test video berichtje waarin de lama’s hun improvisatie kunsten vertonen.

Hei hei allemaal,

Deze wilde ik jullie niet onthouden. Dit is de eerste en gelijk de laatste keer dat jullie Ronald in bunad ( klederdracht ) zien en gezien hebben.  Het staat en stond hem fantastisch.Onze nationale feestdag was heel gezellig. Ronald heeft zijn toespraak gehouden, hij heeft er een week over gedaan om hem te schrijven en hem te herschrijven. Maar het is een hele goede toespraak geworden en hij heeft heel veel lof daarvoor gekregen. En ik……..ben heel erg trots op hem. Ten eerste omdat hij hem zelf zonder hulp in het Noors geschreven heeft en ten tweede omdat hij hem gehouden heeft voor een hele volle zaal.  Riti en ik hebben in de keuken geholpen en wij werden geparkeerd in de koffiehoek en waren verantwoordelijk………voor de afwasmachine.  Wij mochten dus koffie zetten en zorgen voor de afwas. En dat was beiden heel erg veel. Na het feest zijn we nog even naar het kafe gegaan om na te praten en koffie te drinken met taart . We zijn bijna klaar met lammeren. Er moet nog 1 schaap bevallen. Het duurt dit jaar wel heel erg lang voordat iedereen klaar is. Waarschijnlijk zijn ze later gedekt dan de rest. Onze eerste lammetjes waren er al op 10 april. Vorige week dinsdag kwam ik in de stal en zag een schaap lopen en aan de achterkant zag ik een hoofdje bungelen en hoorde ik heel zacht rochelend geluid. Het schaap liep maar in de rondte en ik kon er alleen niets mee beginnen. Dus Ronald gebeld op zijn werk en die was binnen vijf minuten thuis. We hadden alleen een hoofd en ja……je moet wat doen. Dus ik had schaap vast tussen mijn benen en Ronald heeft voorzichtig het lam er uit getrokken. We waren er nog net op tijd bij. Het leefde nog wel maar daar was alles mee gezegd. Maar net als bij Kim keek mama achterom en dat was het. Ik heb het lam met warm water gewassen, met handdoeken warm gewreven en langzaam kregen we het op gang. Het heeft de hele dag geslapen onder handdoeken met stro eronder. Het was helemaal knock out. Nu na een week kunnen we zeggen dat het redelijk gaat met hem en hij heet Binkie. En we hebben er weer een babygeitje bij. De mannen hebben nu de overhand bij de geiten, 6 stuks en maar 3 vrouwtjes. Dus dat wordt of naar de slacht of verkopen want het zijn er nu teveel. De grotere mannetjes springen elke dag over 2 meter hoog schrikdraad heen en willen nu ook niet meer terug. Ze lopen niet weg, maar we kunnen er niet de hele.dag achteraan of kijken wwar ze nu weer zijn. Sokken had ook weer zin in een tuurtje en ging dwars door de draad naar LIne en Max. Line deed niets maar Max liep Sokken uit te dagen. Ik moest Line afleiden met wortel, brood en krachtvoer zodat Ronald het weiland in kon om de draad weer te maken en Sokken terug kon brengen naar zijn eigen plek. Maar die eigenwijs wilde niet en hij weegt 600 kilo, krijg hem dan maar eens mee. Gelukkig doet een emmer krachtvoer wonderen en kregen hem toch weer terug. En natuurlijk kon Boris niet achter blijven en besloot ook maat te gaan buurten bij Brutus en een paar schapen. Boris heeft even laten zien aan Brutus dat hij de baas is en het gaat heel goed met die twee samen in een weiland. Daar hebben we ons heel even zorgen om gemaakt. Voor niets dus, maar het had ook anders uit kunnen pakken. Als allerlaatste gingen afgelopen zondag de schapen met de lammetjes naar buiten. Dat zeg ik goed…… de schapen. Die gingen wel, maar de lammetjes die bleven mooi allemaal staan in de stal en waren niet van plan om naar uit zichzelf naar buiten te gaan. Dus die hebben we naar buiten moeten dragen. Gelukkig waren het er maar 30. Waren we ook weer mee onder de pannen. En zo blijven we lekker bezig en rommelen we lekker aan op onze boerderij.

Wij wensen jullie allemaal hele fijne Pinksterdagen toe. Ha det godt.

p.s de toespraak van Ronald is te vinden op;                                                                               http://www.hedalen.no/oppslag/2009/mai/17e/index.htm

De toepraak is helaas alleen in het Noors, maar met goed lezen en een woordenboek komen jullie er wel uit, haha. De man die naast Ronaldop de foto staat is een buurman van ons en de vrouw op de foto onderaan……..ja dat ben ik.

Allerlei onderzoeken, lekgeprikt, de bloedzuigers sloegen toe – en ik had me nog verslapen ook! Werd wakker gebeld door een vriendin ‘hee, jij moet naar onderzoek!’. (nieuwe wekker. Ik had iets fout gedaan). Oeps! Dat was haasten. Geen tijd om de katten eten te geven ‘straks, dames, straks, komt eraan!’ Diep verontwaardigd zaten ze te wachten toen ik thuiskwam.

