En ik vind het heerlijk! De hele dag gaat de telefoon, stromen de mailtjes binnen en vliegen de vragen om je oren. Natuurlijk willen we ieder jaar weer verrassen en inspireren en daarom zijn wij al maanden bezig.

Ik heb vanochtend nog even op de kalender gekeken en zag dat over zeven weken het FEESTJE begint. De kriebels kwamen direct. Niet alleen van de spanning omdat ik nog heel veel moet regelen, maar ook van de zin om straks weer zo’n superleuke Zomerweek mee te maken! Heerlijk de hele dag buiten zijn in de zon (die heb ik als eerste besteld), het shoppen en natuurlijk al die leuke ontmoetingen met lezeressen!

Ik merk wel dat ik onrustiger slaap vanwege alle stress, maar die komt ook nog doordat ik bezig ben met het kopen van een huis. Ik vind mezelf behoorlijk stoer, ik koop namelijk alleen en zonder makelaar, wat betekent dat er opnieuw héél veel geregeld moet worden. Niet alleen moet je hypotheken vergelijken, afspraken maken, hier vervolgens ook naartoe gaan, startersleningen aanvragen bij de gemeente en alles uitzoeken. Maar ook: formulieren invullen – iets waar geen einde aan lijkt te komen.

Misschien was de Zomerweek regelen én tegelijkertijd een huis kopen toch iets te ambitieus. Als ik op 1 juni de sleutel krijg, kan ik moe maar voldaan van de Zomerweek beginnen aan de nieuwe klus. Misschien toch maar eens regelen dat ik niet altijd alles tegelijkertijd regel…

Marjet Bannink
Redactie Zomerweek

Terwijl al mijn vrienden de afslag volwassenheid één voor één hebben genomen, lijkt het alsof ik ‘m gemist heb. Niet dat ik nog ergens met een rugzak door India zwerf of de student uithang op plekken waar ik allang niet meer thuishoor, maar toch… diep van binnen kan ik de veranderingen niet aan. Het gaat me te snel. De relaties die standhouden, de huwelijken, de zwangeren, de ‘we-hebben-nu-geld-voor-een-echt-huis’-verhalen, baby’s die niet voor altijd baby blijven maar 2, 3, 4 jaar worden…

Hoewel ik het ook allemaal wil en soms zelfs al doe (compleet met huizen en babypraat), heb ik ergens het idee gehad dat het niet ‘echt’ was. Dat ik het speelde. En misschien heb ik onbewust wel gedacht dat de rest het ook speelde. Dat we met z’n allen deden alsof we volwassen waren, maar dat we diep van binnen wel wisten dat het onzin was. Nu dat niet zo blijkt te zijn, moet ik toch wel even slikken.

Hap, slik, weg jeugd. Ik moet dus af van die typische pubergedachten als: ‘ik ga het echt heel anders doen dan mijn ouders. Voor mij geen 9 tot 5 leven, geen caravan, twee katten en pianoles’, want het begint er aardig op te lijken dat ik niet zo afwijk. Dat ik net als iedereen, dus gewoon doorsnee en daarmee waarschijnlijk volwassen ben. Of moet worden. Maar waarom voel ik dan toch nog steeds die strijd van binnen? Ik heb nu al heimwee naar die tijd tussen mijn 18e en 24e toen ik alles kon doen wat ik wilde, door niemand beperkt of gebonden en capriolen kon uithalen waar mensen om lachten en die nu een beetje triestig zouden zijn. Poeh, ik moet omkeren, terugrijden en zorgen dat ik die afslag volwassenheid vind, want in mijn eentje op deze jeugdige weg blijven… nee, dat lijkt me ook niks!

Als je niets te doen hebt, gaat de tijd in je gevoel meestal langzaam,als je het druk hebt gaat hij snel.Is dat wel werkelijk zo?Gaat de tijd snel of langzaam,Hoe ouder je wordt hoe sneller hij in je gevoel gaat.Maar dat is helemaal niet waar,! want tijd verloopt via een vast schema,met een schrikkel jaar maakt men er zelfs een beetje tijd bij een hele dag.Als je zou weten dat dat je laatste dag was om te leven wat zou je dan allemaal niet willen doen die laatste dag? Hoe komt het dan dat  we dat gevoel hebben dat de tijd voorbij vliegt als we ouder worden,en als we jonger zijn zeggen we oh dat duurt een heel jaar als we iets willen waar we op moeten wachten, en dan duurt zo’n jaar erg lang in het vooruitzicht, maar voor je het weet is dat jaar om en denk je heb ik daar nou zo tegen opgezien.

Vaak heeft dat met je aandacht te maken.Hoeveel aandacht besteed je aan het voorbijgaan van de tijd.Hoe ga je met tijd om? Ik heb eens gelezen dat als je ergens bij een zieke op bezoek gaat kijk dan niet op de klok, geef je gehele tijd aan die persoon.Hoe meer aandacht je besteed aan de tijd , dus hoe vaker je op die klok kijkt, hoe langzamer hij gaat.Als je dat niet doet zeg je verrek het is al zo laat laten we dit of dat nog even doen, dan is de tijd gauwer verstreken.Het gaat dan een omvang nemen die het eigenlijk in waarheid niet heeft.Of hoe meer  je je zinnen er opzet iets goed te willen doen, des te moeilijker  het je afgaat.En net als de tijd sneller voorbijgaat als je je aandacht niet bij het verstrijken van de tijd hebt, net zo lukt het ineens veel beter als je je aandacht van een probleem loslaat.

