Archive for april, 2009

Nederlanders vinden kinderen respectloos

donderdag, april 23rd, 2009

Libelle bestaat 75 jaar en liet onderzoeken wat Nederlanders nu echt vinden van maatschappelijke thema’s als opvoeding, gezondheidszorg, veiligheid en verkeer. De resultaten zijn opzienbarend. Slechts 14% van de ondervraagden is trots op Nederland en over de regering is men ook niet erg positief: het kabinet Balkenende krijgt rapportcijfer 5,6.

Ouders straffen
De moderne opvoeding is een hot item. Tweederde van de Nederlanders is bezorgd over de manier waarop kinderen tegenwoordig opgevoed worden. 45% vindt dat ouders die hun kinderen slecht opvoeden hiervoor gestraft moeten worden.

Leeftijd verhogen
Kinderen van nu zijn te brutaal. Er moeten hen meer normen en waarden als respect, eerlijkheid en beleefdheid bijgebracht worden. 93% vindt kinderen respectloos. Ook de scholing, seksuele moraal en het consumeer- en drinkgedrag baart velen zorgen. 70% vindt dat de leeftijd voor alcoholgebruik moet worden verhoogd naar 18 jaar.

Gewapend over straat
Nog een paar opmerkelijke resultaten uit het onderzoek van Libelle:
- de meeste Nederlanders zijn vóór automatische donorregistratie
- 1 op de 5 zou het liefst gewapend over straat gaan
- slechts 31% staat positief tegenover de multiculturele samenleving
- 15% vreest voor zijn baan als gevolg van de recessie.

Dik dossier
Het onderzoek is uitgevoerd door Motivaction onder 1.041 personen van 15 tot en met 70 jaar, representatief voor de Nederlandse bevolking. Alle resultaten zijn te lezen in een 20 pagina’s tellend dossier in de nieuwe Libelle, die vanaf vrijdag 24 april in de winkel ligt.

Lunch met Wally Lamb groot succes

donderdag, april 23rd, 2009

Er hadden zich voor deze middag ruim 3300 mensen ingeschreven, waarvan er uiteindelijk vijftien bij de lunch aanwezig konden zijn. Sommige winnaressen waren in het begin nog wat onzeker, zij hadden namelijk nog nooit van de schrijver gehoord. Anderen hadden wel al een of meerdere boeken van de schrijver gelezen en zaten in spanning te wachten op zijn komst.

Toen Wally eenmaal binnen was, was alle onzekerheid en spanning gelukkig snel uit de lucht. Wally is een vriendelijke en rustige man, die je met één blik van over zijn ronde brilletje meteen op je gemak kan stellen. Toen hij aan tafel ging zitten en het eten op tafel kwam, kon de lunch beginnen.

De lunch werd geopend door de uitgeefster. Zij vertelde kort iets over de uitgeverij, over haar ontmoeting met Wally Lamb en waarom zij uiteindelijk zijn boek in Nederland wilde uitgeven. Daarna was het de beurt aan Wally. Hij vertelde kort iets over zichzelf en las een stuk voor uit zijn nieuwe boek Vleugelslag. De hele tafel zat geruisloos te luisteren.

Na het voorlezen was er tijd voor vragen. De vragen werden door de schrijver serieus, maar met een vleugje humor beantwoordt, wat zorgde voor een ongedwongen sfeer en een paar flinke lachbuien.

Om ongeveer half twee waren de vragen op en kon iedereen zijn of haar voorpublicatie laten signeren door de schrijver en mocht iedereen individueel met hem op de foto. Na de groepsfoto moest Wally weer naar huis, want er stond een vliegtuig op hem te wachten. De rest van het gezelschap kreeg nog een kopje koffie met bonbonnetjes.

Het was een gezellige, geslaagde middag en ik denk dat Wally Lamb vijftien blije fans rijker is geworden die dag.

Bekijk hier de foto’s van de literaire lunch met Wally Lamb.

Zon, zee en zwemmen in Kroatie

donderdag, april 23rd, 2009

Vanaf het water heb je een prachtig uitzicht op het historische centrum van de stad Korčula, dat op een schiereilandje ligt. Het wordt ook wel ‘klein Dubrovnik’ genoemd vanwege de pittoreske ligging, de middeleeuwse pleinen, kerken en paleizen.

Eiland hoppen
De beste manier om de Kroatische kust te leren kennen, is natuurlijk vanaf het water. Er zijn ruim 1100 eilanden om te ontdekken. Iedere dag leg je aan op een nieuwe plek. In het meest noordelijke deel van de kust zijn de Kornati-eilanden nog puur, kaal en rotsachtig. Hier kom je voor de rust. Vaar je zuidelijker dan worden de eilanden groener en vind je goed onderhouden oude stadjes met verrassend mooie en hippe terrassen.

De zeilboten van het Libelle-arrangement zijn er in twee verschillende maten. Dit is de zespersoonsboot. Vanaf de ‘preekstoel’, voorop de zeilboot, heb je het mooiste uitzicht over het water en vang je lekker veel wind.

Krekelkoor
Het eiland Mljet is het zuidelijkste grote eiland van de Kroatische kust en supergroen. Op het westelijke deel van dit dichtbeboste eiland is een groot nationaal park. Via een pad door het bos kun je een prachtige wandeling maken naar de andere kant van het eiland, begeleid door een koor van krekels. (Sportievelingen kunnen dit traject ook afleggen per mountainbike). Vanaf de andere kant van het eiland kun je met een bootje op het Maria-eiland een prachtig oud klooster (nu een hotel) bezoeken.

17 watervallen
De watervallen van de rivier Krka (bij de stad Šibenik) zijn fantastisch. Over een lengte van bijna een halve kilometer stort het zoete water naar beneden in wel zeventien watervallen. Vanaf de haven word je met een boot naar de watervallen gebracht, aangezien het beschermd gebied is.

Straten van marmer
Dubrovnik staat bovenaan het lijstje ‘niet te missen in Kroatië’. Deze sfeervolle stad is met zijn pleinen, straatjes, kloosters, kerken, fonteinen en musea eigenlijk een groot openluchtmuseum. ’s Avonds is de oude stad door lantaarns verlicht. De marmeren stenen waarmee de wegen en pleinen zijn bestraat zijn zo zacht en blijven zo lekker koel dat je er het liefst op blote voeten overheen loopt. Alle straten komen uit op leuke pleintjes vol terrassen. Doen: wandeling over de oude stadsmuur. Na elke bocht is er een fantastisch uitzicht over de zee of over de rode pannendaken van de stad.

