Plutje – Ik stem, dus ik ben

"Oh, nee!", reageerde ik geschrokken toen ik zag dat Man de lijst met stemlocaties voor de Europese Verkiezingen haden weggegooid, "Die hadden we nog nodig!". Man haalde zijn schouders op: "Ik was toch niet van plan om te gaan stemmen." In eerste instantie was ik verbaasd over zijn reactie, maar daarna besefte ik dat mijn eerste gedachte dezelfde was geweest. Eigenlijk verdiep ik me nauwelijks in het Europees Parlement en heb ik ook geen flauw idee wie daar ons land vertegenwoordigen. Ik speelde zelfs even met de gedachte om de stempassen die laatst binnenkwamen meteen weg te gooien omdat ik toch geen flauw idee had op wie ik moest stemmen. Gelukkig won mijn verstand het toch en borg ik de passen netjes op voor het geval ik van gedachten zou veranderen. En dat gebeurde in de loop der weken, wonderwel.

Wat dat betreft heeft de media haar werk goed gedaan. Actualiteitenprogramma’s besteedden aandacht aan de verkiezingen en ook Libelle publiceerde interviews met vrouwen die ‘iets met Europa doen’. Dat klinkt nogal vaag en dat ligt niet aan het tijdschrift, maar aan mij. Ik ben de details namelijk  weer eens vergeten. Wat dat betreft is het maar goed dat ik mijn studie journalistiek nooit afgemaakt heb, op de één of andere manier heb ik niet zoveel met details. Maar goed, dat terzijde. Hoe dan ook ging het daardoor wel voor mij leven, die Europese Unie, al moet ik eerlijk bekennen dat het voor mij nog steeds niet duidelijk is welke beslissingen in Europees verband genomen worden en welke in landelijk verband. Het heeft iets te maken met het ‘grote geheel’ natuurlijk, maar wanneer dat in zicht komt begrijp ik nog niet helemaal.

Gevoelsmatig maakt dat het voor mij erg ingewikkeld om te gaan stemmen. En toch ga ik, want ik hoef niet persé van de hoed en de rand te weten om mijn stem te bepalen. Ik ben namelijk geen zwevende kiezer en ga dus voor mijn ‘eigen’ partij. Op landelijk en regionaal niveau sta ik achter ze en dus ook op Europees niveau. Dat lijkt me beter dan mijn stem te laten gaan, omdat kiesrecht in mijn ogen één van de belangrijkste rechten is die we hebben. Omdat het me een vreselijk idee lijkt om in een land te wonen waar ik niet zou mogen stemmen en te moeten toezien dat mensen die dit recht wél hebben er geen gebruik van maken. Ik doe het dus eigenlijk ook een beetje voor degenen die wat dat betreft monddood zijn. Die niet mogen maar zo graag zouden willen. Om te laten zien dat ik het belang van mijn stemrecht inzie.

Mocht je nog niet weten op wie je gaat stemmen, de kiescoach hier op Libelle.nl is écht de moeite waard. En verder ben ik een beetje nieuwsgierig: Ga jij stemmen? Waarom wel of niet?