De prijzen van taxi’s zijn hemelschreiend. De chauffeurs niet. Gedienstig helpen ze me eruit, geven een steuntje tot ik binnen ben, en andersom ook. Petje af hoor! Het CWI zou me terug bellen vanwege mijn ietwat penibele situatie – tot dusver niks, nada, nothing. Ik geef de moed niet op: wat niet is kan nog komen. En verder denk ik er maar even niet over – daar schiet ik toch niks mee op. Ik kan denken wat ik wil, tegen dat soort instanties helpt misschien alleen een atoombom (moet ik even naar Noord Korea) – en dan nog niet. Geen beweging in te krijgen.

Intussen moest ik ook nog een andere patiënt verplegen: mijn internet lag eruit. If all else fails: opnieuw starten. Nog niet. Dan maar UPC gebeld. ‘Hij doetut niet!’ terwijl ie toch wel online is! Dat zagen zij ook. Zagen we het met z’n tweeën. Behulpzaam jongmens aan de andere kant ‘zet u het modem even van de spanning af’. Ik hinkte naar boven en ontspande modem. En nu de computer uit, riep de behulpzame. Ik hinkte weer naar beneden. Lichaamsbeweging is nooit weg. Daar ging de computer: zo uit als maar kan.

Jongmens vervolgde: nu modem weer aansluiten. Hop, daar ging ik weer. Nou ja, hop…

Modem aangesloten. Hoeveel lampjes hebt u nu, van de andere kant. 1! van hier, oh wacht, daar komt er nog een! In spanning keken jongmens aan die kant en ik aan deze kant toe, tot tenslotte, hoera, er zij licht! Hij is weer on-line! Nou moet de computer weer aan, zei de alwetende aan die kant. Daar ging ik weer. Omdat dat vanwege mijn gehink niet zo vlot ging, probeerde jongmens mij tijdens mijn lijdensweg naar beneden een ander abonnement aan te smeren. Met digitale tv. Hoef ik niet, hijg ik. Ja, maar ook telefonie? Ik zit bij die en die puf ik, en dat gaat goed.

Computer aan. Zit u makkelijk, vroeg bezorgd jongmens (vastbesloten zijn prooi niet los te laten). Ja, zucht ik. En kijk, hij doetut weer! Ah! dan kunt u nu naar onze website, en dan ziet u – vanalles, ja. Maar ik ga niet in een vloek en een zucht iets veranderen. Bovendien, bel maar terug, volgende week – deze grap kost me al genoeg.

Ik ga de was maar doen. Ik ben bijna door de slipjes heen. (gut, zou ik toch iets hebben met slipjes?) Het wordt bedenkelijk…..

Wat ook bedenkelijk wordt is m’n wasmiddel. Bijna op. Maar wat te kiezen? Bij de grootgrutter hebben ze zoveel wasmiddellen dat ik het niet meer weet, zo langzamerhand. Poeder dit, poeder zus, poeder zo, vergeet de wasverzachter niet, en oh, daar, allemaal vloeibaar spul, en kijk, was-balletjes. Die schijnen heel leuk verstoppertje te kunnen spelen in een dekbed-hoes.

Brandwonden.

Gisteren is er bekend gemaakt dat het aantal jonge kinderen dat gewond raakt door hete vloeistoffen met een kwart gedaald is in de afgelopen vijf jaar. Alleen blijken allochtonen nog moeilijk bereikbaar voor voorlichting. Uit een internationaal onderzoek bleek dat allochtoonse kinderen een hoger risico lopen op verbranding door hete vloeistoffen, aldus de Nederlandse Brandwondenstichting.
Ze willen dan ook meer voorlichting in moskeeën gaan geven bijvoorbeeld.
Ieder jaar belanden er zo’n negenduizend mensen op de eerste hulp met brandwonden! Dat is veel!
Elk jaar collecteer ik voor de Brandwondenstichting en als je dan nagaat dat er veel mensen zeggen niet eens van een Brandwondenstichting gehoord te hebben, verbaasd mij dat zeer! Ze doen toch veel en goed werk, onder andere na de vuurwerkramp en destijds in Volendam.

Het probleem met de hete vloeistoffen en verbranding is er een van alle tijden. Wie herinnert er zich niet als kind zijnde een ouder die riep dat je niet aan de hete koffie mocht komen, of aan de hete thee? Of aan de warme kraan? Maar dat er zovele kinderen nog steeds verbranden vandaag de dag, is natuurlijk onnodig door de voorlichting die er mogelijk is tegenwoordig.

Abbi, is er in Frankrijk een dergelijke stichting? Komen ze eigenlijk in Frankrijk huis aan huis collecteren? Of gaat het bij jullie anders? Ik loop elk jaar in oktober.

http://www.youtube.com/watch?v=XSBKF-1fvM0

In een wereld vol techniek, raak je al snel het contact met de eenvoud van de natuur kwijt. Om dat contact terug te vinden, kiezen steeds meer mensen voor een milieubewuster bestaan waarbij de inrichting van het huis niet achter kan blijven.

