Wieke – Hok van het slot, een middag in Artis

    




    



    
 

Waar het hart vol van is, daar loopt de mond van over. Vergeef het mij! Het is zo spannend om je eigen boek in de winkel te zien liggen…







	
Eerst zit dat boek alleen in mijn eigen hoofd. Het onderwerp is redelijk gemakkelijk: avonturen met dieren. En hoeveel zijn er niet in mijn leven voorbij gekomen? Dus het is een eitje, zo denk ik. Totdat ik begin.


Ik heb nog een half jaar, maar in dat halve jaar zijn we verhuisd, hebben we verbouwd, kreeg dochter een tweede kind, reden we een maand door Amerika en waren er de irritante naweeën van die verbouwing met als apotheose een computercrash, drie dagen voor de deadline.


En dan ligt dat boek daar toch! Het is niet meer van mij, het is nu van de boekhandelaren en die willen er graag vanaf. Die zoeken pleegouders, het dondert niet wie. Als dat boek maar wordt verkocht.


Wie wil in vredesnaam lezen wat mijn gedachten zijn, zo denk ik in sombere buien. De kaart voor het Boekenbal is binnen, met een leuk vogelfluitje, waarmee je vogels in je tuin kunt lokken. Dat lijkt me eerlijk gezegd leuker dan dat hele bal, dus ik geef de kaart aan mijn redacteur (zij hield me een half jaar op de been) en ik houd het fluitje. 


4 maart. D-day. Eerst naar Frits Spits in Hilversum. Er luisteren 600.000 mensen, zegt hij, dus als die allemaal mijn Hok van het slot kopen, ben ik binnen. Frits vertelt me dat hij het een heel leuk boek vindt. Ik glim van trots, want er is een enorme berg dierenboeken uitgekomen deze Boekenweek met het thema ‘tjielp tjielp, de literaire zoo’.


Op naar Artis, voor de presentatie. Cisca Dresselhuys leidt een panel, waarin ik zelf ook zit, over dierenwelzijn. Ik heb vanuit mijn stoel uitzicht op mijn twee zoons die een Kippenhoed en een Vissenhoed op hun hoofd hebben. Zodat het geen vraag meer is wie de kinderen van Wieke zijn. Ik heb het druk met strenge oogseintjes naar die twee om ze duidelijk te maken niet al te nadrukkelijk te proesten als er iets aardigs over mij wordt gezegd. “Hahahahaha, ze slaapt altijd tot tien uur”, roept een zoon als de uitgever mijn energie en werklust prijst. De panelleden voeren een discussie, ik heb mijn hoofd er niet bij en geef een paar ontstellend domme antwoorden.




Dafne Westerhof (www.familiebofkont.nl) zou komen, maar er ligt een kalfje op sterven en ze heeft haar assistent Dennis gestuurd. Ik zou haar het eerste boek aanbieden, dus dat geef ik nu aan Dennis. Vervolgens zingen mijn zonen een zelf gecomponeerd lied, waarbij ik de rol van gekke Henkie krijg. Zie foto. Ebru biedt ze een contract aan voor de Libelle Zomerweek.


En dan mogen we eindelijk borrelen en met elkaar praten. U weet allang dat ik liever naar een ander z’n feestje ga. Maar nu wordt het leuk. Zoenen met vrienden, familie en collega’s. Boeken signeren. En nu moet het boek het zelf doen, zorgen dat het aantrekkelijk oogt op de boekentafels, en zachtjes neuriën: neem mij, ik ben leuk…


En ik zit in mijn plaatselijke boekhandel onder die boekentafel met mijn vogelfluitje. Wie weet helpt dat. Geen discussievraag deze keer. Of het zou deze moeten zijn: zal er altijd behoefte aan verhalen zijn?


PS In Libelle 11 staat een voorpublicatie en een kortingsbon.


















x




                        

                            

                                
wieke 2009-03-15 21:40:25

                                    

                                    Dimormar:



Ik vrees van wel.Dubbel belast met gekte. Verder: dank voor het compliment!
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
wieke 2009-03-15 21:38:51

                                    

                                    Madelief:



Da's toch ook wat, dat het water je in de mond loopt als je me leest?! Zou erg leuk zijn als je er morgenmiddag bij zou kunnen zijn. Ik vind het enig om weer naar Groningen te kunnen. Lang niet geweest. Daarna ga ik bij een vriendin in Haren eten. Ik zou ook lunchen bij nog een andere vriendin, maar dat gaat niet goedkomen met dingen die ik eerst hier nog moet doen. Wie weet tot morgen! x !
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
dimormar 2009-03-15 20:34:14

                                    

                                    Jaja dat koldergen hebben ze ineens van hun vader....... heeft mama Wieke het ook niet een beetje? :knipoog2:



Leuke knullen jouw zoons, wees er maar trots op.



Heb je boek bijna uit, heerlijk lezen, je hebt een leuke schrijfstijl.



Nu nog die van Tim Krabbé, en die van Midas Dekkers en die van Kees van Kooten, ik kom tijd te kort.
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x



x
x
x