Kamperen op het water
Een boot is eigenlijk net een caravan op het water. Je legt aan in luxe havens (hiervoor betaal je havengeld) om te douchen en om in de wasmachines een wasje te draaien. Maar natuurlijk kun je je ook wassen op je eigen boot of een duik nemen in de warme zee. Achter op de boot hangt een handdouche waarmee je het zoute water van je af kunt spoelen. Slapen doe je aan boord in een van de tweepersoons hutten.

Libelle aanbieding:

Zeilen langs de Kroatische kust
7 dagen vanaf € 697,50 p.p. inclusief schipper mogelijk!

De Kroatische kust is de droom voor iedere zeiler. Iedere dag (afhankelijk van het weer) vaart u naar een nieuwe bestemming. Daar gaat u van boord om de mooie, oude stadjes te bekijken, in een van de gezellige restaurantjes te eten of om een wandeling te maken in de prachtige natuur. U slaapt aan boord in een van de tweepersoonshutten.

Met of zonder schipper?
Afhankelijk van uw zeilervaring zijn er twee mogelijkheden.

Optie A: u hebt weinig tot geen zeilervaring en kiest voor een boot met schipper. U vaart dus niet zelf. U deelt de boot met anderen.

Optie B: u beschikt over ruime zeilervaring en kiest ervoor om zelf te varen met flottieljesbegeleiding (u krijgt tips over havens en mooie ankerplaatsen en de mogelijkheid tot gsm-contact).

In beide gevallen ligt de boot klaar in Sukosan (dichtstbijzijnde grote stad is Zadar). U vaart gedurende zeven dagen in flottielje langs de prachtige Kroatische kust (flottieljeszeilen betekent dat meerdere boten dezelfde route varen onder begeleiding van een ‘moederboot’).

Optie A
Prijs: € 697,50 per persoon (bij twee personen in één hut).
Periode: 18 juli t/m 22 augustus 2009, van zaterdag 17.00 uur tot zaterdag 9.00 uur. (U kunt ook kiezen voor twee weken).

Inbegrepen:

  • Schipper
  • Zeven overnachtingen op een Bavaria 44 (zes personen)
  • Nederlandstalige flottieljesbegeleiding
  • Huur jacht

Niet inbegrepen:

  • Reis van en naar Sukosan in Kroatië. Met eigen vervoer of per vliegtuig. U vliegt dan op Split of Zadar. Tip: vanuit luchthaven Keulen-Bonn in Duitsland gelden goedkope tarieven (www.germanwings.com)
  • Bijdrage in de kas van ca. € 100,- per persoon (havengelden, brandstof schip, lunch en ontbijt)
  • Overig eten en drinken aan wal
  • Toegangstickets voor watervallen en/of nationale parken
  • Toeristenbelasting € 1,- p.p. per dag

Optie B:
Indien u over klein vaarbewijs 1&2 beschikt en één opvarende heeft het basiscertificaat Marifonie, dan is er de mogelijkheid om in een boot in de flottielje te zeilen. U kunt kiezen voor een boot voor zes of acht personen.

Prijs: € 1595,- voor een zespersoonsboot ongeacht het aantal opvarenden (maximum is zes personen) en € 1945,- voor achtpersoonsboot, ongeacht het aantal opvarenden (maximum is acht personen).
Type schip plus uitrusting: Bavaria 32 (zes personen) of Bavaria 34 (acht personen), bijbootje en motortje, bimini (zonnescherm), sprayhood (buiskap, beschermt tegen regen, wind en buiswater), automatische piloot, GPS, warm water, boiler, radio met cd-speler, elektrische ankerlier, rolgrootzeil en rolfok.

Inbegrepen:

  • Huur jacht
  • Nederlandstalige flottieljesbegeleiding
  • Allriskverzekering
  • Eindschoonmaak
  • Alle kosten voor vaardocumenten
  • Havenkosten in de thuishaven

Niet inbegrepen:

  • Reis van en naar Sukosan in Kroatië, met eigen vervoer of met vliegtuig. U vliegt dan op Split of Zadar. Tip: vanuit Keulen of Bonn in Duitsland gelden goedkope tarieven. (www.germanwings.com)
  • Verbruikte brandstof van het schip (ca € 40,- per week)
  • Havengelden in andere havens dan thuishaven (ca. € 120,- per week)
  • Eten en drinken
  • Toegangstickets voor watervallen en/of nationale parken
  • Borgsom € 1500,- ter plaatse te voldoen (bij voorkeur met creditcard)
  • Toeristenbelasting € 1,- p.p. per dag

Informatie en reserveringen
Voor reservering van een boot met of zonder schipper kunt u contact opnemen met Euro-yachtcharter, tel. 043-609 05 77, mail naar info@euro-yachtcharter.nl of kijk op www.euro-yachtcharter.nl onder ‘Libelle’.

Abbi en Kati’s Blog

donderdag, april 23rd, 2009
 
Ma Chère Kati,
 
Nou ik las hier in de krant dat 79 % van de Fransen er van dromen om "van leven te veranderen". Mensen besluiten vaak heel plotseling om het roer om te gooien. Dit kan vele oorzaken hebben, bijvoorbeeld het overlijden van een dierbare naaste, een scheiding, ontevredenheid over hun professionele leven of gewoon omdat ze de dagelijkse sleur zat zijn. Ik ken mensen die alletwee een goed betaalde baan hadden maar het stadsleven beu waren en gewoon zin in iets heel anders hadden. Zo zijn er zeer velen die de stap nemen om hun leven een heel andere draai te geven. Er zijn er die een gastenverblijf op zetten of een gezellig restaurantje beginnen, anderen gaan kippen fokken maar er zijn er ook die gewoon een hele lange wereldreis gaan maken. Voor al dit soort projecten is natuurlijk geld nodig en er komt verder nog heel wat bij kijken om je plannen goed uit te kunnen voeren.
Verder hoorde ik hier dat er ook nogal wat Engelse gepensioneerden zijn die hun hele hebben en houwen een paar jaar geleden verkochten om een huis in Frankrijk te kopen en hier een nieuw leven op te bouwen. Jammergenoeg zijn er velen die nu besluiten om toch weer definitief naar hun vaderland over te steken, vanwege de lage Pond Sterling koers. Die is in een jaar tijd namelijk vreselijk gekelderd en omdat hun pensioen in deze valuta wordt uitbetaald krijgen ze er steeds minder Euros voor.
 
