Hoe pak ik dit aan?
Zoals ik al min of meer had verwacht, blijkt mijn moeder helemaal niet zo goed alleen te kunnen zijn. Het is nu een dikke week geleden dat we m’n vader hebben gegraven en dus ook een week geleden dat ik bij m’n moeder ben geweest. Om te voorkomen dat m’n zuster elke week de boodschappen moet doen voor m’n moeder, heb ik afgesproken dit ook eenmaal per 14 dagen voor haar te doen. Ik kan dan tegelijk even bij haar op bezoek gaan en haar gezelschap houden en eventueel klusjes voor haar doen. Vaker lukt eigenlijk niet, want ik ben er elke keer 2 uur reizen mee kwijt en in mijn leven is er geen extra vrije tijd ontstaan door het overlijden van m’n vader. Ik werk nog steeds 3 dagen per week en doe de administratie van ons eigen bedrijf en doe de huishouding en de tuin allemaal zelf. Zondag is de enige dag dat mijn partner en ik beide vrij hebben. En die zondag wil ik niet iedere week of om de 14 dagen kwijt zijn aan een verplicht bezoek aan mijn moeder.
Maar afgelopen zaterdag belde m’n moeder al met de mededeling dat ze mij eigenlijk verwacht had en vanmiddag vlak voor etenstijd alweer een telefoontje van haar, waarin ze duidelijk aangaf dat ze vond dat ik ook eens wat vaker langs moest komen. Nou, wil ik best eens vaker langs komen, maar niet volgens een vaste afspraak. Het lijkt mij ook leuker voor m’n moeder als ik spontaan een keertje extra langs kom, dan dat het moet omdat het zo is afgesproken. Dan wordt het een verplichting en dat loopt op den duur fout. Daar krijgen we geheid ruzie door.
Maar de vraag is: hoe pak je zoiets aan. Hoe zeg je zoiets tegen je moeder, zonder dat ze gelijk boos wordt. Ik moet het namenlijk wel gelijk aankaarten, want als ik de eerste weken inga op haar eis, dan valt daar straks niet meer aan te tornen. Ik ken mijn moeder. Het is een lieve vrouw en moeder, maar ze kan ook ontzettend doordrammen. Natuurlijk begrijp ik dat ze door haar handicap niet zo heel veel buiten de deur komt, tenzij het mooi weer is en ze er met de scootmobiel op uit kan. Ook wil ik haal haar best eens per maand een dagje ophalen en mee naar mijn huis nemen. Of gewoon een tochtje met haar maken met de auto, als het mooi weer is. Maar ik denk dat mijn moeder gewoon een vaste agenda wil, zodat ze geen dag – en in geen geval op zondag – alleen zit. En dat wil en kan ik niet.
A.s. vrijdag ga ik naar haar toe. Haar boodschappen doen en haar een uurtje of wat gezelschap houden. En dan maar hopen dat ze mijn standpunt gegrijpt.
tootsie2008 2009-04-01 07:31:36
Meteen eerlijk zijn! Neem je agenda mee en laat haar zien, wanneer je eigenlijk maar een plekje vrij hebt. Dat je het echt daarbij ook laat. Misschien is het een idee, humanitas in de omgeving van je moeder te bellen en vragen of ze een vrijwilliger kennen, die eens per week met haar zou kunnen boodschappen doen? Op die manier kun jij er op de dag dat je bij haar bent er gewoon voor haar zijn! Sterkte en wel volharden hoor!
internetredactie 2009-03-31 19:08:55
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.