Als je je aandacht eens niet fixeerd op het goed willen doen,het goed te willen hebben,gaat het ineens zoveel gemakkelijker.Ben je dan ineens een beter mens? Nee maar het loslaten van iets bepaalds geeft ruimte, geeft vrijheid en geeft daarmee ook  de Ene meer ruimte,meer vrijheid om jou te helpen.Want op momenten dat  jij er vast van overtuigd bent, dat je goed moet doen en dat krampachtig doet,zet je als het ware alles vast op jouw eigen kunnen of eigenlijk op je niet kunnen en daarmee sluit je de Ene af van jouw werkelijk te helpen.Want de Ene kan je alleen maar helpen als jij mij in vrijheid toelaat je te helpen.Dus laat je verkrampte goed willen doen los en leef uit je hart, daar waar de Ene Zijn liefde kan laten stromen in alle vrijheid.Dan zal alles als sneeuw voor de zon verdwijnen.Leg jouw hand in de Zijne en alles komt onvermijdelijk goed. Tijd is beperkt Altijd is eeuwig.

Maar Nigella heeft buiten haar boeken en kookprogramma ook samen met een bekende Britse ontwerper sinds 2006 een eigen lijn kookartikelen, Living Kitchen.

Alle producten van Living Kitchen zijn geïnspireerd en ontworpen uit eigen ervaring in de keuken. Buiten het feit dat ze natuurlijk ontzettend praktisch en functioneel moesten zijn, wilden zij beide dat de keukenartikelen ook echte blikvangers zouden worden.

Dit is al aardig gelukt en zo is er in de afgelopen jaren ook al van alles uitgebracht. Van maatbekers tot opbergblikken, van ovenschalen tot bestek en van snijplanken tot de nieuwste serie pannen.

Deze pannenserie Flameware is zojuist geïntroduceerd en zijn gemaakt van speciaal aardewerk. Hierdoor zijn ze te gebruiken op zowel een gasfornuis als op een elektrische kookplaat. (Helaas geen inductie) De pannen zijn voorzien van een anti-aanbaklaag en kunnen zo vanuit de vriezer in de oven. Ook zijn ze magnetron- én vaatwasmachine-bestendig en de pannen mogen gezien worden. Dus niet alleen voor het bereiden maar ook om te serveren!

Nigella’s zwarte pannenserie bestaat uit vier verschillende pannen en is verkijgbaar in twee verschillende maten. Nieuwsgierig naar de pannenset van Flameware of wilt u ze bestellen of het overige servies van Living Kitchen bekijken ga dan naar de website.

Die zijn nu niet echt veel waard, maar het is nog altijd meer dan ik op mijn rekening heb staan. De grap zit ‘m in het vasthouden: zijn startbonus kan oplopen tot 1,3 miljoen euro. Niet verkeerd.

Ik lach erom. De subtop heeft ook gewerkt en heeft ongetwijfeld goede beoordelingen gekregen. Aan die beoordelingen hangen beloningssystemen vast, veelal in de vorm van een bonus. Hoe verklaar je dat je je mensen wel goed beoordeelt, maar ze er niet naar beloont? Niet lijkt me. En zeker niet als er net een nieuwe topman aantreedt die zonder ook maar iets te doen al 100.000 aandelen krijgt.
Waarom zou de kantoorklerk zijn bonus inleveren?

Ergens in de basis zit het al verkeerd bij banken. Wij, de klanten, betalen voor de lifestyle van bankiers: al hun producten krijgen ze met korting. 30% korting op alles, van hypotheekrente tot spaarrentes, van levensverzekeringen tot schadeproducten. Zalige werkgever, een bank. Mits je je natuurlijk niet door die gouden kettingen in de luren laat leggen. Het gevolg is namelijk dat men vaak de maximale hypotheek opneemt om zodoende de maximale hypotheekrenteaftrek te krijgen. Als je weggaat bij die werkgever, betaal je van het ene op het andere moment 30% meer voor je vaste lasten. Lekker dan. Niemand die vrijwillig bij de bank weggaat als werknemer, logisch toch?

Als klant is het een ander verhaal. We kunnen niet zonder bank, maar zijn niet blij met de diensten die ze verlenen. Wat er zou gebeuren als de banken zouden instorten, kan ik me niet voorstellen. Wat er gebeurt als de salarissen normaliseren wél: de publieke opinie over de sector, de bankiers en de crisis zou omslaan. Het vertouwen dat we hebben in het instituut waar we aan verslaafd zijn geraakt, zou groeien. Zolang dat niet gebeurt, moet niemand, zeker topman Jan Hommen niet, verwachten dat mensen die werken, de gewone man op de werkvloer, vrijwillig hun bonussen inleveren. Zou die man nou werkelijk verwacht hebben dat de werkvloer het goede voorbeeld zou geven? Hij moet zich schamen.

Het is lente, heerlijk ! zon en terrasjes en bloemen en winterjas uit, alhoewel nog s’avonds fris.

Ben naar ‘n theater geweest afgelopen zaterdag met ‘n vriendin en we hebben gedurende meer dan 2 uur gelachen, heerlijk dat heb je af en toe echt wel nodig. kan ik iedereen aanraden.