 
 
Nou ik zou het zelf wel leuk vinden om een gezellig restaurantje te beginnen met manlief. Maar daar zullen we ons dan wel heel intensief mee bezig moeten houden, zeker in het begin. Ik weet niet of ik lang genoeg zal kunnen zitten wachten op de eerste klantjes en of ik het daarna überhaupt wel zou kunnen volhouden. En dan, werken met je man lijkt me ook niet zo eenvoudig allemaal.
 
En Kati jij wilde toch een Cottage in Schotland kopen ? Zou je daar dan een echt gastenverblijf van willen maken en heb je al nagedacht in welk gebied je dat zou willen doen ? Wil je je dan op toeristen of op local people instellen ?
 
Deze boer wil ook wel een ander leven :

Ja Abbi dat heb ik inderdaad nog steeds heel sterk, ik wil nee ik moet ooit in ‘mijn’ Schotland wonen! Maar omdat de kinderen niet mee willen zullen we moeten wachten. En of het dan een B&B wordt of gewoon ooit als we met pensioen zijn, ik weet t niet. Tja, op zich is het nu wel gunstig nu de pond zo laag is, maar ja. We zullen nog moeten wachten. De kinderen zitten nog op school en ik zie ze eerlijk gezegd nog niet in school uniformpjes lopen. Ik begrijp mensen ook wel die gaan emigreren. Eerst niet, voor ik ooit voet gezet had in een land wat mijn hart gestolen had, toen snapte ik niet wat die mensen bezielde. Maar nu, nu ik zelf weet wat het is, om naar een land te verlangen met hart en ziel, en je af en toe groen en geel te ergeren aan alle rare regeltjes die de hoge heren weer eens bedenken, ja dan denk ik ook wel eens: Ik ga, en wel nu!

Kijk maar eens waarom ik wil gaan: 

 http://www.youtube.com/watch?v=06jZ8K8KG-U

Merel – Susan Boyle

donderdag, april 23rd, 2009

In het televisieprogramma Britain’s Got Talent verbaasde ze iedereen met haar performance. De zaal zag een lelijke, beetje gekke, te oude vrouw in een te lelijke jurk en lachte zich suf. Tot ze begon te zingen.

Het filmpje is het best bekeken filmpje op YouTube ooit. Ik moet eerlijk toegeven: ook ik heb het inmiddels twee keer gezien. De eerste keer bekeek ik het met wantrouwen. Ik geloofde de verbaasde blikken van de perfect opgemaakte jury eigenlijk niet. Wel de blikken uit de zaal. De tweede keer wist ik wat er ging gebeuren. Ik geloofde de blikken van de jury nog steeds niet, maar ik kreeg wel kippenvel door de reacties van het publiek. En een fijn gevoel omdat ik het die gekke mevrouw verschrikkelijk gunde.

Waarom zijn we nu ineens met z’n allen zo enthousiast over deze alleenstaande never-been-kissed huisvrouw? Dat vragen de media zich de laatste dagen af; de Engelse kranten staan er bol van en ook in Nederland verschijnen er artikelen over. Waarschijnlijk omdat ze zo ‘authentiek’ is. Ze is wie ze is, laat zich niet uit het veld slaan, ze doet waar ze het beste in is, en ze heeft een droom, net als wij allemaal. Ze had the guts om daar op dat podium te staan, voor de camera’s en lak te hebben aan de heersende norm. Dat willen we eigenlijk allemaal.

De vraag die Engeland nu bezighoudt, is: wat moet Susan Boyle aan haar uiterlijk veranderen om Britain’s Got Talent te winnen? Haar haar, haar tanden en haar kleding worden al onder handen genomen. Ze wordt getransformeerd. Maar als Susan Boyle ten prooi valt aan een team van stylisten, hoe authentiek is ze dan nog? Aan de andere kant: als ze de volgende keer net zo opkomt als de eerste keer, kan ze niemand nogmaals zo verbluffen. En zó goed is haar stem nou ook weer niet. Dus als ze echt door wil breken, zal ze naar de mediatrainers moeten luisteren. Of niet? Onze Susan Boyle zit in een lastig parket.

Blij dat u niet in haar schoenen staat?

8. Wandelen over het Elfbekenpad, Janna

woensdag, april 22nd, 2009

We bellen aan en horen door de intercom vrijwel gelijk het enthousiaste stemgeluid van Janna.
   Sneller, veel sneller dan ik verwacht, staat ze voor ons. Haar ogen glimmen nog precies zo, haar wangen zijn rood en nog mooi rond, maar verder lijkt deze elegant geklede vrouw niet op mijn oud-collega. Van beneden naar boven gaan mijn ogen, terwijl ze Annie omhelst. Haar stevige schoenen heeft ze omgeruild voor iets totaal anders, dat de naam schoen niet mag dragen. Een muiltje noem je zoiets sierlijks. En ze zijn nog toepasselijk zilverkleurig. Een lange broek is het ook niet wat ze aanheeft. Dát noem je nu een pantalon.
   De tafel staat vol met lekkere broodjes, salades, koek en chocolade en er is niet eens iemand overleden. Annie en ik lusten best wel wat, maar dit is toch niet alleen voor ons?
   ‘Jullie zullen wel trek hebben, tast toe. Ik hoop dat het voldoende is. En wat je mist, dat haal ik zo even.’ Dat is de Janna die ik ken.

   De kerktoren slaat, één keer. Daarna horen we klok pas weer vier keer slaan. In drie uur tijd overbruggen we vele jaren. Ik vertel over mijn kinderen, twee, en Annie vertelt over haar kleinkinderen, vier. Janna is het langst aan het woord; zij heeft eenendertig kleinkinderen. 
   Janna komt ook met beelden. Ze laat ons baby’s, kleuters en pubers zien. Ik heb haar destijds nooit kunnen betrappen op technisch inzicht, maar ze heeft heel behoorlijke filmpjes gemaakt. 
Ze is gek op details, en zoemt in op de minuscule vingertjes van een babytje en op het puntje van de neus van haar kleinzoon, waar een vlieg zomaar neerstrijkt. Zonder commentaar filmt ze door. De kinderen zijn bezig met plakken, schilderen, voetballen, klimmen over de bank, spelen met matrassen in de gang en voetballen in het park.

