Wat speelt er in Europa – Kinderporno en -misbruik
Kwestie 3: Hoe gaat we kinderporno en -misbruik aanpakken?
Wat is er aan de hand?
Tussen de tien en twintig procent van de Europese kinderen wordt ooit seksueel aangerand. En alleen al in 2008 zijn er meer dan duizend commerciële websites getraceerd waarop kindermisbruik en -pornografie te zien was. Daarom wil de Franse eurocommissaris Jacques Barrot (Justitie) dat als iemand die wegens een veroordeling in het ene land niet meer met kinderen mag werken, ook in alle andere EU-lidstaten zo’n beroepsverbod krijgt. De Commissie wil bovendien dat het strafbaar wordt om websites met kinderporno te bezoeken. In sommige landen staat er nu nog alleen een straf op het downloaden en in bezit hebben van kinderporno. Verder wordt het aanzetten van minderjarigen tot seksuele activiteiten via het internet (‘grooming’) in de hele EU strafbaar. En wordt het makkelijker personen die kinderen misbruiken te vervolgen, ook al hebben ze dat in een ander EU-land gedaan of zelfs buiten de EU. Dat betekent dat de EU-landen alle relevante informatie met elkaar moeten gaan uitwisselen.
Wat vinden tegenstanders van dit plan?
Waarom heeft het zo lang geduurd voor dit voorstel van Jacques Barrot het licht zag? Heel simpel: om verder te komen met Europa moet er een gemeenschappelijk fundament van vertrouwen in elkaars rechtsorde zijn. Maar hebben wij er voldoende vertrouwen in dat de Poolse politie en justitie de aanpak van misdaad op dezelfde manier toepassen als wij? Hoe nobel het doel ook, plannen over politie en justitie liggen vaak gevoelig omdat de juridische cultuur overal anders is. De Europese Commissie wil dat het in alle EU-landen mogelijk is om undercover-acties uit te voeren, maar dat plan is in een aantal lidstaten omstreden. Deze undercover-agenten zouden moeten worden ingezet om kindermisbruikers in de val te lokken. Maar de Italiaanse normen over uitlokking zijn bijvoorbeeld niet dezelfde als de Zweedse, en die zijn weer niet gelijk aan de onze. Ook de Europese bemoeienis met straffen voor misdaden wekt argwaan. De Commissie wil bijvoorbeeld dat op kinderporno een straf van minimaal zes jaar komt te staan. Bij ernstige gevallen van kindermisbruik moet een straf van minimaal twaalf jaar gaan gelden.
En hoe denkt de Nederlandse politiek erover?
Nederlanders zijn er meestal niet al te happig op als de EU zich bemoeit met de vraag welke straffen er hier zouden moeten gelden. VVD-europarlementariër Jules Maaten: “Tegenover de straffen sta ik nogal terughoudend. Je kunt dat heel goed aan de lidstaten zelf overlaten.” Hij is verder wel enthousiast over het voorstel. “Kinderporno en kindermisbruik zijn een internationaal probleem en daarvoor heb je een internationale of in ieder geval een Europese aanpak nodig.”
Criminelen stoppen niet bij de grens, dus zouden de Europese opsporingsdiensten dat ook niet moeten doen. Daar is vrijwel elke partij het mee eens. Er zijn wel kleine verschillen. Zo pleit de PvdA voor een Europese aanpak, maar wil daarbij wel extra garanties voor de burgerrechten, zoals privacybescherming. De vraag die op 4 juni speelt, is dus niet zozeer of, maar vooral hóe de politie in de Europese landen moet samenwerken. Hoe ver mag Europa hierin gaan? De discussie hierover zal de komende weken losbarsten.
Gerelateerde artikelen
internetredactie 2009-05-06 06:00:24
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.