Ebru – Leedvermaak

    
Column Ebru 



    



    
 

Treurnis alom: ik lees dat de zomerhuizen in Spanje voor een prikkie van de hand worden gedaan omdat de eigenaren de hypotheek niet meer kunnen opbrengen. Vreselijk.







	
Er zullen altijd mensen zijn die leedvermaak hebben en zeggen: “Had je maar geen huis van 1.5 miljoen euro moeten kopen, eigen schuld dikke bult.” 


Met een hypotheek van ‘slechts’ vijf ton op zo ’n woning lijkt zo’n investering helemaal geen verlies. Het wordt pas erg als je al maanden de hypotheek niet hebt kunnen betalen en er beslag is gelegd op je woning. Ik denk dan meteen verder: als je je zomerhuis al niet kunt betalen, hoe zit het dan met je winterhuis? Hoe leef je dan in het land waar je altijd bent? Je zult maar een gezin hebben en in de financiële problemen terechtkomen: gezelliger zal het er niet op worden.


Als alleenstaande is het ook niet altijd even gezellig – vooral als er niemand is om je zorgen mee te delen. Verbaal delen is iets anders dan werkelijk delen, beleven. “Merk jij wat van de crisis dan?”, vragen vriendjes en zakenrelaties vol bravoure. “Nee”, zeg ik dan oprecht. “Niet in de zin dat ik mijn rekeningen niet meer kan betalen. Maar JA als ik kijk naar lagere vergoedingen voor opdrachten, gestegen lasten en mijn vertrouwen of dit wel weer overgaat. Wat ik niet heb.” Dan komen de verhalen. 


Iedereen mindert, zegt ‘nu even niet’ en zoekt op internet de allergoedkoopste vlucht in plaats van er last minute twee weke ‘ff uit’ te gaan voor de hoofdprijs. Iedereen kent wel iemand die op zoek is naar een baan: mensen met een prachtopleiding en enorme werkervaring die nu even moeten bikkelen. En dan komt het leedvermaak. Levensstijlen die ‘niet nodig’ waren, een auto die ‘te groot’ zou zijn en een buitenhuis – dat moest wel een keer fout gaan. 


Ik kan er totaal niet tegen. Iedereen met bezit heeft ervoor gewerkt. Afgunst en leedvermaak zijn ongepast. En de uitroep dat we maar moeten minderen en dat dat goed zou zijn voor iedereen, is maar een mening. Ik merk in mijn omgeving dat iedereen elkaar (nog meer) helpt. Al dan niet met geld maar zeker met spullen en advies. Het optimisme dat het allemaal wel weer goed zal komen, deel ik niet. Ik ben bang dat we een langdurige situatie van bikkelen en behoudend leven tegemoet gaan. En hoop nooit in de situatie te komen dat ik grijnzend het zomerhuis van iemand overneem die al acht maanden zijn hypotheek niet heeft kunnen betalen. 


















x




                        

                            

                                
Ebru 2009-04-17 20:29:16

                                    

                                    Pff Anneke, word je er al moedeloos van? OF heb je nog zicht op iets? Ik zou wel zenuwachtig worden van het huis verkopen scenario.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
Ebru 2009-04-17 20:27:50

                                    

                                    Marg ik sta er ook alleen voor in mijn uppie, en soms is dat best eng. maar als je die gedachten de overhand laat krijgen, WORDT het ook eng. ja, ik lever links en rechts geld in, maar het komt ook links en rechts nog binnen. soms denk ik wel van 'what if' maar dat moet je niet denken. Optimistisch blijven, en dan overkomen je ook goede dingen. Daar ben ik van overtuigd.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
Ebru 2009-04-17 20:17:12

                                    

                                    Zo Marjan, dan gebeurt er wel even wat bij je lijkt me. OUders maken zich tot in de eeuwigheid zorgen om de kinderen, maar uiteindelijk komt het wel goed met de kinderen. Je zoon is hartstikke jong, die komt wel ergens aan het werk. Misschien niet meteen waar hij wil, maar vaak vinden aanhouders juist wel wat ze zoeken. De somberte is bij mij nog niet ingeslagen, maar ik zit dan nu ook in Turkije waar de zon schijnt. het is hier heel goedkoop allemaal, dat is zo n beetje mijn antwoord op de crisis.
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x



x
x
x
x