Redactieweblog – Retourtje Libelle

    




    



    
 

Vol trots vertel ik aan iedereen dat ik stage loop bij Libelle. Ik krijg enthousiaste reacties, maar mensen vragen ook meteen hoe lang ik dan wel niet reizen moet. Ja, ik ben inderdaad lang onderweg, maar eigenlijk vind ik dat helemaal niet zo erg. Iedere ochtend stap ik de trein in, lees tot Dordrecht een krantje en dan sukkel ik met een beetje geluk zo af en toe in slaap. Op de terugweg lees ik een boek of de Libelle.







	
Voor mij is lezen echt ontspanning en omdat ik dat vaak alleen in de zomervakantie doe, is dat reizen dus helemaal niet zo’n groot probleem. Althans, de reisduur niet! Wel alles daaromheen, of beter gezegd: erin. ‘s Ochtends kies ik er heel bewust voor om in de stiltecoupé te zitten. Ik heb mezelf al een vaste plek toegeëigend en zit altijd schuin tegenover dezelfde man. Naast mij kan lekker niemand zitten en de overbuurman heeft zijn laptop naast zich liggen, waardoor hij ervoor zorgt dat er zo lang mogelijk niemand tegenover me gaat zitten. Dit gaat goed, tot Dordrecht en soms tot Rotterdam. Dan begint de ellende en gaat mijn humeur er met de minuut op achteruit.

 

De stilte en rust zijn voorbij. Allemaal gekakel om me heen en mensen met iPods. Die iPods zijn bedoeld om in je eentje van muziek te genieten. Helaas kan ik overduidelijk horen dat de jongen naast me van de muziek van 50 cent houdt. Maar dat is pas de heenreis, de terugreis is vele malen erger.

 

Dan heb ik geen vaste plek, is het altijd onwijs druk, en weet ik altijd nog maar nét een plekje te bemachtigen. Vaak alleen het verkeerde. De trein is nog niet vertrokken of het meisje naast mij wordt gebeld. Luid en duidelijk vertelt ze aan de vriendin die ze aan de telefoon heeft, dat ze ruzie heeft met haar vriend. De hele coupé kan meegenieten. Als ze in Leiden uitstapt, nog steeds bellend, hoop ik dat ik me eindelijk kan focussen op mijn boek. Helaas, er zit alweer iemand naast me en hij stinkt! Ze zeggen dat je neus binnen drie minuten gewend raakt aan een luchtje, nou echt niet dus! Blij dat hij uitstapt. Nu komt er een verliefd stelletje tegenover me zitten en tot aan Dordrecht lebberen ze elkaar af. De hele tijd, twintig minuten lang! Gelukkig gaat er daarna niemand meer naast me zitten en hoor ik slechts nog iemand constant zijn neus ophalen. Ik ben blij als de trein stopt. Ik mag eruit!


Anouk Schepers

stagiaire Libelle internetredactie















x




                        

                            

                                
internetredactie 2009-02-20 07:54:22

                                    

                                    Plaats hier uw reactie voor Redactieweblog - Retourtje Libelle
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x