te komen, chocolademelk werd met gulle hand uitgedeeld en ga zo maar door. De saamhorigheid (tenminste onder de schaatsliefhebbers) was groter dan ooit.

Jammer dat het nu weer dooit. Ik had me net voorgenomen, de volgende keer het ijs toch mét ijzers te betreden, maar wellicht krijgen we dit weekend weer een herkansing. Ik hoop het van ganser harte. En voor alle winterhaters: nog iets meer dan negen weken en dan is het weer lente.

Nicole Boekema
Marketing Libelle

French 125
Voor 1 glas: doe 30 ml cognac en 15 ml vers limoensap in een champagneglas en vul aan met een droge witte mousserende wijn. Garneer met een reepje limoenschil.

Martini
Voor 1 glas: schud 10 ml droge Franse vermouth (Noilly Prat) , 80 ml gin en 3 ijsblokjes in een shaker door elkaar. Schenk alles door een zeef in een gals. Serveer met ontpitte groene olijven.

Margarita
Voor 1 glas: doop de rand van het glas in water en daarna in fijn zeezout. Schud 60 ml tequila, 30 ml Cointreau, het sap van 1 limoen en 3 grof gehakte ijsblokjes in een shaker en schenk het mengsel door een zeef in het glas.

Moscow Mule
Voor 1 glas: vul het glas voor de helft met ijsblokjes en schenk er 60 ml wodka over. Voeg het sap van 1/2 limoen toe en vul het glas met ginger ale. Garneer met een partje limoen of schijfje gemberwortel.

Kaas in een hip jasje!
Ouderwetse Hollandse boerenkaas mag soms wel iets spannender. Wij ontdekten designkaas. Deze puur Hollandse kaas heeft geen normale gele korst, maar de korst is bewerkt met prints. Een Hollandse boerenkaas in een mooi jasje. Naar de webwinkel.

Een wijnabonnement
Lekker voor de wijnliefhebber: laat elke maand een proeffles uit het maandassortiment thuis bezorgen. Naar de webwinkel.

Het boek ‘Lekker’
Een boek met de leukste uitspraken over eten & drinken! Het boek wordt gepersonaliseerd met de naam van de ontvanger, een origineel cadeau! Naar de webwinkel.

Houten messenblok
Bij het koken is een goede voorbereiding het halve werk. Goede en vlijmscherpe messen zijn belangrijk bij het kokkerellen. Zorg wel dat u er een muntje bij geeft, anders brengt het ongeluk voor de vriendschap! Naar de webwinkel.

Voor circa 300 gram:
Beide bloemsoorten zijn verkrijgbaar bij een winkel met Italiaanse delicatessen.

Ingrediënten:
100 gram bloem van harde tarwe
100 gram zachte bloem (tenero)
2 eieren, losgeklopt
1 el olie
zout

Bereidingswijze:
1.
Meng beide bloemsoorten en stort ze op het werkvlak. Maak in het midden een kuiltje. Breek de eieren boven het kuiltje, voeg olie en een snufje zout toe. Kneed alles met één hand, van binnen naar buiten, tot een samenhangend mengsel. Kneed het deeg daarna nog 5-10 minuten met twee handen stevig door tot het soepel is. Voeg zonodig wat extra olie toe;

2.
Laat het deeg afgedekt nog ca. 30 minuten rusten op een koele plaats;

3.
Rol het deeg in gedeelten door een pastamachine. Begin met de grootste opening (stand 1) en verklein de opening steeds één stand tot stand 6 of 7 (afhankelijk van de machine). Bestrooi het deeg met bloem als het te plakkerig is. Het deeg is nu geschikt voor ravioli en lasagne. Haal, voor tagliatelle, het deeg door de betreffende roller op de pastamachine. Of rol het deeg losjes op en snijd het in dunne reepjes.

Bereid de pasta vervolgens, met ingrediënten naar wens, tot een heerlijke maaltijd. Een aantal suggesties:

Tagliatelle met gerookte forel, doperwten en citroen
Penne met ricotta en basilicumsaus

Of kijk voor meer pastarecepten in het receptenboek.