In Eco wonen laat auteur en interieurdocente Judith Wilson zien dat een milieubewuste inrichting ook heel smaakvol kan zijn. Ze laat de lezer van het boek nadenken over het belang van eco wonen en leert over de nieuwe instelling die je moet ontwikkelen. Zo kun je bijvoorbeeld energie besparen, zonder dat dit ten koste gaat van de stijl, door een keuken te ontwerpen van hergebruikte materialen en door oude meubels op een creatieve manier op te knappen in plaats van nieuwe meubels te kopen.

Natuurlijk heeft iedereen zijn of haar eigen stijl wat betreft de inrichting van het huis, maar eco wonen is in iedere inrichting toe te passen. Het interieur is aan te vullen met natuurlijke materialen zoals hout, baksteen of natuursteen en natuurlijke stoffen in felle en neutrale kleuren die altijd in harmonie zijn met de natuur.

Eco wonen staat boordevol hints, tips, praktische adviezen en schitterende foto’s. Laat je door dit boek inspireren om op een totaal andere manier te gaan wonen en leven.

Judith Wilson is auteur van vele boeken over wonen en interieur, waaronder de bestseller 100% Thuis. Ze schrijft voor vele Engelse tijdschriften en kranten en doceert over interieurstijlen aan de KLC Designopleiding in Londen.

Eco wonen – Judith Wilson, Uitgeverij Forte uitgevers B.V.
ISBN 9789058777775, Prijs € 19,95, Genre lifestyle, Uitvoering hardcover
Verschijningsdatum februari 2009

U kunt Eco wonen van Judith Wilson hier bestellen.

[rectangle]

Met Conimex zijn oosterse gerechten makkelijk en snel te maken. Zo kan iedereen thuis genieten van de oosterse keuken. De geurige nasi goreng bijvoorbeeld, maak je met de mix van Nasi Speciaal.

Hoofdgerecht voor 3-4 personen:
350 g witte rijst
zout, peper
350 g varkensvlees, in stukjes
50 g ontbijtspek, in reepjes
2 el Conimex wokolie
500 g groentepakket voor nasi
1 Conimex mix voor Nasi Speciaal

Bereidingswijze:
Bereid de rijst volgens gebruiksaanwijzing en laat afkoelen. Bak het vlees en ontbijtspek in 3-5 minuten goudbruin in de wokolie. Voeg de groenten toe en bak deze 3 minuten mee. Voeg nu de Groentemix toe (uit de verpakking Nasi Speciaal) en 1 dl water. Schep, als het water verdampt is, de rijst en de Kruidenmix erdoor. Verwarm alles goed op zacht vuur.

Lekker erbij:
Maak de nasi goreng extra lekker met conimex smaakmakers als ketjap asin, atjar tjampoer, gebakken uitjes, sambal, seroendeng en saté met satésaus.

In zijn jonge jaren wordt hij tijdens zijn hoveniersopleiding gegrepen door de liefde voor planten. Na verschillende opleidingen, een aantal jaren in de bosbouw en een tal van projecten is hij voor de meeste Nederlanders voornamelijk bekend geworden door het televisieprogramma ‘Tuinieren met kijkers’.

Maar Jurgen blijft een druk man en heeft inmiddels ook al drie tuinboeken op de markt gebracht. Zo ligt sinds afgelopen maart ‘de groene tuin’ in de winkels.

Een boek dat volledig in het teken staat van bewust leven en bewust tuinieren. Volledig betegelde tuinen en buitenkeukens zijn in dit boek dan ook niet terug te vinden. Hij is ervan overtuigd dat je juist de natuur moet laten terug komen in je eigen tuin. Een gezonde leefomgeving wordt steeds belangrijker! Hoe maak je je tuin dus groener en gezonder? Ofwel milieubewust tuinieren, hoe doe je dat?

Het boek staat vol met tips en groene oplossingen voor de meest voorkomende tuinproblemen. Dus als u het met hem eens bent en u ook kiest voor een groenere tuin en een gezondere leefomgeving, dan hoort dit boek misschien wel bij u in de kast.

De groene tuin – Jurgen Smit, Kosmos Uitgevers
ISBN 9789021544441, € 17,50, Genre tuin & tuinieren
Verschijningsdatum maart 2009

U kunt ‘De groene tuin’ hier bestellen.

[rectangle]

Pal aan zee zullen tientallen monumentale beelden en installaties te zien zijn, sommigen verscholen tussen het wuivende helmgras of langs een duinpad. De expositie zal op 6 juni worden geopend door Minister Plasterk en is gedurende zes weken gratis te bezichtigen.

Het is de derde BeeldenBoulevard die plaatsvindt in Noordwijk en ieder jaar komen er meer topbeeldhouwers bij. Dit jaar doen o.a. David Veldhoen, Iris le Rütte, Luigi Galligani, Marieta Reijerkerk en Maja & Jurriaan van Hall mee aan de expositie.

