Els – Wat minder passie graag

    




    



    
 

Passie. Ik kan het woord niet meer horen, vooral niet van al die mensen die zeggen dat ze er eentje hebben, want daar kan ik met mijn pet niet bij. Die mensen komen vaak juist onzettend passieloos over. 







	
Bij het woord passie denk ik aan iemand die zo opgaat in waar hij mee bezig is, dat hij alles om zich heen vergeet en er alles, maar dan ook alles voor over heeft. Niet aan een grijze muis die te passie en te onpassie zegt: ik heb een passie.


Iedereen heeft tegenwoordig maar een passie. Een snelle google levert 610.000 voorbeelden op van mensen die zo’n onstuimige drang hebben, zo’n hartstochtelijke genegenheid. Voor kaas, bouwkundige constructies, breien, rookvlees, korstmos, metaaldectoren, rubber, het ongrijpbare, de medemens, je kunt het zo gek niet bedenken. Passie, passie, één en al passie.


En dan die mensen die beweren hun werk hun passie is, hoe saai dat werk ook is. Daar snap ik al helemaal niets van. Als je maar vaak genoeg zegt dat je werk je passie is, dan ga je het nog geloven ook, vermoed ik.


Ik gun iedereen zijn pleziertjes. Pret hebben, alles om je heen vergeten, is goed voor een mens. Wie van het leven geniet, heeft minder stress, is gezonder en leeft langer, blijkt uit onderzoek. Maar laten we dan alsjeblieft gewoon zeggen dat we een leuke hobby hebben, of een leuke baan. Als iedereen zijn liefhebberijen maar passies gaat noemen, waar blijven we dan, mensen? Begripsinflatie is het.


Wat ik pas echt ergerlijk vind, is dat je door al die passie om ons heen bijna medelijden met jezelf moet hebben als je passieloos door het leven gaat. En ook op de arbeidsmarkt ben je kansloos zonder passies. Lees maar eens wat personeelsadvertenties. Gezocht: projectleider met passie voor vastgoed, assistent met passie voor cardiologie. Waarom moeten we per se passie hebben? Wat is er mis met een gemiddelde hoeveelheid werkplezier en een gemiddelde dosis inzet? Al die hartstocht en bezieling op de werkvloer, dat gaat een keer mis.


Het moet maar eens over zijn met al die passie. Laten we het woord bewaren voor die dingen die ons echt gelukkig maken. En laten we dat dan lekker voor onszelf houden. Passie is passé, leve gewoon plezier hebben.


















x




                        

                            

                                
Afke35 2009-02-16 12:56:25

                                    

                                    Zou het misschien ook te maken kunnen hebben met de intentie waarmee iemand het uitspreekt en niet zozeer met het woord passie ansich.....

Ik merk nl zelf dat als iemand oprecht vertelt over hetgeen waar hij of zij blij van wordt, dat ik luister en in een zekere zin ook vrolijk word. Maar vertelt iemand over zijn passie met bv de achterliggende boodschap " Kijk mij eens leuke dingen doen", dan begin ik ook een bepaalde wrevel te voelen, omdat ik dan zelf geraakt wordt in de twijfel over mezelf.... die van: Doe ik eigenlijk wel interessante dingen...en nog sterker: ben ik wel interessant!? En ineens zit ik midden in een strijd met een ander over het feit of we wel interessant genoeg zijn....

Kortom, misschien zit het wel niet in woord maar in de achterliggende boodschap en volgens mij zegt die irritatie dan dus ook iets over jezelf.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
Els Meijers 2009-02-16 09:20:08

                                    

                                    Sabra, gooi het er maar uit, hoor. Deze levensgenieter met een passie voor uitdagingen voelt met je mee.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
sabra 2009-02-16 06:20:24

                                    

                                    Ha Els, helemaal mee eens! En als we dan toch bezig zijn, kunnen we dan alsjeblieft eindelijk van het gruwelijke woord 'kids' af? Okee, taal ontwikkelt zich, wordt beïnvloed door allerlei factoren en verandert, maar moet het nou echt zo lelijk?

Maar misschien nog erger vind ik de uitdrukking 'daar irriteer ik mij aan'. Afgrijselijk Nederlands! Jeuk! Uitslag! Het irriteert mij mateloos!

Toegegeven, het heeft niet echt te maken met 'begripsdevaluatie', wat ik een prachtig gevonden term vind, maar de gelegenheid was te mooi om voorbij te laten gaan. Doei (brrr!).
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x



x
x
x