1. Uniek cadeau: via Oxvam Novib kun je een kip, geit of klamboe doneren aan mensen die het harder nodig hebben dan wij. Verras je eigen moeder met tien kippen, die ze zelf niet krijgt, die worden gedoneerd aan een moeder in Bangladesh. In ruil voor de donatie krijgt jouw eigen moeder een magneetkaart met het door jou gekozen cadeau en krijgt de moeder in Bangladesh een kans te bouwen aan een betere toekomst.

Prijs: € 15,-

Kijk op www.oxvamnovibpaktuit.nl

2. Tip: met Moederdag is er een speciale Moederdagroute uitgezet in Diergaarde Blijdorp langs dierenmoeders met hun baby’s. Alle moeders die de Diergaarde bezoeken wacht bovendien een botanische verrassing (zo lang de voorraad strekt) en een muzikaal onthaal.

3. Boek Moeder!: Ivo de Wijs en Judith Nieken schreven 25 moederdagverzen voor alle moeders van Nederland. Liefdevolle verzen en kritische verzen, ingehouden en uitbundige verzen, verzen over eigen ervaringen (Judith) en verzen vol herinneringen (Ivo).

€ 12,95 | ISBN 9789070042202 | Uitgeverij Ziederis

4. Tip: zondag 10 mei wordt er in het oude Westerpark een speciaal Moederdag verrassingsconcert georganiseerd. Moeders, maar ook vrienden, familie en kennissen zijn van harte welkom. Optredens worden verzorgd door Farah Day Jazz 4 en Duo Wilde Orchidee. De toegang voor dit concert is gratis.

5. Zweten in de sauna: speciaal voor Moederdag heeft Sauna en Beautycentrum de Veluwse Bron het Moederdag Special arrangement opgezet. Heerlijke samen ontspannen met moeders in de sauna, samen gemasseerd worden en een gelaatsbehandeling krijgen en na afloop lekker samen eten, heerlijk toch?

Prijs: € 149,- p.p.

6. Moeders in het zonnetje: op zoek naar een origineel, maar stylisch moederdagcadeau? Zoek niet verder, want met de zonnebrillen van Ben Sherman is mams straks ultra hip en trendy. Als u nu het winformulier invult, maakt u nog kans op zo’n mooie bril ook!

7. Het Mamaboekje. Leer je moeder door en door kennen met Het Mamaboekje. Mams geeft antwoord op 50 leuke, bijzondere en serieuze vragen. Leuk om te bewaren voor later.

€ 12,50 | ISBN 9789460290046 | Uitgeverij Belmondo Books

8. Jan Smit zijn nieuwe dubbel CD en DVD ligt vanaf nu in de winkels. Is uw moeder ook een groot fan van van Jan, vul dan het winformulier in en maak kans op zijn nieuwe album Live ’09.

Een picknick roept nostalgische gevoelens bij me op. Toen ik klein was nam vrijwel iedereen, die een dagje uit ging, zelf zijn proviand mee. Een pretpark was al duur genoeg, dus werden er, speciaal voor een uitje, zachte kadetjes gekocht en er gingen flessen limonade mee in de auto. Tegen de tijd dat de broodjes genuttigd werden, waren ze klef geworden en was de kaas al aan het smelten. We dronken lauwe ranja of sinas erbij en we hadden een topdag. De picknicks met een oud kleed op de Lemer- of Holterbergberg, de schoolreisjes met kleffe broodjes. Het zijn de geuren en smaken uit mijn jeugd.

Nog steeds vind ik een dagje pretpark best prijzig met een gezin. Dat gevoel had ik overigens al voor de crisis. Bovendien staat in zo’n park prijs/kwaliteit van het eten niet altijd met elkaar in verhouding en wat is er mis met de oer-Hollandse krentenbol? Het pretpark wordt er niet minder leuk om!

