Oorlogskind

Zoals je aan mijn naam met het jaar van mijn geboorte kunt zien ben ik dus net nog in de oorlog geboren,heb hem niet meegemaakt  zoals mijn twee oudste zusjes,maar toch heb ik herinneringen aan de oorlog niet bewust, maar onbewust , ook bij mij heeft de oorlog er in gehakt.Het ouderlijk huis had namelijk een boven verdieping waar een soort van loopkast in zat, en toen ik ouder werd eerst sliepen wij als de jongsten op de eerste verdieping,maar toen mijn oudste zussen uit huis gingen kregen wij hun kamers, op de tweede verdieping, en daar zat een kast waar ik niet graag in ging,waarom??? ja later veel later kreeg ik het verhaal van die kast te horen, mijn vader was al overleden,en mijn oudste zus vertelde me dat daar mensen werden verstopt, onderduikers dus, en dat mijn vader er ook een week heeft gezeten.dus daarom ging ik niet graag die kast binnen, die kast had dus een geschiedenis, en die boezemde angst in,Ook dat voel je als kind zuiver, nooit werd daar iets over gezegd.Maar mijn ouders hielpen dus mensen die gezocht werden door de SS. en nsbers.

In onze familie was het niet veilig want er waren ook een paar ooms verkeerd,dus er werd ook veel gefluisterd, en nu begrijp ik ook waarom mijn moeder altijd zo "roddelde" zo noemde ik dat maar er moest op je woorden worden gelet,ze nam je ook altijd apart als ze iets wilde vertellen dat geheim diende te blijven,of waarvan zij dacht dat een ander er niets mee te maken had.Ik vond dat vroeger niet leuk,maar zij was niet anders gewend door de oorlog.Ik begreep ook niet waarom die bepaalde ooms niet zo aardig waren als dat ik dacht,de ene wilde je altijd zoenen en de ander keek altijd heel nors, maar als je met hem praatte dan bleek het toch best een aardige man te zijn, veel later

heeft de familie de hand over het hart gehaald voor die twee ooms, want ze werden ook niet op verjaardagen uit genodigd, maar die norse oom die was met een oudste zus van mijn vader getrouwd en dat was mijn liefste tante, een porceleine tante, want je moest heel voorziichtig met haar zijn en ik was een onstuimig kind.Het heeft veel schade toe gebracht ook aan de generatie die na de oorlog op groeide

Nu nog als het 4 mei is en de doden worden herdacht ben ik altijd zeer geroerd met de twee min. stilte,en het overvliegen van de dakota’s hier als groet aan de vliegeniers die voor ons gevallen zijn.

• Doorsturen
• Print

• Twitter
• Hyves
• Facebook
• NUjij

Anneke02 2009-04-29 12:09:05

Hoi Willy, ja, een fijne helemaal-niks dag. Lekker is dat he? Ik overleg momenteel met Libelle of er een rolstoel geregeld kan worden voor mijn bezoek aan de zomerweek - ik kan dat lopen niet aan.

willy1944 2009-04-28 21:50:25

HoiAn, fijne dag gehad?
Ja weet je ik ben door het bombardement van Rotterdam ter wereld gekomen mijn moeder was al uitgerekend, en vluchte voor het alarm het toilet op en toen ben ik dus geboren.Gaarom mijn voorletters w.c.:-)

Anneke02 2009-04-28 21:24:44

Willy, 2e generatie. Ik ben van 1955. Maar heel mijn familie zat in het verzet, een oom in een concentratiekamp - hij heeft het op het nippertje overleefd. Mijn opa was kapitein van een fregat, heeft nog gevochten op de Nieuwe Waterweg, onbegonnen werk. Opa nam de benen naar Engeland. Met schip en al. Heeft 3 konvooien op Moermansk gedaan - hij heeft me verteld dat hij bij de eerste al dacht, dat overleef ik nooit. Is hem aardig gelukt. Hij kwam daarna bij de staf van Juliana terecht, en heeft nog met Beatrix op z\'n knie gezeten. Thee drinken... Trix, serveer de heren officieren thee! Trix deed het braaf. Ik moet daar altijd aan denken bij Koninginnendag. Intussen had mijn pa een luchtdoelbatterij bij Ockenburg gecommandeerd, de elite-troepen die de koningin moesten beschermen. Na de capitulatie dook hij onder, ging in het verzet en zo kwam hij aan mijn ma - die zat op een distributie-kantoor, en vervalste bonnen voor de onderduikers.

Pa z\'n troepje kwam die halen, de Duitsers hadden daar lucht van gekregen en doken er bovenop, alles in dat kantoor stoof alle kanten op, en mijn pa en ma belandden samen in een bezemkast. Iets moois ontbloeide.... Nou ja, na de oorlog trouwden ze. En dankzij die bezemkast zit ik je dit nou te typen.
Net terug van weggeweest, trouwens.

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.