Verandering

Verandering

 

Met Obama hopen we op change, verandering. In Kenia hopen ze dat hij, als president van het rijke Amerika, ook denkt aan het arme Kenia. Wat er dan verandert moet worden, dat geven de Kenianen niet aan. Ze hopen op een grote geldstroom richting hun land. In ieder geval zijn zij blij dat er nu veel toeristen, met name rijke Amerikanen, het dorpje gaan bezoeken waar de oma van Obama woont. En dat levert weer geld in het laatje.

 

We zitten in een economische crisis. Onze economie is ingestort en politici en economen buigen zich over dit probleem, hoe keren we die crisis, welke veranderingen moeten er komen om de economie weer gezond te maken. Vandaag hoorde ik dat de auto-industrie een financiële injectie moet hebben om deze weer gezond te maken.

 

Ik heb niet zoveel verstand van economie, ik kijk om mij heen en ben steeds meer verbaasd hoeveel er in de afgelopen 10 jaren is geproduceerd om vooral maar de economie goed draaiende te houden, met als gevolg grote voorraden waar we nu mee in onze maag zitten.

 

De bedrijventerreinen zijn toegenomen, langs iedere snelweg en station zijn er mooie bedrijfspanden gebouwd waarvan meer als de helft leeg staat getuige de borden te koop en te huur.

Had men dat niet beter kunnen plannen? Waarom niet het oude afbreken als er nieuw is gebouwd.

Waarom niet herbouwen? Waarom weilanden opofferen voor kantoortorens? Wat is er mis met een kantorenpand dicht bij de mensen? Waarom moet al dat personeel in een auto naar kantoor rijden via snelwegen die al lang dichtgeslibd zijn door de vele files?

Vroeger ging mijn vader op de fiets naar de fabriek, een half uur fietsen, met zijn broodtrommeltje achterop. Nu mag dat niet meer, de fabriek is verbannen naar ver buiten de stad en je kunt er alleen nog maar naar toe met een bus of met een auto.

 

Een ander geval, de uitverkoop. Ik zie in de winkels een grote voorraad kleding hangen die onmogelijk nog verkocht kan worden. De prijzen dalen, het is uitverkoop. Komt er een rek vrij dan wordt die onmiddellijk ingeruimd voor de nieuwe voorjaarscollectie. Veel is er niet veranderd, hooguit kleur en een ander stofje.

Wat gebeurt er met de kleding die niet verkocht wordt. Dit gaat naar een handelaar, voor een spotprijs, die knipt de merken er uit en wat hij inkocht voor 1 € verkoopt hij voor € 3 op de markt. Een flinke winstpercentage. Wat hij niet verkoopt gaat uiteindelijk naar de voddenboer, het overbodige textiel wordt vernietigd, gebruikt als dijkvulling.

Maar inmiddels produceren de boeren in India oa. nog meer katoen voor onze kleding, ze houden nog meer schapen, voor onze wol, een overproductie wat volgens mij helemaal niet hoeft.

 

Maar, onze economie moet weer gezond worden, dus produceren, produceren maar. Grote voorraden stapelen zich op, we praten niet meer over miljoenen maar over miljarden.

Net zoals het geld, een miljoen stelt niets meer voor, om miljarden daar draait het in de economie om.

Staan bankiers er wel eens bij stil hoeveel dat wel niet is. Een miljoen aan 500€ biljetten, kan dat in een aktetas? Dat zal behoorlijk vol zitten, waar laat je dan die miljarden?

Die zijn vervlogen, als sneeuw voor de zon.

Terug naar af, alleen een positieve verandering kan de economie weer gezond maken.

Ik denk, produceer minder, geef meer vrije tijd en word bewust van de natuur en van onze aarde waarop wij leven. Want gaan we door met overproductie dan komt er een einde aan deze wereld waarin wij leven en sterft de mens uit.

 

Veronique Hermans