Verder lekker tai chi gedaan dit weekend ,alhoewel het hard werken is met Pan(chinese leraar) maar wel goed , bovendien leert hij ons nog chinees ook ik denk dat het voor hem soms rust geeft om enkele uitdrukkingen in chinees te gebruiken, want hij is hard Spaans aan het leren en vind het erg moeilijk ik chinees ook , maar wel heel anders en interresant. En verder nog lekker gedanst zondag avond, Ik dans Argentijnse Tango, Heel internationaal met ¡n Engelsman, ‘n argentijn en ‘n Fin, alleen die Fin was ‘n hele teleurstelling,wel grappig,  na zo’n beetje ‘n uur lang hebben zitten kijken kwam hij me ten dansen vragen heel elegant en de eerste passen ook lang en stijl. Dus ik dacht dat word wat en stelde me helemaal in voor ‘n paar heerlijke tango’s maar… verder kwam het niet hij gaf me niet de juiste tekens (marcacion) en ik kom hem niet volgen dus naar 3 dansen vroeg ik of hij al lang danste( zo terloops) nee dat deed hij niet ,hij was van Finland, dus ik vroeg of ze mischien in Finland anders dansen,ja zei hij en toen zijn we maar gestopt en heb ik hem niet meer gezien en als ‘n luchtballon was mijn ilusie van ‘n paar fijne tangos ook weg. Hij bracht me wel weer heel elegant naar mijn plaats. Enfin je kan niet alles hebben elegantie stijl en ‘n goede geexpirimenteerde danser, teveel gevraagd. Toen ben ik maar gelijk naar Oliver gegaan , die danst in ieder geval leuk om het bij mezelf even goed temaken.

In de Milonga (plaats waar tango gedanst word ) kom ik ook van alles tegen en heb zelfs enkele Nederlanders ontmoet waar ik nog vrienschap mee heb, verder Denen Engelse, ‘n zwitser, Canadees en het leuke is dat allemaal regelmatig weer terug komen en dan zie je ze weer , want  tango dansers die naar het buitenland gaan om welke reden dan ook nemen altijd hun dansschoenen mee en zoeken ‘n milonga op.

Hetzelfde gebeurt eigenlijk met Tai chi daar zijn ook van alle nationaliteiten.

Het maakt de wereld wat kleiner zo’n idee dat iedereen eigenlijk vrij dichtbij is, ze gaan weg en na ‘n poosje zie je ze weer en bovendien als je samen iets doet maakt het helemaal niet uit waar je geboren bent, wat belangrijk is wat je nu aan het doen bent. De verschiilen zijn altijd leerzaam en interesant.

O ja Chinees leren gaat vooruit, wel heel langzaam, maar zeggen ze in nederland niet- langzaam aan dan breekt het lijntje niet? En die breekt vast niet.

Tot ‘n andere keer

die moet nu eens maar beginnen. mijn liefste vriendin komt over uit de States. Ze neemt een andere vriendin mee. ik zat daar 2 jaar geleden, had a great time in the mid-west. dikke pret was dat. vooral toen we gingen kano-varen en ik vrolijk een rivier in the Ozarks overzwom. kijken hoe het aan de overkant was. die was de overkant. ik weer terug. eenmaal op de oever zeiden ze ‘het stikt hier van de waterslangen’! oh. geen tegengekomen. ik had wel wat geroep gehoord, maar wij nederlanders peddelen onverdroten voort – het is water tenslotte, en daar weten wij alles van. alleen van waterslangen niet. kleinigheidje….

ze eten daar heel veel. gefascineerd zat ik op de tribune bij de Saint Louis Cardinals. Honkbal. Er zat er eentje voor me die 2 stoeltjes in beslag nam. Hij verhief zich om weer een bord eten te halen. Duurde even. Mijn uitzicht werd benomen.  Was ie eindelijk weg gewaggeld, zie ik een speler langs de honken snellen. Had ik een home-run gemist!

Maar goed, voorbereidingen. Ik heb een logeerkamer met een bed. Dat heb je zo met logeerkamers. Maar het is 1 bed, en er komen nu 2 Amerikaanse dames. Kampeerbed erbij. In jaren niet gebruikt. Staat in berging achter een hoop niet nodige rommel.

Eerst maar eens zien of het nog uitvouwbaar is. (mogen vrienden P. en J. uitproberen) en dan naar boven sjouwen (mogen vrienden voornoemd ook doen, vriendschap is een schone zaak) – voor mij dan. Of de heren dat ook zo ervaren hoor ik bij gelegenheid wel. (geintje).

In ieder geval, de dames komen eraan, en we kijken er wederzijds erg naar uit – mijn beste vriendin eindelijk weer in persoon. Wij vertellen elkaar dingen die we aan niemand anders zeggen, en dat allemaal door internet. Zo is dat begonnen, nu 9 jaar geleden.

Vermiste kinderen

 

 

Salut kati,

 

Hier bij ons in de buurt is een klein meisje ontvoerd en die hopeloze vader zagen we gister op TV, hij zat onder de blauwe plekken en had een heel ingeslagen oog. Ik had zo’n medelijden met die man. Hij is de vader van de drie jarige Elise en ging vrijdag zijn dochtertje uit school halen. Ze liepen samen naar huis toen hij werd aangevallen door een paar individuen die Elise ontvoerden. De man was gescheiden van z’n Russische vrouw en meteen werd z’n ex er van verdacht achter deze aanval te zitten. Aangezien de vrouw in Zwitserland leeft met een rijke Rus wist de politie meteen in welke richting ze moesten zoeken. Jammergenoeg blijkt het allemaal veel ingewikkelder te zijn en het meisje is nog steeds niet teruggevonden. Wat een drama! Je hoort hier in Frankrijk wel meer over kinderen geboren uit huwelijken waarvan de nationaliteit van de twee ouders verschillen. Als de ouders dan gaan scheiden worden kinderen soms door de ouder naar het land waar hij of zij dan is gaan wonen ontvoerd. Het is vaak heel ingewikkeld om de kinderen op te sporen en om daarna goede afspraken met beide ouders te maken. De kinderen zijn zo het slachtoffer van het onverantwoorde gedrag van hun ouders.