Annie en ik hebben ons best gedaan maar van de hoeveelheid voedsel die voor ons klaar stond, is nog niet eens de helft op. En nu stelt Janna voor om een paar haringen voor ons te halen. Dat doet ze altijd op vrijdagmiddag, de visboer rekent op haar.  Ik bedank zo vriendelijk als ik kan, maar toch heb ik het gevoel dat ik haar teleurstel. Als ze ons straks gaat vragen om te blijven slapen, dan zal ik ja zeggen.
   ‘Voor mijn kleinkinderen leg ik gewoonlijk een paar matrasjes op de grond naast mijn bed, een logeerkamer heb ik hier niet, maar zoiets kan ik jullie niet aanbieden. Wel breng ik jullie graag naar het station. De bus rijdt hier niet zo vaak,’ zegt Janna.
   Opgelucht nemen Annie en ik haar lift aan.
   Met zoenen, omhelzingen en haar belofte dat ze ons volgend jaar komt opzoeken, nemen we afscheid. Gedurende de lange treinreis van Zwolle naar Hoorn reist ze een beetje met ons mee, ruik ik. Toen ik instapte, zag ze nog net kans om mij een plastic tasje toe te stoppen. ‘Lekker voor onderweg,’ zei ze.

Twee kinderen heb ik op de wereld gezet. Het is gelukkig te laat voor verdere gezinsuitbreiding; Janna zou me aan het twijfelen gebracht  kunnen hebben. Maar, zo stel ik mezelf de gewetensvraag: zou ik mijn zak Marsen ooit hebben willen delen met meer dan twee kinderen? Ik weet het antwoord wel!

Overnachtingen op de route via: http://www.vriendenopdefiets.nl/

Meer informatie over de route:

Elfbekenpad
meerdaagse rondwandleing op de grenzen van Veluwe en IJsselvallei : ook te lopen als dagtochten

 

Paperback

48 pagina’s | Buijten en Schipperheijn | april 2005 
 

Productinformatie

Redactie
Rutger Burgers , Rob Wolfs
Soort
Met illustraties
Taal
Nederlandstalig | vertaald uit het Nederlands
Afmetingen
120x4x210 mm
Gewicht
91 gr
Inclusief
Inclusief kaart
ISBN10
9058811956
ISBN13
9789058811950

Anneke – zorg over de zorg

woensdag, april 22nd, 2009
Spoed-eisende hulp moet voortaan betaald worden. Wil ons alwetende kabinet tenminste. Zij hebben daar geen last van, mochten ze spoed-eisende hulp nodig hebben. Geld zat, tenslotte. Zij wel. Maar de gewone man…. die is weer de dupe. Maar ja, er moet toch bezuinigd worden op de zorg, dus eerst kleden we de bejaarden uit tot op het bot, daarna gaan we de werkende mens aanpakken. Hoezo, hij heeft nog wat centjes? Hier ermee! Kan JP weer fijn naar een auto-race. Ja, je moet toch wat als premier zijnde, behalve weerlozen totaal de hoek omhelpen. Dan is een Grand Prix altijd mooi meegenomen. Lijdt even af van het mensen het leven vernielen.
 
Goed. Het moet dus betaald worden, in hun optie. Want bezuinigen zullen we! Nou, komt een man bij de dokter ‘ik heb zo’n pijn op m’n borst’. Waar is uw portemonnee, van dokter. Heb ik niet bij me en er zit niks in ook, want de belasting is geweest, de WOZ, het rioolrecht, de Gemeentelijke belasting, de Waterschapsbelasting, de Wegenbelasting, de Energierekening, en, hijg, dokter ik voel me niet goed!
 
Geen portemonnee? Jammer dan. Oh, kijk nou, hij valt zomaar dood neer. Even naar Den Haag bellen. Hallo? JP? weer een opvreter minder! Hoezo, de belastingen worden verhoogd? Ja, een belasting-betaler minder, da’s duidelijk. Dat moet gecompenseerd worden, natuurlijk.
 
En nu willen ze ook al de kinderbijslag bevriezen. Ik zie het voor me in het Torentje ‘wat zullen we nog meer gaan afbreken of bevriezen! Mooi toch, zo’n crisis! Kunnen we er alles doorrammen wat we al jaren wilden!’
 
Tijd voor verkiezingen. Maar stemmen op wie? Ik weet het zo langzamerhand niet meer. Of met z’n allen niet stemmen, en een zakenkabinet.

 

Zoons! Handleiding voor moeders

woensdag, april 22nd, 2009

De jongenswereld. De wereld van Super Mario en Grand Theft Auto. Tegelijkertijd een wereld die, als er wordt ingezoomd, veel rijker, gevoeliger, kwetsbaarder, poëtischer en zachtaardiger is dan veel meisjes, en moeders, denken.

In ‘Zoons! Handleiding voor moeders’ staat alles wat je als moeder van een jongen weten moet. Van een workshop pissebedden als huisdier houden en een cursusje explosieven maken tot interviews met deskundigen over de werking van het jongensbrein.

Uit dezelfde serie is ook verschenen: ‘Dochters! Handleiding voor vaders.’



Zoons! Handleiding voor moeders – Gerard Janssen, Uitgeverij Snor
ISBN 9789079961016, Prijs € 14,95, Soort paperback
Verschijningsdatum april 2009

U kunt ‘Zoons! Handleiding voor moeders’ hier bestellen.

Thuis uit eten

woensdag, april 22nd, 2009

Gave cabrio karretjes die heel de stad door sjezen om u thuis te voorzien van een diner van Joop Braakhekke, exclusieve chocolade van Dominque Persoone, een rijkelijk belegd broodje van Hartenkaas of een heerlijke fles champagne!

Luxe bezorgservice
Bringo is een luxe bezorgservice van exclusieve restaurants. De gerechten zijn van hoge kwaliteit en worden in stijl bezorgd: de bezorgers komen in smoking bij u aan de deur en dienen als u wilt het diner bij u aan tafel op. En het is niet eens zo heel veel duurder dan uit eten gaan buiten de deur.

