Merel – Reden tot paniek?

Donkere wolken pakken zich samen boven het ooit zo optimistische Nederland. De cijfers van het Centraal Plan Bureau hakten er dinsdag stevig in. Vooral de werkloosheid gaat volgens de prognose stijgen tot ongekende hoogten.
Het wordt erger dan in de jaren ’30 van de vorige eeuw. Eind 2009 zouden er wel eens 800.000 werklozen kunnen zijn. Bijna 10% van de beroepsbevolking, bijna een miljoen. De onderbuikgevoelens zullen worden aangewakkerd. Racisme zal de kop op steken, de verhoudingen tussen moslims en christenen gaan nog verder op scherp, de straten zullen grimmig worden, mensen gaan in de rij voor een dag werk. Paniek, dus.
Ik ben zelfstandig ondernemer en ben al gebeld door een potentiële opdrachtgever die me de helft van mijn uurloon wilde bieden onder het mom van de recessie. “Je zit liever voor weinig bij deze klus, dan voor niets thuis op de bank”, was zijn redenering. Voorlopig zit ik nog goed bij een leuke opdrachtgever, maar deze man wist me te vertellen dat de jaarcijfers zo tegen zouden vallen dat ik er per 1 maart uit lig. Vandaag worden de jaarcijfers bekendgemaakt. Nog meer paniek, dus.
Sommigen van mijn collega’s en vrienden vrezen ook. Ze weten al bijna zeker dat hun contracten niet meer verlengd worden. Ze doen geen grote uitgaven meer. Paniek.
Bij de rest. Niet bij mij. Ik moet zeggen dat ik het nogal irritant vind dat de heren overheid ons ineens extreem bang maken. En als ze gelijk hebben, laat ze dan komen met tips voor wat we het beste kunnen doen en laten om onszelf te beschermen. Laat ze komen met oplossingen, in plaats van het moreel zo naar beneden te halen met iets wat misschien gaat gebeuren. Ik vond de voorpagina van De Pers van woensdag wel mooi: “Er is nog hoop”.
Ik kan stoer praten, en ik merk het nog niet aan mijn uitgavenpatroon, maar toch maak ook ik onbewust keuzes of juist niet omdat ik een doemscenario voor me zie. Zo waren mijn vriend en ik op zoek naar een koophuis, maar blijven we waarschijnlijk huren. Zo had ik rond deze tijd een maand willen gaan schrijven aan een derde roman, maar nu toch niet. Zo ben ik voorzichtiger in het aannemen van superleuke opdrachten die niet zo goed betalen.
Kortom, ik stink stiekem toch ook een beetje in die zwarte prognoses. En u? Heeft u al voorzorgmaatregelen getroffen? Merkt u aan kleine of grote dingen ook dat u rekening houdt met de donkere voorspellingen?







ellon 2009-02-24 20:59:44
Ik zie dit mechanisme voorlopig nog niet op zijn retour raken. Jammer ook voor mijn dochter, die over 3 dagen de deur achter zich dichttrekt bij het bedrijf waar ze een half jaar geleden pas is begonnen. Het was haar eerste baan na 7 jaar studie.
Merel Roze 2009-02-23 17:18:57
sherry 2009-02-23 14:59:29
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.