Femke – Crisiskinderen

    




    



    
 

Kinderen opvoeden…Toen ik zélf nog een kind was, dacht ik dat het niet zo moeilijk hoefde te zijn. Ik vond mezelf nogal dwars en mijn ouders hielden me kort, dus daaruit concludeerde ik dat het simpel was: kinderen die brutaal zijn (of ze nu negen, dertien of vijftien jaar zijn) moeten maar even nadenken op hun kamer! 







	
Achteraf bekeken was ik gewoon een braaf kind. Beetje grote mond misschien en ook een aansteller, maar geen groot probleemschepsel. Ik ben nooit uit het raam gekropen om tóch de stad in te gaan (jammer!), ik heb nooit één snoepje bij Jamin gestolen, had geen foute vriendjes of slechte cijfers en spijbelde niet. 


Maar dat besef van goed en kwaad zit er niet standaard bij ieder kind in. Dat wordt me steeds duidelijker nu ik De zaak Mandy P van journalist Rik Goverde lees (een boek over Mandy Pijnenburg, die onder dwang van een loverboy drugs smokkelde en momenteel in de Dominicaanse Republiek in de gevangenis zit). Sjongejongejongejongejongejonge…


Wat een ellende. Het is één en al verkrachting, geslagen worden, verkering met halve en hele criminelen. Problemen die dit meisje zelf opzocht. Uit naïviteit, uit een hang naar spanning. Al op dertienjarige leeftijd deelde ze met jan en alleman de lakens en welke stoere jongen er ook haar nummer vroeg, ze gaf het. 


Ik had altijd het vooroordeel dat zulk gedrag wel móest voortkomen uit een slechte opvoeding, maar daar ben ik toch niet helemaal meer van overtuigd. Wat doe je, als ouders zijnde, als je kind wegloopt wanneer je het iets verbiedt? Wat doe je als ze toch omgaat met een verkeerde jongen (terwijl ze nog maar dertien jaar is)? Wat doe je als zij (of hij), ondanks alle goedbedoelde gesprekken en strafmaatregelen, toch niet luistert? 


Kun je je kind überhaupt ook maar enigszins beschermen tegen de gevaren van de wereld?


















x




                        

                            

                                
marg 2009-03-05 21:00:21

                                    

                                    Dit is dus allemaal Tilburg...de schrijver, het onderwerp, het gezin, de wijk, de school, en de meneer van de krant die het boek geschreven heeft! Ik ga het niet lezen, want de kranten hebben er hier al bol van gestaan, maar ik kende vroeger wel dergelijke meisjes. Maar er waren toen nog geen drugs verkrijgbaar! In onze tijd zat er een groot gevaar in dat je als meisje en dochter zwanger thuis kwam, dat was wel de ergste doodzonde, want die viel niet te verbergen, dat werd zichtbaar! De basis was sex, en dan vooral sex voor het huwelijk, en die basis is eigenlijk nog steeds zo!

Kun je je kind überhaupt ook maar enigszins beschermen tegen de gevaren van de wereld, is jouw vraag.

Laten we er van uit gaan dat we dat allemaal als ouder proberen, je wil allemaal dat je kinderen zo gezond en gelukkig mogelijk op kunnen groeien en volwassen mogen worden.

En niet alle kinderen die op hun 13de jaar al sex hebben ontsporen zo grandioos als MandyP, of hebben zoveel pech als MandyP, want dan zag het er slecht uit in de wereld!

Waarom het allemaal zo uit de hand gelopen is weet volgens mij niemand, ook MandyP niet. Maar ik kan me voorstellen dat haar moeder heel erg blij zal zijn als ze weer thuis is. Ik wens Mandy heel veel succes met de rest van haar leven, want dat moet voor haar toch ook een enorm moeilijke opgave zijn om een nieuwe start te gaan maken.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
mariaw 2009-03-05 10:19:41

                                    

                                    Dank je Alexandra.

Weet je wat het ook is, je merkt dat ze het nodig hebben om ouder te zijn en geen vriend van ze.

Maak van je huis een hangplek hoorde ik ooit eens als opmerking.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
AlexandratR 2009-03-05 07:53:23

                                    

                                    MariaW, mag ik even zeggen dat ik vind dat je dit fantastisch aanpakt? Wat een goede straf zeg, wel huisarrest dus niet op stap en uitgaan, maar verder geen beperkingen, alle vrienden laten komen, en het gezellig maken. Die ga ik zeker onthouden voor later als mijn kinderen uit de bocht vliegen! Want isoleren van vrienden, dat is op die leeftijd het ergste wat je een kind aan kan doen. 

Mijn oudste dochter is pas 9 dus die pubert nog niet (al zie ik af en toe de eerste "doe niet zo achterlijk" blikken al mijn kant op komen) maar ik weet zelf nog heel goed hoe het was en ik vond het, net als jij, een moeilijke tijd. En dan gingen mensen nog tegen je roepen "Je schooltijd is de mooiste tijd van je leven". Alsjeblieft zeg. Dat je geen zorgen hebt over de hypotheek en je baan betekent nog niet dat je een zorgeloos leventje hebt! Op die leeftijd is alles een ramp en niet te overzien wat ook maar een beetje mis gaat. Ik hoop dat ik dat straks ook nog weet als mijn kinderen pubers zijn.
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x



x
x
x