Meer weten over pasta? Kijk ook zeker eens op pasta.startpagina.nl, waar alles over pasta handig op een rij staat!

Om dat te stillen liet ze een blad met thee, sandwiches en cake op haar kamer brengen. Ook haar vriendinnen waren hier dol op en al gauw werd het zeer populair. Ook koningin Victoria was heel gecharmeerd.

Ook nu nog is de high tea populair: heerlijk een middag lekker theeleuten met vriendinnen. Maak zelf een eigen high tea in vier stappen:

1) Nodig een groep vriendinnen uit. Maak een leuke uitnodiging en verstuur deze. Laat iedereen een theesoort en een klein gerechtje meenemen, bijvoorbeeld:

Hartige taart, sandwiches, salade, cakes en koekjes, scones, muffins, brownies, vers fruit: aardbeien, meloen, bessen, ijs, slagroom, clotted cream, pudding.

2) Tijdens de high tea is de thee natuurlijk het belangrijkst. Het handigste is een grote theepot te vullen met kokend water en iedereen per gerecht zelf een theesoort te laten kiezen.

3) Zorg voor een gezellige sfeer, kleed de tafel in de woonkamer of tuin mooi aan en zet mooie kandelaars neer. Maak zelf een etagere door borden en kommetjes op elkaar te stapelen en vul die met al het lekkers.

4) Is iedereen er? Nu is het een kwestie van genieten!

Op hightea.startpagina.nl vind je ook veel tips.

Twaalf
Tessa Kiros woont met haar man in Toscane. Vanaf het begin heeft ze haar hart verloren aan de pure, eerlijke Toscaanse keuken. Ze schreef het boek ‘Twaalf’, een jaar uit de Toscaanse keuken, een boek met ruim 200 eenvoudige, pure recepten begeleidt door prachtige foto’s. Tessa volgt de seizoenen van maand tot maand. Elke maand begint met een persoonlijk verhaaltje gevolgd door heerlijke recepten. November bijvoorbeeld staat in het teken van wintergroenten, olijven, truffel en noten en amandelen. En regelmatig geeft Tessa informatie over culinaire tradities. De recepten zijn duidelijk geschreven en daardoor makkelijk te maken. ‘Twaalf’ is opnieuw uitgebracht in paperback door uitgeverij Terra en kost € 14,95. (www.terralannoo.nl).

Beeldsmaak
Dick Middelweerd is met zijn vrouw eigenaar van restaurant de Treeswijkhoeve in Waalre. Onlangs hebben ze Beeldsmaak uitgeven. De prachtige foto’s van Tony Le Duc zijn om te watertanden. Én al deze fraaie gerechten zijn ook te maken. Achterin het boek staan de ingrediënten en via een inlogcode, die ook het boek staat, vind je op de website van de Treeswijkhoeve de beschrijving van de gerechten. Tijdens de presentatie van het boek kreeg ik gebraden runderzijlende en gestoofde sucade met gerookt eekhoorntjesbrood, poffertjes met mosterd en gebakken witlof afgeblust met Postel Abdijbier…. Een echte aanrader! Beeldsmaak kost € 80,-, niet goedkoop, maar dit unieke boek is voor echte liefhebbers een mooi cadeau. Het boek bestelt u via de website www.treeswijkhoeve.nl.

À propos Bistro
A propos Bistro neemt u mee op een rondreis door de culinaire regio’s van Frankrijk en laat u kennis maken met de heerlijke landelijke Franse keuken. En ‘en passant’ maak je ook kennis met diverse Franse gebruiken; je leert de regels van het jeu des boules, en boter maken en croissants. Een jaar geleden kocht ik de Franse versie en heb al veel leuke uren doorgebracht samen met het boek. En ook veel lekkere gerechten gemaakt; de gegratineerde uiensoep, gevulde lamsschouder en tartiflette zijn enkele van mijn favorieten. À propos Bistro is gemaakt door Stéphane Reynaud, kleinzoon van een slager en eigenaar van een restaurant in Montreuil, in de buurt van Parijs. Het boek kost € 34,90 (Uitgeverij Fontaine).