 

Maar je hoort ook vaak over kinderen die "zomaar" verdwijnen. Op weg naar huis, ergens op straat worden kinderen door vreemden meegenomen en het komt vaak voor dat de familie hun kind nooit meer terug ziet. Zo was er ook een paar jaar geleden het verhaal van Madeline Mccann die "zomaar" midden in de nacht uit de hotelkamer van haar ouders in Portugal was verdwenen en sindsdien spoorloos is.

Er bestaan hele lijsten van kinderen die nog steeds worden vermist en je vraagt je af wat er van die arme zielen is geworden. Werden ze het slachtoffer van pedofielen of zijn ze door prostitutie mafia ontvoerd ? Ik kan me inderdaad voorstellen dat ouders diepongelukkig zullen zijn en wat een leed het moet zijn om je elke dag af te moeten vragen waar je kind in hemelsnaam zou kunnen zijn.

Kati hebben jullie in Nederland ook van dat soort gevallen? Ken jij misschien mensen bij jouw uit de buurt die zo iets is overkomen ?

 

 http://www.youtube.com/watch?v=R0hJPW_1U9Q

Jazeker Abbi, en ook hier zijn dat vaak kinderen van ‘gemengde’ huwelijken. Vaak zie je dat het mis gaat. Eng vind ik dat. En erg voor zowel de ouders als de kinderen. Want waarom zou je je kinderen dat aan doen? Waarom zou je je kinderen hun andere ouder ontzeggen, behalve als die ouder uiteraard mishandelde? Ik begrijp dat dus niet. Ik ben zelf gescheiden, niet van een ‘gemengd’ huwelijk dan, maar ik zou het niet in mijn hoofd halen om mijn kinderen van hun vader af te houden! Misschien hebben die ouders een goede reden, maar veel vaker is het in eerste instantie denk ik een geval van niet nadenken. Liefde maakt blind in eerste instantie en later als die liefde weg is, wil de ouder die weg gaat er alles aan doen om de achterblijvende ouder het leven zuur te maken, zonder te denken aan de gevolgen voor de kinderen! Maar dat is dan in zulke gevallen, niet in de gevallen zoals Madeline Mccan.

Er is hier een geval bekend dat kinderen zelfs in het buitenland gevlucht zijn van hun vader naar de Nederlandse ambassade! Dat vind ik dapper.

http://www.youtube.com/watch?v=DgnoG5PnoJ0

Het spel bestaat uit twee teams met drie personen. In de finale spelen de twee beste spelers, een uit ieder team, tegen elkaar en moeten zij binnen één minuut tien juiste woordbetekenissen raden. De teams worden geleid door teamcaptains Bart Chabot en Richard Kemper. Wie krijgt er een tien voor taal?

25 maart a.s. doet onze eigen Franska Stuy mee aan deze “strijd der letteren”! Onze hoofdredacteur gaat de strijd aan met de presentatoren Gijs Wanders en Nora Romanesco en met hoofdredacteur Leontine van den Bos van Margriet. Eens zien of zij er vanaf komen zonder spellingsfouten en grammaticablunders…

Bekijk Franska’s Tien voor Taal hier.

De aflevering van Tien voor Taal met Franska Stuy en Leontine van den Bos was te zien op 25 maart op Nederland 2.

Eerst werkten we met mappen. Mappen die je in je hand kunt houden, bedoel ik, dus niet de mappen in de computer. Soms is zo’n echte map wel eens zoek. Dat zal met de digitalisering niet meer gebeuren, dat is een van de voordelen. Alles digitaal, een behoorlijke verandering dus. En verandering is niet leuk, er is altijd weerstand. Zo ook bij mij.

We hebben allemaal een cursus gekregen. Het systeem werd op maat geschreven voor onze redactie. Op zich heel fijn natuurlijk, maar op de cursus werkte we in een testomgeving die nog niet optimaal werkte. Dat schepte veel verwarring en onrust bij veel mensen. Zo ook bij mij.

Ik wilde het liefst weglopen en dat heb ik maar even gedaan. Een paar dagen naar Berlijn met een vriendin. Als ik dan terug kom, was de gedachte, dan loopt alles op rolletjes en spring ik er zo weer in.

In Berlijn heb ik me weer helemaal creatief kunnen opladen. Veel galeries bezocht en heerlijk rondgestruind in het bruisende oosten met al zijn street-art. Mijn digitale camera zit er vol mee. Maar aan alle leuke dingen komt een eind en dan moet je weer naar huis. Met de trein. Na een lange, laatste dag ploften we rond half twaalf in bed.

Nog even checken of alles klaarligt voor de terugreis, want morgenochtend willen we zonder stress vertrekken. Tot mijn grote schrik mis ik mijn map met artikelen over Berlijn en… mijn treintickets! Die zaten in die map. Paniek! Wat nu?! Het hele appartement uitgekamd. Mijn koffer weer uitgepakt. Geen treintickets. Mijn vriendin blijft rustig. Zij is regelmatig van alles kwijt en heeft dus vaker met dit bijltje gehakt. “Wanneer heb je de map voor het laatst gebruikt?”, vraagt ze. We lopen de dag na en bedenken dat er drie adressen zijn waar mijn map zou kúnnen liggen. Niet bepaald in de buurt van ons appartement en inmiddels is het tegen twaalven. Het informatienummer bellen van Duitsland om de telefoonnummers te achterhalen? We weten het nummer niet. We besluiten in het kroegje naast ons appartement om hulp te vragen. De barvrouw wil ons graag helpen, maar ziet het zelf niet zo helder meer. Dit schiet niet op en de tijd dringt.