Het evenement is zowel geschikt voor kunstliefhebbers als voor toevallige voorbijgangers. Het thema van dit jaar is het klimaat, met de naam ‘9 Meter Plus’.

Waar en wanneer
Van 6 juni t/m 19 juli 2009 aan de boulevard van het Noordwijkse strand.

Informatie
e-mail: info@beeldenboulevard.nl, website: www.beeldenboulevard.nl

[rectangle]

Zo krankzinnig krijg je het niet verzonnen. Ik werd door de UWV keuringsarts goedgekeurd, maar hij keek alleen maar naar die operatie wonden. Het feit dat ik nauwelijks kon lopen deed er niet toe. Ik was daarvoor ziekgemeld, dat was beter – nou ja, niet helemaal, maar goed genoeg.

Ik strompelde naar buiten, en dacht, dit klopt niet – en meldde me weer ziek. Onderzoeken volgden. Morgen heb ik weer een serie. Iets mis met m’n nieren, en ze willen weer naar m’n hart kijken.

Ik ging dus weer de ziektewet in. En kreeg vervolgens helemaal niks meer. Al een maand niet. Ik denk, toch maar eens bellen. U had bezwaar moeten aantekenen! Binnen 2 weken! Oh jee, dan ben ik al te laat! Overleg. Als u vanmiddag nog een bezwaarschrift indient kunnen we over 6 weken een beslissing nemen. Maar ik kan nauwelijks lopen! Heeft u niet een kennis die u naar de brievenbus kan brengen? Ja, maar die werken allemaal! En autorijden gaat ook niet!

En waar leef ik intussen van? Van de lucht? Valt wel lekker af, natuurlijk. Goed. Peins. Toen kwam ik met ‘als je WW opnieuw aanvraagt, hoe lang dan?’ 4 Weken. Dat scheelt alweer.

Ik heb mezelf met onmiddellijke ingang beter verklaard. Met terugwerkende kracht tot 11 mei. Dat ik in een rolstoel op vakantie ga, een hart-probleem heb, nier-problemen, opgezwollen voeten, een strep-infectie in een been, maakt niet uit: ik ben 100% beschikbaar voor arbeid. Komt u maar, en niet dringen aub, want dan val ik om.

Stelletje gekken…..

Maar voorlopig zit ik dus totaal zonder inkomen en wuif mijn spaarcentjes gedag. Ach, je overleeft ook op een paar boterhammetjes per dag he.

De hartstochtelijke musical Dirty Dancing  neemt je mee naar Kellermans vakantiepark, waar de 17-jarige Frances ‘Baby’ Houseman in de zomer van 1963 haar vakantie doorbrengt. Tijdens een van de broeierige afterparty’s in het park ontmoet Baby dansleraar Johnny Castle. Het begin van een vurige vakantieliefde…

Libelle Kortingsactie
Nog maar enkele dagen en dan stopt Dirty Dancing definitief. Daarom kunt u als Libelle lezer t/m 27 juni voor maar €25,- hét dansspektakel aanschouwen in het Beatrix Theater in Utrecht voor de voorstellingen van 22 mei t/m 4 juli 2009 m.u.v. zaterdagavond 4 juli 2009 in het Beatrix Theater Utrecht. Uw korting kan oplopen tot wel 50 euro per kaart. Wees er snel bij want OP=OP. Meer informatie: www.musicals.nl of 0900-3005000 (45 cpm).

Actievoorwaarden

• De aanbieding is geldig voor de eerste en tweede rang van de voorstellingen van 22 mei t/m 4 juli 2009 m.u.v. zaterdagavond 4 juli 2009.
• Alleen geldig voor de voorstellingen in het Beatrix Theater in Utrecht.
• U dient telefonisch te reserveren o.v.v. Met Libelle naar Dirty Dancing.
• Minimaal 2 en maximaal 8 tickets per reservering.
• De aanbieding is geldig o.b.v. beschikbaarheid (op=op) en geldt niet in combinatie met andere aanbiedingen.
• Prijzen zijn exclusief reserveringskosten.
• Geen restitutie op reeds gemaakte reserveringen.
• Joop van den Ende Theaterproducties behoudt zich het recht om de actievoorwaarden tussentijds te wijzigen.

[rectangle]

Op mijn eigen weblog had ik geschreven dat ik tegenwoordig, als ik op stedenreis ga, een appartement van een particulier huur in plaats van een hotelkamer. Dat is zo veel leuker: je ervaart de stad meer als bewoner omdat je niet tussen andere toeristen zit, maar tussen andere bewoners. Je bent zelfstandiger en hebt niet te maken met schoonmakers, kleine kamers en altijd uit eten moeten. Bovendien zul je boodschappen moeten doen bij de plaatselijke supermarkt – altijd een leuke ervaring waardoor je het land en de cultuur beter leert kennen.

Naar aanleiding van dat stukje kreeg ik de vraag van een Groningse jonge vrouw of ik wel eens aan huizenruil had gedaan. Dat had ik niet, maar wat niet was, kon worden geregeld. Zo kwam het dat ik dit weekend in haar bed sliep, en zij in het mijne. Spannend!