Tegenwoordig is het natuurlijk al een stuk gemakkelijker. Ik heb een vriezer en als ik een deel van de pakjes frisdrank invries, heb ik automatisch koelelementen in mijn tas. Tegen de tijd dat de laatste pakjes gedronken worden, zijn ze ontdooid, maar nog lekker koel en de broodjes blijven hierdoor langer vers.

Een aantal jaren geleden kreeg ik van een vriendin een picknick aangeboden in het Vondelpark in onze hoofdstad. Zij weet dat ik iets dergelijks weet te waarderen. Aan de rand van het park konden we bij een restaurantje een mand ophalen en met bijgeleverde plaid genoten we van een heerlijke picknick. Het weer was goed en een stelletje op een paar meter afstand, leverde gratis live muziek. Bij mij in de buurt zijn er restaurants die picknickmanden leveren bij het huren van een bootje. Voor de mensen die geen zin hebben in het zelf vullen van een picknickmand, maar de sfeer van het buitenleven willen proeven,  is dit ideaal.

Afgelopen week las ik in de krant dat de toerist, gedwongen door de recessie, zelf weer een picknickmand meeneemt. Hoewel de horeca mij het niet in dank af zal nemen, noem ik dit nu eens een positieve ontwikkeling. De mensen blijven gewoon recreëren, maar vullen de magen met zelf meegenomen voedsel in plaats van iets te kopen in een horeca gelegenheid. We mogen weer zelf een mand of koelbox vullen. Ieder dagje uit wordt niet meer automatisch op een terrasje afgesloten. Nee, we gaan weer ergens op een veldje zitten. Ik denk dat veel kinderen dit leuk zullen vinden. Een bal of tennisrackets meenemen, zodat er nog even gezellig gespeeld kan worden en je hebt een perfect einde van een dagje uit. Pret hoeft niet altijd een vermogen te kosten. We kunnen elkaar natuurlijk wel helpen aan leuke tips voor budgetvriendelijke uitstapjes. En wat mij betreft mag picknicken de nieuwe trend worden van 2009!

Criminaliteit en andere ‘ongemakken’.

Hoi Abbi,

Vanmorgen toen ik bij ‘mijn oudjes’ was, zei de meneer iets over ouderen die in de criminaliteit zitten. Hij doelde op het bericht dat een poosje terug hier in het nieuws was dat ouderen boven de 65 steeds vaker in de criminaliteit terecht komen.
Hij had er een grapje over gemaakt maar feit is dat het aantal senioren dat van een misdaad verdacht wordt in twaalf jaar tijd met 85% is gestegen! Het gaat volgens onderzoek met name om verkeersdelicten, rijden onder invloed, doorrijden na een ongeluk. Ook diefstal en geweld komen vrij veel voor. De meneer waar ik werkte moest er eigenlijk om lachen maar het is zeer ernstig gesteld eigenlijk en waar zou het door komen?

Ik heb zo’n vermoeden dat het niet komt doordat de ouderen minder geld krijgen of doordat ze dement worden of iets dergelijks. Nee, het moet iets anders zijn. Laat ik het zo stellen: De mensen worden ouder vandaag de dag, dus ook diegene met de ‘lange vingers, losse handjes, en de andere criminele inslagen’.
Ik kan een voorbeeld noemen: Ooit was ik brigadier bij de school van mijn zoon. Terwijl ik op straat sta met het zogeheten spiegelei al omhoog, fiets er een oudere mevrouw rakelings langs me heen. Ik roep haar na dat ik hier toch niet voor Jan met de korte achternaam sta! Het is levensgevaarlijk, de kleuters waren al aan het oversteken. De ‘mevrouw’ roept hard: ‘Krijg toch wat, pokke…. ‘ Wat dus niet voor herhaling vatbaar is. Ik stond met mijn mond vol tanden. De vrouw was ouder dan 60 schatte ik in. Maar als zo iemand vroeger in haar jonge jaren niet geleerd is dat dit geen normaal gedrag is, is zij op oudere leeftijd nog zo. Asociaal als ik het zo zeggen mag. Zo ook, denk ik met de criminele ouderen. Zij deden dit misschien ook al wel op jongere leeftijd. En gaan daar nu ze ouder zijn gewoon mee door. Jong geleerd, is oud gedaan. De asociale jongeren worden tenslotte ook ouder, maar jammer genoeg niet wijzer.