Ik besluit dan maar in de S-bahn te stappen om zelf de adressen te gaan bezoeken. Mochten ze mijn map gevonden hebben, dan had ik er toch heen moeten gaan. Na een uur reizen ben ik bij café Euforia. Ik vraag de barman of hij Engels spreekt, want door alle commotie kan ik het even niet opbrengen om Duits te praten. Hij laat me nauwelijks uitspreken en loopt weg… en komt terug met, jawel, mijn map! Oh, wat ben ik blij! Ik kan de barman wel zoenen, maar hij staat alweer te shaken (het is een cocktailbar). Euforisch begin ik mijn terugreis. Om twee uur ‘s nachts lig ik eindelijk rustig in bed. Straks alweer heel vroeg op… Zucht, wanneer gaan de spoorwegen nou eens digitaliseren?

Sandra Liesker
Vormgever

had ik een niet blije huisarts vanmorgen. ik zat in de wachtkamer, een andere patient bezag rampgebied en zei ‘dat ziet er akelig uit’. ja, vond ik ook. hand als een kussen, vingers blauw. ik was te stijf verbonden. huisarts nieuw verband. hand omhoog houden. dus eenhandig typen en voor de rest, hand omhoog en niks. tis niet anders

Het wordt een Nice Ice Ijslantaarn genoemd en dat is simpelweg een kaarsenhouder omringd door ijs. Voordat je deze lantaarn kan gebruiken moet je eerst de mal vullen met water en deze vervolgens invriezen. Als deze bevroren is, zet je hem in het bassin en zet je er een theelichtje in.

Door het lichtje dat schittert in het ijs ontstaat er een heel leuk effect en ziet het er heel sfeervol uit. Voor ongeveer twee uur lang. Want dan is ongeveer al het ijs wel gesmolten. Dit wordt overigens netjes opgevangen in het bassin dus het wordt geen natte boel op tafel.

Wat ook leuk is dat je er een eigen creatie aan kan geven, want door bijvoorbeeld vruchten of bladeren in de mal te steken krijg je weer een heel ander effect.

Daarnaast is er ook een ijskoeler van hetzelfde soort te verkijgen, ook erg origineel en net zoals de Nice Ice Lantaarn een eyecatcher op tafel! Ook is het leuk om cadeau te doen, want de ijzige kaarsenhouder kost €16,85!

Wilt u hem graag bestellen of cadeau doen aan iemand anders, ga dan naar deze website.

Dit is een testzin om te kijken of ik een blog kan maken. Leuk hoor!

Om te beginnen hebben we de gratis kranten, zoals de Metro en de Spits. We kunnen veel muziek gratis downloaden. Google en andere zoekmachines zijn gratis, evenals filmpjes kijken op YouTube. Hyves, Facebook en andere clubs zorgen ervoor dat we kunnen netwerken en vriendschappen onderhouden zonder de deur uit te hoeven. Even een krabbeltje of gratis digitale kaart via internet (extreem gesteld) en je bent geen tijd kwijt aan die verjaardag waar je toch al geen zin in had.

Waarom zouden we nog een abonnement op een krant nemen? Vanwege de kwaliteit? Diepgang hoef je niet te verwachten in de gratis kranten. Waarom zouden we nog een cd of dvd kopen? Of een encyclopedie die al veroudert terwijl hij gedrukt wordt, als Wikipedia bestaat? In de gratis kranten staan de tv- en radioprogramma’s ook. Dus waarom lid worden van een omroep? Of van een bibliotheek, tuinclub, doedelzakvereniging of zangkoor?

Dan zijn er nog de zogenaamde gratis producten waarvoor je moet sparen in de vorm van zegeltjes, stempelkaarten en winkelpasjes. Als je wasmiddel X koopt, krijg je een zegeltje waarmee je voorjaarsplantjes bij elkaar kunt sparen. Of je krijgt een televisie bij het afsluiten van een uitvaartverzekering en een auto bij het aanschaffen van een vakantiehuisje.

Deze producten zijn niet gratis, want in wezen betaal je er uiteindelijk zelf voor. Wij hebben als consument geen zicht op prijsbepaling. De echte gratis producten, films, muziek en netwerkclubs op internet weerhouden ons misschien wel van ‘live’ zaken zoals vriendschappen onderhouden en een leuk sociaal leven. Bovendien zijn onze internetwandelingen bij te houden voor zakenlieden die daar beter van denken te worden.

Vraag van de week: welke ‘gratis’ producten vinden we prima en welke irriteren alleen maar? O hemel, deze website is ook gratis… Maar brand vooral los.

Slechts 1 op 10 mensen drinkt géén thee, de overige 9 gemiddeld 101 liter thee per jaar! Thee is een gezond, caloriearm en een drankje dat op ieder moment van de dag gedronken kan worden. Wij doken in de werel van thee en vonden voor u de leukste weetjes.
 
De theegeschiedenis gaat ontzettend ver terug. Het verhaal gaat de ronde dat de keizer van China zo’n 5000 jaar geleden een ketel met warm water had opstaan en ineens een heel lekkere geur rook. Toen hij in de ketel keek zag hij dat er wilde theebladeren in terecht waren gekomen. Door de geur wilde hij het water proeven en dit bleek heerlijk te smaken.
 
Als het verhaal waar is, schijnt zo de thee te zijn ontstaan. In het begin zeventiende eeuw kwamen de Nederlandse koopvaardijvaarders voor het eerst in aanraking met thee. De handelaren zijn dit gaan verschepen en vervolgens werd er in ons kleine landje volop thee gedronken. Er was op den duur zelfs zoveel vraag naar thee dat er omstreek 1840 speciale zeilschepen werden gebouwd om de thee uit het Verre Oosten naar Nederland te halen en legden uiteindelijk hun eigen theeplantages aan.
 