De reacties in mijn omgeving op deze spontane huizenruil waren heel wisselend. Sommige mensen bleken het al jaren te doen, via internet op sites zoals www.homeexchange.com. Ze hadden de hele wereld gezien en de hele wereld in hun eigen huis ontvangen. Die site is geweldig! Als je ziet waar je in ruil voor je eigen huis allemaal ter wereld kunt zitten, breng je zo uren op die site door (wat al een vakantie is op zich). Een loft in New York City? Ja hoor. Een huis met een tuin van 500m2 op 20 kilometer van Melbourne? Geen probleem. Je krijgt er ook een zwembad bij, in ruil voor het beschikbaar stellen van je eigen huis, als er ruimte is voor twee kinderen. Beter wordt het niet, toch? En internet maakt dit ruilen makkelijker dan ooit.

Andere mensen bleken het volslagen idioot te vinden dat ik mijn huis zomaar opgaf aan wildvreemden. Ze lichten je natuurlijk op en wonen dan je huis uit! Ik zelf geloof echt niet dat het mis kan gaan. Volgens mij ruilt iedereen met dezelfde insteek: elkaar een fijne vakantie bezorgen. Je gedraagt je in het vreemde huis zoals je het ook thuis zou doen. Van tevoren maak je goede afspraken.

Onze eerste huizenruil bleek zeer de moeite waard en zeker voor herhaling vatbaar. Wij troffen bij thuiskomst na het weekend Groningen zelfs een volle koelkast aan en een prachtige bos bloemen op tafel. En een misschien nog wel netter huis dan wij hadden achtergelaten. Maar of zij daar ook zo over denken… wij kwamen er bij thuiskomst achter dat we hun sleutels nog aan onze bos hadden hangen. Ai.

Zou u het doen? Een tijdje van huis ruilen?

[rectangle]

Ooit werkte ik op freelance-basis. Dat heeft heel veel nadelen, waarvan de meeste in dit zinnetje passen: geen werk, geen geld. Ziek, zwanger, misselijk, werkloos, als freelancer zijn alle risico’s van het werkend bestaan voor jezelf en komen uit eigen portemonnee.

Sinds ik in vaste dienst bij Libelle ben, heb ik weinig voordeel van de zogenaamde voordelen van een vaste baan. Ik ben niet zwanger geweest, niet ontslagen en nauwelijks ziek geweest. De voordelen van freelancen – namelijk vrijheid – mis ik niet. Behalve vandaag.

Ik wil weg!! Ik heb het warm! Ik zit te puffen achter dubbel glas en een kiepraam dat 8,3 cm open kan. Ik wil in mijn tuin zitten, op het water dobberen zoals afgelopen weekend, koffiedrinken op het terras en dan veel te vroeg op de dag overgaan op witte wijn (met veel ijs). Ik wil ijs! Ik wil vakantieplannen maken. Ik wil buiten eten. Mijn tuintje bewateren. Ik wil weg!. Morgen gelukkig weer slecht weer.

Maureen Belderink
Redactiemanager

[rectangle]

Ik heb een man aan de telefoon. Een man met een enorme zware stem. We praten wat, en dan besluiten we dat een afspraak maken toch handiger is. Nee, geen date. Een werkafspraak. We spreken af op zijn kantoor. Hij zal voor koffie zorgen, ik voor de vragenlijst.

Door de telefoon heb ik een beeld gekregen van de man. Dat komt door die zware basstem. Hij lijkt me iemand in een donker pak, een keurig gekapt hoofd en ik schat in dat hij ruim twee meter lang is. Dat vraagt om maatregelen van mijn kant.

Bij zo’n reus wil ik niet overkomen als een klein muisje. Dus trek ik mijn hoge hakken aan. Niet de gewone, maar die voor Uitzonderlijke Situaties. Ze lopen niet echt makkelijk, maar op die hakken rek ik mijn eigen lengte op tot ruim 1,90 m. Dat lijkt me afdoende, de reus zal weten dat ik niet met me laat sollen.

De stem door de intercom zegt dat meneer X me komt halen. Terwijl ik wacht, hoor ik achter me een zware stem: ‘Goededag.’  Ik draai me om en…krijg de schrik van mijn leven. Meneer X is een ventje dat amper tot mijn navel komt! Hij kijkt een beetje omhoog en steekt zijn hand uit: ,,Aangenaam kennis te maken..” ,,Ja, a-a-aangenaam…” stotter ik. Het gesprek lukt verder wel, maar ik heb weer wat geleerd vandaag: ga nooit af op alleen een stem.