Topkoks voor thuiskoks 2
De opbrengst van dit boek gaat naar een goed doel;ht schoolvoedselprogramma van het World Food Programme (WFP) in Malawi. Van ieder verkocht boek krijgen 40 kinderen in Malawi een voedzame maaltijd. 52 nationale en internationale chefs maakten hiervoor hun favoriete recept. Geen ingewikkelde recepten zoals ze in hun restaurant maken, maar gemakkelijke, lekkere recepten die elk thuiskok zelf kan maken. Er staan veel lekkere visgerechten in en heerlijke taartjes. Jonnie Boer, Sergio Herman, Herman den Blijker, Erik van Loo, Jamie Oliver en Gordon Ramsay werkten hier onder andere aan mee. Topkoks voor Thuiskoks deel 2 is verkrijgbaar bij de betere boekhandel voor € 9,95. Kijk voor meer informatie op www.allemaaleenwereldmaal.nl.

Het Bengalese echtpaar Ashima en Ashoke wacht in Amerika op een brief uit Calcutta waarin de grootmoeder hun pasgeboren zoontje een naam zal geven. Wanneer deze brief niet komt, noemt Ashoke zijn zoontje in een opwelling Gogol, naar zijn lievelingschrijver. Het ontbreken van een officiële, Indiase naam wordt gezien als een slecht voorteken en terwijl Gogol opgroeit, zet hij zich af tegen zijn Indiase achtergrond. Maar als zijn vader komt te overlijden, begint Gogols Amerikaanse façade scheurtjes te vertonen.

De naamgenoot – Jhumpa Lahiri
Uitgeverij Meulenhoff i.s.m. Libelle, € 2,95, verschenen in 2008

Neem een jaarabonnement op Libelle Bookazine.

Om de dag kunt u een nieuwe woordzoeker spelen. Zoek de woorden en verbind de letters met elkaar. Kom gratis puzzelen!

Op zoek naar een online vriendin, een winkelmaatje of iemand om mee op stap te gaan?

In Libelle is er elke week maar plaats voor één lotgenotenoproep. Hier hebt u meer ruimte.

Op zoek naar een online vriendin, een winkelmaatje of iemand om mee op stap te gaan?

Vind oud-klasgenoten, oud-teamgenoten of anderen voor een reünie door hier uw oproepje te plaatsen.

Een droomvakantie vraagt om een ideale reisgenoot. Schrijf hier op wie u zoekt.

In de Volkskrant van zaterdag jl. lees ik dat internetadviseur Jim Stolze een maand offline ging. Omdat hij vond dat hij verslaafd was aan internet. Als ik lees hoe zijn verslaving eruitziet, had het stukje over mij kunnen gaan.

Hij probeerde het uit. Geen e-mail lezen, geen informatie opzoeken. Hij wilde weten in hoeverre internet zijn persoonlijke geluk bepaalde.

Conclusie: hij vindt zichzelf na die maand minder gestrest, productiever en socialer. Zijn omgeving vindt dat hij er uitgeruster uitziet. Wel miste hij zijn digitale contacten die zijn kennis en creativiteit voeden en de snelheid waarmee je informatie kunt verspreiden.

Wat hem duidelijk werd: het doorgeslagen mailverkeer in het bedrijfsleven. Tijdrovend, afleidend, vaak zinloos en oorzaak van misverstanden. 95% van de e-mails is bagger, durft hij te stellen. Als je de hele wereld een cc stuurt, heb je zelf het idee dat je hard hebt gewerkt. ‘E-mailtikkertje’ noemt hij dat fenomeen.

Nu gaat hij nadenken over een manifest waarin hij opschrijft hoe bedrijven hun digitale communicatie efficiënter kunnen inrichten. Ook zou er een vorm van etiquette moeten komen.

