Femke – Mobiel-moe

O, wat was ik blij dat ik vanaf dat moment overal kon bellen en gebeld kon worden. Het voelde echt te gek om over straat te lopen en een van mijn huisgenotes op te bellen dat ik die avond niet thuis zou eten. Of om zomaar op een terras een voicemailtje af te luisteren van een gemist gesprek. Inmiddels weten we eigenlijk al niet meer beter en ik moet zeggen: dat staat me soms flink tegen. Altijd bereikbaar zijn geeft me af en toe een opgejaagd gevoel. Ook omdat er bij de beller verwachtingen leven. Zo van: “Ik heb je de hele dag proberen te bellen, waarom nam je niet op?” of “Waarom heb je een mobiel als je toch niet te bereiken bent?” Op de een of andere manier lukt het me ook niet om laconiek met het ding om te gaan. Als ik gebeld word terwijl ik niet kan opnemen, houd ik de hele tijd in mijn achterhoofd: ik moet die en die nog terugbellen. Niet vergeten.

Dat was toch anders in de tijd van de vaste telefoon. Ik kan het me bijna niet meer voorstellen, maar toen kon je een hele dag (of zelfs twee als je ergens bleef logeren) onbereikbaar zijn, thuiskomen, je antwoordapparaat afluisteren en er dan pas achterkomen dat je gestrest moest raken. Nu ligt stress altijd op de loer. Zelfs als je je mobiel een avondje thuislaat. Want als je vervolgens terugkomt van je avondje bios en je ziet ‘zes oproepen gemist’ dan is die sereniteit meteen verdwenen. Pfoeh, soms bedenk ik me dat ik radicaal mijn abonnement moet opzeggen en gewoon weer een vaste lijn moet nemen. Maar ik denk dat deze maatschappij dat niet meer pikt. Ben ik dus slachtoffer van de vooruitgang? Ach, als ik bedenk welke leuke, lieve en grappige sms’jes ik had moeten missen als ik geen 06-nummer had gehad… dan vind ik het toch ook wel weer moeilijk om mijn mobiel weg te wensen!

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

Femke S 2009-03-12 14:05:36

Oh, valkenoog, zo ontzettend waar, zo waar!

Femke S 2009-03-12 14:04:26

Ha ha, Marg, ik moest wel even lachen bij het beeld dat je schetste: die massale beweging die mensen tegenwoordig maken als de tien is vertraagd. Ik doe er zelf ook aan mee. Terwijl dat nu juist iets is wat je helemaal niet hoeft te doen. Maar aan de andere kant is degene die kookt er al zoooo aan gewend dat er gebeld wordt, dat hij of zij meteen zegt: " Had je niet even kunnen bellen?"

valkenoog 2009-03-12 12:12:15

quote:

Femke S schreef op 11 maart 2009 @ 14:39:
pfoeh, Valkenoog, ja, eigenlijk zou ik dat moeten doen. Me niet zoveel aantrekken van de bellers, maar zelf bepalen wanneer ik gebeld wil worden, maar aan de andere kant ben ik gewoon bang dat ik dingen mis. En daarbij kan ik het vanwege mijn werk ook niet maken dat ik dat ding te vaak uitzet.Het is lastig om een balans te vinden.

Het ligt dus gewoon aan jezelf. Wat mis je nou helemaal wat echt ONTZETTEND belangrijk is. Gewoon vanavond eens even de balans opmaken van gisteren. Je zult versteld staan hoeveel telefoontjes zonder problemen hadden kunnen wachten en aan hoeveel je niets gemist zou hebben. Maar jij vindt het belangrijk om 7/24 bereikbaar te zijn, dus zoek je rechtvaardigingen. het is helemaal niet erg dat je het belangrijk vindt, maar prealiseer je dat dan ook. Jij hebt de keuze en die maak je nu voor ongelimiteerde bereikbaarheid. Daar betaal je een prijs voor en als dat in verhouding is voelt dat goed. Maar als je de belasting te groot vindt is echt de enige oplossing: uitzetten op vaste tijden bijv na 20.00 uur. Fam en vrienden kunnen de vaste lijn proberen, of eventueel een 2e prive mobiel. En pas 's morgens om 09.00 weer aan en in de lucnhpauze lekker op je bureau laten liggen.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.