Abbi, heb je daar in Frankrijk ook wel eens van gehoord? Dat ouderen het criminele pad bewandelen?

http://www.youtube.com/watch?v=exIXygm4QfA

http://www.youtube.com/watch?v=F7PJqCEUYqY&feature=related

De rugzakjes dansen op hun ruggen als mijn kinderen over het bospas naar school huppelen. Door dat gehuppel gaan steevast de drinkbekers lekken. Daarom draai ik de deksels zó strak dicht dat er geen druppel meer langs kan. Nadeel is dat de kleine kinderhandjes ze ook zelf niet meer open kunnen draaien. Daar is hulp bij nodig. Van een sterke overblijfouder. Als die er maar is vandaag. Want de overblijf is in gevaar.

Nog even en mijn kinderen kunnen tussen de middag hun brood niet meer op school opeten. Er zijn te weinig overblijfouders. Daarom is er voor de zoveelste keer een oproep gedaan of er ouders zijn die tussen de middag tijd hebben om de overblijvende jeugd te begeleiden. Ik zit er mee in mijn maag. Als ouder met een baan van vier dagen in de week, kan ik niet tussen de middag even op en neer naar school. Halfuur heen, halfuur terug, dat is geen doen.  Bovendien zit ik lang niet altijd op kantoor. Ik heb een reizend beroep: soms zit ik in Noord Holland, soms in Zeeuws Vlaanderen.

Ik reageer dus niet op de prangende noodkreten. Ik schuif het af en hoop dat zich andere ouders aanmelden. Maar echt lekker zit het niet. Eens in de twee weken heb ik een dag vrij. Zou ik mij op die dag niet beschikbaar moeten stellen voor de maatschappij? Om te beginnen voor de school? Ik zeg het maar eerlijk: Ik heb daar geen zin in. Die ene vrije dag wil ik doorbrengen zonder gegil, zonder melkbekers die omvallen en zonder pindakaassnoeten en snotneuzen die afgeveegd moeten worden. Die ene vrije dag wil ik in alle stilte de krant lezen en een beetje rondrommelen. Maar dat zeg ik niet tegen de overblijfcoördinator. In plaats daarvan verzin ik een smoes en zeg dat ik geen tijd heb.

\’s Middags komen mijn kinderen huppelend weer thuis. Er zit nog pindakaas op hun wangen en onder in de rugzakjes is het vochtig van melk die uit de bekers gelekt is. Ze hebben het leuk gehad, ook tijdens de overblijf.  Nadat ze hun eigen belevenissen hebben verteld, vragen ze of ik ook leen leuke dag gehad heb? ,,Ja schatjes, mama had een leuke dag."

Daar was geen woord van gelogen. Maar het blijft wringen.

Al bijna drie jaar probeer ik de overtolige kilo’s kwijt te raken. Zonder enig succes.

Om mijn eten denken en twee keer in de week sporten er gebeurde niets.

Mijn schildklier werkt te traag en ik ben diabeet.

Twee keer in de week sporten werd 1 keer omdat het niet lukte en ik pijn kreeg. Wandelen dacht ik was de oplosing iedere week het rondje groter maken dan kom ik er wel.