Eten in de duinen
Misschien ken je Brennels van de duurzame kleding gemaakt van brandnetels. Het merk heeft ook een prachtig paviljoen in de duinen van de Noord-Oostpolder waar je kunt genieten van live-muziek, verfrissende drankjes en (h)eerlijk eten, op smaak gebracht met producten uit de eigen kruidentuin. Brennels Buiten ademt de echte Brennelssfeer: vrouwelijk en landelijk stoer.
Leemringweg 19, Kraggenburg, 0527-20 30 43, www.brennelsbuiten.nl

Kruidenworkshop
Bij kruiderij De Groene Geur weten ze alles van kruiden en die vormen dan ook de basis voor allerlei workshops, zoals natuurlijke parfums maken, masseren met kruidenolie of kruidig koken. Als u zes vriendinnen (of meer) optrommelt kunt u ook een workshop naar eigen wens samenstellen, oftewel: kruiden à la carte!
Wethouder Pijnenborgstraat 6, Haaren, 06-12 02 08 67, www.degroenegeur.nl

Groen amsterdam
De PC is passé. Benieuwd naar de nieuwste hotspot van de hoofdstad? Haast u dan naar Amsterdam-Noord. Jort of Gordon lopen hier niet rond, wél de Noordse woelmuis en de blauwe reiger. Op de site van het groenste stadsdeel van Amsterdam staan fietsroutes die leiden langs mooie bloemen en beestjes.
www.noord.amsterdam.nl

Cultureel lunchen
Net over de grens bij Venlo ligt Insel Hombroich, een park waar natuur en cultuur samensmelten. In de paviljoens dwarrelen bloesems langs Rietveldstoelen, Rembrandt-tekeningen en Chinese Khmer-beelden. Midden in het park geniet u van een boerenlunch die bij de entreeprijs is inbegrepen.
Minkel 2, Neuss-Holzheim, 0049-21 82 20 94, www.inselhombroich.de

Lekker wegdromen
Not easy being green? Met één muisklik download je de groenste hits!

• The George Baker Selection, Little green bag
• Raymond van het Groenewoud, De liefde voor muziek
• Al Green, The message is love
• Acda en de Munnik, Groen als gras
• John Legend, The green light

Groen boekje
Terug naar de natuur, maar dan zonder de geitenwollen sokken? Dit boekje staat vol groene en vaak grappige adresjes en tips. Wat dacht u van een knuffelsessie met een koe of een diner in een kas?
Natuurlijk leuke dingen doen, 172 groene leuke dingen om te doen, € 12,50, Uitgeverij Mo’media.

[rectangle]

Niet iedereen vindt dit even lekker en dus schillen we nog vaak eerst de appel, maar voor we een appel geschild hebben, zitten we al helemaal onder en plakt alles. Van de appel is ook niet veel meer over, want schillen met een gewoon mesje ging ook niet erg makkelijk.

Nu kwam ik de handige appelschiller van Lurch tegen. Een schiller waarbij u de appeltjes in een handomdraai – letterlijk en figuurlijk – kunt schillen. Geen plakhanden meer en de appel blijft bijna net zo gezond als mét schil. Door de flinterdunne schiller blijven de vitaminen namelijk bewaard.

Dus niet alleen handig, maar voor de liefhebbers zonder schil ook gezonder!

Kopen? Ga dan naar de website van Kookgoed.

De stille revolutie

 

Ma Chère Kati,

 

Ik was gister even in een Amerikaans restaurant, MacDonald’s dus wahaaa. Ik had het al eerder opgemerkt maar nu zag ik het eigenlijk pas goed. Er stonden daar van die automatische bestellingdesks waar je zelf dus je bestelling in kan tikken en met je Credit Card ook meteen kan betalen. Je kunt je bestelling dan even later bij de afhaalbalie in ontvangst nemen. Ook merk je het al overal in de supermarkten dat mensen steeds meer gebruik maken van zo’n scan apparaat waarmee je zelf je boodschappen kunt registreren wat dus weer kassapersoneel uitspaart. En komen er ook steeds meer snelkassa’s waar je zelf je aankopen moet scannen en dan krijg je niet van de kassajuf maar van een automaat te horen hoe veel je moet betalen. Gooi je muntjes maar in het gaatje of steek je credit card in het gleufje en klaar is Kees. Nou allemaal goed en wel, maar die kassajufs dan ? Er is toch al zo veel werkeloosheid ! Alles wordt dus steeds onpersoonlijker op deze manier. Het zou eigenlijk logisch zijn dat door deze bezuinigingen de prijzen ook wat om laag zouden gaan, maar goed dan ben je wel heel naïef. Nee het is allemaal voor het goede doel. De winkels kunnen dan veel hogere winsten scoren en daar worden de aandeelhouders dan lekker mee gespekt. Wat is er nu belangrijker een blijde aandeelhouder of een werkeloze kassajuf ? De keuze is snel gemaakt merk ik wel.

 

Wat denk jij daarvan Kati ? Kan jij je daaraan ook zo storen ?