Daar ben ik voor. Vroeger kreeg ik van mijn bazen de brief terug als er een tikfout in stond. Nu krijg ik vaak e-mailtjes die barsten van de tik- en spelfouten. Alsof het er niet meer toe doet hoe de boodschap overkomt. Is iemand boos, dan krijg je een mail vol knalkleuren en hoofdletters. Een soort graffiti, maar dan digitaal.

Er is pretmail en zakelijke mail. Omdat ik als een razende kan typen, zijn mijn mails altijd lang. Of mijn vrienden dat ook leuk vinden weet ik niet. Dat zegt al iets over mijn eigen mailgedrag. Ik haat telefoneren. E-mail kan ik lezen als mij dat uitkomt. Maar doe ik dat ook? Welnee, ik kijk meteen als het belletje gaat.

De vraag van de week: als wij ons met die 95% bagger aan mailtjes bezighouden, doen we iets verkeerd. Hoe richten jullie je digitale leven in, privé en op het werk?

Wieke Biesheuvel

Normaal gesproken hoor je het niet te zeggen. Maar de afgelopen weken was het hier een veel gehoord woord: cut! We hebben hier namelijk een film opgenomen. Of liever gezegd: een soap. Deadline, heet het. Vanaf 2 februari kun je elke dag op libelle.nl een aflevering zien van deze spannende serie, die speelt op de Libelle-redactie. Niet echt natuurlijk, het is een soap.

De afgelopen weken is er hier in het pand een filmset gebouwd en aangekleed met redactiespullen, zijn er actrices gecast, scriptbesprekingen gehouden, is er een filmposter gemaakt (aankomende week in Libelle), muziek gecomponeerd, enzovoorts. Hartstikke leuk allemaal! Telkens als ik mensen vertelde waar we mee bezig waren, was de eerste reactie: “Huh? een tv-serie op internet? Hoe kom je erbij om zoiets te doen?” Nou gewoon.

Omdat we bij Libelle altijd met leuke, nieuwe dingen bezig zijn. Want dat je je als schoenmaker bij je leest moet houden, daar doen we bij Libelle al heel lang niet meer aan. Multimediaal heet dat. Een tijdschrift maken, dat blijft natuurlijk het belangrijkste. Maar daarnaast doen we een heel aantal andere dingen; Bookazine en de Zomerweek (ook op 31 december gehoord van Youp dat hij zich er weer op verheugt?) zijn maar twee voorbeelden van nieuwe dingen we bij Libelle verzonnen en uitprobeerden. En die er gewoon bij zijn gaan horen.

En nu is er dan een tv serie op internet, een thrillersoap. Wie tien jaar geleden had gezegd dat we tv zouden kijken op de computer, was voor gek verklaard. Maar inmiddels weten we dat er massaal naar bewegend beeld wordt gekeken op de computer. Geen uren lang misschien, maar onze soapafleveringen zijn maar zo’n drie minuten per stuk. En drie minuten weten we altijd wel ergens, tussen de bedrijven door, te vinden om even kijken hoe het gaat met redacteuren Lotte, Kiek en Jolein, die een gijzeling op de Libelle-redactie meemaken. Raar? Misschien.

Ik ben reuze benieuwd of iedereen straks gaat kijken. Zet het in de agenda: 2 februari. Of blijf gewoon elke dag op libelle.nl komen. Dan zie je het vanzelf.

Maureen Belderink
Redactiemanager

Net terug van mijn dagelijkse lunchwandeling zit ik nog te bibberen achter m’n computer. Maar mij hoor je niet zeuren want dankzij deze kou kan er eindelijk weer eens geschaatst worden in Nederland. Leve de vrieskou!

Vorige jaar leek het er in december ook van te komen, maar toen zat ik er voor het eerst van m’n leven absoluut NIET op te wachten… Met een grote verbouwing voor de deur had ik geen tijd om te schaatsen, bovendien zou er dan niet geheid kunnen worden (dat moet hier in Noord-holland anders verzakt de hele boel) en dat zou de planning behoorlijk in de war schoppen. Bovendien was ik ook nog eens zwanger, dus schaatsen zat er echt niet in.