Heeft u iets te vieren, wilt u thuis een romantisch diner voor twee of gewoon thuis genieten van lekker eten, neem dan een kijkje op de website van Bringo.

Workshop – Recycle Your Wardrobe

woensdag, april 22nd, 2009

Tijdens de workshop kan alles. Van een broek een rok maken of een saai T-shirt omtoveren tot een hip uitgaansshirtje. En omdat geen kledingstuk of smaak hetzelfde is, is iedere creatie na afloop van de workshop compleet uniek en origineel.

Workshop
De workshop wordt gegeven aan een lange tafel met materialen. Naast de standaard fournituren (garen, elastiek, stof) wordt er ook gebruik gemaakt van textielverf, stiften, sjablonen, knopen, kralen, kant en vele andere materialen. Met wat fantasie en creativiteit wordt uw miskoop een uniek en smaakvol kledingstuk. De workshop wordt begeleidt door twee ervaren ontwerpsters.

Wanneer
Om de week op zaterdag van 10:00 tot 13:00 uur:

  • Data
    zaterdag: 9 mei, 16 mei, 30 mei, 13 juni en 27 juni. Kijk hier voor alle data na 27 juni.

Prijs
€ 60,- voor twee zaterdagen inclusief een leuk presentje.

Inbegrepen:

  • Gebruik van naai- en lockmachines
  • Naaibenodigdheden
  • De meeste materialen
  • Koffie, thee en wat lekkers

Informatie en aanmelding
Galerie LILYS, e-mail: recycleyourwardrobe@gmail.com, website: www.recycleyourwardrobe.blogspot.com

Caroline Schumacher, telefoon: 06 15335520
Saskia den Dekker, telefoon: 06 14524325 (na 18.00uur)

Simon

woensdag, april 22nd, 2009
Elke keer als ik in de trein van mijn werk naar huis zit, bestudeer ik het spoor waar ik ’s ochtends in tegengestelde richting overheen rijd. Het verbaasd me steeds hoeveel troep er ligt. De bierblikjes, colablikjes, chipszakken en andere verpakkingen kan ik nog plaatsen. Ik zie voor me hoe iemand onverschillig zijn afval op het spoor gooit vlak voor er een trein overheen raast. De nog niet helemaal lege milkshakebeker wordt dan door de trein in stukjes verdeeld en laat een witroze spoor van de melkachtige substantie achter.
Gelukkig zijn er ook mensen die organisch afval hebben. Dat is goed voor de plantjes die dapper tussen de keien heen groeien en niet alleen het weer, maar ook het verkeer trotseren.
Moeilijker begrijp ik de schoen die sinds vorige maand tussen twee stations is beland, of de leren handtas die een paar stations verder tussen de betonnen bielzen lag. Ook kan ik me geen voorstelling maken van de geschiedenis van de oude thermoskan die nu ook al een half jaar keurig netjes rechtop tussen de twee sporen in staat. Misschien van een spoorwerker, of een bouwvakker die aan het hotel naast het spoor heeft gewerkt, of gewoon kinderen die aan het experimenteren geslagen zijn.
Elke dag ontdek ik weer nieuwe voorwerpen en nieuw leven op de kilometers van werk naar huis. Leven, of, sinds een week, dood.
Twee stations van mijn bestemming vandaan lag er ineens een meerkoetje. Het is moeilijk in te schatten hoe oud het beest was toen het aan zijn of haar einde kwam. Zelfs de manier waarop het aan zijn, laten we voor het gemak even uitgaan van een mannetjeskoet, eind kwam durf ik niet met zekerheid aan te nemen.
Eerste dacht ik dat het wel een trein geweest zou zijn, tot ik me de milkshakebeker herinnerde. De meerkoet is nog vrijwel intact, hoewel het hoofdje er wat vreemd bij ligt. Misschien heeft een dronkaard het beest de nek omgedraaid of is het tegen een glazen wand op het perron gevlogen.

Toen ik het beest voor het eerst zag heb ik me afgevraagd of ik nog een opruimploeg moest waarschuwen, of er misschien een dienst is die het spoor controleert op dit soort lijken, of het beest pijn heeft gehad, of er iemand anders was die het gezien had, of het vriendinnetje van de koet hem zou missen, of… of…

De tweede dag lag het beest er nog steeds. Ik heb dat niet gezien, maar aangezien hij dood was, en er de derde dag ook lag, was hij die tweede dag vast niet op bezoek bij zijn tante op zuid of zijn dochter in de haven. Deze derde dag viel het me op hoe weinig er aan het beest veranderd was. Hoewel er nu toch een volledige familie aan kleine insecten, larven en ander grut in het dier gehuisvest moesten zijn, was er van de buitenkant niets aan de meerkoet te zien. Alles lag er nog hetzelfde bij. De veren glansden in de lentezon.

Elke dag kijk ik nu nog intenser naar buiten. Niet alleen wil ik zien hoe het met de koet gesteld is, of het beest er nog ligt en of zijn uiterlijk veranderd is, ook let ik op of er nog meer slachtoffers zijn. Meer slachtoffers heb ik nog niet gevonden. Ik zag vandaag wel een bloempot met narcissen op het spoor liggen, maar geen lijken.
De meerkoet is nauwelijks veranderd. De zon en regen hebben de veren iets doffer gemaakt, maar zowel de grootte als de houding van het beest zijn onveranderd.
Ik ben de meerkoet Simon gaan noemen. In mijn gedachte zwemmen zijn vrouw en kinderen onrustig door de singel verderop, hopend dat Simon snel weer thuis zal zijn. Hij ging alleen maar even bij zijn goede vriend Karel, aan de andere kant van het spoor, wat kroos drinken, dan zou hij weer naar huis komen. Moederkoet verzamelt tijdens dat onrustige rondzwemmen kroos voor de kinders. In haar hoofd is het ene rampscenario nog erger dan het andere. Simon is er vandoor met die brutale Jen, of hij had zoveel kroos op dat hij neergestort is of.. of… en wat moet ze nou met de kinders als er een grote hond komt, of als die jochies weer stenen komen gooien? Ze zit van angst de hele dag te mopperen: “Ik had hem nog zo gezegd… en hij maar niet luisteren… het is ook altijd hetzelfde… kom kinders, het wordt donker… niet zo spetteren, het is hier al nat genoeg…”
En dat terwijl 20 meter verder haar Simon, om wie ze stiekem zielsveel geeft, naast de rails ligt weg te rotten.