 

Humor over de Supermarkt :

http://www.youtube.com/watch?v=b4iYigkyVeQ

O Abbi, ik kan me doodergeren aan die hulpjes in een elektronicazaak die van niets weten maar er wel moeten staan van hun baas. De zogenaamde ‘zaterdaghulp’. Ze weten van niks maar moeten iedere klant te woord staan. Ik loop tegenwoordig naar een ouder persoon toe die er tenminste uit ziet of hij er verstand van heeft. Natuurlijk moeten die kinderen het ook leren maar zet ze dan niet in op een drukke dag, als ze van niks weten en geef ze eerst een fatsoenlijke training.
De snelkassa’s hebben we hier nog niet maar in de grotere steden in de Randstad heb ik ze al wel gezien inderdaad. Nee, ik vond ze niet prettig. Snel, dat wel, maar geef mij maar de persoonlijke benadering. En wat jij ook al zegt: Wat dan met die stijgende werkeloosheid?
Er zit werkelijk een hele psychologische wijze achter het hele supermarkt gebeuren, wist je dat? Van de muziekjes die ze draaien tot de rijen aan toe. Persoonlijk vind ik dat er hoe dan ook te weinig kassa’s open zijn altijd, maar de muziek die gedraaid wordt is soms heel erg! Maar supermarkten gebruiken niet alleen muziek, maar ook geur wist je dat?

http://www.teleac.nl/beeldbank/clip/t20090119_reklame02 

Zaterdag  was ik uitgenodigd uit eten te gaan,door mijn dochters met aanhang, als kadootje voor mijn verjaardag, ik hoefde niet te betalen.Een van mijn dochters ging niet mee en daar ging het gesprek ook gedeeltelijk over.De vraag werd gesteld aan mij dat als ik het had georganiseerd of ik dacht dat die dochter dan misschien wel was mee gegaan? Ik dacht van niet en legde uit waarom niet.Ik heb me er niet mee bemoeid,hoe het zou lopen maar ze hadden andere dochter gezegd dat als ze niet naar ons kon komen, wij wel naar haar konden komen, in het hele geval werden er compromissen gesloten, maar het werd dus toch afgezegd. Het was heel gezellig met hun uit eten te gaan., maar in het achterhoofd van die ander had er ook bij moeten zijn.,wierp dat toch een schaduw over het uitje. Ik zei hun die andere twee dat ik ook haar kant begreep,en het dus van twee kanten bezag,ook hun kant. Maar mocht me er dus niet mee bemoeien.

Hoe is ‘t dan mogelijk, zeg ik steeds tegen mezelf, en loop alsmaar tegen mezelf te memoreren, dat je voor de voeten wordt geooid, dat je als moeder niet voldoende je best hebt gedaan, in de ogen van die twee dochters, om ze tot elkaar te brengen? Dat heb ik echt wel gedaan, altijd hadden ze onderling woorden met elkaar en over elkaar.Er is een tijd geweest dat ik heel belangrijk vond, voor als ik weg zou vallen dat ze goed met elkaar om zouden gaan,dat ze elkaar nodig zouden hebben, heb toen steeds gezegd, maar het is je zus waar je het over hebt.Dan kreeg ik altijd als antwoord  "Ik heb het  gehad me haar" het  is over ik zoek het zelf wel uit, en allemaal zulk soort op en aanmerkingen,   Ik hamerde  er op wees niet zo zeker van dat je het allemaal zonder elkaar kunt.Familie kun je niet uitzoeken net als je vrienden, familie moet je steunen. Toen heb ik gedacht  bemoei je er niet meer mee, ik hoopte dat het vaznzelf wel goed zou komen. Je kunt nu eenmaal niet altijd de stuwende kracht zijn achter de moeilijkheden.Ik was er van overtuigd dat het , als het nodig was,ze toch wel tot elkaar konden of zouden willen komen.

En nu vroeg ik dus aan dochters wat ze  van mij mee zouden krijgen als ik er niet meer zou zijn? Wat ze dan van mij zouden onthouden of wat ze dus belangrijk  van mij zouden vinden om te onthouden ,te herinneren.Toen kreeg ik dus als antwoord, eerst niks om ze te stimuleren zei ik er nog achter ,misschien kan ik nog iets verbeteren! Daarna kwam het antwoord: Ja mam je hebt niet genoeg je best gedaan om ons tot mekaar te brenegen.Nou ik zei daar zal ik dus over na denken.! Maar  daar zit ik nu echt mee, want ik vraag me af hoe  dat nu mogelijk is, dat ze dat nu zeggen? Ik zeurde altijd en deed het dus nooit goed.Nou  wat moet ik daar nu mee?  Ik heb gelukkig nog tijd … Ik weet nu dat ik me dus niet meer de mond moet laten snoeren. Eigenlijk had ik dat nooit moeten laten. Zo zie je maar tijd heelt alle wonden. En wat ik altijd wilde is nu met twee van de drie gebeurd,nu de derde nog.Ze worden natuurlijk ook een dagje ouder en beginnen de beperktheid van  ‘t leven  in te zien. Zussen hebben elkaar nodig.

Wat heb ik met slipjes? Niks. Ik heb ze aan. Krijg maar geen gekke ideeën. Maar mijn gezwets van gisteren bracht me op een herinnering die ik jullie niet wil onthouden.

Ik was 18 toen mijn neef R. kwam logeren. Geboren in Nieuw Zeeland – oom en tante waren in ’53 geemigreerd. Thuis werd Nederlands gesproken. Toen hij 18 werd (we schelen een paar maanden) kreeg hij een reis naar de familie in Europa.

