Els – Peuters en pegels
Mijn zoon van drie heeft een heldere kijk op de economie. Die wordt gaande gehouden door pinautomaten. Als je geld nodig hebt, ga je naar een pinautomaat en die spuugt dan geld voor je uit.
Als dat niet gebeurt, heeft mama vaak nog wel een andere pas, waarmee dat wél lukt. En anders komt er altijd nog een briefje uit waarop staat: volgende keer beter. Of je zoekt gewoon een andere geldautomaat. Dat laatste werkt helaas niet. Er is nog veel wat ik hem moet uitleggen.
In mijn kindertijd was het veel duidelijker, tot op zekere hoogte. Toen deed mijn moeder boodschappen met het geld dat mijn vader meenam als hij thuiskwam van zijn werk. Mijn vader werkte bij de bank. Dat kwam goed uit, vond ik, want daar was het geld nooit op. Heel plausibel allemaal.
Ook het principe van sparen was mij helder. Het hoogtepunt van het jaar was de Spaarweek, in de herfstvakantie. Dan gingen we onze spaarpot legen bij de bank. Achter de balie mochten we kijken hoe een telmachine onze muntjes sorteerde op kleur en grootte. Dat geld werd dan in een kokertje omhoog geschoten, naar de afdeling die het geld voor mij ging beheren. Die afdeling leende het geld dan aan mensen die het harder nodig hadden dan ik. En als beloning kreeg ik dan ‘rente’. Sparen voelde als welzijnswerk.
Ik vind het niet gek dat veel peuters en kleuters van nu zo weinig benul hebben van geld. Geld pinnen, betalen met een kaart en online bankieren maken het betaalproces er niet inzichtelijker op. Ik moet maar vaak ‘bankje’ gaan spelen met mijn zoon. Zijn speelgoedkassa doen we voorlopig ook nog niet weg. En als hij groot is, krijgt hij zakgeld, kleedgeld, een baantje als vakkenvuller en al die andere dingen waar ik vroeger niet altijd even blij mee was, maar die wel erg leerzaam zijn. Zal dat genoeg zijn om hem geldbewust (nee, niet geldbelust) en financieel zelfstandig te maken?
Gerelateerde artikelen
Maartje 44 2009-04-20 11:42:29
Allemaal LESgeld..en het zelf ook laten beheren.
En DAAR zit hem nou net de kneep...!!!
Eigenverantwoording..met studiefinanciering.
Ging toen samen naar de bank om studentenrekening te-openen.Dochter kreeg hartverzakking bij 1ste studiegeld-rekening..kon je in 5termijnen overmaken.
Heb zitten grinneken toen ze zei:Ik ga niet naar die school..! Even begeleid..en bankboekje overgedragen aan haar..ze moest het ZELF gaan doen.
Dat heb ik met 3 dochters zo gedaan..en dat is allemaal goed gegaan,ze zijn volwassen en hebben diploma s en werken.Tegenwoordig kunnen ouders ze TE-veel controleren..via internet op de banksaldo meeloeren.Dat vind ik..op zn zachts gezegt..onbeschoft en onbehoorlijk gedrag.Geef ze het vertrouwen..zie ze als jonge volwassenen..dan werkt dat naar eigen inzicht..positief.Ze weten donders goed dan wat wel en niet kan..alleen..als je ze ook echt LOS-laat.Het is prive wat er op HUN saldo staat..beter vroeg geleerd dan te-laat verkeerd!
Respect krijg je als je dat zelf ook geeft..
geertjeF 2009-04-17 22:16:53
Naarmate ze ouder werden, meer zakgeld en toen ook kleedgeld kregen, versterkte ik hun kennis door ze een klein rood boekje te geven daar werden alle centjes die ze kregen en de uitgaven in genoteerd.
Daarna het weekend baantje waarvan ze zeker de helft op de bank moesten zetten of zelf hun kleding kopen.
Al met al heb ik ze financieel bewust zien groeien. en natuurlijk maken ze fouten, toen mijn dochter op kamers ging en nu af en toe nog was de \'moeder Bank\' een bijspringertje. Tja\' het leven is ontiegelijk duur en je wilt toch ook wel dat ze op hun zelf gaan wonen en niet nog met hun 27ste thuis zitten. Dus je als ouder een beetje verantwoordelijk blijven voelen slijt niet van de een op de andere dag. Ik kom ook regelmatig met een grote doos levenswaren aanzetten.
En andere ditjes en datjes waarvan ik weet dat mijn dochter ze zich die niet kan veroorloven. zolang ik het kan behappen help ik haar nog graag. Zo ook mijn zoon die is bijna met zijn studie klaar, maar voorlopig nog niet volwassen genoeg dat hij op kamers zou kunnen wonen in z\'n eentje, iets wat hij trouwens nog helemaal niet wil ook. Maar hij begrijpt ook dat wanneer hij over een paar maanden een baan heeft (hij heeft gelukkig voor een gewild vak geleerd als chef kok) dat hij dan wel de helft van zijn geld aan het huishoudelijke gebeuren zal moeten afstaan.
hij snapt dat helemaal, want wij hebben hem dus ook geleerd dat een mens geld kost, ook al leeft hij nog bij ma. Dus wat mij betreft kun je niet jong genoeg beginnen met je kinderen te leren wat geld is, wat het wel en niet betekent en wat je ermee kunt doen en wat je er voor moet laten. Wij hebben drie regels;
Eten, kleding, dak boven je hoofd!. Als je die touwtjes allemaal in handen kunt houden dan komt het allemaal wel goed. En ik houd mijn hand boven hun hoofd hoor, maar maken ze schulden dan ben ik de allerlaatse persoon bij wie ze zouden kunnen aankloppen.
Ik zou voor ze koken, maar ik zou geen kredietkaarten of leningen die zij zelf hebben afgesloten afbetalen, want je moet natuurlijk wel een grens stellen........
marg 2009-04-17 21:18:29
De mooiste opmerking maakte onze zoon ooit, hij was 25 jaar en kreeg van mijn moeder 1 gulden, voor een hamburger bij de MacD...waarop hij vriendelijk bedankte. Later zei hij dat wel te merken was dat oma helemaal niet meeging in de tijd. Dat is ook zoiets, wij moeten mee blijven gaan, alleen om te kunnen begrijpen hoe het straks voor onze kleinkinderen zal zijn op financieel gebied!
Dat is geen flauwekul, misschien wel net zo moeilijk als voor die ukkies!
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.