Wieke – Zijn pubers te jong voor literatuur?
Onlangs stond er een stukje van Michael Zeeman in de Volkskrant over literatuuronderwijs op middelbare scholen. In Frankrijk hebben ze daar het volgende op gevonden: een schrijver trekt bij een middelbareschoolklas in.
De bedoeling ervan is om leerlingen, die zich al luidruchtig beginnen aan te stellen zodra ze een boek zien, in contact te brengen met levende schrijvers. Niet meer de oude dode hap, nee, laat ze Een Echte Schrijver zien.
Schrijfster Daniele Sallenave heeft een jaar lang meegedraaid op een middelbare school in Toulon en schreef er een boek over dat net is verschenen: Non, on n’aime pas lire (‘Wij houden niet van lezen’). Ze kwam wanhopig uit haar stage.
Maar is het daar anders dan bij onze jeugd, vraagt Zeeman zich af. Toen had je toch ook die paar uitslovers die zwijmelend riepen dat ze zo genoten hadden van Goethe en Vondel? De rest grabbelde de noodzakelijke kennis bij elkaar met gekochte uittreksels en was blij als de bel ging.
Nu hebben jongeren MSN en YouTube, vroeger hadden wij de snackbar en het koffiehuisje. Als je maar niet naar huis hoefde, waar je geacht werd die oubollige boeken te lezen.
Ik ben inmiddels veel ouder. Ik lees graag. En ik had wel gewild dat wij vroeger boeken hadden moeten lezen zoals De vliegeraar in toegankelijk Nederlands. Mijn kinderen lazen de meeste boeken, nodig voor de examenlijsten, ook niet. Net als vroeger. Ze lezen NU. Ze grasduinen regelmatig in mijn boekenkasten. Mijn middelste, die tien jaar geleden niet dood gevonden wilde worden met een boek, komt nu thuis en zegt: “Dit boek moet je lezen mam!”
Zijn de meeste kinderen niet veel te jong voor literatuur en voor taalgebruik dat het hunne niet is? Ik heb zelf het meeste geleerd van docenten die mooi konden vertellen over literatuur. Al is dit een gave die lang niet elke docent bezit.
Moet je leerlingen wel lastigvallen met zaken waarvan ze nu de waarde nog niet inzien? Of moeten ze er toch met de haren worden bijgesleept omdat ze anders iets (ons inziens) moois missen?
Gerelateerde artikelen
Lees ook
wieke 2009-02-15 10:13:36
Schrijvers op scholen uitnodigen, daar begon mijn stukje mee afgelopen maandag. De ene schrijver is de andere niet, maar in hoeverre is een schrijver ook begenadigd met vertelkunst? De meeste schrijvers die uit eigen werk voorlezen doen dat op een monotone dreun. Ik hoor er vaak eentje op de radio. Slaapverwekkend, en dan zet ik toch Skyradio maar weer aan. Het is de bedoeling dat de radio me er van weerhoudt om achter het stuur in slaap te vallen
Wij leerden vroeger op school 'mooi op toon' lezen. Geen idee of dat nog steeds gebeurt.
wieke 2009-02-15 10:10:38
Maakt niks uit, dat het off topic is. Het is wel eens goed dat we ons realiseren hoe dat werkt voor een Downtje: niet kunnen lezen en je er van bewust zijn dat je dat inderdaad nooit zal kunnen.
wieke 2009-02-15 10:08:43
Leuk, die nichtjes, daar kun je er niet genoeg van hebben. Ik ben zelf gezegend met acht ontzettend leuke nichtjes, de een nog leuker dan de andere. Waaronder drie boekenwurmen en vijf reisgekkinnen, net als ik. Die boekenwurm bij jou woog wel heel weinig zeg. Wat een wonder dat zoiets helemaal goedkomt.
Mijn ervaringen met kleinkinderen is nog pril, maar ik neem bijna altijd als ik er heenga een nieuw boekje mee. Straks gaat ze me nog omaboek noemen.
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.