Maar wat is thee nou eigenlijk? Thee is een warm drankje gemaakt van gedroogde bladeren van de theeplant Thea sinensis afkomstig uit Zuidoost-Azië. Hier kan zowel oolong thee (traditionele Chinese theesoort), witte- groene- en zwarte thee van gemaakt worden.
 
Ondertussen zijn er veel soorten thee te verkijgen, in tientallen smaakjes en van verschillende merken. En in theedrinkland is van alles te kopen en te doen rondom thee. Van het mooiste theeservies tot volledige theeworkshops. Van uitgebreide high teas tot de allerleukste theehuisjes in Nederland. Wij nemen u mee naar de wereld van thee! U kunt op alle artikelen reageren.

Lees ook de artikelen van de T-stick, ‘t Theeater, perfecte theematch, speciale thee en het gouden thee boek.

Italiaans design
Geen trendy meubels, maar wel hippe klassiekers. Novalis O. heeft een scala aan Nederlandse en Italiaanse meubels van prima kwaliteit. Aan alles is te merken dat woonwensen serieus worden genomen.
De Lind 67, tel. 013-528 81 09, www.novalis-o.nl.

Schoenenmekka
Echt fans komen voor de ballerina’s, pumps, laarzen en tassen van Mayke. De kunstwerken van onder andere Prada, UGG, D&G en Miu Miu staan overzichtelijk tentoongesteld in de lichte winkel.
De Lind 29-31, tel. 013-528 83 30, www.mayke.nl.

Monument met meubels
Vroeger was het een sigarenfabriek, nu zit in het monumentale pand de Stokke Studio van binnenhuisarchitect Lidewijde Willems. De meubels voor kinderen en volwassenen van het Noorse merk Stokke staan bekend om hun tijdloze design.
De Lind 12, tel. 013-528 21 69, www.stokkestudio.nl.

Klaar voor rokjesdag
Rekken vól fijne merken hebben ze bij Lódz. Er hangt kleding van onder andere Chloé, Humanoid en Kookaï, maar ook de kledinglijn van Sienna Miller is er te koop: de lieflijke jurkjes en verfijnde topjes zijn prachtig afgewerkt.
De Lind 7, tel. 013-528 76 44, www.lodz.nl.

Voor klein & groot
Op zoek naar een vrolijk cadeautje? Ga naar het kleurrijke Klein&Groot. Naast kinderkleding, verkleedkleren en speelgoed verkopen ze mooie spullen voor in huis van Kitsch Kitchen, Colorique en Onszelf.
Burg. Verwielstraat 19, tel. 013-521 59 66, www.kleinengroot.nl.

Chocoja!
Om van te watertanden zo lekker zijn de taartjes en bonbons van Saranne. De patissier en chocolatier leerde het vak in beroemde keukens in onder andere Antwerpen en Londen. Gelukkig is ze nu in ons eigen land voor zichzelf begonnen.
Kerkstraat 22, tel. 013-528 81 65, www.saranne.nl.

Broodje kunst
De lekkerste koffie van Oisterwijk drink je bij Lonneke. In de oude meelmolen runt zij behalve een bakkerswinkeltje ook een galerie. Haar liefde voor natuurlijke materialen komt zowel in de kunstwerken als in de broden, aromatische thee en lekkernijen tot uiting.
Molenstraat 3, tel. 013-528 63 73, www.lonnekedekok.nl.

Wat een geluk!
Antiek en brocante, kastjes vol sieraden, zilver, goud en romantisch beddengoed: je komt ogen tekort bij Lucky’s. En van al die mooie spullen word je inderdaad heel gelukkig.
Stationsstraat 12, tel. 013-521 15 05, info@luckysoisterwijk.nl.

PS
Eetcafé De Tijd staat weer in de landelijke Café top100 (op nr. 50). Locals noemen hun vaste lunchplek ‘de woonkamer van Oisterwijk’.
De Tijd, De Lind 53, www.detijdoisterwijk.nl

De lekkerste Brabantse worstenbroodjes en rauwe ham zijn te koop bij Slagerij van Oirschot, met eigen rokerij en worstenmakerij.
Slagerij van Oirschot, Burg. Canterslaan 87, www.slagerijvanoirschot.nl.

Dromen van ‘vroeguh’.

 

Hoi Abbi,

 

Heb jij dat nou ook? Pubervoeten die languit op tafel liggen. Gestamp op de trap, slaan met deuren, bonken overal tegenaan als meneer iets niet zint, gegooi met spullen, liefst met die van een ander maar och, die van zichzelf zijn toch van zichzelf, waar maak ik me druk om?

Meneer is 14 going on 15 en ik heb me maar aan te passen aan zijn humeur. Nu heeft meneer puber de pech dat deze moeder zelf een pest humeur heeft omdat ze zelf met haar hormonen geen raad weet omdat ze erachter gekomen is dat ze vervroegd in de overgang gekomen is. Dus feitelijk een en al hormonaal drama bij ons in huis.
Het geschreeuw is af en toe niet misselijk hoe ik me ook voorneem niet terug te schreeuwen want wat heeft dat nou voor zin? Geen enkele. Jongste zoon is net 12 geworden en doet graag een duit in het zakje als oudste zoon weer eens bezig is. Komt dan heel stilletjes beneden om even te knuffelen en ondertussen fluistert hij in mijn oor hoe vervelend zijn grote broer wel niet is.