Al snel kreeg ik last van mijn knieen. Na een paar weken had ik er genoeg van (had ook al last gekregen van mijn armen) Op naar de huisarts. Ik had een tennisarm zei ze en mijn knie en andere arm was overbelast. Naar de fysio die behandelde mijn tennis arm een paar weken en hij stelde me voor naar een andere fysio te gaan die me kon begeleiden en helpen op zetten van een programma in de sportschool. Zo gezegd zo gedaan. Mijn houding was verkeerd ik hang in mijn knieen en liet mijn buik hangen. Lekker met overgewicht inje knieen gaan hangen gaat dus pijn doen. Ik kreeg oefeningen anders gaan staan en ook merkte ik dat met sporten Wat ik al 1 keer in de week deed, het veranderde het bij het sporten voelde ik nu andere spieren. (de goede) Na drie vier weken ging ik aan de gang in de sportschool met de fysio. Twee keer in de week. Bij elkaar werd dat dus drie keer in de week sporten. Okk heb ik me toen aan gemels voor het Sonja Bakker online programma. Inmidels ben ik een aatal weken verder en ben ik 11 kilo afgevallen. Het gaat heel goed. Het sporten gaat goed Ben blij met mijn fysio kan het goed met hem vinden. Het eten gaat goed kan me goed aan het dieet houden. De stemming is goed. Ben de hele dag blij en loop te fluiten en te zingen. Alleen maar leuke dingen.

Veel mensen waren er ook niet te bekennen. Af en toe reed een boer op een trekker voorbij, een ruiter te paard of een verdwaalde toerist uit de randstad zonder TomTom. Wat een rust, wat een stilte. En dan al dat groen om ons heen. De geur van natte grond, de geur van dennennaalden, en ja, ook de geur van gier: ik werd er bijna high van, zo lekker.

Het hele gezin bloeide op van een paar dagen Veluwe. Toen we bij het huisje arriveerden en uit de auto stapten, was Neils eerste reactie: “Mama, GRAS!”. En daar waren hij en zijn voetbal een week lang niet vanaf te krijgen. Kate is in een week vast twee centimeter gegroeid van de buitenlucht.

Op de Veluwe besloten we vastberaden dat we ons ooit – ooit – misschien wel eens hier zouden willen vestigen. Misschien zouden we het zelfs aandurven om hélemaal naar Drenthe of de Achterhoek te verhuizen. Ons toekomstige optrekje hoeft echt niet groot te zijn: als het maar uitkijkt op groen. En er moet een NS-station nabij zijn. Want zullen onze OV-ende vrienden uit Haarlem en Amsterdam nog wel bij ons langskomen als ze meer dan twee keer moeten overstappen? En o ja, we moeten natuurlijk ook supersnel internet tot onze beschikking hebben. Want als door de afstand vriendschappen toch verwateren, sluiten we net zo makkelijk nieuwe vriendschappen op internet, waar geografische afstand geen belemmering vormt. Online vrienden zijn ook vrienden, toch?

Ja, met snel internet zouden we het best in de outback kunnen uithouden. Vereenzamen zullen we niet. We zullen überhaupt te druk zijn om vrienden te ontvangen en te bezoeken. Want er moeten kippen gevoerd worden, geiten gemolken, sokken gebreid, kazen gemaakt, rabarbertaarten gebakken, kruidentuintjes geschoffeld en hectaren gras gemaaid. Als de zon ondergaat en het buiten fris wordt, trekken we naar binnen en kruipen we achter de laptop om in te loggen op Twitter, Hyves en andere gezellige netwerksites. Eén probleem: wie helpt ons van al die rabarbertaart af?

Dit was mijn laatste Gesprek van de Dag. Dank jullie wel voor het lezen en reageren. Ik wens jullie veel online vriendschap en gezelligheid toe, met elkaar op Libelle.nl.

Weet je aller- allerliefste……. ik was je kwijt. Echt! Maandenlang heb ik naar je gezocht, ik verlangde zo naar jouw warmte en vrolijkheid die je altijd meebrengt. Schoppend zocht ik je tussen de vallende bladeren. Tegen beter weten in struinde ik alle straten af in de stromende regen die mijn haar en te dunne tricot jukje helemaal doorweekte. Ik had me nog wel speciaal voor jou zo luchtig aangekleed.