Ik ben Simon weer voorbij. Tijd om mijn sleutels uit mijn tas te halen en na te gaan denken over het avondeten.

Libelle Summer arrangement

woensdag, april 22nd, 2009

Bij sauna en beautycenter Saré kunt u genieten van vele sauna- en beautyfaciliteiten. Saré biedt uitgebreide binnen- en buitensauna faciliteiten, waaronder: twaalf verschillende saunacabines (waarvan 2 houtgestookte), infraroodsauna, rozensauna, kleurencabine, meditatiecabine, himalayazoutcabine, caldarium, Aufgüßcabine, Hamam, een wellnessgrot met 3 bijzondere saunacabines, een echte grot met relaxbad en openhaardvuur en relaxruimtes met verwarmde waterbedden.

De sauna’s en de sfeervolle rustruimtes bieden u totale ontspanning. Saré beschikt daarnaast over een riant buitenzwembad in de fraaie tuin. Door de beschutte ligging van de zonneterrassen, pal op het zuiden, is het er vaak vroeg in het voorjaar aangenaam vertoeven onder het genot van een kopje koffie of een lekker drankje.

Saré beschikt over een beautycenter met eigen infraroodsauna en stoombad. De professionele sportmasseuses en schoonheidsspecialistes zorgen ervoor dat u kunt genieten van heerlijke massages en een professionele lichaams- en gezichtsverzorging. In de Saré Body & Beautyshop vindt u allerlei leuke artikelen op het gebied van gelaat- en bodyverzorging.

Libelle Summer arrangement
Speciaal voor Libelle lezeressen heeft Saré het Libelle Summer arrangement samengesteld en u kunt daarvan mee profiteren. Een Libelle Summer arrangement ziet er als volgt uit:

  • Ontvangst met een heerlijk kopje koffie of thee.
  • Indien gewenst een rondleiding door onze thermen en beautycenter.
  • U kunt (zonder badkleding) gebruik maken van alle thermenfaciliteiten tot 23.00 uur.
  • U hebt een keuze uit een: 25 minuten durende zomer rugmassage of 25 minuten durende zomer gelaatsverzorging of 25 minuten durende hamambehandeling.
  • Gratis gebruik van scrubzout en douchegel.
  • Een keuze uit een frisse zomersalade of een huisgemaakte dagschotel of een heerlijke lichte lunch.
  • U kunt genieten van de “Aufgüß“(opgietceremonie) met speciale etherische oliën verzorgt door de Saré saunameesters die zijn bekroont met de titel Nederland/België kampioen saunameesters.
  • Een leuk zomers presentje.

Let op: vermeld bij het reserveren duidelijk dat het gaat om het Libelle Summer arrangement.

Prijs en periode

  • 1 persoon € 65,00 p.p.*
  • 2 personen € 59,90 p.p.*
  • 3 personen € 55,00 p.p.*
  • Vanaf 4 personen € 49,90 p.p.*

Dit arrangement is geldig t/m september 2009 iedere maandag t/m vrijdag (zaterdag, zondag, feestdagen en bouwvak € 5,- toeslag).

Informatie
Saré Thermen en Beauty Het Hulsbeek – Oldenzaal, Oldenzaalsedijk 22, 7562 PD Deurningen, telefoon: 0541 522201, e-mail: info@sare.nl, website: www.sare.nl

* Voorwaarden

  • Badgoed en toiletartikelen zijn niet inbegrepen
  • Badslippers verplicht
  • Reserveren op basis van beschikbaarheid
  • Voor reserveringen kunt u bellen naar 0541-522201
  • Niet geldig in combinatie met andere acties
  • Dit arrangement is geldig tot en met september 2009
  • Deze aanbieding geldt van maandag t/m vrijdag
  • Zaterdag en zondag, feestdagen en in de bouwvak € 5,- toeslag

Redactie – Feestje? Feestje!

woensdag, april 22nd, 2009
En tja, dat doe je niet in een paar dagen. Zelfs niet in een paar weken. We starten in oktober al met brainstorms: wat voor leuke workshops willen we, welke artiesten zijn hot, hoe moet het terrein eruit gaan zien en hoe kleden we de tenten aan? Als we hier uit zijn, gaan we alles regelen.

Natuurlijk doe ik dit niet alleen, lees bijvoorbeeld de weblog van mijn collega Marjet van een paar weken geleden maar. En wat zij schrijft: bellen, mailen, sms’en, regelen, regelen, regelen, stressen, het klopt allemaal!

Ik ben verantwoordelijk voor de Feesttent en heb dus overleg met iedereen die maar iets op en/of rond het podium gaat doen: Ebru Umar, de Libelle columnisten, Else Marie, de choreografe van de modeshow, platenmaatschappijen en managers van artiesten, Pien, de mannen van het licht en geluid en natuurlijk de bouwers van de tent.

En ik beloof u, het wordt een feestje in ‘mijn’ tent. Ik heb een lekker gevarieerd maar strak programma in elkaar gedraaid al zeg ik het zelf, kijk maar op libellezomerweek.nl bij podiumprogramma. Maar we kunnen zomaar uitlopen als er bijvoorbeeld een waanzinnig artiest het dak van de tent speelt. Als iedereen heerlijk staat te dansen en mee te zingen – daar is het toch een feestje voor?

Nog een kleine drie weken en dan is het zover, dan ik mag van mijn baas een week lang feestvieren op het Almeerderstrand. Wat heb ik toch leuk werk!

Anneke Jansema
Projectredacteur

Abbi en Kati’s Blog

woensdag, april 22nd, 2009

Gezondheid.

