Wieke – Mijn droomreis gaat naar….

Column Wieke

In ieder geval niet naar dezelfde bestemming als die van menig vriendin. En ook niet als die van mijn man. Als ik voorstel om vier weken met de trein door Siberië naar Wladiwostok te reizen, roept hij verschrikt: ‘Mens, je bent nog nooit achter het schuurtje in je eigen tuin geweest.’

Doe mij een jeep. Laat mij over niet-gebaande wegen sjezen, door rivieren, woestijnen, steppen en oerwouden. Mijn neus achterna. Met veel tijd in mijn achterzak. Op zoek naar mensen en plekken die niets met ‘thuis’ te maken hebben.

Hoe kom ik bij dit onderwerp? De Volkskrant had een ‘Reis van je Leven-prijsvraag’ uitgeschreven. Die is inmiddels door een aantal mensen gewonnen en het is leuk om te lezen wat voor zo veel verschillende mensen een droomreis is.

Globaal zijn er vier soorten reizigers, stelt Toine Heijmans, die in de jury zat. 1. De zorgelozen. Lekker bakken in het zand van een tropisch eiland of een uitgestippelde trip maken langs highlights. 2. De ‘rootsreizigers’. Rachel Janiuk wil weten waar haar achternaam vandaan komt en zou graag het leven van haar Poolse opa volgen. Van Normandië naar Siberië naar Zuid-Afrika. 3. De ‘goeddoeners’. Fietsen voor Tibetaanse weeskinderen bijvoorbeeld. 4. De thematici. Dit was de grootste groep. Bijvoorbeeld: op zoek naar de sporen van Jacques Brel, de route volgen van de kinderen uit het boek Kruistocht in spijkerbroek. De man die elf jaar geleden kinderen uit Wit-Rusland te logeren had en nu naar ze toe wil, om te kijken wat er van ze is geworden.

Ik mis een vijfde groep, namelijk de mensen die zeggen: laat mij lekker in Nederland? Maar het gaat dus om de droomreis die je ooit zou willen maken. Los van voorwaarden als geld, tijd en gezondheid.

Wat zoek je als je op reis gaat? Rust, eenzaamheid, geluk, kennis, verstrooiing, bont vertier? Droomreizen gevraagd…

x

astrid12 2009-05-31 12:31:50

Ja, reageren op je stukje vakantie? Waar naar toe, en vooral met wie? vooral eerst blijf ik zeker dit jaar gewoon lekker thuis. Altijd achter feiten en manlief aangehobbeld ben ik nu aan mijn beurt. Lekker huis, mooie tuin, zonnetje, af en toe die bui, eigen bed boekenkast,koelkast en appie om de hoek. Rust in de wijk. Ieder is op weg naar zonnige??? oorden, tenten, toiletruimtes, zand, beestjes, recreatieteams, vooral met muziek. Dus in mijn tuin rust, vogeltjes, koud drankje, boek, lekker stoeltje, bed en douche, met goed matras en schone handdoeken. Genieten. Geen stress, verhitte discussies, zoektochten, of wat al meer. Op de mail lijst wel ff een afwezigheidsmelding. en de telefoonbeantwoorder en nummerherkenning aan. Dit is mijn jaar. Alles en niks. Het ultieme vrijzijn gevoel.
Voor het eerst de zomerweek gedaan dit jaar vond ik overigens heel leuk, we waren er op donderdag, mooi weer, goed georganiseerd, complimenten voor die organisatie. Heb jou en je collega\'s in het echt gezien op de catwalk, jou zelfs even gesproken bij de signering van je boek.ik bewaar hem voor mijn vakantie, en dan lezen mijn vriendin en ik hem aan elkaar voor, onze eigen boekenclub. Dat is elk jaar weer een feest, maar nu hebben we in de vakantie plezier ervan.

macha22 2009-05-13 11:20:18

O ja over Starbucks: Was voor ons altijd een heerlijke onderbreking onderweg in Amerika. Echt lekker. Maar er was nog een koffie \"shop\"die lekkere koffie hadden: \"Pete\'s\" meen ik me te herinneren. O.a. geproefd bij van een stalletje bij de haven waar de de boot naar Alcatrez vertrok.(San Francisco). Ik zie dat ik helemaal niet heb geschreven wat ik zoek op vakantie: Behalve herinneringen dan als ik dat een keer ga doen met die Camper, zoek ik vooral dingen die ik niet ken en thuis niet tegenkom. En dan heb ik het over alles: De gebouwen, eten en drinken, dieren, bomen, landschappen, mensen die anders leven dan wij. Niets heerlijker dan praten met mensen die een heel andere cultuur hebben al moet ik dan meestal handen en voeten gebruiken om duidelijk te maken wat ik bedoel. Waar je altijd succes mee hebt en in gesprek komt: oma\'s die lopen te pronken met een baby op hun arm.Je hoeft maar een bewonderende blik op het kind te werpen en ze barsten los over hun zonen en dochters en de rest van de kleinkinderen. Vooral Italiaanse nonna\'s zijn daar goed in.
(Vooral als mijn man soms voorzichtigheidshalve informeert of ze de moeder zijn, want in Italie weet je het maar nooit)

kati 2009-05-13 11:20:15

Wieke, Gloei beschrijft Schotland maar hij heeft nog de helft van het gevoel nog niet weer gegeven van wat je werkelijk voelt als je daar bent. Vorig jaar zijn Gloei en ik er idd samen geweest. (misschien weet je dat wij samenwonen, na elkaar hier op Libelle ontmoet te hebben) Hij voor het eerst, ik voor de eh... 5e keer. De eerste keer dat ik in Schotland kwam, voelde ik meteen: hier hoor ik, ik kom hier vandaan, uit een, noem het vorig leven, noem het wat je wilt, maar hier hoor ik gewoon. Ik voelde me thuis, ik ken de weg in Edinburgh zonder er ooit eerder geweest te zijn. Ik wijs mensen de weg, zonder dat ik zelf in die straten geweest was waar die mensen heen moesten. Raar toch? Ik had geen kaart nodig, ik liep gewoon overal naartoe waar ik heen wilde. In de Highlands daar hoor ik, de leegte? Valt mee, heerlijk gewoon de wind in je haar, de prachtige kust, de aardige mensen. Een droomreis? Ja, maar voor mij meer een gevoel van thuiskomen...

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Reageer:

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

x
x
x
x
x
x