Wieke – Gratis producten: luizen in de pels?

Wij zijn gek op gratis. Alles wat je in je schoot geworpen krijgt, is meegenomen. Ik wil onderscheid maken tussen ‘echte’ en ‘zogenaamde’ gratis zaken.
Om te beginnen hebben we de gratis kranten, zoals de Metro en de Spits. We kunnen veel muziek gratis downloaden. Google en andere zoekmachines zijn gratis, evenals filmpjes kijken op YouTube. Hyves, Facebook en andere clubs zorgen ervoor dat we kunnen netwerken en vriendschappen onderhouden zonder de deur uit te hoeven. Even een krabbeltje of gratis digitale kaart via internet (extreem gesteld) en je bent geen tijd kwijt aan die verjaardag waar je toch al geen zin in had.
Waarom zouden we nog een abonnement op een krant nemen? Vanwege de kwaliteit? Diepgang hoef je niet te verwachten in de gratis kranten. Waarom zouden we nog een cd of dvd kopen? Of een encyclopedie die al veroudert terwijl hij gedrukt wordt, als Wikipedia bestaat? In de gratis kranten staan de tv- en radioprogramma’s ook. Dus waarom lid worden van een omroep? Of van een bibliotheek, tuinclub, doedelzakvereniging of zangkoor?
Dan zijn er nog de zogenaamde gratis producten waarvoor je moet sparen in de vorm van zegeltjes, stempelkaarten en winkelpasjes. Als je wasmiddel X koopt, krijg je een zegeltje waarmee je voorjaarsplantjes bij elkaar kunt sparen. Of je krijgt een televisie bij het afsluiten van een uitvaartverzekering en een auto bij het aanschaffen van een vakantiehuisje.
Deze producten zijn niet gratis, want in wezen betaal je er uiteindelijk zelf voor. Wij hebben als consument geen zicht op prijsbepaling. De echte gratis producten, films, muziek en netwerkclubs op internet weerhouden ons misschien wel van ‘live’ zaken zoals vriendschappen onderhouden en een leuk sociaal leven. Bovendien zijn onze internetwandelingen bij te houden voor zakenlieden die daar beter van denken te worden.
Vraag van de week: welke ‘gratis’ producten vinden we prima en welke irriteren alleen maar? O hemel, deze website is ook gratis… Maar brand vooral los.
Lees ook







renei 2009-04-26 18:45:57
wieke 2009-03-29 12:54:27
Ik vind er niks mutserigs aan als je van de Sparzegels je hotel kunt betalen in Izmir! Dan ben je nog eens handig bezig geweest.
Van vroeger herinner ik me de plastic gekleurde armbandjes bij de flessen Presto. En inderdaad, het schoot maar niet op met die fles. Er waren meisjes die er wel tien hadden. Met vijf begon het er een beetje op te lijken. Mijn moeder was enorm zuinig, die deed eeuwen met zo'n fles. Wij hadden thuis altijd erg smerige sopjes, herinner ik me. En wij deelden het badwater, echt smerig. Toch ben ik bijna nooit ziek en wie weet is dat wel omdat de hygiene niet zodanig heftig was dat elke bacterie hebberig op me afschoot.
wieke 2009-03-29 12:49:26
'U wilt het beste voor uw kind', grrrrrrr, dat vraagt om een antwoord als: 'jazeker en het beste voor mijn kind is als u nu ophoepelt, daaag!' Maar ja, dat doen we dan weer niet. Onaardig en zo. Krijgen we Sire weer over ons heen. NIemand krijgt van mij nog ooit een mailadres. Maar soms ontkom je er niet aan. Ik heb ooit een burka gekocht via internet en nog steeds krijg ik mail van die islamitische winkel. Die burka had ik nodig toen we sinterklaas vierden...voor het geval iemand denkt dat ik ben bekeerd.
Als je het uitkient met die zegels, kan het besparen. Maar zegels sparen en dan toch moeten bijbetalen, dan denk ik: ik zit hier voor de kat z'n viool te plakken, want verderop krijg ik hetzelfde artikel ook voor die prijs.
Ik wist niet dat die punten van DE nog bestonden. Dan moet je volgens mij ook bijbetalen. Ik heb ze echt wel zo'n vijftien jaar lang weggegooid. Denk je dat ik dan al een servies bij elkaar had gehad? Soms gaf ik ze aan de hulp die ik toen had en die ze fanatiek spaarde.
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.