Hai Abbi,

Al een week ben ik aan het hoesten en proesten. Dacht ik aanvankelijk dat het een simpele verkoudheid zou zijn na weer de zoveelste gebroken nacht door te weinig slaap, was ik het beu.
Op naar de huisarts! Ik ben niet zo’n dokter loper. Ga niet zo heel vlug of er moet echt iets zijn. Normaal denk ik: het is vanzelf gekomen dus het gaat ook wel vanzelf weer weg. Maar als je elke nacht wakker ligt van het hoesten dan piep je wel anders. Zeker als er dan ook nog iemand zegt dat je straks kinkhoest hebt, ondanks dat je ingeënt bent, of longontsteking. Of dat er een vriendin uit Frankrijk zegt dat zij meteen bij haar arts antibiotica krijgt. Nee, bij mij moet t echt erger worden, zoals nu dus.

http://i336.photobucket.com/albums/n355/raplapla1022/KERMITthismaycomeasaSHOCK.jpg?t=1240307809

Abbi, die vriendin uit Frankrijk ben jij natuurlijk maar daar viel ik wel van achterover hoor, dat jullie daar meteen aan de antibiotica gaan. Ik krijg nu na mijn bezoekje aan de huisarts ook antibiotica maar een korte kuur, voor 3 dagen.
Zou er nu zo’n enorm verschil zijn tussen Frankrijk en Nederland? Zouden Franse artsen sneller zijn met voorschrijven van medicatie dan Nederlandse?
Lopen Nederlanders snel naar een arts? Als ik de wachtkamer vanmorgen zag zou ik denken van wel. Het was druk, het liep nog uit ook. (waarom loopt het nou altijd uit?)
Ikzelf ga sinds ik deze huisarts heb wel wat vaker. Ligt dat aan de huisarts of aan dat ik nu wat meer ga mankeren? Ik denk beiden want ik zou niet zo vaak of graag gaan als ik mijn vorige huisarts nog had.

Abbi, denk jij dat de Franse artsen snel zijn met medicatie voorschrijven? Ziek jij liever zelf uit of vind je het wel prettig dat je meteen wat krijgt?

Beetje slecht beeld af en toe maar wel grappig:
http://www.youtube.com/watch?v=xuITfRNCqQU&feature=related

 
Nou Kati ik heb ook nog wel die Nederlandse instelling hoor, zo van kijk de kat even uit de boom. Mijn moeder zei dan ook altijd, "kijk het nog maar even aan, misschien gaat het vanzelf over." Zo was dat ook voor mijn hoestaanval een paar weken geleden, maar ik wist dat ik aangestoken was door zoonlief. Ik ben er toch nog een week mee rond blijven lopen maar ik werd doodop van al dat hoesten, vooral ‘s avonds.
Mijn huisarts schreef meteen antibiotica voor en schreef ze ook hoestsiroop, neus- en keelspray voor. Ik vind wel dat de Franse dokters nogal makkelijk receptjes uitschrijven en ik ben er zeker van dat de Franse patienten veel meer medicijnen krijgen dan de Nederlandse.  De Fransen slikken ook teveel antibiotica en dat is niet goed. Er is hier een nationale aktie geweest om mensen te waarschuwen voor de gevaren van te snel antibiotica slikken. De slogan van die aktie was : "l’antibiotique ce n’est pas automatique"  Hier hebben we gelukkig een prima ziektenkosten regeling, maar er wordt vreselijk veel misbruik van gemaakt.
 
Herman Finkers : De Dokter :

Femke – Asociaal vs aardig

woensdag, april 22nd, 2009

Bij de fietsenstalling deed de kaartjesverkoper uitermate chagrijnig tegen me en toen ik hem nog een fijne dag wenste, wendde hij zijn hoofd af. Vervolgens kocht ik een sapje bij één van de winkeltjes in de stationshal en de kassamedewerkster negeerde me totaal. Ze pakte het flesje, scande het, ging ervan uit dat ik zelf wel zou weten hoeveel het kostte, pakte het geld zonder boe of ba aan en gaf het wisselgeld zonder een woord te zeggen terug.

Het ergste is eigenlijk dat ik het gewend ben. Dat ik zelf ook niet bijzonder aardig meer doe. Omdat de mensen in Amsterdam zich vaak nogal ongeïnteresseerd en onverschillig gedragen.

Dat het ook anders kan, viel me op toen ik vorig weekend naar Harderwijk ging en boodschappen deed voor mijn omaatje. De vrachtwagenbestuurder die iets uit stond te laden, groette me enthousiast. Het zestienjarige meisje bij de slager had ook goed geluisterd naar de baas toen hij haar uitlegde hoe je klanten helpt. Ik werd helemaal vrolijk van haar aardige ‘Wilt u nog een stukje grillworst proeven?’ Zelfs de zwerver met de daklozenkrant was een lievige man zonder alcoholwalm om zich heen.

Tja, ik weet het, meerdere mensen is dit fenomeen opgevallen: in de stad is het hard, in de dorpen/kleinere steden zachter. Maar mijn vraag is waarom? Waarom dat asociale in de stad met de prachtigste grachten, de mooiste musea en die heerlijke terrassen en waarom dat aardige in een doodgewone nieuwbouwwijk midden in het land? Waar is het misgegaan? Ik begrijp het werkelijk niet.

Van twee walletjes eten

dinsdag, april 21st, 2009

Het probleem van Arie Boomsma, dik uitgemeten in de media ,op boulevard en bij Paul en Witteman, dat deze Jonge man een stop van de EO heeft opgelegd gekregen,wat belachelijk wordt gemaakt door deze programma’s , heeft te maken met  het onderwerp,God of mammon dienen, of tewel het eten van twee walletjes.

Arie had aan de EO moeten vragen of hij die foto reportage mocht doen omdat hij in dienst was van de EO en hij dus wilde bijverdienen met foto’s in het blad van Linda de Mol,het gaat er niet om of die foto’s mooi zijn of niet of ze aanstootgevend zijn,dat zijn ze niet,maar gewoon omdat hij ijdel was en niet had overlegt met de EO of hij die reportage mocht maken of niet.Dit is dus puur de materie dienen,en niet de EO dus het evangelie,dus God waar hij zo de mond van vol heeft.In de bijbel staat je kunt geen twee Heren dienen, en die twee heren zijn dan God of de materie en de materie is dus de wereld,God is geest en dus inmaterieel,In de bijbel staat ook dat je niet naar aardse schatten moet zoeken, maar naar het koninkrijk God’s,aadse schatten zullen verroesten,of er kan mot in komen,de hemelse schatten  heb je op termijn meer aan,de materie vergaat  de geestelijke schatten vergaan nooit.