De regendruppels op mijn wang veranderde in ijspegels en die gemene snijdende wind maakt dat ik wel naar binnen moest vluchten. Verward en radeloos zat ik voor de openhaard mijn dikste kabeltrui om me heen geslagen. En jij? Jij bleef maar weg, liet helemaal niks van je horen. Je negeerde me he? Je wilde het gewoon niet weten, hoe verdrietig ik me voelde zonder jouw aanwezigheid. Ik was boos, zwaar teleurgesteld waarom flik je me dit elke keer weer? Toch diep van binnen weet ik het, je mist me vreselijk. Waarom kom je anders elke keer weer terug?

De kleurrijke route loopt langs drie mooie boerderijtuinen: De Tuinen van Lipkje Schat te Bant, De Goldhoorn Gardens en De Stekkentuin. Breng tijdens de route ook meteen een bezoekje aan deze tuinen en aan andere bedrijven en kwekerijen. U krijgt er een rondleiding, u kunt genieten van ambachtelijke producten uit de streek en u kunt natuurlijk prachtige bloemen bekijken.

Route
U start de bollenroute vanuit één van de deelnemende boerentuinen (zie informatie voor adres).

Wanneer
De bollenroute is te volgen van 18 april t/m 3 mei 2009

Tijden
De tuinen zijn iedere dag geopend van 10:00 tot 17:00 uur zonder afspraak (groepen graag wél op afspraak).

Prijs
€ 2,50 p.p. (groepen € 3,- p.p. incl. rondleiding)

Informatie

• De Stekkentuin
  Wies Voesten, Noordermiddenweg 13, 8311 PZ Espel (Noordoostpolder), telefoon: 0527 271327 mobiel: 06 30789303, e-mail: wies@destekkentuin.nl, website: www.destekkentuin.nl




• De Goldhoorn Gardens
  Elly Kloosterboer-Blok, Klutenweg 13, 8314 PB Bant, Flevoland, telefoon: 0527 261525, mobiel: 06 22413627, e-mail: info@goldhoorngardens.nl, website: www.goldhoorngardens.nl




• De Tuinen van Lipkje Schat
  Lipkje Schat, Polenweg 9, 8314 PL Bant , Flevoland, telefoon: 0527 261590 mobiel: 06 15678960, e-mail: lipkjeschat@planet.nl, website: www.lipkjeschat.nl

Heb dit jaar weer toegestemd te collecteren voor het rode kruis,vorige jaar vond de vrouw die het me nu weer vroeg, dat ik zoveel had opgehaald . Ik vond het nogal tegenvallen met het werk wat ik eraan had gehad, en dit jaar zal de buit helemaal tegenvallen denk ik zo , de mensen gaan wel op vacantie maar niet zo ver, en collecteren,daar gaat veel tijd en moeite inzitten, vorig jaar waren er nog veel woningen niet bewoond,en inmiddels zijn de mensen die er eerst woonden ook weer weg gegaan,dus zal ik nog meer moeten lopen om het bedrag te halen wat ik vorig jaar bijeen heb gebracht, ‘T nare van collecteren is dat veel mensen denken dat je voor jezelf collecteert, nee dat is echt niet zo, het rode kruis doet heel veel goed werk , daar waar er een ramp is gebeurt daar zijn zij het eerst,om de nood te lenigen.

Vroeger liep ik ook voor de hart/en kankerstichting, maar sinds vorig jaar doe ik het nu dus weer voor het rode kruis,niet te veel want lopen ben ik niet gek op,vergt heel veel energie,Ik vertrouw er maar op dat het goed weer zal zijn, in de week van 15 t/m 19 juni,en dat er niet al te veel al op vacantie zijn ,het is en blijft toch liefdeswerk oud papier,uiteindelijk zijn er zoveel goede doelen en kan ik begrijpen dat de mensen het wel eens zat zijn om iets te geven,maar vele kleintjes maken ene grootte.

Voor het rode kruis blijft er ook niets aan de strijkstok hangen al het geld wordt gebruikt voor het doel waarvoor het wordt opgehaald.Alvast bedankt.

Ivo de Wijs en Judith Nieken schreven samen vijfentwintig moederdagverzen voor alle moeders van Nederland. Het zijn liefdevolle en kritische verzen geworden, maar ook ingehouden en uitbundige verzen, verzen over eigen ervaringen (Judith) en verzen vol herinneringen (Ivo).