Als beide heren naar school zijn en ik ruim de boel op wat ze uiteraard weer hebben laten slingeren, denk ik terug aan de tijd dat het nog twee lieve kleine ukkepukjes waren.

Oudste vroeg wel veel aandacht, maar dat was logisch als je een broertje hebt met een autistische stoornis die veel aandacht krijgt wil je dat zelf ook. Maar ik had er geen centje last van, ze speelden uren met Lego, of ik kon ze als ik moest koken voor de tv zetten met een dvd van Toy Story.

Ik zong liedjes met ze, want toen mocht ik nog zingen, nu niet meer. Als ik nu meezing met de radio, bij voorkeur in de auto, krijg ik van Oudste een trap tegen de autostoel. Ik las voor, iedere avond een ander boek, want keuze genoeg uit de talloze prentenboeken. Lezen? Wat is dat? Daar doen ze niet aan. Ze wilden wel mee wandelen, naar de kinderboerderij, jee wat ben ik daar lang niet meer geweest! Wandelen? Naar het bos? Moet dat? Is het nu als we vragen of ze meegaan op een zondagochtend. O er zijn ook heel veel leuke dingen  hoor, Oudste gaat gelukkig graag nog mee winkelen als hij kleren moet mag ik nog mee. En hij heeft smaak gelukkig, jammer alleen van die spijkerbroek half van zijn gat af.

Ik zucht en raap handdoeken op, veeg de gel uit de wasbak, draai de kraan goed dicht en gooi een verdwaalde sok IN de wasmand in plaats van ernaast.

Och, het gaat wel weer een keer over, denk ik, de pubertijd. Zou het niet? Vast wel…

 

 

En hier moet je toch ook niet aandenken he! Ik bedoel, mijn zoon is 14, maar ziet er uit als 16! Het kan altijd erger, het valt hier nog mee want als je sommige verhalen hoort!

Want dit manneke is pas 13 en heeft al een dochter… o boy moet er niet aandenken, maar ik geloof zoonlief ook niet…

http://www.youtube.com/watch?v=NKV-11kxQKQ

God kveld alle sammen,

Na ons water verhaal werd het rustig hier. We hebben eigenlijk niet  zoveel beleefd de afgelopen tijd. We zijn wel bezig met van alles maar dat zijn onze dagelijkse dingen zoals voeren, werken en zo verder. We hebben nog steeds water en we hebben heel veel sneeuw gehad, nu is het mooi weer en het dooit.  Dat hebben we geweten……we hebben sneeuwraas gehad.  Er lag ongeveer een meter sneeuw op het dak van ons huis. Dan gaat het dooien en dat valt dan met een daverende klap naar beneden zodat je denkt dat je huis instort en het liefst midden in de nacht als je lekker ligt te slapen. Natuurlijk zijn dan ook de poezen en de honden van slag, die lagen ook lekker te slapen en wisten niet wat hen nu weer overkwam.  Ook hebben we storm gehad met daarvan weer het gevolg dat we ook stroomuitval hebben. Maar gelukkig liggen staan er door het hele huis kaarsen en waxinelichtjes en de zaklantaarns staan binnen handbereik.  In de wintertijd hebben we altijd een kaars aan, want je weet maar nooit.  De hertjes waren er nu ook weer.  Deze keer lagen ze achter het huis op de sneeuw in de zon. En ze kwamen eigenlijk elke dag. De schapen en de paarden zijn heel dorstig op het moment en we lopen heen en weer met de emmers. De kippen hebbende stal het konijnenhok overgenomen inclusief konijnen en het voer. Ze hebben hun eieren daar ook gedoneerd en om de beurt zit er een kipje op. Zitten ze er niet op dan lopen ze door de hele stal en gaan zo klein als ze zijn niet opzij voor een schaap of voor onze rammen Boris en Brutus. Het deert ze allemaal niet. De geiten besloten gisteren maar weer eens op pad te gaan. Natuurlijk doen ze dat het liefste als ik alleen thuis ben. Maar geen nood, ze komen naar huis en staan bij de stal te wachten tot je er bent. Dus ik heb gewoon de staldeur dicht gedaan en daar zijn ze gebleven totdat Ronald thuis kwam van zijn werk. Hekken weer opnieuw gezet en de geiten weer terug. Ja, dat duurde tien minuten en toen waren ze er weer. Dus maar weer terug. Vijf minuten later komt Ronald en zegt " het A- team is er weer, maar toen gingen ze uit zichzelf weer terug over de hekken. Probleem is dat de hekken op ongeveer anderhalve meter sneeuw staan en doordat het gaat dooien, zakken de hekken weg en kunnen ze er zo overheen. Ze hoppen wat af op een dag, gelukkig zijn ze zo aan ons gewend, ze komen naar huis en kijken dan naar de voordeur of je er al aankomt. Vandaag hebben we de stal opgeruimd en schoongemaakt zodat we de ruimte hebben als de schapen gaan lammeren. Sommige schapen hebben nu hun buik al op de grond hangen. Dat beloofd wat.  Gisteren ben ik aan het bakken geslagen, we kunnen weer even vooruit. De vriezer ligt weer vol met cake, peperkoek en kruidkoek.

Dit was het weer. Wij wensen jullie allemaal vast hele fijne Paasdagen met mooi weer toe en tot de volgende keer.

God Påske og vi snakkes.