Velen denken dat als ze op aarde goed leven, dat ze automatisch een kaartje naar de hemel krijgen,zonder te weten wat het verschil is tussen materie en geest.Hier is eigenlijk het hele verhaal van het dienen van twee heren op van toepassing.Als je zowel de materie dient als de geest dan krijg je wat je zoekt in de mate waarin je zoekt.Over ‘t algemeen wordt je dan geheel naar de materie toegetrokken.Ik ervaar dat zelf namelijk ook.Gaat je aandacht even naar wereldse zaken in wat voor vorm ook dan is het moeilijk om er weer onderuit te komen. Maar dat heeft de media niet in de gaten die heeft weer wat om over te praten zoals nu met Arie Boomsma.Ik denk dat Arie voortaan wel eerder na zal denken en ik denk ook dat hij ervan heeft geleerd.Of misschien ook niet,want hij is nog jong en heeft persoonlijk waarschijnlijk daar helemaal niet aan gedacht, maar zo zie ik dat. ijdelheid der ijdelheden alles is ijdelheid.

 

7. Wandelen over het Elfbekenpad, gastvrijheid

dinsdag, april 21st, 2009

   Vannacht hebben de zwijnen een andere tuin omgewoeld, want ik zie geen verse sporen. Mijn eitje is op, de theepot is leeg. Er zit niets anders op dan te vertrekken, maar buiten is het grijs en vochtig en hier is het warm en droog.
  ‘Over een paar uur zijn we bij Janna,’ zegt Annie. Ze staat energiek op, schuift haar stoel resoluut terug aan tafel. Ja, dat is waar, bij Janna zal het ook warm zijn. Iedereen is welkom bij Janna ongeacht het tijdstip. Annie en ik zijn met z’n tweetjes, maar als we voor haar deur zouden staan met nog achttien oud-collega’s zou ze even enthousiast zijn.Het is maar goed dat niemand kan zien wat ík denk als er onverwacht bezoek voor mijn deur staat. Altijd op het moment dat ik juist van plan ben om ongegeneerd lui op de bank te gaan lezen en de zak Marsen helemaal in mijn eentje opeten. Nee, dergelijke gedachten zal Janna niet hebben.
   De tien Marsen zou ze graag delen met twintig bezoekers en dan zou ze ze uitnodigen voor het avondeten. Of ik nu voor twee of voor twintig  personen kook, ach dat maakt niet zoveel uit. Ik schil een paar aardappeltjes extra, een potje doperwtjes erbij en een uurtje later smullen we allemaal van de huzarensalade. Willen jullie ook blijven slapen? Gezellig, dan leg ik wat matrassen neer. Ja, dat zou Janna zeggen.
   We zijn de enige wandelaars vandaag. Zelfs de honden blijven binnen, in dit mistroostige weer. Onder de bomen begint het zachtjes te druppelen.
   In een dorpscafé, waar het een beetje ruikt naar de kamer van mevrouw Vis, drinken we onze cappuccino. Hier mag niet meer worden gerookt, maar de eikenhouten balken zijn geïmpregneerd met de tabakslucht van vele generaties rokers. Ik vermoed dat zelfs de stakerige sansevieria’s op de vensterbanken ruiken naar nicotine. 
De laatste kilometers leggen we af onder de paraplu. 
 

Speel Mario Sunshine

dinsdag, april 21st, 2009

Anneke – over eten

dinsdag, april 21st, 2009

Of over-eten, dat kan ook. Een van mijn hobby’s is koken. Mijn dineetjes zijn wereldberoemd in Eindhoven en omstreken, al zeg ik het in alle bescheidenheid zelf. Een heldere ossenstaart soep? U zegt het maar! Ah, krab-cocktail met eigen (geheime) saus? Natuurlijk.

En ga zo nog maar even door. De fanatieke amateur-kok deinst nergens voor terug. Slakken in knoflook-saus? Ja hoor. Ook al zijn er vrienden die dan meteen gillend mijn optrekje verlaten. Slakken? Dat EET je toch niet? Oh nee? Wat dacht je van kikkerbillen (heb ik een keer gehad in een Chinees restaurant). In tomatensaus. Ik dacht dat het kip was. Zo smaakt het ook. Maar de manier waarop die billetjes verkregen worden… nee dank u. Net zo goed als pate de foie gras – ook nee dank u.

En mosselen, ook al zoiets. De vrienden van de slakken rennen dan weer meteen gillend weg – die griezelen. Er zijn mensen die griezelen van mosselen. Deze kannibaal niet. Die doet er een portie Belse frieten bij en hap!

Eigenlijk is het heel dubbel he. Ik wil geen ganzelever, want de methode om die te verkrijgen vind ik dier-onvriendelijk, maar tegelijkertijd bak ik wel een biefstukje. Te verkrijgen bij mijn slager die een eigen stel koeien in een wei vlak over de grens heeft lopen. Dan weet je wel dat die dieren een goed leven hebben gehad – maar ja, voor mijn biefstukje moet er toch echt eentje om. En lammetjes? En kalfjes? Een vriendin vindt dat zo zielig. Maar eten doet ze het wel.

Nou ja, de laatste paar maanden heb ik daar geen gedoe mee. Ik vegetarie.

En als we kijken naar de situatie in sommige gebieden in de wereld, waar ze creperen van de honger – waar zeur ik dan eigenlijk over? Wij zeggen ‘ik heb honger!’ Welnee. Je hebt trek. Niks meer en niks minder.

Maar, koken, ik blijf het leuk vinden. Weten jullie hoe een Schots kookboek begint? ‘Men Lene een ei’.

Smaakstix voor de bbq

dinsdag, april 21st, 2009

Marineren is niet nodig, want met deze handige barbecuespiezen van 25 cm heeft het vlees binnen een mum van tijd een krachtige smaak!

Ze zijn gemaakt van onbehandeld Mainehout, gedrenkt in 100% natuurlijke oliën en kruidenextracten en te gebruiken in vlees, vis, groente, aardappelen én fruit. Het enige wat u hoeft te doen is de smaakstix erin te steken en binnen een kwartiertje zit de smaak er al lekker in! Bij verwarming zal de smaak nog extra versterkt worden en de spiezen zijn ook te gebruiken in oven en grillpan.

Geen barbecue op de planning, geen probleem!

De smaakstix zijn te verkijgen in drie verschillende smaken: citrus-rozemarijn, Indian mango-curry en Thai coconut-lime. (€4,99 voor 10 stuks)

Kopen? Kijk dan voor de dichtstbijzijnde winkel op Cook&Co.