Maar deze winter ben ik er weer helemaal klaar voor! Vanuit mijn huis in Landsmeer kun je zo het Ilperveld of het Twiske in schaatsen. Nieuwjaarsdag heb ik al even geprobeerd of ik het nog kon. Gelukkig is schaatsen net als fietsen iets wat je nooit verleert. Na een kwartiertje zat de oude slag er weer helemaal in. Nu is het wachten op de eerste echte toertochten. Heerlijk ‘het veld’ in met je stempelkaart, onderweg opwarmen bij de koek en zopie en afsluiten met een borrel in het plaatselijke café. Aan het weerbericht te zien gok ik erop dat het eind deze week toch echt zover is. Nu alleen nog kijken of ik een middagje vrij kan regelen…

Karon Lastdrager
Vormgever

Tweed
Voor de beste en mooiste tweed moet je in Ierland zijn. In Ardara welteverstaan want daar vind je de winkel van Eddie Doherty, een van de laatste handweavers van Ierland. (Eddie Doherty, Mainstreet,  Ardara, www.handwoventweed.com)

Land van de Lochs
Als je de kaart van Ierland erop na slaat, dan kun je er niet omheen: in Ierland barst het van de Lochs, meren. Dit is Loch Beagh, dat grenst pal aan de tuin van Glenveagh Castle and Gardens in Glenveagh National Park in Donegal.

Hunkerende jonkvrouw
Glenveagh National Park omvat 16.000 hectaren bergen, meren en bossen en je kunt er dan ook flinke wandeltochten maken. Je kunt er een tour boeken voor een bezoek aan het uit 1870 stammende kasteel. De kasteeltuin is een van Ierlands toptuinen.

Stews & pies
De Ierse keuken is echt iets om uit te proberen. Onze favoriete adressen:
- Woodhill House is een tot familierestaurant omgebouwd Country House dat dateert uit de zeventiende eeuw.
Woodhill Road, Ardara, (074)-954 11 12, www.woodhillhouse.com.
- Leo’s Tavern is een van de bekendste pubs van Ierland met elke avond Ierse livemuziek. Schuif aan bij de bij de locals en verover een plekje bij de openhaard.
Meenaleck, Crolly, (074)-954 81 43
- Hegarty’s in Carrick vlak voor de afslag naar Teelin. Dé plek voor seafood chowder (rijkgevulde vissoep) en deepfried haddock (gefrituurde vis) met superdikke frieten.

Verborgen weggetjes
Het weggetje Fanad Peninsula naar de vuurtoren bij Fanad Head is adembenemend. Coastroad biedt vanaf Killybegs uitzicht op de dramatische rotspartijen langs de kust en via een kronkelweggetje kom je naar het plaatsje Port (aan de kust van Donegal) uit op een prachtige baai met grote, witte kiezelstenen.

Vissen vangen
Wil je de kust vanaf het water bekijken, boek dan een boottrip bij Kapitein Paddy van Sliabh Liag Boat Trips (Teelin Pier, Donegal). Vanaf zijn boot The Nuala Star kun je ook zeevissen en duiken.
Voor meer info: (074)-973 93 65 of www.nualastarteelin.com.

Libelle Reisaanbieding
15 dagen Ierland v.a. € 598,- p.p.