We hadden elkaar nog nooit gezien, behalve op foto’s, maar het klikte meteen. Dikke pret. Hele middagen achter mijn spel-computer. Ja ja, ik had er toen al een, experimentele. Krijg je zo als paps voor de gloeilampjes werkt he.

Ik besloot mijn vrienden uit te nodigen voor een welkomst-feestje en om kennis te maken. Daar kwam de meute. Het werd gezellig. Het fris en het bier vloeide rijkelijk.

De volgende dag gingen neef R. en ik de lege kratten terugbrengen. Ik achter het stuur van onze station-car. (net rijbewijs gehaald). Hop, daar gingen we. Neefje sjouwde alles naar de aflever-balie. Er stond een meiske achter – er waren toen nog geen automaten. Ze nam onze enthousiaste consumptie in. En liep vervolgens weg! Hee, m’n bonnetje!

Voor degenen die het onverhoopt niet weten: een bonnetje is ‘a slip’ in het Engels. En alhoewel neefje goed met Nederlands overweg kon – en nog steeds kan – gooide hij er soms wat Engels doorheen.

En wat doet hij, in een volle winkel? Uit volle borst roepen ‘juffrouw! juffrouw! u vergeet me uw slipje te geven!’

Ai ai ai ai! Juffrouw liep rood aan van woede, ik liep rood aan van ontzetting, neefje liep helemaal niet aan, want hij snapte er niks van, ik sleepte hem naar buiten. Daar stamelde hij ‘maar wat heb ik dan gezegd?’ en ik ‘you bloody idiot, you asked her for her knickers!’. Toen liep neefje ook aan…..

Ik ben teruggeslopen voor het bonnetje – en die winkel zijn we daarna maar even niet ingegaan.

Z’n Nederlands ging trouwens vooruit, dankzij mijn wijze lessen. Toen ie weer terugkwam belde m’n oom. ‘Hij gebruikt nu woorden en termen die ik nog nooit gehoord heb!’. Kijk. Waar goed onderwijs al niet toe kan lijden :-)

Keltfest.

Hoi Abbi,

Zondag gaan mijn vriend en ik met een mede forumster naar het Keltfest. Eerst heette dat het Schotlandfestival en je weet wat een Schotlandfan ik ben.
Omdat er veel Keltische activiteiten zijn en Keltische muziek is het omgedoopt tot het Keltfest. Uiteraard is er nog steeds veel informatie over Schotland en is er Schotse en Ierse muziek. De sfeer die er heerst moet je gewoon meegemaakt hebben. Net als op het, overigens later in het jaar gehouden, Castlefest.
Deze twee festivals zijn uniek in hun soort vind ik en er komen bezoekers van diverse pluimage op af om het zo maar even uit te drukken. Meestal denken mensen dat er vooral Gothics op af komen maar ook al lopen er wel ‘vreemd’ uitgedoste mensen rond, dat is nu juist de sfeer. Veel van de mensen die er komen verkleden zich ook voor de gelegenheid. Vaak hangen ze ook een bepaalde levensstijl aan, die ze dus net een stapje doorvoeren ten tijde van zo’n festival.

Maar de sfeer is er ook naar, heel gemoedelijk, sfeervol en ik vind gewoon fantastisch! Zowel op het Keltfest als op het Castlefest een gevoel van saamhorigeheid. Jong en oud, hoe je er ook uitziet! Je geniet van hetzelfde namelijk, of het nu een bepaald land is, een bepaalde levensstijl, het bier (wat vreselijk lekker is moet ik zeggen) of de muziek, waar ik enorm van hou, je bent er allemaal voor hetzelfde en dat verbroedert.

Kortom, een echte aanrader.

Abbi, zijn er dergelijke festivals in Frankrijk? Iets van Keltische invloeden zijn de Fransen toch ook niet vreemd?

Rapalje (die vaak een hele fanclub meeneemt) treedt ook dit jaar weer op, op het Keltfest:

http://www.youtube.com/watch?v=pxYPdOqEU98&feature=related

Wat nog meer te zien:

http://www.youtube.com/watch?v=togqfqwERKI

Nou Kati leuk zo’n uitstapje hoor ! Zeg waar wordt dat feest dit jaar eigenlijk gehouden, weer in Dordrecht ? Dat is toch juist heel gezellig om mensen te ontmoeten die dezelfde passie hebben ? Lijkt me heel interessant, jammer dat ik zo ver weg woon, alhoewel zal ik snel even een privé jetje huren, dan ben ik er zo … Zeg en wat doe je eigenlijk aan op zo’n dag ? Gaat Gloei gekleed in een kilt ? Nou ik weet eigenlijk weinig af van alles wat keltisch is. In Frankrijk zijn er ook van die keltische bijeenkomsten en concerten hoor, vooral natuurlijk als je de kant van Bretagne uit gaat. Ik zat even zoeken op you tube en hier wat onder zetten dan. Nou een fijne dag vandaag, hoop dat het weer goed zal zijn.

http://www.youtube.com/watch?v=VO4FWiMu34k