Zondag

Vandaag is een dag als alle andere dagen,alleen zondag heeft toch iets speciaals omdat dat een dag is die altijd heel lang lijkt,omdat er altijd weinig gebeurd,uitslapen,of naar een kerk gaan, op familie bezoek of gaan jeu de boule,lezen of schilderen,wandelen of toch maar dat boek uitlezen.,Op zich is zondag een saaie dag,niet altijd want volgende week is het weer winkeldag.Maar nu had ik dus besloten om te gaan wandelen met mijn lieve hondje en zag onderweg bijhet bus station een verloren winkelwagentje staan, en dan ben ik zo’n mens om dat even mee te nemen en het op de goeie plaats te zetten, terwijl ik dat dus deed,fluit er een man naar mijn hondje en dat beesie is altijd in voor wat leuks en begint gelijk te zwaaien met zijn staart,inmiddels loop ik wel verder,maar die man begint een praatje met mij en vind dat hondje lief,mag ik u een vraag stellen zegt hij in gebrekkig nederlands hoe oud is uw hond? ik moet even nadenken en zeg hij gaat volgende maand het vijfde jaar in en hij steekt vijf vinger en noh eens twee keer vijf vingers op hij dacht dus dat ik 15 jaar zei, nee zeg ik vijf jaar,oh ja hij is nog jong Ik heb een kennis met ook zo’n hondje, en hij vertelt dat hij uit Iran komt, en vandaag op visite gaat hier,maar dat hij uit den Haag komt en daar bij de gemeente werkt in de buitendienst en dat hij het werk heel fijn vindt.In vijf min tijd hebben we dus in een keer een heel gesprek,

Ik vertel hem dat Ik hier ook een afghaanse vriendin heb,en dat ik ook een vriendin in den Haag heb,hij begint te glimmen en vraagt aan mij,mag ik u nog een vraag stellen? ga je gang Hoe oud bent u,ach laat me raden zegt hij er achter, hij raad en stelt vast dat ik ongeveer 50 jaar moet wezen, eigenlijk zegt hij plusminus 45 jaar.Dan help ik hem uit de droom en zeg hem dat ik over twee maanden 65 jaar wordt..Hij krijgt enorme grote ogen en zegt dat hij dat niet gelooft, ik heb volgens hem helemaal nog geen rimpels, dat ben ik niet met hem eens , maar hij gaat verder heeft u ook kinderen? ik zeg ja drie en een niet meer in leven.Oh wat was dat? vraagt hij een jongetje zeg ik, Oh

en dan zegt hij dat hij zich zo verbaast over de nederlanders dat ze vriendelijk zijn en dat alles hier maar kan,dat in zijn land de vrouwen gesluierd lopen en dat enfin ik zeg hem dat hier ook vrouwen met hoofdoek lopen,en dat diezelfde vrouwen in hun land niet meer met de hoofddoek op lopen, en dat dat vroeger in nederland ook dat geval was, een kwestie van tijd zeg ik over tien jaar lopen ze bij jou in jouw land ook niet meer gesluierd.Ja zegt hij en hoe we op dit gesprek kwamen was dat hij naar een zwembad wilde gaan en dat daar de nederlandse vrouwen dus helemaal bloot en allen dus een zwempak aan hadden, en zo had hij begrepen dat dat hier helemaal normaal was,maar hij durfde er niet naar te kijken.Inmiddels gaf hij me een handkus en zei dank u wel dat u me dat heeft uitgelegd.En we gingen allebei ons weegs. Wat je toch op een zondag zomaar allemaal op straat kunt beleven,dan is zo’n dag ineens niet meer saai…..

In Nederland valt het verleden over hem heen. Hij ontmoet zijn ex, García’s dochter, opnieuw en hij ontdekt de aanwijzingen over Hernans medeplichtigheid die García’s vrouw hem heeft gestuurd in haar exemplaar van Moby Dick. Ondertussen moet hij zijn bedrijf aan de gang houden en een stalkende journaliste uit de weg gaan. Mensen maken keuzes met hun hoofd of met hun hart. Maar hoe kiest Patrick?

Het hart van Hernan García is winnaar van de Arthur Ellis Award 2008 voor beste spannende debuut en winnaar van de Longlist IMPAC Dublin Award, de grootste internationale prijs voor in Engels geschreven of vertaalde romans.

Reacties op dit boek

• `Als een kruising tussen John le Carr and Ian McEwan, begeeft Het hart van Hernan García zich op de scheidslijn tussen een elegante, weemoedige ideenroman en een geraffineerde, politieke thriller.` Pauls Toutinghi, schrijver van Red Weather
• `Liam Durcan geeft geen antwoorden in zijn zorgvuldige en opmerkzame roman over morele complexiteit. Hij geeft juist meer stof tot nadenken.` Toronto Star
• `Het hart van Hernan García slaat met een opwindende mix van wetenschap en spanning. Booklist, met ster

Liam Durcan is neuroloog in het Montreal Neurological Hospital en wetenschappelijk medewerker aan de McGill University. Zijn verhalendebuut, A Short Journey by Car, behoorde volgens de ‘Globe and Mail’ tot de beste honderd boeken van 2004.

Voorproefje: Bekijk hier alvast het eerste hoofstuk uit het boek ‘Het hart van Hernan García’.

WINNEN
Libelle mag 10 exemplaren van ‘Het hart van Hernan García’ weggeven! Vertel ons wat u zo spannend lijkt aan dit boek. De leukste of beste tien antwoorden winnen het boek!

Vul op het Libelle antwoord-/winformulier in wat u zo spannend lijkt aan ‘Het hart van Hernan García’ en wie weet wint u een exemplaar van dit spannende boek!

Het hart van Hernan García – Liam Durcan, Uitgeverij Ailantus
ISBN 9789089530042, Prijs € 19,95
Verschijningsdatum januari 2009

U kunt ‘Het hart van Hernan García’ hier bestellen.

Kijk voor meer informatie over dit boek en andere boeken op de website van Ailantus.