Programma
Dag 1 t/m 3: Clifden Glen, Clifden (ca. 315 km), 3 overnachtingen. Na aankomst op Donegal Airport rijdt u met de huurauto naar Clifden, een gezellig stadje in het hart van Connemara. De kust van Connemara is één van de mooiste van Ierland en je vindt er ook uitgestrekte heidegebieden. Een leuke excursie is een oversteek met de veerpont naar de ruige Aran Islands. Bezoek ook de oesterstad Galway.
Dag 4 t/m 7: Abberley Apartments, Dublin (ca. 290 km), 4 overnachtingen. Dublin is een geweldige stad met historische gebouwen, mooie winkels, gezellige pubs en diverse musea. Loop door de poort naar de binnenplaats van Trinity College en bezichtig het prachtige Book of Kells in de Old Library. Bezoek Dublin Castle, St Patrick’s Cathedral en de gezellige, overdekte South City Market. Ook voor kinderen is er van alles te doen: maak een Viking Splash Tour in een amfibievoertuig, neem ze mee naar de dierentuin of ga op een snelle Sea Safari, op zoek naar zeehonden en zeevogels in Dublin Bay.
Dag 8 t/m 14: Downings Coastguard Cottages, Downings (ca. 280 km), 7 overnachtingen. Downings is een pittoresk vissersdorp in het noordwesten van Donegal met mooie stranden, gezellige pubs en volop mogelijkheden om te wandelen, golfen, vissen en paardrijden. De toeristische route Atlantic Drive begint voor de deur. Bezoek het Glenveagh National Park, rijd naar Malin Head, wandel over Slieve League of neem het pontje naar het ruige Tory Island.
Dag 15: terugreis naar Donegal Airport (ca. 65 km).

* U kunt deze reis ook beginnen in Dublin, waar u 4 nachten verblijft. Vervolgens naar Clifden (3 nachten) en Downings (7 nachten).

Inbegrepen
- 14 nachten verblijf in een vakantiewoning of appartement o.b.v. logies
- chartervlucht Rotterdam-Donegal Airport v.v. met VLM
- luchthavenbelasting en tax ca. € 80,- p.p. (onder voorbehoud van wijzigingen)
- 14 x 24 uur autohuur cat. A (bij 2-3 pers) en cat. D (bij 4-5 pers) volgens voorwaarden
- Saoire Fáilte-welkomstpakket
- eindschoonmaak en bedlinnen
- bij Lake House Cottages: handdoeken en elektriciteit
- uitgebreide reisbeschrijving, kortingsbonnenboekje Ireland at a glimpse, ANWB reisgids Ierland en wegenkaart Ierland.

Speciaal voor Libelle lezeressen!
Gratis dvd van de romantische film PS I love you, die zich in Ierland afspeelt.

Niet inbegrepen
- reserveringskosten € 15,- per boeking
- extra’s autohuur
- borg ca. € 150,- per woning bij aankomst te voldoen
- bijdrage calamiteitenfonds € 2,50 per boeking van max. 9 personen
- last-minute kosten € 10,- bij boeking binnen 14 dagen voor vertrek
- bij Giants Causeway Cottages: gebruik handdoeken, gas en elektriciteit
- theedoeken
- evt. veerdiensten, brandstoftoeslag, (doorlopende) reis en/of annuleringsverzekering

Vertrek op zaterdag. Kinderen t/m 1 jaar krijgen een korting van € 296,- p.p., maar tellen wel mee in de bezetting.

Reserveringen
Voor inlichtingen en reserveringen belt u met Buro Britain, tel. 020-462 10 31, maandag t/m vrijdag van 09.00-17.30 uur en op zaterdag van  09.30-16.00 uur of kijk op www.buroscanbrit.nl (rubriek aanbiedingen). Op dit arrangement zijn de ANVR-reisvoorwaarden van toepassing.

Dinsdagochtend begon al vroeg, kwart voor zes op. Dus de wekker om vijf uur gezet om die vervolgend nog zo’n twintig keer te snoozen, ik haat vroeg m’n bed uit! De liefste schoonpapa van de wereld bracht ons in alle vroegte naar het station, zodat we lekker vroeg in Parijs zouden zijn. Niet dus! Zo’n 500 meter voor Brussel besloot de locomotief dat hij het genoeg vond en niet verder wilde, daar zaten we dan, drie uur lang in een trein met uitzicht op een rokende fabrieksschoorsteen. Daarom wil ik nu even mijn dank uiten aan de makers van de Ipod en Dhr. Raymond van de Klundert (Kluun). Uw uitvindingen hebben mij door deze zeer lange uren heen geholpen. Nadat we in Brussel de trein uit werden gegooid en zelf maar moesten uitzoeken in welke trein we moesten stappen (waarom spreken Belgen geen Nederlands), kwamen we na een reis van 8 uur (!!!) toch aan in ons hotel.