Ivo de Wijs is tekstdichter, presentator en vader. Hij maakt teksten voor het Nederlands Cabaret, schrijft kinderboeken en wat lichtere gedichten.

Judith Nieken is patholoog, tekstdichter en moeder. Zij schreef voor Kinderen voor kinderen (o.a. ‘Ouders te koop’ en ‘Gluren bij de buren’), vertaalde een handvol prentenboeken en schrijft tegenwoordig liedteksten voor Sesamstraat.



Moeder! Het is Moederdag – Ivo de Wijs en Judith Nieken, Uitgeverij Ziederis
ISBN 9789070042202, Prijs € 12,95, Genre poëzie, Soort paperback
Verschijningsdatum maart 2009

U kunt Moeder! Het is Moederdag hier bestellen.

Vandaag is het in cataluña st jordi, ‘n hele feestelijk dag, alhoewel geen vrije dag,

St jordi en de draak is het verhaal van die dappere ridder die de princes veroverde en de draak doode, en de druppels bloed van die draak veranderde in rode rozen toen ze op de grond vielen.

Het is ‘n catalaans feest en voor hier heel bijzonder

Enfin het is de gewoonte dat de man de vrouw ‘n roos geeft en de vrouw de man ‘n boek, dat van dat boek is  omdat het toeval geeft dat Miquel Cervantes( ‘n heel bekende Spaanse schrijver) die op die dag geboren is.

Dan staat de hele stad vol met stalletjes met rozen en boeken en ook veel actuele schrijvers die dan boeken tekenen. Het is gelukkig vandaag prachtig weer  en op donderdag werk ik de hele dag in een plaatsje om naar toe te komen moet ik twee treinen nemen en ‘n klein stukje lopen door Barcelona van de ene trein naar de andere en dat stukje is net door de ramblas waar al die stalletjes staan . Zo gezellig jammer dat ik niet even kon blijven.

Maar ik heb in ieder geval al ‘n virtuele roos gehad op mijn €mail adres.

O ja ik heb ook eindelijk iemand gevonden die me Chineze les kan geven in Barcelona ik laat wel horen hoe dat gaat.

Nog even ‘n berichtje voor Tootsie beterschap en hoop gauw iets van je te horen

Groetjes

In het eerste deel landen de twee Henken met hun kinderen aan de voet van de Kilimanjaro. In hun hotelkamer onderzoeken ze eerst of het water aan de andere kant van de evenaar inderdaad de andere kant op draait als je het laat weglopen. Daarna gaan ze verder met serieuzere zaken, ze bezoeken het kantoor en de werkplaats van Viafrica. Hier blijkt dat het Afrikaanse klimaat de uit Nederland geïmporteerde apparatuur voor nieuwe uitdagingen stelt. Zowel de luchtvochtigheid, de temperatuur en het stof bemoeilijken het functioneren van de computers. Ook verbazen de zangers zich over het feit dat het hele kantoor stroom krijgt van accu’s.

Bekijk deel 2 Bekijk deel 3 Bekijk deel 4

Daarnaast vergapen de twee zich aan de spectaculaire vergezichten van het Tanzaniaanse landschap. En nemen ze een kijkje op een internaat waar een vriendelijke non het dagelijkse reilen en zeilen van de kinderen beschrijft.

Bekijk deel 1 Bekijk deel 3 Bekijk deel 4

Voordat ze weer opweggaan en en passant van het landschap genieten, doet Henk Temmink een Afrikaanse toilet aan. Daarna wisselen de kinderen van het tweetal emailadressen uit met de locale scholieren en geven de twee Henken een unieke vertolking te horen van ‘In the jungle’.

Bekijk deel 1 Bekijk deel 2 Bekijk deel 4

Verder blijkt in dit deel dat Henk Westbroek nogal lange tenen heeft en vraagt hij zich af of giraffe lekker zou smaken. Daarnaast maakt het tweetal van de gelegenheid gebruik om opnames te maken voor hun nieuwe videoclip. Het blijkt nog niet zo makkelijk om Tanzanianen Nederlands te laten zingen…

Kunt u geen genoeg krijgen van Het Goede Doel? Op de Libelle zomerweek zullen ze weer een verpletterend optreden weggeven.

Bekijk deel 1 Bekijk deel 2 Bekijk deel 3

België wordt ook wel het land van friet en bonbons genoemd, vandaar dat de jongste kinderen zich enorm verheugden op de verhuizing. Zelfs de oudste, verdrietig om het verlaten van zijn vrienden en voetbalteam, kreeg er zin in toen hij hoorde dat hij een balzaal van een kamer kreeg. Ze tekenden plattegronden en bladerden door de Ikea-gids. Maar toen de verhuizing naderde, was het toch moeilijk. We verhuisden in de Belgische paasvakantie – een meivakantie kennen ze er niet. In hun Neder­landse klas werden de voorbereidingen getroffen voor het paasontbijt en opeens waren er tranen. Heel even overwogen we de verhuizing uit te stellen tot de zomervakantie. Voor het werk zou dat onhandig zijn, met de Europese en Vlaamse verkiezingen in aantocht. Maar ook voor de kinderen zou het niet ideaal zijn. België is niet alleen het land van friet en bonbons, maar ook van twee maanden schoolvakantie in de zomer. Leuk is dat niet als je ergens net nieuw aankomt, geen vriendjes hebt en twee maanden in spanning moet zitten over hoe je nieuwe school is. Een snelle onderdompeling lijkt dan beter. En dat verloren paasontbijt werd ruimschoots gecompenseerd door de Belgische nationale feestdagen. Er is hier altijd wel wat te vieren. Zo’n extra vrije dag zorgt al snel voor een lekker lang weekend. De gezichten klaren alweer op.

De Vlaamse en Franstalige overheid organiseren trouwens allemaal activiteiten in de vakantie, zodat papa dan misschien wel speciaal thuis is gebleven voor de kinderen, maar dat eigenlijk helemaal niet zou hoeven. De activiteiten zijn zo goedkoop, dat wij even denken dat we het verkeerd begrijpen. Dat geldt ook voor de naschoolse opvang: € 1,- per middag en korting bij meer kinderen. Tegen een kleine meerprijs krijgen ze dan ook nog judo of ballet. Het hoeft niet, zeggen we tegen de kinderen, maar het mag wel. Daar gaan ze nog even over nadenken.

Naam LEONOOR KUIJK (42)”
Relatie Met Wim
Kinderen Zoon bob (10), dochters juke (6) en Tessel (4)
Woont in Brussel

Maar in plaats van gelukkig en tevreden te zijn, wordt Elisabeth geplaagd door paniek, verdriet en verwarring.

Twee jaar later, na een bittere scheiding en een heftige depressie, besluit Elisabeth een radicale stap te nemen door een jaar lang alleen op reis te gaan. Ze bezoekt drie landen om zo de verschillende aspecten van zichzelf tegen het licht te houden.

In Italië leert ze La Dolce Vita (Het Zoete Leven) kennen en leert ze de kunst van het genieten. In India verdiept ze zich in meditatie en spiritualiteit en schrobt ze de tempelvloeren. Haar laatste reis gaat naar Indonesië, waar ze de balans ontdekt tussen de wereldse geneugten en spirituele diepgang… en ze ontmoet er haar grote liefde.

Elisabeth Gilbert verteld in dit autobiografische verhaal hoe ze zichzelf genas van een emotionele crisis. Persoonlijk geschreven met een vleugje humor. Een echte bestseller.



Eten, bidden en beminnen – Elisabeth Gilbert, Uitgeverij Cargo
ISBN 9789023428053, Prijs € 12,50, Genre autobiografie, Soort paperback
Verschijningsdatum mei 2008

U kunt Eten, bidden en beminnen van Elisabeth Gilbert hier bestellen.