Een prachtige idyllische hotelkamer met overal bloemetjes. Bloemetjes gordijnen, bloemetjes behang, bloemetjes lakens en ja zelfs een bloemetjes douchegordijn. Maar goed we kwamen daar toch alleen om te slapen en het was lekker goedkoop. Dus, hup, lekker de stad in, naar de Notre Dam. Wauw die is mooi! Dag twee was bestemd voor de Champs-Elysées, want zulke straten heb je niet in mijn dorpje. Eerst een lekker kopje koffie drinken voor het luttele bedrag van slecht €5,50. Daar moest dus even goed van genoten worden. De Champs-Elysées is prachtig; mooie winkels vol met dure tassen, mooi auto’s en nog veel meer dure dingen. Toen ik een wel-betaalbare winkel zag kon ik het toch niet laten om iets te kopen, staat toch leuk zo’n bonnetje van de Champs-Elysées. Dag twee was ook oudjaarsdag, dus tijd voor een feestje!Vriendlief is op dat gebied net een groot kind, dus er was vuurwerk. Nou dat kennen ze daar dus niet, ik heb nog nooit iemand zo blij gezien met een sterretje. Om twaalf uur was het eindelijk tijd voor een romantische nieuwjaarskus onder een prachtig verlichte Eiffeltoren.

Dag drie stond in het teken van de Montmartre, met de prachtige Sacré-Coeur. Dag vier was een officiële shopdag. Jammer genoeg viel het shoppen in Parijs ons erg tegen, of we konden gewoon de goede winkels niet vinden. ’s Avonds was het om half zeven weer tijd om richting Nederland te gaan, na een reis van (gelukkig nu wel) drie uurtjes kon ik heerlijk weer in m’n eigen bedje stappen. Maar gelukkig kon ik terug kijken op een geslaagde eerste keer op vakantie zonder ouders.

De ‘ontsierende delling’, zoals de huisarts hem noemde, gaat nooit meer weg. De bobbel lijkt minder groot als ik een paar kilo’s ben aangekomen, maar ik begrijp best dat ik hierin niet de oplossing moet zoeken. Ik accepteer mijn asymmetrische billen, het is niet anders.

Ook mijn borsten hebben betere tijden gekend. Daar kun je tegenwoordig wel twintig potloden onder klemmen zonder dat ze vallen. Vlak na de bevalling zag het er nog hoopgevend uit als ik naar beneden keek. Maar nu maakt de aanblik me een beetje mistroostig. Aan het einde van de dag, na vijf voedingen, is er weinig meer over van wat ooit cup E was.

Mijn lichaam begint geleidelijk af te takelen. Ik lijd er niet onder, maar het houdt me wel bezig. Zo erg, dat ik nu al drie uur aan deze column zit te ploeteren. Hoe dat komt? Als we ons zorgen maken over hoe we eruit zien, dan vraagt dat zoveel aandacht dat er minder cognitieve capaciteit over is voor belangrijker zaken. Onderzoekers vroegen proefpersonen rekensommen te maken met alleen een zwembroek of bikini aan. Deze groep – vooral de vrouwen – presteerde slechter dan de proefpersonen die hun normale kleding droegen. In een ruimte zonder toeschouwers, kun je nagaan.

Zelfs met een dikke coltrui aan, afgezonderd op mijn zolderkamertje, laat ik me zo afleiden door mijn billen- en borstenmisère, dat we inmiddels een uur verder zijn, terwijl er nog geen fatsoenlijke column op papier staat. Kan iemand nú zeggen dat mijn billen en boezem er nog best mee door kunnen? Dan komt deze column misschien toch nog af.